Novel & Cerita แล้วใครมันจะไปดีเท่าพ่อเธอ

เธอทำเสียงขำขัน เหมือนว่ามันไร้สาระ “ถ้าผู้ชายคนนั้นไม่ดีเท่าพ่อของฉัน จะมีไปทำไม ความรักน่ะ..มันน่ากลัวนะ

} {"แล้วพ่อของนายไม่ว่าเหรอ" >>{"ถ้าพ่อรู้เดี๋ยวผมจะคุยกับพ่อเองครับ"} {"อืม"} เที่ยงของวันนั้น.. วันนี้เธอไม่ได้มาทำงานด้วยเขาเลยต้องออกไปทานข้าวคนเดียว

"จะไปตายที่ไหนก็ไป" "......" ชัดเลย ถ้าเป็นพ่อจริงๆ เธอคงไม่พูดแบบนั้นด้วยแน่ และพ่อเลี้ยงคนนี้คงเหี้ยมาก

ผมพยักหน้าอีกครั้ง พ่อของผมเป็นสามีที่ดี ถึงใช่ไม่ใช่พ่อที่ยอดเยี่ยมแต่ก็เป็นสามีที่ดีนะ แต่ผมอยากเป็นทั้งสามีที่ดี และเป็นพ่อที่ดีมากกว่าพ่อของผม “ดีแค่ไหนก็ได้เท่าที่คุณอยากให้ผมเป็น ผมจะทำมัน” “ฉันมีพ่อที่แย่มาก คุณเป็นพ่อที่ดีให้ลูกได้หรือเปล่า ถ้าเกิดว่าฉันตายไปค ุณจะยังเป็นพ่อที่ดีของลูกไหม” เป็นคำถามที่ประหลาดล้ำแต่ผมก็มองเธออย่างนิ่งงัน

งามพร้อมไม่ได้พูดกับคนที่ถามหรอกเธอหันไปตอบผู้เป็นพ่อ "ถึงยังไงพ่อก็ดีใจด้วยนะ ดูแลแม่ให้ดีด้วยล่ะ" ถึงแม้ท่านจะคิดถึงแต่ก็ดีแล้วล่ะปล่อยให้ทั้งสองออกไปใช้ชีวิตของตัวเอง ดีกว่าถูกโขกสับอยู่ที่นี่

ฉันชอบเธอ 📿 “งั้นหนูไปก่อนนะ” “อื้ม ฝากไอ้พริบมันด้วยนะพ่อหนุ่ม”

“เธอน่าจะดีใจสิที่ฉันออกไปพ้นทางเธอ เธอจะได้เป็นรักลูกคนเดียวของบ้านไง” “ต่อให้เธออยู่ฉันก็เป็นลูกรักคนเดียวของบ้านอยู่แล้ว ใช่ฉันดีใจมากที่เธอออกจากบ้านมา ฉันอยากได้ทุกอย่างที่เป็นของเธอก็จริง แต่ยังไงเธอก็เป็นลูกพ่อ ต่อให้เธอตายจากไปยังไงเราก็ยังมีพ่อคน เดียวกันอยู่ดี”

“เปลี่ยนไป ดีหรือไม่ดีล่ะครับ” “ก็ดีนะ ดูเป็นห่วงเป็นใยคนอื่น ดูนิ่งและเป็นผู้ใหญ่ขึ้น เธอเป็นใครหรอ” “เธอเป็นคนที่จะมาเป็นแม่ของลูกครับ”

“...แล้วถ้าแกไม่ไปจะเป็นอะไรมั้ย” “เป็นสิ เป็นผัวเธอเหมือนเดิม แต่จะใช้ชีวิตยากหน่อย เพราะพ่อฉันจะคอยขัดขาฉันตลอด”

"เป็นคนดีให้ได้ก่อนละกันก่อนจะคิดเป็นพ่อของลูก" "งั้นก็แปลว่าถ้าฉันเป็นคนดีแล้วเธอจะยอมให้ฉันเป็นพ่อของลูกงั้นดิ" "มันไม่มีวันนั้นหรอก"