Novel & Cerita เพื่อน

ขิมหันไปมองใหญ่ที่นั่งเกร็ง "อะไรกันเหรอใหญ่?" "เพื่อน" ใหญ่ตอบทันทีโดยไม่ลังเล "เพื่อน..." ขิมลากเสียงยาว "แค่เพื่อนเหรอ?" "เออ แค่เพื่อน"

--END--- Only Euro | ตอนพิเศษ 1 เปลี่ยนจากเพื่อน เลื่อนเป็นแฟน “ยัยคนไหนนะที่มันพูดว่า 'แค่เพื่อนค่ะเจ้' หนูไม่ได้คิดอะไร เพื่อนก็คือเพื่อน” “แซวน้องเก่งงงงงง” “ก็แกมันปากแข็งจนน่าหมั่นไส้ คนเขาดูออกกันทั้งนั้น”

พอเล่ามาถึงตรงนี้ คิ้วยอดเตยขมวดมุ่น เริ่มงงและนิ่งไป พยายามแยกคำว่าเพื่อนให้ออก “เพื่อนซอว์คือ เอ ส่วนเพื่อนผู้หญิงไปเที่ยวด้วยคือ บี แล้วเพื่อนผู้ชายคือ ซี ทั้ง 3 คนเป็นกลุ่มเพื่อนเดียวกัน พอไปเที่ยวกันเสร็จ ตื่นเช้ามา บี นอนอยู่บนเตียง ซี ถูกไหม” “อือ”

เพื่อนหมายเลขหนึ่ง "สเปกคือสาวขาเบียดไปซะแล้ว" เพื่อนหมายเลขสอง "ยินดีด้วยกับความรักครั้งใหม่" เพื่อนหมายเลขสาม "คราวนี้กูคงไม่อยากได้ว่ะ เชิญมึงรักกันตามสบาย"

อินน์ตอบเพื่อนไม่ [1] ร้านนี้ไม่มีอยู่จริง

"ของฝากค้าบเพื่อนเพื่อน" "ขนลุกหว่ะ" "ไงมึง ทริปนี้เสือสิ้นลายเลยหรอวะ" "ไม่มีใครเฉิดฉายเป็นเพื่อนกูแล้วสิ"

user304 : เพื่อนกันมันกระจาย user99644 : อะไรกระจายครับ user478923 : สเปิร์มครับ user3344 : ไม่มีคำที่สุภาพกว่านี้แล้วเหรอ จะหลุดดด user478923 : สเปิร์ม ก็สุภาพแล้วนะครับ user6666 : จริงงงง user778 : มันเอาแน่ 55555 user335 : ไม่ใช่เพื่อนแล้วแบบนี้ user1222 : แต่เป็น เฟื่อนนนนน user1144 : เพื่อนหรือเมีย เอาดีๆ เพื่อนที่ไหนเขาเล่นกันแบบนี้

ปรินทร์พูดขึ้นบ้าง “ก็ไม่น่ามีอะไรนี่คะ มิวเป็นเพื่อนสนิทหยก เพื่อนมิวก็ต้องดีด้วย” “พี่ว่าหาใครไปเพื่อนดีกว่านะ เพิ่งรู้จักเต้ด้วย ยังไม่รู้นิสัยใจคอดี แม้เป็นเพื่อนมิวก็เถอะ” ยุรนันท์มองหน้าปรินทร์ ยิ้มอย่างรู้กัน

ฮ่าๆ งั้นผมขอเท้าความ เพื่อไม่ให้งงกันก่อน ผมชื่อเนติธร มีน้องสาวชื่ออัปสร ซึ่งอัปสรเนี่ยมีเพื่อนสนิทชื่อกรดาหรือดา ส่วนผมก็มีเพื่อนสนิทชื่อตรัย อัปสรกับตรัยรักกัน ผมก็ไม่ได้ห้าม แม้แรกๆ ผมจะหวงน้องสาวจนเกือบถีบไอ้เพื่อนตัวดีไปหลายครั้งก็ตาม แต่ตอนที่ตรัยมาสารภาพ น้องส าวผมก็ใกล้จะเรียนจบแล้ว ก็เลยเลิกห้ามกันไป และอีกหนึ่งเหตุผลคือผมเองก็แอบชอบเพื่อนน้องสาวอยู่เหมือนกัน ห้ามไม่ให้คนเขารักกันมากๆ ก็กลัวกรรมมันจะตามสนองเอานะครับ

ฉันประกาศอย่างมาดมั่นในขณะที่คนตรงหน้าพยักพเยิดแบบขอไปที “เอาเหอะ กูเป็นกำลังใจ” “แค่นี้? มึงไม่คิดจะไปเตือนเพื่อนมึงหน่อยรึไง?” “มึงก็จัดการได้นี่” “เจิน”