Fear to love you คนโปรดที่กลัวถูกรัก

Fear to love you คนโปรดที่กลัวถูกรัก

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-27
โดย:  แสงกลางสมุทรยังไม่จบ
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
25บท
576views
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

“ผม... ผมจำได้แล้ว ผมจำรอยแผลที่เข่าคุณได้ และผมจำแหวนวงนั้นได้” เขามองแหวนของเธออีกครั้ง ปลายฟ้าเบิกตากว้าง สีหน้าของเธอเผยความตระหนกอย่างสมบูรณ์ การอำพรางตัวตนที่เธอพยายามสร้างมาถูกทำลายลงทั้งหมด ธีร์กลับมาทรุดตัวนั่งยองๆ ตรงหน้าเธออีกครั้ง ความโกรธที่เคยมีต่อการถูกหักหน้า มลายหายไปจนสิ้น เมื่อเขาได้เห็นความหวาดกลัวที่บริสุทธิ์ในดวงตาของเธอ การที่เธอวิ่งหนีไปไม่ใช่การดูหมิ่น แต่คือการหลีกหนีจากความเจ็บปวด “ผมขอถามแค่คำเดียวครับ... ทำไมคุณถึงหนีไปจากห้องของผมในเช้าวันนั้นครับ ปลายฟ้า”

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

บทที่ 1

CHAPTER 1: Mirabella's POV 

              I hated this, I hated it all. The flashy cars, charity events, the attention, everything that hid the horrible things the Belluci family did.

I winced as the maid pulled the strings of my dress tighter, I had always been fuller, curvier, Papa hated it. It was my 21st birthday, and I couldn't help but feel like I was about to be auctioned off. 

My papa was power hungry, greedy, foul. For that, he had a lot of enemies, both within and outside the family. 

I had two older brothers, Marco and Dominic. They were as good to me as made men could be. What I wouldn't give to go back to the days we would ride our bicycles together, before my papa threw them into this cold world of blood and murder.

Admiring their hardwork, the maids walked out. I breathed a sigh of relief.

"Fuck this," I muttered removing a clip from my hair, allowing the straight black hair to fall around my shoulders. I reached for my second drawer and pulled out my gun, tucking it gingerly into my purse. It was a gift I had gotten myself the moment I turned 18. 

I had never needed to use it, but Papa always said, "It’s kill or be killed.” This party could take a bad turn quickly, and I refused to be unarmed amidst the wolves.

“My sweet,” my mother’s soft voice drew my attention, and I met her gaze in the mirror as she stepped into the room. She was beautiful but wore the weight of despair like a heavy cloak. Her smile never reached her eyes, a mask she maintained to navigate this hell of a marriage.

“Mama,” I said, placing my hand on hers resting on my shoulder. I knew all too well her story, a forbidden romance ended by my father's ruthless ambition. She had loved a common man before my father claimed her and murdered him, and now, years later, I could see the guilt etched in her eyes.

My father was the underboss before he married my mother and automatically gained the right to be Don.

“Look at you, a grown woman now, principessa,” she said, her tone affectionate yet laced with caution.

“Of course, Mama,” I replied, my heart heavy with the weight of expectation.

“Sit straight, my sweet,” she reminded me, tapping my shoulder lightly. I adjusted my posture, keeping up appearances was my life. “A couple of your father's friends will be in attendance tonight,” she added softly, and I felt a knot form in my stomach. I understood the implication all too well.

“I don’t want to get married, Mama. I want to go to culinary school. I want to be a chef,” I insisted, my voice rising slightly. My eyes met her cold pair in the mirror, but I pressed on. 

“Hell will freeze over before I marry one of Papa’s friends or even worse, their sons. Being unmarried in this world is better than becoming a pawn in his game. I refuse to bring a child into this life, my life,” I said.

“Family comes first, Bella. You know this,” she chided gently, a note of sorrow in her voice. I rolled my eyes, frustration gnawing at me.

“Behave tonight. Your father won’t take kindly to rebellion,” she warned, a flicker of fear passing through her gaze. I nodded. I knew he wouldn't. Not even his children were safe from him, he was the devil himself.

