โหดร้าย

ฉินอ๋องหลี่อี้ ท่านอ๋องปราบตะวันตกผู้เก่งกาจ กลับมีอีกฉายาหนึ่งที่ชาวบ้านชาวเมืองเรียกขานอย่างหวาดกลัวว่า...อ๋องอำมหิต ร่ำลือกระฉ่อนว่า ท่านอ๋องฆ่าคนราวหั่นผักฆ่าปลา อำมหิตผิดมนุษย์มนา ทำให้คุณหนูไป๋มู่ตาน ผู้เป็นคู่หมายไม่ยอมเข้าพิธีสมรสด้วย ความซวยจึงมาตกที่ 'ไป๋หยง' ญาติผู้น้องที่ถูกบังคับให้เข้าพิธีสมรสแทน ไป๋หยงรู้ตัวดีว่า ชีวิตของตนเองกำลังแขวนอยู่บนเส้นด้ายที่อยู่ในกำมือของอ๋องอำมหิต แต่เขายังไม่อยากตาย เขายังมีห่วง... มีย่าชรา มีแม่และน้องที่ต้องดูแล เขาต้องรักษาตัวและหัวให้อยู่ครบ และไม่บุบสลายให้นานที่สุด เท่าที่จะนานได้!

ตอนเธออยู่ทำร้ายจิตใจต่างๆ นานา ตอนเธอจากไป...เขาเหมือนคนกำลังจะตาย เขาเห็นเธอเป็นเพียงดอกไม้ริมทางที่จะเด็ดมาดอมดมเมื่อไหร่ก็ได้ และเหยียบย่ำน้ำใจเธออย่างแสนสาหัส ทำให้เธอเจ็บปวดกับคำว่า “เมียลับ” แต่ความทุกข์ทรมานที่ได้รับแลกกับความสุขของมารดา...พวงชมพูยอม

"มึงจะชดใช้เป็นร่างกายหรือว่าไตสักข้างดีล่ะ!!" เมื่อจุดเริ่มต้นมันเกิดขึ้นจากความผิดพลาด~~ เพียงเพราะแค่เอกสารฉบับเดียวเท่านั้นที่ดันเซ็นผิด!! ใครจะไปคิดว่ามันจะนำพาชีวิตให้กลายไปเป็นหนี้ 100 ล้าน!!

“อือ...” หญิงสาวลืมตาขึ้นอย่างงัวเงีย ก่อนหันมองโดยรอบ ถึงได้รู้ว่ายังไม่สว่าง แต่ฝนหยุดตกไปแล้ว “โอยยยย...เจ็บไปทั้งตัวเลย” เธอผงกศรีษะขึ้นมองชายหนุ่มที่เธอนอนกอดอย่างสนิทแน่น เธอยิ้มบางๆ ขณะนึกถึงบทรักที่เขามอบให้อย่างไม่มีที่ติ อดไม่ได้ที่จะยื่นมือขึ้นไปแตะไรเคราของเขาอย่างเอ็นดู “เก่งจริงๆ เลยตานี่” เจ้าหล่อนจะละมือออก แต่ฝ่ามือใหญ่กลับรวบข้อมือเธอไว้ได้เสียก่อน...เข้มลืมตาขึ้นแล้วจ้องหญิงสาวด้วยสายตาหื่นสุดหื่น มันยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ “ติดใจล่ะสิ” “ใช่ นายเองก็ติดใจฉันเหมือนกัน”

เพราะความไว้ใจที่มีต่อ เพื่อนสนิทเพียงคนเดียว ทำให้ใบเฟิร์น นักศึกษาสาวผู้ใสซื่อ ต้องตกเป็นแพะรับบาปในคดีขโมยเอกสารลับโดยไม่รู้ตัว ปลายทางของความซวยครั้งนี้ไม่ใช่คุกตาราง แต่คือเงื้อมมือของคีออสมาเฟียหนุ่มจอมโหด ผู้ซึ่งไม่เคยปรานีคนทรยศ

ผู้ชายปากแซ่บ vs ผู้หญิงปากร้าย พวกเขาคือ "พี่น้องไม่จริง" เธอรักเขา แต่เขากลับเอาความรักของเธอมาย่ำยีเพราะความแค้น เธอเลยต้องลุกขึ้นสู้เพื่อให้เขาคุกเข่ามาอ้อนวอนขอ "ความรัก" จากเธอ!!

