Fear to love you คนโปรดที่กลัวถูกรัก

Fear to love you คนโปรดที่กลัวถูกรัก

last updateHuling Na-update : 2025-12-27
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
25Mga Kabanata
490views
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

“ผม... ผมจำได้แล้ว ผมจำรอยแผลที่เข่าคุณได้ และผมจำแหวนวงนั้นได้” เขามองแหวนของเธออีกครั้ง ปลายฟ้าเบิกตากว้าง สีหน้าของเธอเผยความตระหนกอย่างสมบูรณ์ การอำพรางตัวตนที่เธอพยายามสร้างมาถูกทำลายลงทั้งหมด ธีร์กลับมาทรุดตัวนั่งยองๆ ตรงหน้าเธออีกครั้ง ความโกรธที่เคยมีต่อการถูกหักหน้า มลายหายไปจนสิ้น เมื่อเขาได้เห็นความหวาดกลัวที่บริสุทธิ์ในดวงตาของเธอ การที่เธอวิ่งหนีไปไม่ใช่การดูหมิ่น แต่คือการหลีกหนีจากความเจ็บปวด “ผมขอถามแค่คำเดียวครับ... ทำไมคุณถึงหนีไปจากห้องของผมในเช้าวันนั้นครับ ปลายฟ้า”

view more

Kabanata 1

บทที่ 1

화려하고 현대적인 아파트 침실 안.

이제 쾌락의 시간이 막 끝난 시점이었다.

방안엔 뜨거운 열기가 여전했고 진한 남자의 호르몬과 여자의 몸에서 은은하게 나는 향기가 남아있었다.

남자의 복근을 타고 굵은 땀방울이 흘러내렸다. 그의 검은 눈동자에 욕망이 숨겨져 있었는데 조금 전의 위로가 성에 차지 않은 듯 탐욕스러웠다. 그는 지쳐서 깊은 잠에 빠진 여자를 뚫어지라 지켜보다가 그녀를 안으며 말했다.

“자는 척하지 말고 눈을 떠 나를 봐!”

“이게 다 네가 원했던 거잖아.”

윤성아는 뼛속까지 시큰해졌는데 마치 온몸의 힘이 순식간에 다 빨려 나간 것 같았다. 손가락 하나 까딱할 힘조차 없었다.

그녀의 젖은 머리칼이 가늘고 긴 목에 꼭 붙어 있었고 발그레한 얼굴은 웜톤 불빛에 물들어 더 유혹적으로 비쳤다.

남자는 그녀의 흐리멍덩한 눈빛을 보자 저도 모르게 침을 삼키며 갈라지는 목소리로  말했다.

“가서 씻자.”

그가 그녀를 안아 들고 성큼성큼 욕실로 향했다.

샤워기를 틀자 안개가 자욱했고 남자는 그녀를 뜨거운 물이 가득 담긴 욕조에 던져넣었다...

곧이어 건장한 몸을 가진 남자도 욕조 안으로 들어갔다.

욕실에서 나왔을 땐 이미 두 시간이 흐른 뒤였고 그는 여전히 뜨거운 눈빛으로 품에 안긴 여자를 바라봤다.

“정말 지쳤어?”

“네.”

윤성아가 대답했다. 그녀의 목소리는 사람을 매혹하는 힘이 있었는데 새끼 고양이처럼 매력적이었다.

눈꺼풀이 무거워졌다. 그냥 이대로 잠들고 싶었지만 그럴 수 없었다.

그녀는 힘겹게 눈을 떠서 남자를 바라봤다.

잘생긴 이목구비는 타고난 듯했지만 차가웠다. 온몸에서 고귀한 분위기가 뿜어져 나왔다.

그와 그녀, 한 사람은 하늘에 있고 다른 한 사람은 늪에 빠져 있다.

그는 그녀의 ‘은혜로운 고객님’이자 그녀가 돈을 요구하는 ‘돈줄’이기도 했다.

4년 동안 그에게 돈을 달라 요구한 적은 몇 번이었는지 기억나지 않을 만큼 많았다.

하지만 매번 어떻게 입을 열어야 할지 난처해할 때마다 어쩔 수 없이 눈을 질끈 감고 큰 액수를 요구해야 했다.

입술을 꽉 깨물고, 윤성아가 결국 말을 토해냈다.

“생활비가 모자라요...”

“하!”

