Novel & Cerita เข้าใจผิด

"อาชา" ประธานจอมเจ้าเล่ห์ ส่วน "พอใจ" เป็นผู้ช่วยเลขาจอมพยศ ****** “จะหนีไปไหน” อาชารีบจอดรถดับเครื่องยนต์แล้วเปิดประตูลงมาถามพร้อมกระชากดึงกระเป๋าเดินทางในมือเธอมาถือไว้ทันที “กลับบ้าน” พอใจตอบสั้นๆ แล้วยื่นมือไปหมายจะแย่งกระเป๋าเดินทางตัวเองกลับมา “งั้นก็ไปด้วยกัน บ้านเธอคือบ้านฉันเท่านั้นทูนหัว บอกแล้วไงว่าเธอเป็นเมียฉันพอใจ” พูดจบก็กระชากดึงร่างเล็กเข้ามาปะทะอกแกร่งตัวเองแล้วก็ปล่อยมือจากกระเป๋าเดินทางมารั้งท้ายทอยเธอให้แหงนเงยขึ้นแล้วบดกระแทกจูบปากอวบอิ่มแสนหวานของคนดื้อทันที “อ่ะ อื้อ” มือเล็กทุบตีอกแกร่งคนตัวโตพร้อมกับพยายามบิดเบือนหน้าหนีแต่ก็ยากเหลือเกินเมื่อแรงเขาเยอะกว่า “อ่า เห็นไหมเธอคือของฉันพอใจ ไปกับฉัน” อาชาถอนจูบออกมาเอ่ยย้ำให้คนดื้อจำใส่ใจว่าเขาคือใครและหล่อนคือใครก่อนจะดึงลากเดินเธอไปทางฝั่งนั่งข้างคนขับแล้วเปิดประตูยัดเธอเข้าไปและเปิดประตูหลังโยนกระเป๋าเดินทางเธอตามไปด้วย “อย่าคิดแม้แต่จะหนี ฉันรู้ว่าบ้านเธออยู่ไหนฉันตามถึงที่แน่” เขาขู่หล่อนเมื่อเห็นว่าเธอทำท่าจะเปิดประตูรถหนี และมันได้ผล

เขาประกบริมฝีปากของเขามาที่ริมฝีปากฉันอีกครั้ง มันเป็นจูบที่บอกแทนทุกความรู้สึก เราต่างคลั่งไคล้ในกันและกันมาก และเมื่อมือของเขากำลังจะปลดเปลื้องเสื้อผ้าของฉันออก มันก็ทำให้ฉันสะดุ้งตกใจกระเถิบหนี "เอวารีนเป็นอะไรครับ" ฉันไม่ได้ตอบอะไรเขากลับไป ทั้งที่ฉันอยากเป็นของเขาแต่ว่าร่างกายฉันไม่ได้งดงาม "เอวารีนอยากกลับบ้านค่ะ" "เอวารีนเป็นอะไรครับ" "เอวารีนไม่อยากทำแล้วค่ะ" "รังเกียจพี่หรอครับ" "เปล่าค่ะ" "เกิดอะไรขึ้นครับ บอกพี่ได้ไหม" "พี่อย่ารู้เลยค่ะ" พี่เฟยหลงเดินมาจับมือฉันและนำไปสัมผัสที่ใบหน้าของเขา "เอวารีนไว้ใจผู้ชายคนนี้ไหมครับ" "เอวารีนไว้ใจพี่ค่ะ" "บอกพี่มาเถอะครับ พี่รับได้ทุกอย่าง" "แต่ร่างกายของเอวารีนมันไม่ได้สวยอย่างที่เห็นนะคะ" "เอวารีนสวยขนาดนี้ จะมีตรงไหนที่ไม่น่ามองอีกหรอครับ" ฉันเดินไปที่มุมห้องและหันหลังปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกทีละชิ้น จนกระทั่งร่างกายเปลือยเปล่า ตั้งแต่ก้นจนถึงต้นขาด้านหลังของฉัน เป็นรอยถูกตีอย่างเห็นได้ชัด "รังเกียจเอวารีนไหมคะ" "ไม่ครับ ร่างกายเอวารีน สวยที่สุดแล้ว"