Just then, someone barged in, "Mirabella. Let's go. Don is waiting," my eldest brother Marco said.

"Knock on the fucking door next time," I said, glaring at him.

"Shut the fuck up," he growled, "You're 21 now, learn to control that fucking mouth of yours." 

Mama stepped back, allowing me to rise. I collected myself, purse in hand, and strode to where Marco stood. With a flick of my wrist, I flipped my hair into his face before walking past him.

I loved my brothers, well as much as you could love people who killed other people for a living. They both did everything in their power to protect me from this world and our father. But I preferred Dominic to Marco. Marco had this darkness about him.

I arrived at my father's office and took a deep breath before knocking. Marco stood beside me shortly after.

"Come in," he said gruffly and Marco opened the door. I walked in silently and there he was behind his desk, looking so goddamn untouchable. A whore was perched on his lap, her breasts open and in his face with his tobacco pipe in one hand. How could a man be so vile?

“Dio mio, my sweet,” he rasped, eyes lingering on the woman, a smirk tugging at his lips. Marco maintained a stoic facade, but I could see the storm brewing in his eyes, anger, so much fucking anger in one man. 

“You look just like your mother did at your age,” he mused, snapping his attention back to me.

“Sit. Both of you,” he commanded, and I obeyed, though Marco remained standing, an act of rebellion that earned him an ominous chuckle from our father.

“You’re 21 now, and it’s time you fulfill your responsibility as my only daughter,” he continued, taking a puff from his pipe before blowing the smoke into the air.

“Papa-,” I began, but was swiftly silenced by Marco’s gruff voice.

"Shut the fuck up, Mirabella," Marco warned. I looked up at him but it wasn't anger in his eyes, it was fear. For me. 

“Like I said, you must fulfill your responsibility. You are beautiful and have the potential to fetch a high price,” he stated, retrieving his gun and without a moment's hesitation, he shot the woman on his lap. My heart dropped, but I forced myself to remain impassive. Weakness was a luxury I couldn’t afford in his presence.

“Can’t have her spreading family secrets, now, can we?” he remarked, nonchalant as he holstered his weapon. “Have that cleaned up,” he ordered Marco, who didn’t flinch.

Turning to me, he said once more, “Let’s go.” 