남자가 조소하듯 차갑게 웃더니 긴 손가락으로 그녀의 턱을 살짝 들어올렸다.

검은 눈동자가 한층 짙어지며 그녀의 터질 듯이 달아오른, 잘 익은 사과 같은 얼굴을 뚫어져라 바라봤다.

그녀의 까맣고 촘촘한 속눈썹에 이슬이 맺혀있었다. 조금 전 욕실에서 너무 과했던 걸까? 그녀가 울어버렸다.

귀엽고 장난기 가득한 모습, 알맞춤한 콧대. 셀 수 없을 만큼 키스를 퍼부어 약간 부어오른 입술, 그리고 눈맞춤을 피하는 눈동자까지!

‘젠장!’

겨우 잠이 든 야수가 다시 꿈틀거리며 깨어나려는 것 같았다.

강주환의 눈빛이 무겁게 가라앉았다. 그의 쉰 목소리에 분노가 서려 있었다.

“이번엔 얼마를 원하는데?”

“1억.”

“걱정하지 마. 줄 테니까.”

그는 아무렇지 않게 대답했다. 돈이라면 넘치게 많으니까.

“고작 한 번 하는 게 1억의 가치가 있을까?”

하지만 남자의 목소리가 다시 울렸고, 이내 그가 허리를 숙여 그녀의 입술을 탐했다.

다음 날 아침, 윤성아가 다시 잠에서 깨어날 때 온몸이 나른하고 힘이 없었다. 그녀는 천천히 고개를 돌려 힘겹게 자리에서 일어났다. 침대 머리맡에 카드가 한 장 놓여있었고 핸드폰에 메시지가 와있었다.

「카드에 1억 있어. 이번 달 생활비로 충분하겠지? 너, 네가 비싼 줄 알고 더 많이 요구할 생각은 접어. 앞으로 한 푼도 못 받을 수 있으니까.」

그의 싸늘한 말도 윤성아가 견뎌야 할 부분이었다. 확실히 그녀는 이 정도로 ‘비싸지’ 않았다.

하지만...

그녀의 얼굴에 씁쓸한 미소가 걸렸다.

그녀는 핸드폰을 끄고 욕실로 가서 샤워하고 이를 닦았다.

전형적인 오피스룩으로 갈아입고 옅은 메이크업을 했다. 그리고 침대 협탁 위에 놓인 카드를 가방에 넣었다.

걸어서 오 분 거리인 회사에 도착한 후, 그녀는 엘리베이터를 타고 바로 대표님 전속 층으로 올라갔다. 대표님 사무실 밖에 있는 사무용 책상에 앉은 후, 하루의 업무를 시작했다.

윤성아는 굉장히 예뻤다. 자그마한 얼굴의 오목조목한 이목구비는 신이 열심히 빚은 티가 났고 키도 크고 늘씬했다.

사실 그녀는 성격도 좋았는데 부드럽고, 침착한데다 똑똑하고 성취욕이 강한 편이기도 했다.

하지만 호진 그룹 동료들은 모두가 그녀를 차갑고 도도하다고 생각했다.

윤성아는 평소에 말수도 적고 동료들과 어울리지도 않았으며 혼자 다니길 좋아했다.

호진 그룹에서 일한 지 4년이 되어가지만 그녀는 친구 한 명 사귀지 못했고 고독한 분위기를 풍겼다. 그나마 유일하게 자주 말을 건네는 상대라면 강주환뿐이었다.

낮에 그녀는 무슨 일이든 척척 해내는 합격한 비서였고 밤이 되면 그를 만족시켜주는 뛰어난 애인이 되었다. 그녀는 그가 돈을 주기만 하면 가질 수 있는 여자였다.

오전 아홉 시.

윤성아가 대표님 사무실 앞에서 노크했다. 그리고 문을 열고 들어오며 말했다.

“대표님, 파일 몇 개 확인하셔야 합니다. 10분 뒤에 경영진 미팅이 있고 점심에 이스트 컴퍼니 대표님과 식사가 예약되어 있습니다. 오후 두 시엔 손 대표님께서...”

약간 느린 템포로 윤성아가 강주환의 오늘 일정을 얘기했다. 그녀가 보고를 마치자 강주환이 차가운 눈빛으로 그녀를 보며 말했다.

“알겠으니까 나가 봐.”

다시 밖으로 나와 자신의 책상 앞에 앉은 그녀는 바쁘게 매일 거의 바뀌지 않는 업무들을 처리하기 시작했다.

