เมดิคัลเลิฟรักนี้หมอหวง Novels & Stories

“หมอร้ายหวงรักไง” ว่าพลางเดินเข้ามานั่งข้างเตียง ลูบหน้าลูบตาลูบผมคนป่วยด้วยความรักใคร่ ในขณะที่คนเพิ่งจะนึกได้ ได้แต่ทำหน้าหมั่นไส้คนหวงรักเต็มที่ “แต่ตอนนี้คงไม่ใช่แล้วล่ะ”

ยาหยีได้ทีแซวผมใหญ่เลย “หวงสิ คนนี้รักจริง แต่งแน่นอน” “โห ๆ ๆ ๆ ๆ งานหวงแฟนก็มา”

ลลินกลืนน้ำลายเสียงดัง หัวใจที่เคยสั่นไหวด้วยความดีใจในวันแรก ตอนนี้กลับหนักอึ้งด้วยความผิดหวัง เธอไม่เคยซอกแซกเรื่องใคร ไม่เล่นโซเชียล ไม่รู้ข่าวลือใด ๆ เธอเชื่อคำพูดของเพื่อนที่หวังดีคนนี้อย่างสนิทใจ “ขอบคุณที่เตือนนะพิมพ์ ฉันจะระวังตัวให้มากขึ้น” ลลินยิ้มบาง � � แต่ในใจกลับรู้สึกเหมือนถูกมีดแทงตัดขั้วหัวใจ

หมอรุจยังไม่วายหันมาแซวหมอเขื่อน ที่ช่วงนี้ครั่งรักชะเหลือเกินจนเพื่อนอิจฉา “ฮึฮึฮึ” เขาหัวเราะเบาๆอย่างอารมณ์ดี

“ไร้สาระที่สุด ฉันว่าหมอเริ่มหวงฉันมากกว่า” “สำคัญตัวเองผิดไปหรือเปล่า คิดเข้าข้างตัวเองแล้วสาวน้อย ฉันน่ะเหรอจะหวงเธอ แค่ไม่อยากให้คุณพ่อคุณแม่เสียใจถ้ารู้ว่าสะใภ้ม้ามืดอย่างเธอน่ะชอบหว่านเสน่ห์กับผู้ชายไปทั่ว ท่านไม่ชอบผู้หญิงช่างหว่านเสน่ห์มากรู้ไหม”

ปรวีร์ ไวยวัจน์ วัย 33 ศัลยแพทย์ออโธปิดิกส์หนุ่มอนาคตไกลควบตำแหน่งผู้บริหารโรงพยาบาลเอกชนที่ครอบครัวถือหุ้นใหญ่ เขาเติบโตมาท่ามกลางความเพียบพร้อมโดยมีพ่อแม่เป็นแบบอย่างที่ดี นิทานเรื่องนี้จึงสอนให้เขารู้ว่า ควรคู่กับคนที่คู่ควร “ดูพ่อแม่เราสิปั้น อยู่กันไปก็รักกันเอง ผิดคำย่าเสียที่ไหน” “ย่าว่าดี ปั้นก็ว่าดีครับ” อะไรก็ตามที่ทำให้ชีวิตของหลานชายที่ได้ดั่งใจย่าที่สุดอย่างหมอปั้นเข้าใกล้คำว่า ‘สมบูรณ์แบบ’ ยิ่งขึ้น เขาย่อมไม่ปฏิเสธ สลิล แปลว่า น้ำ เธอจึงเย็นชื่นฉ่ำเหมือนสายน้ำ เพราะรู้ดีว่าเป็นได้เพียงคนในเงาที่เขาไม่คิดเชิดชูออกหน้า จึงไม่เคยเรียกร้องเกินควร แต่อย่างน้อยก็ขอบคุณ ในวันที่ต้องจากลา เขายังมอบของขวัญล้ำค่าให้เธอ

ทว่าปัญหาที่ประสบในตอนนี้กลับไม่ใช่เรื่องการรักษาความลับ ความปลอดภัย แต่ดันเป็นฝรั่งดองเกลือที่หึงหวงจนหน้ามืดตามัว กีดกันผู้ชายทุกคน ไม่เว้นแม้กระทั่งกับเขาที่คราวก่อนก็เคยมาดูแลบาดแผลให้เธอ! "มึงนี่แม่ง เรื่องมากจังวะ! ปากบอกว่าห่วงเมียแต่ไม่ยอมให้กูเข้าไปตรวจเนี้ยน ะ" "ก็นี่เมียกู" "แต่กูเป็นหมอ ดูปากกูชัด ๆ กูเป็นหมอ"

“ฉันไม่ชอบไปโรงพยาบาล เรียกหมอมาที่นี่แทนได้ไหม” น้ำตาลอดที่จะอมยิ้มออกมาไม่ได้ หลังจากได้รู้ความจริงว่าอีกคนไม่ชอบหมอ มาเฟียที่มีบุคคลิกน่าเกรงขาม แต่กลับกลัวหมอเนี้ยนะ.....

' 'ถ้าร้ายก็อย่าไปยุ่งสิ' 'แค่แอบชอบค่ะ...แบบว่าไม่ได้หวังอะไร...แต่พี่หมอเขาน่ารักดีนะคะพูดเพราะ...ยิ้มทีละลาย...แถมดูแลน้องๆ ดีมากๆ เลย...แต่คงไกลเกินเอื้อม...เขาเป็นถึงเจ้าของโรงพยาบาลเอกชนเลย...ไกลเกินเอื้อมที่อบจะคว้าเขามายืนข้างๆ'แววตาแสนเศร้านั้นหลุบตาลงต่ำ

เกือบชั่วโมงไม่นิดหน่อยเลย คุณหมอสาวพูดยิ้ม ๆ ใจจริงเธออยากให้เขารักษาที่คลินิกมากกว่า แต่ก็นั่นแหละ เพราะเจ้าประกายแก้วรัตนากังวลเรื่องชื่อเสียงซึ่งอาจจะส่งผลกระทบต่อธุรกิจ ผู้คนในยุคของการเสพข้อมูล แต่เป็นข้อมูลที่ไม่ได้ผ่านการคัดกรองว่าเป็นเรื่องจริงหรือเรื่องที่คิดกันไปเ อง