เฉินซินเยว่ หญิงสาวกำพร้าผู้ซึ่งอาศัยอยู่ตามลำพังอย่างโดดเดี่ยว จันทร์เสี้ยวสีดำใต้ดวงตาคู่งาม ทำให้ผู้คนต่างรังเกียจและขับไล่ไสส่ง เนื่องจากเชื่อว่านั่นคือตราของปีศาจแห่งความมืด หญิงสาวถูกชาวบ้านส่งตัวไปบูชายัญบนจิ่วซาน และในป่าลึกนั่นนางก็ได้พบกับหลางจวิน บุรุษที่จะเปลี่ยนชะตาชีวิตของนางไปตลอดกาล หลางจวิน ชายหนุ่มจากเผ่าพันธุ์หมาป่าแห่งจิ่วซาน กึ่งกลางหน้าผากของเขามีจันทร์เสี้ยวสีดำ เป็นคู่ครองซึ่งเกี่ยวข้องกับเฉินซินเยว่ ทั้งในอดีตกระทั่งถึงปัจจุบัน เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ชะตาชีวิตของนางผกผัน

“หมอไฮน์” หมอหนุ่มไฟแรง สุภาพ อ่อนโยน เฉพราะบางคน เฉพาะบางเวลา เมื่ออยู่ในชุดกราวน์ หมอไฮน์คือแพทย์หนุ่มมากฝีมือในขณะที่อายุยังน้อย แต่เมื่อไหร่ที่อยู่นอกชุดกราวน์ หมอไฮน์คือ “เสือ” เมื่อตัวตนที่แสนน่ากลัวต้องปิดซ่อนเอาไว้ แม้ใจจะรักแต่กลับต้องผลักเธอออกจากชีวิต นั่นคือสิ่งที่เขาทำพลาด

ขอนอนด้วยได้ไหมคะ" เมื่อคำขอของเธอกับเขามันคนละความหมาย เรื่องบนเตียงในคืนนั้น เธอจึงปล่อยเลยตามเลย เพราะยังไงเขาก็จำเธอไม่ได้อยู่ดี เธอหมายถึงแค่ที่ ซุกหัวนอน ในคืนที่กลับหอในไม่ทัน แต่เขาหมายถึงจะ ซุก อะไรมากกว่านั้น กว่าจะเข้าใจ หัวใจมันก็ดันสมยอมไปแล้ว คีรินทร์ พัฒนทรัพย์วิโรจน์ หรือ คีน คณะวิศวกรรมศาสตร์ ปี 4 ในฐานะลุงรหัส ผู้ไม่เคยจะแยแสหลานรหัสหน้าจืดปี 2 อย่าง ชะเอม เลยสักครั้ง วันไนต์ที่คิดจะปล่อยผ่าน กลับทำให้เขาอยากตามหา ผู้หญิงในคืนนั้น ที่ลืมกิ๊บติดผมไว้บนเตียง

เมื่อ 'เกียร์' ที่เป็นดั่งหัวใจวิศวะ กลายเป็นโซ่ตรวนที่ใช้ล่ามเธอไว้ในเกมรก... "เตโช" เฮดว้ากปี 4 ซาตานในคราบเทพบุตร หล่อ รวย และเอาแต่ใจจนถึงที่สุดพร้อมจะทำลายทุกอย่างเพื่อแก้แค้น... โดยเฉพาะ 'หมาก' ล้ำค่าที่ชื่อว่า "นลิน" เธอคือลูกสาวตระกูลดังผู้เพียบพร้อม สง่างาม และฉลาดหลักแหลม ทว่าความสมบูรณ์แบบนั้นกลับกลายเป็น 'เครื่องค้ำประกัน' หนี้สินมหาศาลที่เธอไม่ได้ก่อ นลินต้องยอมก้าวเข้าสู่กรงขังหรูหราของเตโชในฐานะตัวประกัน... และของเล่นส่วนตัวที่เขาไม่มีวันแบ่งให้ใคร "เกียรติของเธอฉันทำลายได้เพียงแค่ปลายนิ้ว... นลิน" "พี่ทำลายเกียรติลินได้ แต่พี่ทำลายความจริงไม่ได้หรอกค่ะ... ว่ายิ่งพี่รังแกลินมากเท่าไหร่ ใจพี่เองนั่นแหละที่จะทุกข์ร้อนไปก่อนใคร" ท่ามกลางสงครามประสาทและรสจูบที่เผ็ดร้อน... ใครจะเป็นคนเพลี่ยงพล้ำในเกมนี้? เมื่อคนหนึ่งตั้งใจจะ 'ขัง' ส่วนอีกคนกลับใช้ความนิ่งสงบ 'ขัดเกลา' หัวใจน้ำแข็งให้หลอมละลาย เตรียมพบกับความคลั่งรักที่เคลือบไปด้วยความแค้น และบทเรียนรักที่แลกมาด้วยศักดิ์ศรี ใน... "เกมรักวิศวะร้าย"