저녁 무렵, 다른 직원들과 다름없이 윤성아도 물건을 챙겨 퇴근했다.

그녀는 짬을 내서 집에 들러 1억이 담긴 카드를 윤정월에게 건네며 말했다. “엄마, 이번 달 내가 빌릴 수 있는 마지막 돈이에요. 도박 빚 이것으로 갚으세요.”

“다음 달 월급 받으면 신우 학비 내고 병원비도 낼게요. 그리고 엄마한테 가게 하나 차려줄 테니까 작게라도 장사 시작하세요. 그리고 다시는 그 사람에게 돈 주면 안 된다는 거 잊지 마세요.”

윤정월은 당연하다는 듯이 고개를 끄덕였다. 하지만 그녀가 사람이 사는 집 같지 않은 허름한 민가에서 나와 아파트에 도착하기 무섭게 윤정월이 전화를 걸어왔다.

“성아야, 누군가 네 아빠를 붙잡아서 가뒀어!”

“미안해, 성아야. 내가 제대로 지켜보지 못했어. 네 아빠가 또 도박하러 가서 사채를 썼어... 1억 6천만 원이야! 돈을 갚지 못하면 그놈들이 네 아빠 손가락을 잘라버린다고 했어...”

윤정월이 목놓아 우는 소리가 전화기 너머로 흘러나왔다.

“네 아빠를 구할 수 있는 사람은 이제 너뿐이다, 성아야! 우리가 1억 6천을 모아서 보낼 수 있으면 다시 그이를 데려올 수 있어...”

이번이 처음이 아니었다. 사 년 동안 윤성아는 줄곧 이런 식으로 빚을 갚으라는 독촉에 시달렸고 매번 아버지 양지강의 도박 빚을 갚아왔다.

윤성아가 싸늘하게 대답했다. “저 이제 돈 없어요.”

“성아, 넌 호진 그룹의 수석 비서잖아! 여태껏 집에 그렇게 많은 돈을 보내왔는데 네가 돈이 없을 리가 없잖아...”

문득 윤성아는 웃음이 터져 나왔는데 웃다가 눈물이 차올랐다.

그녀는 갑자기 울음을 그친 전화기 너머의 여자를 향해 나지막이 물었다.

“엄마, 내가 그동안 어떻게 그 돈을 얻을 수 있었는지 이젠 알 것 같지 않아요?”

침묵이 한동안 이어졌다. “미안하다, 성아야...”

22년 전, 윤정월은 혼전 임신으로 아버지가 누군지 알 수 없는 아이를 낳았다. 그리고 윤성아가 열 살이 되던 해, 양지강과 재혼하게 되었다.

양지강은 요리사였는데 윤정월과 결혼 후, 두 사람은 식당을 열게 되었다.

사람 좋고 성실했던 양지강은 정월 모녀에게 아주 잘했다. 좋은 남편이자 좋은 아빠로도 손색이 없었다.

나중에 윤정월이 아들 양신우를 낳아도 양지강은 성아를 소홀히 대하지 않았다.

그는 정말 윤 성아를 친딸로 여기고 친아들보다 더 아껴줬었다.

비록 돈이 많지는 않았지만 가정이 화목하니 행복하고 따듯했다.

하지만 4년 전부터 모든 것이 바뀌기 시작했다...

어머니가 눈물을 흘리며 그녀를 향해 애원했다. 그녀는 애써 마음을 굳게 먹으려고 했지만 가족 앞에서 또다시 타협하고 말았다.

“남은 6천은 어떻게든 방법을 대서 구해볼게요. 아버진 괜찮을 거예요.”

하지만 그날 밤, 강주환은 늦도록 그녀를 찾아오지 않았다.

결국 윤성아가 그에게 전화했다. 전화를 받은 남자의 목소리는 차갑기 그지없었는데 몸이 살짝 떨릴 정도였다.

“용건은?”

“...”

