เธอคือคู่ไฟต์ของหัวใจ

เธอคือคู่ไฟต์ของหัวใจ

last updateآخر تحديث : 2025-06-26
بواسطة:  หยางกวางمستمر
لغة: Thai
goodnovel16goodnovel
لا يكفي التصنيفات
17فصول
397وجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

"เมื่อดีไซเนอร์สาวต้องมาศึกษางานที่ค่ายมวย แต่กลับถูกเจ้าของค่ายล็อกหัวใจไว้เต็มหมัด!" "ฉันแค่มาออกแบบชุดกีฬา ไม่ได้จะมาต่อยกับใครนะ!" "แต่ถ้าคุณอยากออกแบบให้ดี คุณต้องเข้าใจมันจริง ๆ ลองซ้อมดูหน่อยไหม?" น้ำฟ้า ดีไซเนอร์สาวสุดมั่น ที่รักแฟชั่นแต่ไม่รักเหงื่อ ต้องยอมทนร้อน ทนกล้าม (และทนใจตัวเอง) เพื่อศึกษาการออกแบบชุดมวยไทยในค่ายของ ธารา เจ้าของค่ายมวยสุดหล่อ ใจเย็น และอบอุ่น เธอคิดว่าแค่แวะมาดูงาน แล้วก็กลับไปออกแบบสวย ๆ ในห้องแอร์ แต่ทำไมเขาถึงพยายามลากเธอไปเรียนรู้ "ของจริง" อยู่เรื่อยเลยนะ? เมื่อดีไซเนอร์ตัวเล็กต้องมาอยู่ท่ามกลางเวทีมวยสุดโหด แล้วจะรอดพ้นจากแรงหมัด... และแรงใจกระแทกได้หรือไม่!?

عرض المزيد

الفصل الأول

บทนำ

"เมื่อดีไซเนอร์สาวต้องมาศึกษางานที่ค่ายมวย แต่กลับถูกเจ้าของค่ายล็อกหัวใจไว้เต็มหมัด!"

"ฉันแค่มาออกแบบชุดกีฬา ไม่ได้จะมาต่อยกับใครนะ!"

"แต่ถ้าคุณอยากออกแบบให้ดี คุณต้องเข้าใจมันจริง ๆ ลองซ้อมดูหน่อยไหม?"

น้ำฟ้า ดีไซเนอร์สาวสุดมั่น ที่รักแฟชั่นแต่ไม่รักเหงื่อ ต้องยอมทนร้อน ทนกล้าม (และทนใจตัวเอง) เพื่อศึกษาการออกแบบชุดมวยไทยในค่ายของ ธารา เจ้าของค่ายมวยสุดหล่อ ใจเย็น และอบอุ่น

เธอคิดว่าแค่แวะมาดูงาน แล้วก็กลับไปออกแบบสวย ๆ ในห้องแอร์

แต่ทำไมเขาถึงพยายามลากเธอไปเรียนรู้ "ของจริง" อยู่เรื่อยเลยนะ?

เมื่อดีไซเนอร์ตัวเล็กต้องมาอยู่ท่ามกลางเวทีมวยสุดโหด

แล้วจะรอดพ้นจากแรงหมัด... และแรงใจกระแทกได้หรือไม่!?

เสียงหมัดกระแทกเป้าซ้อมดังเป็นจังหวะ ผู้ชายตัวโตเหงื่อท่วมร่างกำลังออกแรงซ้อมกันอย่างหนัก ท่ามกลางบรรยากาศที่ร้อนอบอ้าว และกลิ่นเหงื่อที่อบอวล

"ที่นี่เหรอ... ค่ายมวยพยัคฆ์ทอง?"

หญิงสาวร่างบางตัวเล็ก ก้มมองรองเท้าส้นสูงของตัวเองแล้วก็อดถอนหายใจไม่ได้ บ้าจริง... เธอไม่น่าคิดว่าการมาดูงานที่นี่มันจะ "สบายๆ" เหมือนเดินแฟชั่นโชว์เลย!