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
25
บทที่ 1
สตูดิโอถ่ายภาพขนาดใหญ่ใจกลางกรุงเทพฯ เต็มไปด้วยความวุ่นวายยามเย็น กองถ่ายแฟชั่นเซ็ตใหม่ของนิตยสารชื่อดังกำลังใกล้จะเสร็จสิ้น ปลายฟ้า อมรศิลป์ หรือ ฟ้าในชุดพนักงานทีมงานสีดำทะมึนกำลังง่วนอยู่กับการตรวจสอบอุปกรณ์ไฟ เธอทำงานด้วยความเงียบเชียบและละเอียดรอบคอบจนน่าเหลือเชื่อ ร่างกายที่สูงเพียงร้อยหกสิบสามเซนติเมตร ดูบอบบางแต่เธอกลับแบกกล่องอุปกรณ์หนักๆ ได้อย่างไม่ปริปากบ่นอาชีพหลักของเธอคือการทำงานเบื้องหลังกองถ่าย เป็นโลกที่ต้องใช้ความทุ่มเทอย่างหนักเพื่อแลกกับเงินเดือนก้อนเล็กๆ แต่เธอก็รักมัน “รู้แล้วค่ะแม่ เดี๋ยวสิ้นเดือนฟ้าส่งเงินไปให้นะ ตอนนี้ฟ้าเก็บไม่ทัน” “แกก็รีบๆ หน่อยนะ พ่อเขาต้องรีบใช้เงิน” “ค่าๆๆ……งั้นแค่นี้ก่อนนะคะแม่ ฟ้ายังทำง่ายไม่เสร็จ” ปลายฟ้ากดตัดสายโทรศัพท์โดยที่ไม่สนใจเสียงบ่นจากทางปลายสาย ที่ยังบ่นไม่จบ เธอรู้สึกเหนื่อยและหงุดหงิดอีกด้วย “ทำงานๆ” ปลายฟ้าบอกกับตัวเอง เพราะหลังจากเก็บของเสร็จตรงนี้ เธอต้องรีบไปทำงานต่อที่ผับชื่อดังในย่านดังที่ เป็นร้านของรุ่นพี่ที่เธอ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 2
มือหนาของ ธีร์ เคลื่อนไหวอย่างช้าๆ แต่ทรงพลัง เขาเลื่อนมือลงจากเอวปลายฟ้าไปตามแนวเรียวปลีน่องที่ตึงสวยก่อนจะลากไล้ขึ้นมาตามต้นขาอย่างแน่วแน่และหยุดลงที่โหนกเนื้อของหญิงสาวแม้จะมีเพียงผ้าผืนบางๆแพนตี้ที่แทบจะขวางกั้นอยู่ แต่นั่นก็ไม่ได้ยับยั้งความตั้งใจของเขาได้เลย นิ้วเรียวยาวของเขากรีดลึกลงไป ตามบริเวณที่อ่อนไหวที่สุดอย่างจงใจ สร้างกระแสไฟฟ้าไปทั่วร่างของเธอปลายฟ้าสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ สติที่เคยเริ่มกลับมาบัดนี้ถูกความปรารถนากลืนกินไปจนหมดสิ้น “อ้า...” เสียงครวญครางหวาน ที่ทั้งแผ่วเบาและเร้าอารมณ์หลุดรอดออกมาจากลำคอของเธอเป็นครั้งแรก เป็นการยอมจำนนต่อสัมผัสของเขา ขณะที่ธีร์ยิ้มพอใจกับปฏิกิริยาที่เขาต้องการจากเธอ ธีร์ไม่ปล่อยให้ความตื่นเต้นเนิ่นนานไปกว่านี้ มือหนาที่เปี่ยมไปด้วยความเชี่ยวชาญ ปลดตะขอด้านหน้าของบราออกอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด เผยให้เห็นเนินอกอิ่มที่กำลังเต้นระรัวด้วยแรงปรารถนา เขาไม่รอช้าก้มลงซ่อนใบหน้าลงที่ซอกคอก่อนจะตามด้วยการดูดกลืนบริเวณยอดอกนั้นอย่างหนักหน่วงและหิวกระหาย พร้อมกับที่นิ้วเรียวยาวด้านล่างยังคงกรีดเร่ง
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 3
