โหดร้าย

“อือ...” หญิงสาวลืมตาขึ้นอย่างงัวเงีย ก่อนหันมองโดยรอบ ถึงได้รู้ว่ายังไม่สว่าง แต่ฝนหยุดตกไปแล้ว “โอยยยย...เจ็บไปทั้งตัวเลย” เธอผงกศรีษะขึ้นมองชายหนุ่มที่เธอนอนกอดอย่างสนิทแน่น เธอยิ้มบางๆ ขณะนึกถึงบทรักที่เขามอบให้อย่างไม่มีที่ติ อดไม่ได้ที่จะยื่นมือขึ้นไปแตะไรเคราของเขาอย่างเอ็นดู “เก่งจริงๆ เลยตานี่” เจ้าหล่อนจะละมือออก แต่ฝ่ามือใหญ่กลับรวบข้อมือเธอไว้ได้เสียก่อน...เข้มลืมตาขึ้นแล้วจ้องหญิงสาวด้วยสายตาหื่นสุดหื่น มันยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ “ติดใจล่ะสิ” “ใช่ นายเองก็ติดใจฉันเหมือนกัน”

ลูกสาวสุดที่รักของพ่อแมกซ์ ถูกเลี้ยงดูยิ่งกว่าไข่ในหิน ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้เพราะพ่อเธอโหด พี่ชายของเพื่อนสนิทที่เธอหลงรักตั้งแต่แรกเห็น ยอมทุกอย่างให้ได้ใกล้ชิดเขา เขามีเจ้าของแล้วแต่เธอมีความรักที่พร้อมจะมอบให้ อ้อนเป็นแมวของแค่เขายอมอยู่กับเธอต่อ

ธาราริน กลับเข้ามาในชีวิตของ เมฆินทร์ พร้อมหัวใจที่เต็มไปด้วยความสำนึกผิดและคำขอเพียงคำเดียว ขอโทษจากใจ แต่สำหรับเมฆินทร์ ชายหนุ่มที่ต้องแบกรับบาดแผลในอดีตอันเจ็บลึกจากครอบครัวของเธอ คำขอโทษไม่ใช่สิ่งที่ลบความเจ็บปวดได้ง่าย ๆ ยิ่งเธอคือลูกสาวของศัตรู โทษทัณฑ์ที่รออยู่จึงไม่ใช่คำอภัย แต่คือการชดใช้ด้วยน้ำตาและหัวใจ ท่ามกลางความเย็นชาและความโกรธเกลียด เมฆินทร์เริ่มสั่นคลอน เมื่อเขาเห็นหญิงสาวที่ยอมอดทนต่อความเจ็บปวดโดยไม่โต้แย้ง เพียงเพื่อรักษาศักดิ์ศรีของคนรักและชดใช้ให้ครอบครัว เมื่อน้ำตาของเธอไหลริน เมฆินทร์จึงได้เห็นว่า ความเจ็บปวดที่แท้จริงอาจไม่ได้อยู่ที่อดีต แต่อยู่ที่การยอมให้อดีตพรากโอกาสของหัวใจในปัจจุบันไปตลอดกาล

ความแค้นของกัลป์ฝังรากลึก เขาออกตามล่าตัวต้นเหตุที่ทำให้น้องสาวกลายเป็นคนเสียสติ แต่คนที่ต้องรับกรรมคือ น้องสาวของตัวการ "เธอเลือกเอาเองว่าจะนอนกับฉันคนเดียว หรือให้ลูกน้องฉันร่วมสนุกด้วย"

โซโล่ผู้ชายที่สุดแสนจะร้ายกาจเขากักขังหัวใจของฉันไว้ด้วยความแค้นทั้งหมดที่เขามี ความรักที่เกิดขึ้นพร้อมกับความแค้น สุดท้ายแล้วเขาและเธอจะจัดการกับความรู้สึกนี้อย่างไร

หลังจากพ่อของเธอเสียชีวิต ครอบครัวเธอถูกพ่อของเขารับมาอุปการะ แต่ “บุญคุณ” ในวันนั้น กลับกลายเป็น “คำสั่งลงโทษ” ในวันนี้ เขาแบกความแค้นของครอบครัวไว้เต็มอก และปล่อยให้มันถาโถมลงที่เธอคนเดียว ไม่มีใครฟัง ไม่มีใครสนใจว่าเธอไม่ได้ทำอะไรผิด เขาจึงเป็นคนแรกที่สอนเธอว่า…ความแค้นมันเจ็บได้มากกว่า “ความรัก” เสมอ.

เมื่อ ‘ฮานะ’ ต้องเข้าไปขโมยของสำคัญของผู้ชายที่มีอิทธิพลที่สุดอย่าง ‘โอยามะ’ แล้วโชคร้ายถูกเขาจับได้ ทางเลือกจึงมีแค่สองทาง นั่นคือจะยอมเป็นสินค้าของแบล็คสกอร์เปี้ยนส์ หรือ ยอมเป็น (สินค้า) ของเขา!

“หากพวกคุณโอเค คืนนี้เป็นของพวกคุณ” คนพวกนั้นหันมองหน้ากันแล้วยิ้มกริ่ม ก่อนเสียงหนึ่งจะตอบรับข้อเสนอว่า... “นายอยากนั่งดูด้วยมั้ย?” จิดาภาทั้งอึ้งทั้งเจ็บร้าวอยู่ในใจ...เมื่อสำนึกได้ว่าเธอกำลังโดนคนรักทรยศหักหลังอย่างเลือดเย็น ด้วยการส่งเธอให้เป็นอาหารสวาทอันโอชะของเจ้าหนี้ตัวใหญ่ยักษ์บ้ากามพวกนี้ สำหรับเขา เธอมีค่าแค่หนึ่งแสนห้าหมื่นบาทเท่านั้น !!!

ตอนเธออยู่ทำร้ายจิตใจต่างๆ นานา ตอนเธอจากไป...เขาเหมือนคนกำลังจะตาย เขาเห็นเธอเป็นเพียงดอกไม้ริมทางที่จะเด็ดมาดอมดมเมื่อไหร่ก็ได้ และเหยียบย่ำน้ำใจเธออย่างแสนสาหัส ทำให้เธอเจ็บปวดกับคำว่า “เมียลับ” แต่ความทุกข์ทรมานที่ได้รับแลกกับความสุขของมารดา...พวงชมพูยอม

"ฉันน่ะเหรอจะหึงแก แกจะไปไหนก็ไป ฉันรำคาญ" "ก็นึกว่าอยากลองเป็นเมียกู เห็นชอบถามกูนักว่ากูหายไปไหน ถ้าจะสนใจเรื่องของกูขนาดนี้มาเป็นเมียกูเลยไหม"