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
25 Kabanata
บทที่ 1
สตูดิโอถ่ายภาพขนาดใหญ่ใจกลางกรุงเทพฯ เต็มไปด้วยความวุ่นวายยามเย็น กองถ่ายแฟชั่นเซ็ตใหม่ของนิตยสารชื่อดังกำลังใกล้จะเสร็จสิ้น ปลายฟ้า อมรศิลป์ หรือ ฟ้าในชุดพนักงานทีมงานสีดำทะมึนกำลังง่วนอยู่กับการตรวจสอบอุปกรณ์ไฟ เธอทำงานด้วยความเงียบเชียบและละเอียดรอบคอบจนน่าเหลือเชื่อ ร่างกายที่สูงเพียงร้อยหกสิบสามเซนติเมตร ดูบอบบางแต่เธอกลับแบกกล่องอุปกรณ์หนักๆ ได้อย่างไม่ปริปากบ่นอาชีพหลักของเธอคือการทำงานเบื้องหลังกองถ่าย เป็นโลกที่ต้องใช้ความทุ่มเทอย่างหนักเพื่อแลกกับเงินเดือนก้อนเล็กๆ แต่เธอก็รักมัน “รู้แล้วค่ะแม่ เดี๋ยวสิ้นเดือนฟ้าส่งเงินไปให้นะ ตอนนี้ฟ้าเก็บไม่ทัน” “แกก็รีบๆ หน่อยนะ พ่อเขาต้องรีบใช้เงิน” “ค่าๆๆ……งั้นแค่นี้ก่อนนะคะแม่ ฟ้ายังทำง่ายไม่เสร็จ” ปลายฟ้ากดตัดสายโทรศัพท์โดยที่ไม่สนใจเสียงบ่นจากทางปลายสาย ที่ยังบ่นไม่จบ เธอรู้สึกเหนื่อยและหงุดหงิดอีกด้วย “ทำงานๆ” ปลายฟ้าบอกกับตัวเอง เพราะหลังจากเก็บของเสร็จตรงนี้ เธอต้องรีบไปทำงานต่อที่ผับชื่อดังในย่านดังที่ เป็นร้านของรุ่นพี่ที่เธอ
Magbasa pa
บทที่ 2
มือหนาของ ธีร์ เคลื่อนไหวอย่างช้าๆ แต่ทรงพลัง เขาเลื่อนมือลงจากเอวปลายฟ้าไปตามแนวเรียวปลีน่องที่ตึงสวยก่อนจะลากไล้ขึ้นมาตามต้นขาอย่างแน่วแน่และหยุดลงที่โหนกเนื้อของหญิงสาวแม้จะมีเพียงผ้าผืนบางๆแพนตี้ที่แทบจะขวางกั้นอยู่ แต่นั่นก็ไม่ได้ยับยั้งความตั้งใจของเขาได้เลย นิ้วเรียวยาวของเขากรีดลึกลงไป ตามบริเวณที่อ่อนไหวที่สุดอย่างจงใจ สร้างกระแสไฟฟ้าไปทั่วร่างของเธอปลายฟ้าสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ สติที่เคยเริ่มกลับมาบัดนี้ถูกความปรารถนากลืนกินไปจนหมดสิ้น “อ้า...” เสียงครวญครางหวาน ที่ทั้งแผ่วเบาและเร้าอารมณ์หลุดรอดออกมาจากลำคอของเธอเป็นครั้งแรก เป็นการยอมจำนนต่อสัมผัสของเขา ขณะที่ธีร์ยิ้มพอใจกับปฏิกิริยาที่เขาต้องการจากเธอ ธีร์ไม่ปล่อยให้ความตื่นเต้นเนิ่นนานไปกว่านี้ มือหนาที่เปี่ยมไปด้วยความเชี่ยวชาญ ปลดตะขอด้านหน้าของบราออกอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด เผยให้เห็นเนินอกอิ่มที่กำลังเต้นระรัวด้วยแรงปรารถนา เขาไม่รอช้าก้มลงซ่อนใบหน้าลงที่ซอกคอก่อนจะตามด้วยการดูดกลืนบริเวณยอดอกนั้นอย่างหนักหน่วงและหิวกระหาย พร้อมกับที่นิ้วเรียวยาวด้านล่างยังคงกรีดเร่ง
Magbasa pa
บทที่ 3