ปลายฟ้าพยายามใช้ชีวิตเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เธอจมอยู่กับกองงานเบื้องหลังที่หนักหน่วง และหลีกเลี่ยงการดื่มอย่างเด็ดขาดเพื่อป้องกันไม่ให้ตัวเองควบคุมไม่ได้อีกวันนี้กองถ่ายโฆษณาของแบรนด์นาฬิกาหรูดูวุ่นวายกว่าปกติและพระเอกของงานคือ ธีร์ วรโชติสกุลธีร์ไม่ได้จำได้แม่นยำว่าผู้หญิงในคืนนั้นคือใคร ใบหน้าของเธอภายใต้แสงไฟสลัวและฤทธิ์แอลกอฮอล์นั้นเลือนราง แต่เขายังคงจำความหงุดหงิดที่ต้องตื่นมาพบว่าเธอหนีไปเขามองไปยังปลายฟ้าที่กำลังจัดอุปกรณ์อยู่มุมหนึ่งของฉาก เขาจำเสื้อผ้าและท่าทางที่ดูคุ้นตาได้เพียงเลือนรางเท่านั้น เขาจ้องมองเธอด้วยสายตาที่สงสัยและพยายามประเมินอยู่เงียบ ๆผู้หญิงคนนี้... มันคุ้นตาอย่างน่าประหลาด ธีร์คิด“ฟ้า มาช่วยฉันยกกล่องนี้หน่อยสิ” เสียงเรียกจากเพชรสไตลิสต์สาวดังขึ้นอย่างไม่เป็นมิตรนักขณะที่ปลายฟ้ากำลังพยายามยกกล่องอุปกรณ์ขนาดใหญ่ออกมา เพชรก็แกล้งสะดุดขาตัวเองเบา ๆ ทำให้ร่างของเธอชนเข้ากับปลายฟ้าอย่างจังโครม!ปลายฟ้าเซถลาพร้อมกับกล่องอุปกรณ์ร่วงลงพื้น ข้อศอกและหัวเข่าของเธอครูดไปกับพื้นคอนกรีตอย่างแรง“โอ๊ย! เธอเดินยังไงของเธอเนี่ยยัยฟ้า! ดูสิ อุปกรณ์ฉันเกือบพัง!” เพช
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 4
ในช่วงที่ปลายฟ้าเพิ่งเริ่มทำงานเป็นผู้ช่วยของธีร์ใหม่ๆ และยังมีความเกร็งในความสัมพันธ์กับเขาปลายฟ้าได้รับมอบหมายให้ติดตามธีร์ไปร่วมงานแฟชั่นโชว์ระดับประเทศในฐานะนายแบบหลักของคอลเลกชัน งานนี้เต็มไปด้วยแสงสี เสียงเพลง และผู้คนในวงการที่เต็มไปด้วยสีสันปลายฟ้ายืนอยู่ด้านข้างเวที ดูแลคิวและเสื้อผ้าให้ธีร์อย่างเคร่งเครัด เธอพยายามรักษาระยะห่างจากเขาอยู่เสมอ เพื่อไม่ให้เกิดความเข้าใจผิดหรือทำให้ความกลัวผู้ชายของเธอปะทุขึ้นมาธีร์เดินออกจากห้องแต่งตัวเพื่อเตรียมขึ้นแคทวอล์ก เขาอยู่ในชุดสูทสีเข้มที่ขับเน้นรูปร่างให้ดูสง่างามและอันตราย ในขณะที่กำลังเดินผ่านปลายฟ้า ธีร์ก็หยุดเล็กน้อย“มือถือของผมอยู่ไหนครับปลายฟ้า” ธีร์ถามด้วยน้ำเสียงที่เป็นทางการ แต่ดวงตาของเขากำลังมองสำรวจใบหน้าของเธอ“อยู่... อยู่ในกระเป๋าสำรองค่ะคุณธีร์” ปลายฟ้าตอบอย่างตะกุกตะกัก พยายามหลบสายตาธีร์รู้ดีว่าเธอพยายามหลีกเลี่ยงเขา และนั่นทำให้เขารู้สึกแปลกใจระคนไม่พอใจ เพราะปกติผู้หญิงทุกคนต่างพยายามเข้าหาเขา ธีร์ยื่นมือออกไปแล้ว แกล้งแตะที่ไหล่ของปลายฟ้าเบาๆ ก่อนจะชักมือกลับอย่างรวดเร็วปลายฟ้าสะดุ้งตัวเล็กน้อยทันที แม้จะเป
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 5