น้ำฟ้า ดีไซเนอร์ผู้หลงใหลในแฟชั่น ไม่ใช่คนที่ชอบกีฬา และแน่นอน—เธอไม่ใช่คนที่ชอบ "ออกกำลังกาย" ด้วย!

แต่เพราะโปรเจกต์ใหม่ของบริษัทที่ต้องออกแบบชุดกีฬา น้ำฟ้าจึงไม่มีทางเลือก ต้องมาลุยภารกิจในสถานที่ที่เธอไม่เคยคิดจะมาเหยียบมาก่อน

เธอเงยหน้าขึ้น มองเห็นชายหนุ่มในชุดมวยไทยสีดำ กำลังคุยกับนักมวยคนหนึ่ง แม้ใบหน้าจะดูสุขุมแต่แววตานั้นเต็มไปด้วยความจริงจัง

เขาหล่อ... มาก

และที่สำคัญ—เขาคือ "ธารา" เจ้าของค่ายมวยแห่งนี้

"ขอโทษนะคะ คุณธาราใช่ไหม?"

เขาหันมาสบตาเธอ รอยยิ้มเล็ก ๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปาก

"ครับ คุณคือ?"

"น้ำฟ้า ดีไซเนอร์จากบริษัท A-Sport Wear ฉันมาดูงานที่นี่ค่ะ"

"อ๋อ…" ธาราพยักหน้า "แล้วคุณแน่ใจนะครับว่าจะไหว?"

เธอขมวดคิ้ว "ทำไมจะไม่ไหว?"

"คุณดู... ไม่ใช่สายกีฬาเลย"

น้ำฟ้าหรี่ตา—นี่เขากำลังดูถูกเธอเหรอ!?

"ฉันอาจจะไม่ชอบออกกำลังกาย แต่เรื่องงาน ฉันเต็มที่แน่นอนค่ะ!"

ธาราหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะเอ่ยอย่างใจเย็น "งั้น... ยินดีต้อนรับสู่ค่ายมวยครับ"

แต่เธอไม่รู้เลยว่า การมา "ศึกษาดูงาน" ครั้งนี้ จะทำให้เธอไม่ได้แค่เข้าใจมวยไทย แต่ยังได้เจอ "ศึกหัวใจ" ที่หนักกว่าหมัดของนักมวยซะอีก!