ปลายฟ้าพยายามใช้ชีวิตเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เธอจมอยู่กับกองงานเบื้องหลังที่หนักหน่วง และหลีกเลี่ยงการดื่มอย่างเด็ดขาดเพื่อป้องกันไม่ให้ตัวเองควบคุมไม่ได้อีกวันนี้กองถ่ายโฆษณาของแบรนด์นาฬิกาหรูดูวุ่นวายกว่าปกติและพระเอกของงานคือ ธีร์ วรโชติสกุลธีร์ไม่ได้จำได้แม่นยำว่าผู้หญิงในคืนนั้นคือใคร ใบหน้าของเธอภายใต้แสงไฟสลัวและฤทธิ์แอลกอฮอล์นั้นเลือนราง แต่เขายังคงจำความหงุดหงิดที่ต้องตื่นมาพบว่าเธอหนีไปเขามองไปยังปลายฟ้าที่กำลังจัดอุปกรณ์อยู่มุมหนึ่งของฉาก เขาจำเสื้อผ้าและท่าทางที่ดูคุ้นตาได้เพียงเลือนรางเท่านั้น เขาจ้องมองเธอด้วยสายตาที่สงสัยและพยายามประเมินอยู่เงียบ ๆผู้หญิงคนนี้... มันคุ้นตาอย่างน่าประหลาด ธีร์คิด“ฟ้า มาช่วยฉันยกกล่องนี้หน่อยสิ” เสียงเรียกจากเพชรสไตลิสต์สาวดังขึ้นอย่างไม่เป็นมิตรนักขณะที่ปลายฟ้ากำลังพยายามยกกล่องอุปกรณ์ขนาดใหญ่ออกมา เพชรก็แกล้งสะดุดขาตัวเองเบา ๆ ทำให้ร่างของเธอชนเข้ากับปลายฟ้าอย่างจังโครม!ปลายฟ้าเซถลาพร้อมกับกล่องอุปกรณ์ร่วงลงพื้น ข้อศอกและหัวเข่าของเธอครูดไปกับพื้นคอนกรีตอย่างแรง“โอ๊ย! เธอเดินยังไงของเธอเนี่ยยัยฟ้า! ดูสิ อุปกรณ์ฉันเกือบพัง!” เพช
Magbasa pa
บทที่ 4
ในช่วงที่ปลายฟ้าเพิ่งเริ่มทำงานเป็นผู้ช่วยของธีร์ใหม่ๆ และยังมีความเกร็งในความสัมพันธ์กับเขาปลายฟ้าได้รับมอบหมายให้ติดตามธีร์ไปร่วมงานแฟชั่นโชว์ระดับประเทศในฐานะนายแบบหลักของคอลเลกชัน งานนี้เต็มไปด้วยแสงสี เสียงเพลง และผู้คนในวงการที่เต็มไปด้วยสีสันปลายฟ้ายืนอยู่ด้านข้างเวที ดูแลคิวและเสื้อผ้าให้ธีร์อย่างเคร่งเครัด เธอพยายามรักษาระยะห่างจากเขาอยู่เสมอ เพื่อไม่ให้เกิดความเข้าใจผิดหรือทำให้ความกลัวผู้ชายของเธอปะทุขึ้นมาธีร์เดินออกจากห้องแต่งตัวเพื่อเตรียมขึ้นแคทวอล์ก เขาอยู่ในชุดสูทสีเข้มที่ขับเน้นรูปร่างให้ดูสง่างามและอันตราย ในขณะที่กำลังเดินผ่านปลายฟ้า ธีร์ก็หยุดเล็กน้อย“มือถือของผมอยู่ไหนครับปลายฟ้า” ธีร์ถามด้วยน้ำเสียงที่เป็นทางการ แต่ดวงตาของเขากำลังมองสำรวจใบหน้าของเธอ“อยู่... อยู่ในกระเป๋าสำรองค่ะคุณธีร์” ปลายฟ้าตอบอย่างตะกุกตะกัก พยายามหลบสายตาธีร์รู้ดีว่าเธอพยายามหลีกเลี่ยงเขา และนั่นทำให้เขารู้สึกแปลกใจระคนไม่พอใจ เพราะปกติผู้หญิงทุกคนต่างพยายามเข้าหาเขา ธีร์ยื่นมือออกไปแล้ว แกล้งแตะที่ไหล่ของปลายฟ้าเบาๆ ก่อนจะชักมือกลับอย่างรวดเร็วปลายฟ้าสะดุ้งตัวเล็กน้อยทันที แม้จะเป
Magbasa pa
บทที่ 5