หลายวันผ่านไปแสงบ่ายอ่อนๆ สาดเข้ามาทางหน้าต่างบานใหญ่ของคอนโด ธีร์ออกไปถ่ายแบบนิตยสารตั้งแต่เช้า และน่าจะกลับมาในช่วงเย็น ปล่อยให้ปลายฟ้าอยู่คนเดียวในห้องทำงานที่เงียบสงบปลายฟ้ากำลังนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ทำงานที่น่าเบื่อที่สุดอย่างการ จัดการเอกสารค่าใช้จ่ายที่ไม่ได้รับการอนุมัติ ซึ่งหลายรายการเป็นของใช้ส่วนตัวของธีร์ที่ฟุ่มเฟือยจนน่าตกใจ เธอสวมเสื้อเชิ้ตเรียบๆ และทำงานด้วยสมาธิเต็มที่โทรศัพท์มือถือของเธอที่ตั้งเป็นระบบสั่นอยู่บนโต๊ะทำงาน ดังขึ้นเบาๆ ชื่อ ‘โอม’ ปรากฏขึ้นบนหน้าจออีกครั้งปลายฟ้าลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ความรู้สึกผิดที่ไม่ได้คุยกับแฟนหนุ่มอย่างจริงจังมาหลายวัน ทำให้เธอตัดสินใจรับสาย เธอหยิบโทรศัพท์แล้วลุกเดินออกไปยังระเบียงห้องทำงานที่ติดกับวิวเมือง เพื่อสร้างพื้นที่ส่วนตัวเล็กๆ“ฮัลโหลค่ะพี่โอม” เธอพูดเสียงเบา“ทำไมเพิ่งรับสาย ฟ้า พี่คิดถึง” “ฟ้าทำงานอยู่ค่ะ เลยรับช้า พี่โอมว่างหรอคะ” ปลายฟ้าได้ยินเสียงกรุกกรักมาจากปลายสายแทนเสียงคำพูด“ใช่ครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่ออกเวร ฟ้าว่างไหม ไปกินข้าวกัน”“เอิ่ม แปปนะคะพี่โอม ฟ้าดูตารางแปปนึง” ปลายฟ้าเช็คตารางงารข
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 6
แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้องนอนใหญ่ ธีร์ลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างเชื่องช้า เขายังคงอยู่ในท่าเดิม โอบกอดปลายฟ้าไว้แนบชิด ร่างกายของเธออุ่นขึ้นมากแล้ว แต่เธอยังคงซุกตัวอยู่กับอกของเขาด้วยความไว้ใจอย่างเต็มที่โดยไม่รู้ตัวธีร์รู้สึกว่านี่เป็นเช้าที่สงบที่สุดในรอบหลายปี เขาไม่ปรารถนาที่จะลุกขึ้น ไม่ปรารถนาที่จะกลับไปสู่โลกที่กร้านโลกภายนอก เขาเพียงแค่อยากกอดผู้หญิงที่เปราะบางคนนี้ไว้เฉยๆเขาลูบเส้นผมที่แห้งแล้วของเธอเบาๆ ปลายฟ้าในอ้อมกอดของเขาบอบบางเหลือเกิน เหมือนกับแก้วที่พร้อมจะแตกสลาย มันทำให้เขามีความรู้สึกอยากปกป้องปลายฟ้าค่อยๆ ขยับตัว เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นที่ไม่คุ้นเคย เธอลืมตาขึ้นช้าๆ แล้วเงยหน้าขึ้นมอง เห็นใบหน้าคมคายของธีร์อยู่ใกล้แค่ปลายจมูกสติของเธอพลันกลับมาครบถ้วน เธอจำได้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน และใครกำลังกอดเธออยู่! ร่างของปลายฟ้าแข็งเกร็งขึ้นทันทีเธอรีบถอยห่างอย่างรวดเร็ว เหมือนกับลูกแมวตัวน้อยที่ถูกปลุกจากภวังค์ ร่างกายของเธอทำท่าจะตั้งขนขู่ แต่เธอไม่มีพละกำลังพอที่จะผลักเขาได้ เธอทำได้เพียงใช้ข้อศอกดันหน้าอกเขาไว้เบาๆ เพื่อสร้างระยะห่างเท่านั้นเขาเห็นแววตาที่เต็มไปด
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 7