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
17 فصول
บทนำ
"เมื่อดีไซเนอร์สาวต้องมาศึกษางานที่ค่ายมวย แต่กลับถูกเจ้าของค่ายล็อกหัวใจไว้เต็มหมัด!""ฉันแค่มาออกแบบชุดกีฬา ไม่ได้จะมาต่อยกับใครนะ!""แต่ถ้าคุณอยากออกแบบให้ดี คุณต้องเข้าใจมันจริง ๆ ลองซ้อมดูหน่อยไหม?"น้ำฟ้า ดีไซเนอร์สาวสุดมั่น ที่รักแฟชั่นแต่ไม่รักเหงื่อ ต้องยอมทนร้อน ทนกล้าม (และทนใจตัวเอง) เพื่อศึกษาการออกแบบชุดมวยไทยในค่ายของ ธารา เจ้าของค่ายมวยสุดหล่อ ใจเย็น และอบอุ่นเธอคิดว่าแค่แวะมาดูงาน แล้วก็กลับไปออกแบบสวย ๆ ในห้องแอร์แต่ทำไมเขาถึงพยายามลากเธอไปเรียนรู้ "ของจริง" อยู่เรื่อยเลยนะ?เมื่อดีไซเนอร์ตัวเล็กต้องมาอยู่ท่ามกลางเวทีมวยสุดโหดแล้วจะรอดพ้นจากแรงหมัด... และแรงใจกระแทกได้หรือไม่!?เสียงหมัดกระแทกเป้าซ้อมดังเป็นจังหวะ ผู้ชายตัวโตเหงื่อท่วมร่างกำลังออกแรงซ้อมกันอย่างหนัก ท่ามกลางบรรยากาศที่ร้อนอบอ้าว และกลิ่นเหงื่อที่อบอวล"ที่นี่เหรอ... ค่ายมวยพยัคฆ์ทอง?"หญิงสาวร่างบางตัวเล็ก ก้มมองรองเท้าส้นสูงของตัวเองแล้วก็อดถอนหายใจไม่ได้ บ้าจริง... เธอไม่น่าคิดว่าการมาดูงานที่นี่มันจะ "สบายๆ" เหมือนเดินแฟชั่นโชว์เลย!น้ำฟ้า ดีไซเนอร์ผู้หลงใหลในแฟชั่น ไม่ใช่คนที่ชอบกีฬา และแน่นอน
last updateآخر تحديث : 2025-06-13
اقرأ المزيد
ตอนที่ 1 "โปรเจกต์ใหม่ของบริษัท"
เสียงเอกสารถูกพลิกไปมาในห้องประชุมขนาดใหญ่ บรรยากาศเต็มไปด้วยความกดดัน พนักงานทุกคนกำลังตั้งใจฟังภูวิน เขาเป็นประธานบริษัท รวมถึงมีฐานะเป็นพี่ชายไม่แท้ของน้ำฟ้าด้วย ภูวินกำลังกล่าวถึงโครงการใหม่ของปีนี้"บริษัทของเรากำลังขยายตลาดไปสู่กลุ่มนักกีฬาเฉพาะทางมากขึ้น และหนึ่งในนั้นคือ ‘ชุดมวยไทย’"น้ำฟ้า ดีไซเนอร์สาวตัวเล็กที่นั่งอยู่หัวโต๊ะ ย่นคิ้วเล็กน้อย ไม่ใช่ว่าเธอไม่ชอบท้าทายตัวเองหรอกนะ แต่… ชุดมวยไทย? แค่คิดถึงภาพเวทีมวย เหงื่อไคล และเสียงหมัดกระแทก เธอก็รู้สึกอยากเบือนหน้าหนีแล้วเธอเป็นนักออกแบบที่หลงใหลในแฟชั่น รักความสวยงามของเสื้อผ้าที่ใส่สบาย ดูดี และอินเทรนด์ แต่ให้เธอมาดีไซน์อะไรที่ต้อง "สมบุกสมบัน" แบบนั้น… มันใช่เหรอ?"ผมจะให้คุณไปดูงานที่ค่ายมวย ‘พยัคฆ์ทอง’"น้ำฟ้าสะดุ้ง เงยหน้ามองประธานอย่างตกใจ"อะไรนะคะ?""คุณต้องไปศึกษารูปแบบการเคลื่อนไหวของนักมวย ดูว่าพวกเขาต้องการชุดแบบไหน และออกแบบให้เหมาะสม"น้ำฟ้าอ้าปากค้าง ไม่ใช่ว่าเธอจะปฏิเสธงานนะ แต่…"ฉันต้องไปดูนักมวยต่อยกันจริง ๆ เหรอคะ?"เสียงหัวเราะเบา ๆ ดังขึ้นจากปลายโต๊ะภูวินพยักหน้า "ใช่ และโชคดีที่เจ้าของค่ายมวยเป็นเพ