หลายวันผ่านไปแสงบ่ายอ่อนๆ สาดเข้ามาทางหน้าต่างบานใหญ่ของคอนโด ธีร์ออกไปถ่ายแบบนิตยสารตั้งแต่เช้า และน่าจะกลับมาในช่วงเย็น ปล่อยให้ปลายฟ้าอยู่คนเดียวในห้องทำงานที่เงียบสงบปลายฟ้ากำลังนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ทำงานที่น่าเบื่อที่สุดอย่างการ จัดการเอกสารค่าใช้จ่ายที่ไม่ได้รับการอนุมัติ ซึ่งหลายรายการเป็นของใช้ส่วนตัวของธีร์ที่ฟุ่มเฟือยจนน่าตกใจ เธอสวมเสื้อเชิ้ตเรียบๆ และทำงานด้วยสมาธิเต็มที่โทรศัพท์มือถือของเธอที่ตั้งเป็นระบบสั่นอยู่บนโต๊ะทำงาน ดังขึ้นเบาๆ ชื่อ ‘โอม’ ปรากฏขึ้นบนหน้าจออีกครั้งปลายฟ้าลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ความรู้สึกผิดที่ไม่ได้คุยกับแฟนหนุ่มอย่างจริงจังมาหลายวัน ทำให้เธอตัดสินใจรับสาย เธอหยิบโทรศัพท์แล้วลุกเดินออกไปยังระเบียงห้องทำงานที่ติดกับวิวเมือง เพื่อสร้างพื้นที่ส่วนตัวเล็กๆ“ฮัลโหลค่ะพี่โอม” เธอพูดเสียงเบา“ทำไมเพิ่งรับสาย ฟ้า พี่คิดถึง” “ฟ้าทำงานอยู่ค่ะ เลยรับช้า พี่โอมว่างหรอคะ” ปลายฟ้าได้ยินเสียงกรุกกรักมาจากปลายสายแทนเสียงคำพูด“ใช่ครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่ออกเวร ฟ้าว่างไหม ไปกินข้าวกัน”“เอิ่ม แปปนะคะพี่โอม ฟ้าดูตารางแปปนึง” ปลายฟ้าเช็คตารางงารข
Magbasa pa
บทที่ 6
แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้องนอนใหญ่ ธีร์ลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างเชื่องช้า เขายังคงอยู่ในท่าเดิม โอบกอดปลายฟ้าไว้แนบชิด ร่างกายของเธออุ่นขึ้นมากแล้ว แต่เธอยังคงซุกตัวอยู่กับอกของเขาด้วยความไว้ใจอย่างเต็มที่โดยไม่รู้ตัวธีร์รู้สึกว่านี่เป็นเช้าที่สงบที่สุดในรอบหลายปี เขาไม่ปรารถนาที่จะลุกขึ้น ไม่ปรารถนาที่จะกลับไปสู่โลกที่กร้านโลกภายนอก เขาเพียงแค่อยากกอดผู้หญิงที่เปราะบางคนนี้ไว้เฉยๆเขาลูบเส้นผมที่แห้งแล้วของเธอเบาๆ ปลายฟ้าในอ้อมกอดของเขาบอบบางเหลือเกิน เหมือนกับแก้วที่พร้อมจะแตกสลาย มันทำให้เขามีความรู้สึกอยากปกป้องปลายฟ้าค่อยๆ ขยับตัว เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นที่ไม่คุ้นเคย เธอลืมตาขึ้นช้าๆ แล้วเงยหน้าขึ้นมอง เห็นใบหน้าคมคายของธีร์อยู่ใกล้แค่ปลายจมูกสติของเธอพลันกลับมาครบถ้วน เธอจำได้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน และใครกำลังกอดเธออยู่! ร่างของปลายฟ้าแข็งเกร็งขึ้นทันทีเธอรีบถอยห่างอย่างรวดเร็ว เหมือนกับลูกแมวตัวน้อยที่ถูกปลุกจากภวังค์ ร่างกายของเธอทำท่าจะตั้งขนขู่ แต่เธอไม่มีพละกำลังพอที่จะผลักเขาได้ เธอทำได้เพียงใช้ข้อศอกดันหน้าอกเขาไว้เบาๆ เพื่อสร้างระยะห่างเท่านั้นเขาเห็นแววตาที่เต็มไปด
Magbasa pa
บทที่ 7