วันรุ่งขึ้น ธีร์สั่งให้คนจัดการย้ายของใช้ที่จำเป็นของปลายฟ้ามาที่เพนเฮ้าส์ของเขาทันที ด้วยข้ออ้างว่าที่พักเธอมันไม่ปลอดภัยเพนเฮ้าส์นี้ของธีร์ตั้งอยู่ในย่านใจกลางเมืองเป็นห้องเพนเฮ้าส์ขนาดใหญ่บนชั้นสูง มองเห็นวิวเมืองยามค่ำคืนได้อย่างตระการตา ลักษณะของห้องเป็นสไตล์โมเดิร์นลอฟท์ที่เน้นความโปร่งโล่ง ผนังส่วนใหญ่เป็นกระจกใสจากพื้นจรดเพดาน เฟอร์นิเจอร์ส่วนใหญ่เป็นหนังสีเข้มและโลหะ ซึ่งสะท้อนรสนิยมที่ดูดีและเรียบง่ายแต่แฝงความหนักแน่นของเขาภายในห้องมีพื้นที่จัดสรรไว้อย่างเป็นสัดส่วน มีห้องนอนแยกกันสองห้องโดยห้องหนึ่งเป็นห้องนอนใหญ่ของธีร์ และอีกห้องเป็นห้องนอนที่จัดเตรียมไว้สำหรับปลายฟ้า ห้องทำงานขนาดใหญ่ ที่เต็มไปด้วยอุปกรณ์ถ่ายภาพและเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ทันสมัย พื้นที่นั่งเล่นขนาดกว้าง ที่ปูด้วยพรมสีเทาเข้มขนาดใหญ่ปลายฟ้าจัดข้าวของเพียงเล็กที่เธอเอามา น้อยเข้ามาในห้องรับรองของเพนเฮ้าส์หรูของธีร์เรียบร้อยแล้วเธอออกมาจากห้องและกำลังเดินผ่านห้องนั่งเล่นที่ตกแต่งอย่างหรูหรา จู่ๆ สายตาของเธอก็ปะทะเข้ากับสิ่งมีชีวิตหนึ่งที่นอนแผ่หลาอยู่บนพรมขนแกะนั่นคือฟีนิกซ์แมวพันธุ์เบงกอลตัวอ้วนกลม ที่ม
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 8
หลายวันผ่านไป กิจวัตรของปลายฟ้ายังคงเหมือนเดิม ตื่นเช้ามาทำอาหารคลีนให้ธีร์ จัดตารางงานที่แสนจะยุ่งเหยิงของเขา และคอยตามเก็บซากเขาที่ชอบไปเมาที่บาร์ การทุ่มเททำงานอย่างหนักทำให้ปลายฟ้าดูเหนื่อยล้าอย่างเห็นได้ชัดธีร์เห็นปลายฟ้าที่สวมเสื้อเชิ้ตเชยๆ กับกางเกงทำงานตัวหลวม ๆ พร้อมแว่นตาหนา ๆ ก็นึกถึงวันแรกที่เจอกันไม่ได้“ฟ้าครับ!” ธีร์เรียกเสียงดังขณะที่เขากำลังเล่นเกมมือถืออยู่ “วันนี้งานผมว่างทั้งวัน ตารางงานคุณก็ว่างใช่ไหม”“ค่ะ”“ดี งั้นไปดูชุดกัน” ธีร์สั่งอย่างเอาแต่ใจ “การที่ผู้จัดการของผมดูไม่ดี มันกระทบต่อภาพลักษณ์ของผมด้วยนะครับ”ปลายฟ้าไม่สามารถปฏิเสธคำสั่งของเขาได้ ธีร์พาเธอไปช้อปปิ้งใน ห้างสรรพสินค้าหรูทันที เขาใช้เวลาเลือกเสื้อผ้าและเครื่องประดับให้เธออย่างพิถีพิถันราวกับกำลังเลือกเสื้อผ้าให้ตัวเองเขาบังคับให้เธอเปลี่ยนจากแว่นตาหนาๆ เป็น คอนแทคเลนส์ ทำให้ดวงตาคู่สวยแต่เศร้าของเธอปรากฏออกมาอย่างชัดเจน ตามด้วยการพาไปตัดผมและแต่งหน้าใหม่“ใส่ชุดนี้” ธีร์ยื่น เดรสเข้ารูปสีน้ำเงินเข้มที่โชว์เรียวขา ให้เธอ “ผมเสียดายความสวยของคุณ”กว่าจะได้ชุดที่ถูกใจและธีร์จะอนุมัติก็เกือบเย็นปล
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 9