เมื่อคืนนั้นเธอเป็นคนขับรถและทำให้เมียของเขาต้องจากไป โดยที่เธอได้หัวใจของผู้หญิงคนนั้นมาอยู่ในร่างกายแทน เขาโทษว่าทุกอย่างเป็นความผิดของเธอและเธอต้องชดใช้ วุ้นเย็นยอมรับในชะตากรรมที่เขามอบให้และเธอก็เต็มใจที่จะเลี้ยงดูเด็กแฝดที่ในคืนนั้นหมอสามารถช่วยชีวิตได้แค่ลูกทั้งสองแต่แม่ต้องจากไป เมธัชรู้มาตลอดว่าน้องสาวนอกสายเลือดคนนี้แอบชอบเขา ทุกอย่างที่เกิดขึ้นสำหรับเขามันคือแผนการที่เธอจงใจให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้ ในเมื่อเธอทำให้เขาต้องเสียแม่ของลูกไป เธอก็ต้องได้รับบทเรียนอย่างสาสม....

นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องราวภาคพ่อแม่ ในจักรวาลเดียวกับ 1.เสน่ห์ร้ายพ่ายรัก (เดหลี x เดย์ตัน) 2.เล่ห์วิวาห์ซ่อนรัก (แก้มหวาน x ควินตัน) โดยสามารถอ่านแยกได้ แค่เด็กกำพร้าคนหนึ่งที่มีฐานะต่ำต้อย ทั้งยังถูกมารดาของเขารับไปเลี้ยงดู ชายหนุ่มจึงเกลียดเธอเข้าไส้เพราะคิดว่ากำลังแย่งทุกอย่างไปจากตนเอง เหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นเขาโทษว่าเป็นความผิดของเธอแต่เพียงผู้เดียว ชายหนุ่มจึงทำร้ายจิตใจหญิงสาวสารพัด โดยไม่สนใจว่าเธอจะเจ็บปวดหรือไม่ “เมื่อคืนเกิดเป็นบ้าอะไรขึ้นมา!!” “คุณธาม” “ตามมานี่เลยสายขิม” “โอ๊ย!! คุณธาม ขิมเจ็บนะ” “แค่นี้มันยังน้อยไปสายขิม!” “คุณเป็นบ้าเหรอคุณธาม ปล่อยนะขิมเจ็บ” “เธอต่างหากสายขิมที่เป็นบ้า เมื่อคืนฉันอุตส่าห์ไปเรียกเธอหลายรอบที่ห้อง แต่เธอไม่ยอมเปิด มันหมายความว่าไง!!” “แล้วคุณธามจะมายุ่งกับขิมอีกทำไม คุณธามก็มีคุณแอนจี้แล้วทั้งคน” “เธอคงลืมไปแล้วสินะสายขิม ระหว่างเธอกับฉันไม่ได้มีความรู้สึกอะไรทั้งนั้น เธอมันก็แค่ของเล่นชั่วคราวของฉันเท่านั้น”

โลกของ ‘ญาดา’ มัวหม่น เมื่อต้องมองคนที่ตัวเองแอบรักมานานแต่งงาน ทว่าโลกกลับถล่มลงมา เพราะเธอดันเมาจนไปจูบกับผู้ชาย แต่จำไม่ได้ว่าเป็นใคร!!

คำโปรย นั่งรีวิวนิยายอยู่ดีๆ จ้าวลี่หลินก็ทะลุมิติมาเกิดใหม่เป็นนางร้ายในนิยายตรงหน้า สวรรค์ข้าเพียงด่านางร้ายผู้นี้ไปสองสามประโยคเท่านั้น เหตุใดต้องกลั่นแกล้งกันถึงเพียงนี้ แล้วสามีผู้นี้มิใช่ว่าเขาคือแม่ทัพผู้เก่งกาจหรือไร เกิดอะไรขึ้นจึงได้มาเป็นชาวสวนแบบนี้ แต่ถึงจะถูกไล่ออกมาเป็นชาวสวนแล้วอย่างไร ไม่ได้เป็นขุนนางก็เป็นคนร่ำรวยได้ มีเงินย่อมมีอำนาจมิใช่หรือ แต่หากอยากกลับไปยิ่งใหญ่อีกครั้งก็ต้องฟังภรรยาอย่างข้า สามี...อยากรวยต้องช่วยข้าทำสวน