Novel & Cerita โรงเรียน

ชื่อเถื่อนไม่พอ การกระทำยังเถื่อนสมชื่อ “เป็นอะไรมากไหมเนี่ย” “ไม่แค่เจ็บนิดหน่อย” “นิดหน่อยกับผี เลือดไหลเหมือนเปิดก๊อก” “พูดมากวะ หลบไปดิ”

แอบหื่นไปมั้ยถ้าจะบอกว่า... ของขวัญอย่างเดียวที่อยากได้ คือจูบที่แสนเต็มใจจากเขา รุ่นพี่รันเวย์ของฉัน ♥ Always my RUNWAY... with my never changing heart.

ลินลดาครูโรงเรียนอนุบาลถูกกล่าวใส่ร้ายจนถูกไล่ออก เธอมารับจ้างเป็นครูพี่เลี้ยงตามบ้านเศรษฐี แต่ก็ต้องมาเลี้ยงเด็กเอาแต่ใจ ไม่ใช่แค่ลูกแต่พ่อหรือนายจ้างของเธอก็เอาแต่ใจไม่แพ้กัน

เธอสาวมัธยมปลายไปสารภาพรักกับรุ่นพี่มหาลัยปี1แต่ก็โดนปฎิเสธกลับมา ผ่านไป3ปีพวกเขากลับมาเจอกันอีกครั้งในรั้วมหาลัย....แถมยังต้องให้มีเรื่องใกล้ชิดกันอีก ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...

“นายต้องการอะไร?” “นาย?” “ก็นาย…ไง” “เรียกชื่อฉันใหม่อีกที! ถ้ายังเรียกไม่ถูก เพื่อนเธอได้รู้เรื่องของเราแน่ๆ!”

มณีอกหักหนัก หลังจากผู้ชายที่เธอแอบชอบดันไปหมั้นกับเพื่อนสนิทตัวเอง ตอนนั้นมณีเลยตัดสินใจระบายความเสียใจ ด้วยการไปนอนกับกีโกโล่คนหนึ่งที่เธอเรียกมาจากบาร์ พอมณีรู้สึกตัวว่าตัวเองตัดสินใจพลาด ก็หนีออกจากโรงแรมทันทีโดยที่ผู้ชายคนนั้นไม่รู้ตัว มณีทิ้งเงินไว้บนโต๊ะเป็นค่าตัวให้เขาเรียบร้อย แต่สิ่งที่มณีไม่คาดคิดเลยก็คือ วันแรกที่เธอเริ่มงานเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย กลับได้เจอกีโกโล่คนนั้นอีก!? ที่แย่กว่านั้นคือ ผู้ชายคนนั้นดันเป็นพ่อของนักศึกษาคนหนึ่งในคลาสเธออีกต่างหาก! ที่ช็อคยิ่งกว่าเดิม คือผู้ชายคนนั้นเป็นถึงซีอีโอ! มณีต้องชดใช้ "ความเสียหาย" ในคืนนั้น ด้วยการแต่งงานตามสัญญากับชัย มณีจะทนแกล้งทำเป็นเล่นละครในชีวิตคู่ครั้งนี้ได้นานแค่ไหน… ในเมื่อหัวใจของเธอดันเผลอตกหลุมรักชัยเข้าให้แล้ว?

รักแรกในวัยเรียน ก่อเกิดเป็นรอยร้าวในหัวใจ กระทั่ง 10 ปีผ่านไป ‘พราวฟ้า' กับ 'ริว' ก็หวนกลับมาเจอกันอีกครั้ง และการพบกันครั้งนี้มันก็มีแต่ความเร่าร้อน (ชุดรวมเรื่องรักฉบับติดเรท 1)

เขาเป็นตัวอันตรายที่ควรอยู่ให้ไกล... แต่ทำไมยิ่งหนีก็ยิ่งเจอ

ในชีวิตครั้งก่อน ฉันหลงรักกู้จือโม่อย่างถอนตัวไม่ขึ้น เป็นเหมือนสุนัขที่คอยเลียแข้งเลียขาเขา รู้ทั้งรู้ว่าเขามีคนที่ชอบอยู่แล้ว แต่ก็ยังตามตื๊อไม่เลิก หวังจะให้เขาเห็นใจ สุดท้ายหลายปีต่อมาฉันก็ใช้เล่ห์เหลี่ยมต่าง ๆ จนในที่สุดได้แต่งงานกับเขาสมดังใจหมาย ฉันเคยคิดว่าตัวเองได้พบกับความสุขแล้ว แต่งงานมาสามปี ฉันพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อละลายน้ำแข็งในหัวใจของเขา จนกระทั่งรักแรกของเขากลับมา ฉันถึงได้ตาสว่าง มองย้อนกลับไปในชีวิตที่ผ่านมา มีแต่ความระเนระนาดและความเสียใจเท่านั้น เมื่อได้กลับมาเกิดใหม่ช่วงก่อนสอบเข้ามหาวิทยาลัย ฉันมองเด็กหนุ่มที่เคยทำให้ฉันหลงใหลในชาติก่อน ตัดสินใจแล้วว่าฉันจะไม่ตามตื๊อเขาอีกต่อไป ฉันต้องมีชีวิตเป็นของตัวเอง คนที่ทำให้หัวใจเขาอุ่นไม่ได้ ฉันจะไม่พยายามอีกแล้ว แต่เขากลับเปลี่ยนจากเย็นชาเป็นมาดักฉันไว้ในมุมที่ไม่มีใครเห็น แล้วเอ่ยลอดไรฟันด้วยความโมโหว่า “เฉียวซิงลั่ว เธอคิดจะหว่านเสน่ห์แล้วหนีไปงั้นเหรอ? ไม่มีทาง!”

แรก ๆ ไม่ชอบหน้าก็บอกอีกฝ่ายว่า “อย่ายุ่งกับฉันนะ” หลัง ๆ รั้งคนตรงหน้าไว้อ้อนวอนด้วยสายตา “อย่าไปนะ”