โหดร้าย

‘กุหลาบซ่อนพิษ’ เป็นเครื่องเงินขึ้นรูปกุหลาบปลุกเสกด้วยอาคม มันคือสิ่งชั่วร้ายที่เอาไว้ใช้ทำร้ายคนอื่นให้ทุกข์ทรมานถึงแก่ความตาย มิลิน หรือมีน หญิงสาวผู้ครอบครอง‘กุหลาบซ่อนพิษ’ ความงดงามของกุหลาบซ่อนพิษเปรียบเสมือนตัวเธอที่มีหน้าตาสะสวยแต่ซ่อนความอันตรายไว้ข้างใน เธอเลือดเย็น มองโลกในแง่ร้าย ไม่คิดว่ามาร์ตินจะมาช่วยเธอเพราะเขาหวังดี แต่เขาหวังผลประโยชน์ราคาแพง นั่นคือร่างกายเธอ และเธอยังคิดว่าต้นเหตุของเรื่องเลวร้ายทั้งหมด มันน่าจะมาจากการมีอะไรกับเขาคืนนั้น มาร์ติน มาเฟียหนุ่มผู้ชอบท้าทายคนอย่างมิลิน หวังกำจัดพิษร้ายของเธอ

เมื่ออุบัติเหตุ ‘บนเตียง’ ไม่ใช่เรื่องของคนสองคน แต่มีหนึ่งชีวิตก่อเกิดขึ้นมาเป็นพันธะผูกรั้งเอาไว้ เขาจึงต้องทิ้งการแต่งงาน เพื่อมารับผิดชอบ ‘แม่ของลูก’ แม้เกลียดชังเธอเพียงใด แต่หน้าที่พ่อนั้นค้ำคอไว้ ทำให้เขาดิ้นรนหลีกหนีไม่ได้จริงๆ …

"ไม่มีปัญญาหาผัวหรือไง ถึงได้เป็นเมียน้อยของพ่อฉัน ผู้หญิงอย่างป้าแก่จะตายอยู่แล้ว ควรจะเข้าวัดฟังธรรม แต่กลับทำตัวเลวเป็นเมียน้อย สร้างความร้าวฉานให้ครอบครัวคนอื่น" "หนูจ้ะ" "หยุดได้แล้วแสนรัก!" "นังผู้หญิงสารเลว!" "ไม่รู้อะไรหุบปากไปเลย" ชายหนุ่มหน้าคมเข้มเสียงกระด้างจ้องเธออย่างไม่พอใจ แสนรักมองอย่างไม่พอใจสายตาที่มองออกไปเต็มไปด้วยโทสะและสายตาเหยียดหยาม "ทำไม? ฉันพูดแทงใจดำแม่แกเหรอ ผู้ชายอย่างแกมันก็เป็นได้แค่ลูกเมียน้อยแหละ ไอ้ลูกเมียน้อย"

คนนึงก็ร้าย อีกคนก็ไม่ยอมใคร มันจะเป็นความรักได้จริง ๆ หรอ? หรือสุดท้ายมันก็แค่ความสัมพันธ์ที่บิดเบี้ยว?

วีร์หมอศัลยกรรมแพทย์อันดับหนึ่งของเมืองไทยถูกแม่บังคับให้แต่งงานกับมัดหมี่ลูกสาวของเพื่อน เขายอมแต่งงานกับมัดหมี่ตามคำสั่งของแม่ทว่ามัดหมี่ก็เป็นได้แค่ตัวแทนของพิพิมแฟนเก่าของหมอวีร์เท่านั้น โดยที่ไม่มีทางได้มาเป็นตัวจริง มัดหมี่ก็ยอมเข้าไปเป็นตัวแทนของแฟนเก่าเขา ยอมแม้กระทั่งเสียตัวตนของตัวเอง ยอมแม้กระทั่งเก็บเรื่องที่ตัวเองแพ้กุ้งแม่น้ำเพราะแฟนเก่าของเขาชอบกิน เธอก็เลือกที่จะกินยาแก้แพ้แทน แต่ทว่าสุดท้ายความอดทนของเธอก็หมดลง เมื่อแฟนเก่าของเขากลับเข้ามาในชีวิตของเขาอีกครั้ง มัดหมี่จึงตัดสินใจไม่ขอทนเป็นตัวแทนของเขาอีกแล้ว ต่อแต่นี้ไปเธอขอเป็นตัวเองและขอเดินออกมาจากชีวิตของเขาเองพร้อมกับลูกในท้องที่เขาจะไม่มีวันได้รู้