last updateآخر تحديث : 2025-06-13
اقرأ المزيد
ตอนที่2 สมาชิกใหม่ของพยัคฆ์ทอง
สองวันต่อมา น้ำฟ้ายืนกอดกระเป๋าเดินทางของตัวเองอยู่หน้าค่ายมวย พยัคฆ์ทอง ด้วยสีหน้าห่อเหี่ยวสุดขีด"ฉันไม่น่ารับงานนี้เลยให้ตายสิ!"เธอมองไปที่ตัวค่ายมวยขนาดใหญ่ที่มีเสียงตะโกนของโค้ช เสียงหมัดกระทบเป้า และเสียงเชือกกระโดดเป็นจังหวะ"ฉันกำลังจะต้องอยู่ที่นี่จริง ๆ เหรอเนี่ย…""คุณน้ำฟ้า?"เสียงทุ้มเรียบนุ่มดังขึ้นข้างหลัง ทำให้เธอสะดุ้งแล้วหันกลับไปมองแล้วเธอก็ต้องชะงัก…ชายหนุ่มร่างสูง ผิวสีแทน ดวงตาคมเข้มใต้คิ้วหนา มองเธอด้วยแววตานิ่งสงบแต่แฝงรอยยิ้มบาง ๆ ผมสีดำถูกเซ็ตเรียบง่าย เขาสวมเสื้อยืดสีขาวพอดีตัวกับกางเกงวอร์มลำลอง แต่ถึงแม้จะแต่งตัวธรรมดา กลิ่นอายของ "ผู้นำ" ก็ชัดเจนจนเธอรู้สึกได้"คุณธารา…?"น้ำฟ้ากะพริบตาปริบ ๆ"ครับ""เชิญเข้ามาข้างในก่อนครับ"เสียงทุ้มของ ธารา เจ้าของค่ายมวยดังขึ้นอย่างใจเย็น ขณะที่ น้ำฟ้า ยังยืนตัวแข็ง กอดกระเป๋าเดินทางแน่นพลางกวาดตามองไปรอบ ๆ ค่ายมวย พยัคฆ์ทอง ที่เต็มไปด้วยเสียงตะโกนของนักมวยที่กำลังฝึกซ้อม“ที่นี่…เสียงดังไปหน่อยนะคะ” เธอพึมพำเบา ๆ แล้วทำหน้าเหมือนอยากกลับบ้าน“เป็นเรื่องปกติครับ ที่นี่คือค่ายมวย” ธาราตอบกลับด้วยสีหน้ายิ้ม ๆ แต่แฝงค
last updateآخر تحديث : 2025-06-13
اقرأ المزيد
ตอนที่ 3 ต้อนรับสมาชิกใหม่
ธาราและน้ำฟ้าเดินกลับมาที่ห้องพักของเธอหลังจากที่สำรวจพื้นที่ทั้งหมด น้ำฟ้ายังคงรู้สึกประหม่ากับสถานที่ใหม่ แต่ก็พยายามบังคับตัวเองให้ดูสงบ"พรุ่งนี้ตี 4 พร้อมกันที่หน้าค่ายนะครับ ไปวิ่ง" ธาราพูดพร้อมกับมองน้ำฟ้าด้วยสายตาจริงจังน้ำฟ้าหันขวับไปมองเขาด้วยความตกใจ "อะไรนะคะ! ตี 4!? ไปวิ่งเหรอคะ?"ธาราไม่แสดงท่าทีว่าจะหยุดพูดไปง่ายๆ "ใช่ครับ ไปวิ่ง ฝึกซ้อมเบาๆ เพื่อกระตุ้นการไหลเวียนเลือด" เขาหันมาพูดอย่างเป็นธรรมชาติ "มันจะช่วยให้คุณปรับตัวกับสภาพแวดล้อมที่นี่ได้ดีขึ้น""ไม่เอาค่ะ!" น้ำฟ้าปฏิเสธทันที "ตี 4 มันยังมืดอยู่นะคะ แล้วจะให้ไปวิ่งอีกเหรอคะ!""ถ้าคุณต้องการเรียนรู้จากที่นี่ และเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นในค่ายนี้ การวิ่งตอนเช้ามืดจะช่วยให้คุณเห็นความมุ่งมั่นของนักมวยที่นี่" เขาตอบกลับอย่างมั่นใจ "พวกเขามีวินัยสูงมาก"น้ำฟ้ากอดอกและทำหน้าบึ้ง "แต่ฉันไม่ใช่นักมวยนะคะ ฉันแค่ดีไซเนอร์ชุดกีฬา"ธาราหัวเราะเบาๆ ก่อนจะยิ้มให้กับความขัดแย้งในตัวเธอ "เข้าใจครับ แต่ถ้าคุณอยู่ที่นี่ ก็ต้องลองสังเกตวิถีชีวิตของนักมวยบ้าง"น้ำฟ้าเงียบไปสักพัก ขบคิดในใจ "ก็ได้ค่ะ" เธอตัดสินใจใจแข็ง "พรุ่งนี้ตี 4 ฉัน