วันรุ่งขึ้น ธีร์สั่งให้คนจัดการย้ายของใช้ที่จำเป็นของปลายฟ้ามาที่เพนเฮ้าส์ของเขาทันที ด้วยข้ออ้างว่าที่พักเธอมันไม่ปลอดภัยเพนเฮ้าส์นี้ของธีร์ตั้งอยู่ในย่านใจกลางเมืองเป็นห้องเพนเฮ้าส์ขนาดใหญ่บนชั้นสูง มองเห็นวิวเมืองยามค่ำคืนได้อย่างตระการตา ลักษณะของห้องเป็นสไตล์โมเดิร์นลอฟท์ที่เน้นความโปร่งโล่ง ผนังส่วนใหญ่เป็นกระจกใสจากพื้นจรดเพดาน เฟอร์นิเจอร์ส่วนใหญ่เป็นหนังสีเข้มและโลหะ ซึ่งสะท้อนรสนิยมที่ดูดีและเรียบง่ายแต่แฝงความหนักแน่นของเขาภายในห้องมีพื้นที่จัดสรรไว้อย่างเป็นสัดส่วน มีห้องนอนแยกกันสองห้องโดยห้องหนึ่งเป็นห้องนอนใหญ่ของธีร์ และอีกห้องเป็นห้องนอนที่จัดเตรียมไว้สำหรับปลายฟ้า ห้องทำงานขนาดใหญ่ ที่เต็มไปด้วยอุปกรณ์ถ่ายภาพและเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ทันสมัย พื้นที่นั่งเล่นขนาดกว้าง ที่ปูด้วยพรมสีเทาเข้มขนาดใหญ่ปลายฟ้าจัดข้าวของเพียงเล็กที่เธอเอามา น้อยเข้ามาในห้องรับรองของเพนเฮ้าส์หรูของธีร์เรียบร้อยแล้วเธอออกมาจากห้องและกำลังเดินผ่านห้องนั่งเล่นที่ตกแต่งอย่างหรูหรา จู่ๆ สายตาของเธอก็ปะทะเข้ากับสิ่งมีชีวิตหนึ่งที่นอนแผ่หลาอยู่บนพรมขนแกะนั่นคือฟีนิกซ์แมวพันธุ์เบงกอลตัวอ้วนกลม ที่ม
Magbasa pa
บทที่ 8
หลายวันผ่านไป กิจวัตรของปลายฟ้ายังคงเหมือนเดิม ตื่นเช้ามาทำอาหารคลีนให้ธีร์ จัดตารางงานที่แสนจะยุ่งเหยิงของเขา และคอยตามเก็บซากเขาที่ชอบไปเมาที่บาร์ การทุ่มเททำงานอย่างหนักทำให้ปลายฟ้าดูเหนื่อยล้าอย่างเห็นได้ชัดธีร์เห็นปลายฟ้าที่สวมเสื้อเชิ้ตเชยๆ กับกางเกงทำงานตัวหลวม ๆ พร้อมแว่นตาหนา ๆ ก็นึกถึงวันแรกที่เจอกันไม่ได้“ฟ้าครับ!” ธีร์เรียกเสียงดังขณะที่เขากำลังเล่นเกมมือถืออยู่ “วันนี้งานผมว่างทั้งวัน ตารางงานคุณก็ว่างใช่ไหม”“ค่ะ”“ดี งั้นไปดูชุดกัน” ธีร์สั่งอย่างเอาแต่ใจ “การที่ผู้จัดการของผมดูไม่ดี มันกระทบต่อภาพลักษณ์ของผมด้วยนะครับ”ปลายฟ้าไม่สามารถปฏิเสธคำสั่งของเขาได้ ธีร์พาเธอไปช้อปปิ้งใน ห้างสรรพสินค้าหรูทันที เขาใช้เวลาเลือกเสื้อผ้าและเครื่องประดับให้เธออย่างพิถีพิถันราวกับกำลังเลือกเสื้อผ้าให้ตัวเองเขาบังคับให้เธอเปลี่ยนจากแว่นตาหนาๆ เป็น คอนแทคเลนส์ ทำให้ดวงตาคู่สวยแต่เศร้าของเธอปรากฏออกมาอย่างชัดเจน ตามด้วยการพาไปตัดผมและแต่งหน้าใหม่“ใส่ชุดนี้” ธีร์ยื่น เดรสเข้ารูปสีน้ำเงินเข้มที่โชว์เรียวขา ให้เธอ “ผมเสียดายความสวยของคุณ”กว่าจะได้ชุดที่ถูกใจและธีร์จะอนุมัติก็เกือบเย็นปล
Magbasa pa
บทที่ 9