“ เลิกกันเถอะ “ ผมบอกเธอด้วยน้ำเสียงเย็นชา ผมที่กำลังยืนหันหลังให้ผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าแฟนของผมที่คบกันมาตั้งแต่มัธยมต้น ตอนนี้พวกเราก็กำลังจะจบชั้น ม.6 และวันนี้เป็นวันปัจฉิมนิเทศจบการศึกษา " บอกเหตุผลป่านได้ไหมมังกร " ป่านถามผมกลับด้วยเสียงสั่นเครือ ที่ผมหันหลังให้เธอเพราะกลัวจะเห็นน้ำตาของผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าแฟนของผม ผมกลัวว่าผมจะใจอ่อน " ทำไมผมต้องบอกเหตุผลกับคุณด้วย " ผมเรียกแทนตัวเองกับป่านอย่างเย็นชา " อึก ที่ผ่านมามังกรไม่เคยรักป่านเลยใช่ไหม " ป่านพูดพลางร้องไห้สะอึกสะอื้นไปด้วย " ใช่ " ผมตอบกลับไป เพราะตอนนี้ผมอยากเลิกกับเธอ อยากให้เธอไปจากผม เกลียดผมไปเลยได้ยิ่งดี ผมจะดีใจมาก " ที่ผ่านมาผมไม่เคยรักคุณ ผมเห็นคุณเป็นเพียงของเล่นเหมือนคนอื่นๆ คุณคิดว่าผมจะหยุดที่คุณคนเดียวอย่างนั้นเหรอ " ผมตอกกลับป่านไปด้วยคำพูดที่ทำร้ายจิตใจเธอ

“โอ๊ย…ฉันเจ็บนะ” เธอพึมพำ น้ำเสียงแผ่วเบาที่ไม่อาจหยุดยั้งความรุนแรงนั้นได้ ทันทีที่ผ้าห่มหลุดออกจากร่างความเงียบงันก็เข้าปกคลุมเสียงลมหายใจของเขาหนักแน่นขึ้น

ท่านชายเจ้าสำราญทุ่มเททั้งชีวิตเนรมิตรตำหนักแปดสำราญขึ้นมา เพื่อมอบความสำราญให้กับพี่น้องราชวงศ์ทั้งแปดของเขา ในงานเลี้ยงรวมตัวกันในรอบหลายปี เขากลับค้นพบว่าความสำราญที่เหล่าพี่น้องต้องการ มิใช่ศาสตร์ศิลป์ที่เขาใฝ่หามาให้ แต่เป็นตัวของเขาเอง

ความไว้ใจนำพามาสู่ความหายนะ! การกลับมาครั้งนี้นางจะทวงคืนความยุติธรรมหาผู้ที่อยู่เบื้องหลังที่ทำให้นางต้องพบชะตากรรมที่โหดร้าย แม้แต่ผู้เป็นสามีนางก็ไม่ยกเว้น "สวี่หยาง"สตรีที่ขึ้นชื่อเรื่องความดุร้ายที่ฆ่าได้แม้กระทั่งสาวใช้ที่จงรักภักดีเพียงเพราะทำน้ำแกงหกมาสู่การวางยาสตรีอีกนางที่ขึ้นชื่อว่าเป็นน้องสาวของตนเพียงเพราะความอิจฉาริษยาที่สามีของตนรับนางเข้ามาเป็นอนุในเรือนทำให้นางได้รับบทลงโทษ แต่ทว่าเรื่องที่เกิดขึ้นมิใช่ความผิดของนางรวมทั้งเรื่องสาวใช้ที่จงรักภักดีที่ต้องตายด้วยเช่นกัน! แต่นางยังไม่ทันได้ปริปากแม้จะโต้แย้งความผิดครั้งนี้ก็ถูกเสิ่นเกาหลานผู้เป็นสามีจับตัวไปคุมขังทำร้ายร่างกายเพื่อให้นางยอมรับผิดจนกระทั่งมีผู้มาช่วยชีวิตของนางเอาไว้ได้! สวี่หยางเจ็บใจเคียดแค้นนางจะไม่ยอมให้ตนเองต้องตกเป็นผู้ถูกกล่าวหา นางจะหวนกลับไปสืบหาคนที่ใส่ร้ายนางและปกป้องเจี่ยฟางน้องสาวที่ถูกปองร้ายในยามนี้….

การขยายอำนาจของมาเฟีย คือการแต่งงานกับมาเฟียด้วยกัน แต่วิถีของลูกสาวมาเฟียมีอะไรที่เฟียสกว่านั้น... "ค่ะ หนูจะแต่งงานกับพี่องคชาต" "เขาชื่อ องศา"