เมื่อกองถ่ายเสร็จสิ้นในยามค่ำมืด ทีมงานก็เริ่มจัดงานเลี้ยงเล็กๆ ริมชายหาดเพื่อฉลองความสำเร็จของวัน แต่ปลายฟ้าไม่ชอบบรรยากาศที่มีผู้คนพลุกพล่านและเสียงดังนัก เธอจึงปลีกตัวออกมาจากแสงสีและเดินทอดน่องไปตามชายหาดที่เงียบสงบแทนเท้าเปลือยเปล่าสัมผัสกับผืนทรายที่อุ่นระอุจากแดดทั้งวัน เธอแหงนหน้ามองท้องฟ้ายามค่ำที่เต็มไปด้วยดวงดาวระยิบระยับ ลมทะเลพัดเอื่อยๆ ทำให้ชุดเดรสสีขาวของเธอปลิวไหวในใจของเธอนั้นเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อนตั้งแต่ได้เจอ ธีร์... ชีวิตที่เคยเรียบง่ายของเธอก็พลิกผันไปหมด ถึงแม้จะมีเรื่องอึดอัดใจและเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดมากมายแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเธอรู้สึกมีชีวิตชีวาและมีความสุขมากขึ้นอย่างน่าประหลาดเธอกำลังเพลิดเพลินกับการทบทวนความคิดอยู่คนเดียว จู่ๆ ก็มีเสียงเรียกชื่อดังมาจากด้านหลัง ทำให้เธอ สะดุ้งตกใจ จนตัวแข็ง“ฟ้า!”ธีร์ เดินตามออกมาจากงานเลี้ยง ใบหน้าหล่อเหลาดูหงุดหงิดเล็กน้อย“ออกมาเดินคนเดียวทำไมครับ รู้ไหมว่ามันมืดขนาดไหน? ยุงก็เยอะ เดี๋ยวก็โดนใครไม่หวังดีลากไปอีก หัดระวังตัวซะบ้างสิ!” เขาบ่นเป็นชุดยาวด้วยน้ำเสียงที่ทั้งหงุดหงิดและแฝงความห่วงใยปลายฟ้าหันไปมองเ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 10
ปลายฟ้าตื่นขึ้นมาก่อนที่แสงอาทิตย์จะมาถึง เธอรู้สึกว่าอาการปวดข้อเท้าทุเลาลงมากแล้ว แต่ก็ยังไม่กล้าลงน้ำหนักเต็มที่ เธอค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นจากเตียงอย่างระมัดระวัง แม้จะเขินกับเหตุการณ์วุ่นวายเมื่อคืน แต่การที่เขาไม่โกรธและกลับหัวเราะออกมาอย่างจริงใจ ทำให้ความเขินอายนั้นถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกอบอุ่นในใจเธอเปิดประตูบังกะโลออกไปรับอากาศบริสุทธิ์ยามเช้า และค่อยๆ เดินลงบันไดอย่างช้าๆ แต่ละก้าวต้องประคองน้ำหนักตัวไว้“คงไปดูพระอาทิตย์ขึ้นไม่ทันแน่ๆ เลย” เธอพึมพำกับตัวเองเบาๆ เมื่อมองเห็นสีส้มอ่อนๆ เริ่มแต้มขอบฟ้าแล้วเธอเดินไปตามทางเดินที่นำไปสู่ชายหาด เดินไปได้เพียงไม่กี่สิบก้าว ทะเลก็เริ่มเข้าใกล้ขึ้นเฉยๆ ทรายที่เคยเย็นจัดเมื่อคืนเริ่มมีความชื้นและอุ่นขึ้นเล็กน้อยจากอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นปลายฟ้ายืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ชมความงดงามของผืนน้ำที่เริ่มเปลี่ยนเป็นสีทองจากแสงแรกของวัน ขณะที่ดวงอาทิตย์กำลังโผล่พ้นน้ำขึ้นมาอย่างช้าๆ มันเป็นภาพที่งดงามเกินกว่าจะละสายตาขณะที่เธอกำลังดื่มด่ำกับความเงียบสงบอยู่นั้น สายตาของเธอก็พลันเห็นร่างที่คุ้นเคยกำลังวิ่งออกกำลังกายอยู่บนผืนทรายธีร์ ตื่นแต่เช้าขึ้นมาวิ
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status