เมื่อกองถ่ายเสร็จสิ้นในยามค่ำมืด ทีมงานก็เริ่มจัดงานเลี้ยงเล็กๆ ริมชายหาดเพื่อฉลองความสำเร็จของวัน แต่ปลายฟ้าไม่ชอบบรรยากาศที่มีผู้คนพลุกพล่านและเสียงดังนัก เธอจึงปลีกตัวออกมาจากแสงสีและเดินทอดน่องไปตามชายหาดที่เงียบสงบแทนเท้าเปลือยเปล่าสัมผัสกับผืนทรายที่อุ่นระอุจากแดดทั้งวัน เธอแหงนหน้ามองท้องฟ้ายามค่ำที่เต็มไปด้วยดวงดาวระยิบระยับ ลมทะเลพัดเอื่อยๆ ทำให้ชุดเดรสสีขาวของเธอปลิวไหวในใจของเธอนั้นเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อนตั้งแต่ได้เจอ ธีร์... ชีวิตที่เคยเรียบง่ายของเธอก็พลิกผันไปหมด ถึงแม้จะมีเรื่องอึดอัดใจและเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดมากมายแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเธอรู้สึกมีชีวิตชีวาและมีความสุขมากขึ้นอย่างน่าประหลาดเธอกำลังเพลิดเพลินกับการทบทวนความคิดอยู่คนเดียว จู่ๆ ก็มีเสียงเรียกชื่อดังมาจากด้านหลัง ทำให้เธอ สะดุ้งตกใจ จนตัวแข็ง“ฟ้า!”ธีร์ เดินตามออกมาจากงานเลี้ยง ใบหน้าหล่อเหลาดูหงุดหงิดเล็กน้อย“ออกมาเดินคนเดียวทำไมครับ รู้ไหมว่ามันมืดขนาดไหน? ยุงก็เยอะ เดี๋ยวก็โดนใครไม่หวังดีลากไปอีก หัดระวังตัวซะบ้างสิ!” เขาบ่นเป็นชุดยาวด้วยน้ำเสียงที่ทั้งหงุดหงิดและแฝงความห่วงใยปลายฟ้าหันไปมองเ
Magbasa pa
บทที่ 10
ปลายฟ้าตื่นขึ้นมาก่อนที่แสงอาทิตย์จะมาถึง เธอรู้สึกว่าอาการปวดข้อเท้าทุเลาลงมากแล้ว แต่ก็ยังไม่กล้าลงน้ำหนักเต็มที่ เธอค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นจากเตียงอย่างระมัดระวัง แม้จะเขินกับเหตุการณ์วุ่นวายเมื่อคืน แต่การที่เขาไม่โกรธและกลับหัวเราะออกมาอย่างจริงใจ ทำให้ความเขินอายนั้นถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกอบอุ่นในใจเธอเปิดประตูบังกะโลออกไปรับอากาศบริสุทธิ์ยามเช้า และค่อยๆ เดินลงบันไดอย่างช้าๆ แต่ละก้าวต้องประคองน้ำหนักตัวไว้“คงไปดูพระอาทิตย์ขึ้นไม่ทันแน่ๆ เลย” เธอพึมพำกับตัวเองเบาๆ เมื่อมองเห็นสีส้มอ่อนๆ เริ่มแต้มขอบฟ้าแล้วเธอเดินไปตามทางเดินที่นำไปสู่ชายหาด เดินไปได้เพียงไม่กี่สิบก้าว ทะเลก็เริ่มเข้าใกล้ขึ้นเฉยๆ ทรายที่เคยเย็นจัดเมื่อคืนเริ่มมีความชื้นและอุ่นขึ้นเล็กน้อยจากอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นปลายฟ้ายืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ชมความงดงามของผืนน้ำที่เริ่มเปลี่ยนเป็นสีทองจากแสงแรกของวัน ขณะที่ดวงอาทิตย์กำลังโผล่พ้นน้ำขึ้นมาอย่างช้าๆ มันเป็นภาพที่งดงามเกินกว่าจะละสายตาขณะที่เธอกำลังดื่มด่ำกับความเงียบสงบอยู่นั้น สายตาของเธอก็พลันเห็นร่างที่คุ้นเคยกำลังวิ่งออกกำลังกายอยู่บนผืนทรายธีร์ ตื่นแต่เช้าขึ้นมาวิ
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status