ไป๋เยว่หลิง เบื้องหน้า เขาคือคุณชายตระกูลใหญ่ สูง ขาว ผิวเนียน ดวงตาเรียวยาวราวภาพเขียน หล่อ ชุดขาวบริสุทธิ์(แซ่ไป๋(ขาว)) เป็นนักกระบี่อัจฉริยะในรอบร้อยปี แต่...หลังฉาก เขาเป็นลูกเลี้ยงที่ถูกกดขี่ดูถูกทุกอย่าง ถูกซ้อม วางยา ด่า เฆี่ยน และโดนขืนใจแบบวิปริต เขาจึงเป็นคนเก็บกด ไม่พูด แววตาเย็นชา และโดดเดี่ยว ....วันหนึ่งครอบครัวพ่อแม่เลี้ยงเขาถูกฆ่าล้างตระกูล แต่เขากลับหลงรักนักฆ่าคนนั้น....

เพราะความจำเป็นทำให้เธอรับงานเป็น 'เด็กเสี่ย' แต่มารับรู้ภายหลังว่าคนที่ซื้อเธอเป็น 'มาเฟีย' แถมเขายัง...ดุมากด้วย

..ศรัณย์.. เจ้าพ่อคาสิโน เงินกู้ บุคคลที่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมและความอันตราย ใบหน้ามีรอยยิ้มประดับเสมอแต่มันกลับเป็นรอยยิ้มที่ทำคนมองรู้สึกเย็นยะเยือกไปถึงขั้วหัวใจ  "เอาสิ่งมีค่าที่เธอมีมาแลกสิ อย่างเช่น... ร่างกาย" ..พุดตาน.. เด็กสาวผู้มีใบหน้าสวยหวานตากลมโตใสซื่อไร้พิษภัย พื้นฐานเป็นคนซื่อๆ เก็บความรู้สึกไม่เก่งและรักครอบครัวมาก "หนูจะใช้หนี้คุณแทนพ่อเองค่ะ" ..... เธอ ใช้ชีวิตเรียบง่ายกับครอบครัวในบ้านหลังเล็กอย่างมีความสุขจนกระทั่งชายแปลกหน้าร่างใหญ่นับสิบเดินเข้ามาในบ้านพร้อมกับประโยคที่ทำเอาคนฟังแทบล้มทั้งยืน "เวลาหนึ่งอาทิตย์หวังว่าจะเห็นเงินก้อนนั้นตรงหนากู ไม่งั้นอย่าหาว่ากูใจร้าย" เขา มีเพียบพร้อมทุกอย่าง เงิน ทอง อำนาจ รวมถึงผู้หญิง เห็นความทุกข์ของคนเป็นเรื่องสนุกโดยเฉพาะหมาจนตรอกที่ไม่มีทางเลือก "ลองกราบตีนกูดูเผื่อกูจะเมตตามึงสักครั้ง" .....

"เราถามจริง ๆ นายเข้าหาเราเพราะอะไร?" ฉันเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นคลอน หัวใจดวงน้อยสั่นไหวอย่างเจ็บปวด "..." "ตอบสิอันหลง เราเชื่อหมดใจว่านายรักเรา " ฉันได้ยินคำว่ารักจนนับไม่ถ้วนจากปากเขา ทว่าคาดไม่ถึงว่าวันนี้จะได้ยินคำว่า"ไม่รัก" เวลาที่เขาอยู่กับคนอื่น เขารับคำท้าการพนันเพื่อมาจีบฉันแลกกับสนามรถแข่ง บอกรัก จนฉันเชื่อหมดใจให้ทั้งใจและกาย "ครับ ผมรักพี่" "...ฮึก..รัก...รัก...บอกแล้วไงว่าไม่ชอบคนโกหก เมื่อกี้ที่พูดหมายความว่าไง นายดูถูกเราขนาดนี้เลยเหรอ!? ทุเรศ!" "พี่เธอฟังผมก่อน" "ไปให้ไกลจากชีวิตเรา จะไปไหนก็ไปคนหลอกลวง!" เขามันก็แค่คนหลอกลวง โดนผีหลอกยังไม่เจ็บเท่าโดนคนรักหลอกแบบนี้เลย