last updateآخر تحديث : 2025-06-13
اقرأ المزيد
ตอนที่ 4 จอมเผด็จการ
เสียงเคาะประตูหน้าห้องดังขึ้น น้ำฟ้าหันไปมองนาฬิกาแล้วขมวดคิ้ว "ใครมาเคาะประตูดึกขนาดนี้?"เธอเดินไปเปิดประตูทั้งที่ยังมีแผ่นมาสก์หน้าสีขาวแนบอยู่บนผิว พอประตูเปิดออก เธอเจอชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งในเสื้อยืดสีเข้มกับกางเกงวอร์มยืนพิงกรอบประตู แขนสองข้างกอดอก สายตาคมกริบมองเธอแบบสำรวจน้ำฟ้ากะพริบตาปริบ ๆ "คุณ…?" น้ำฟ้าชะงักไปเล็กน้อย "อ้อ…คุณมีธุระอะไรหรือเปล่า?""งานเลี้ยงที่ค่าย ผมอยากให้คุณไปด้วย"น้ำฟ้าเลิกคิ้วสูง "หือ? ฉันเนี่ยนะ? ทำไมต้องไปด้วย?"ธารายกไหล่เล็กน้อย "แค่อยากให้ไป"น้ำฟ้าหัวเราะเบา ๆ "เหตุผลดูไม่มีน้ำหนักเลยนะคะ ฉันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับค่ายมวยของคุณสักหน่อย"ธารามองเธออยู่ครู่หนึ่งก่อนพูด " พวกเขาอยากรู้จัก""ให้ฉันไปแนะนำตัว?" น้ำฟ้าทำหน้าคิดหนัก "แต่ฉันไม่รู้จักใครเลยนะ แล้วอีกอย่าง…" เธอชี้ที่ใบหน้าตัวเอง "ฉันกำลังมาสก์หน้าอยู่ด้วย"ธารามองมาสก์หน้าของเธอเงียบ ๆ ก่อนจะพยักหน้า "แปลกดี""นี่คุณไม่เคยมาสก์หน้าหรือไง?""ไม่เคย" เขาตอบสั้น ๆน้ำฟ้ากลอกตา "คุณนี่จริง ๆ เลย…แต่ฉันว่าจะไม่ไปดีกว่า""ฐานะแขกก็ได้" ธาราพูดเสียงเรียบก่อนจะหันไปพิงกรอบประตูเหมือนไม่คิดจะไปไห
last updateآخر تحديث : 2025-06-13
اقرأ المزيد
ตอนที่5 การปรับตัวที่แสนยากเย็น
น้ำฟ้ากลับมาที่ห้องของตัวเองในค่ายมวย วางของที่ซื้อมาแล้วเปิดกระป๋องเบียร์ หยิบโน้ตบุ๊กขึ้นมาทำงานต่อเธอจมอยู่กับการออกแบบชุดกีฬา ปรับดีไซน์ เพิ่มรายละเอียด ลบแล้วแก้ใหม่ซ้ำไปซ้ำมา เบียร์กระป๋องแรกหมดไป จากนั้นก็กระป๋องที่สองเธอไม่ได้ตั้งใจจะดื่มเยอะ แต่ยิ่งดึก สมองเธอยิ่งแล่น ความคิดพุ่งพล่านจนไม่อยากหยุดทำงาน แม้ว่าเปลือกตาจะเริ่มหนักขึ้นกระทั่งเสียงไก่ขันดังขึ้นแว่วๆ จากด้านนอกน้ำฟ้าหยุดมือ เงยหน้าขึ้นมองนาฬิกา—หกโมงเช้าเธอเบิกตากว้าง รู้ตัวว่าไม่ได้หลับเลยทั้งคืนมือข้างหนึ่งยกขึ้นนวดขมับเล็กน้อย ก่อนจะพ่นลมหายใจ หันไปมองโต๊ะที่เต็มไปด้วยร่างแบบกับกระป๋องเบียร์ที่ว่างเปล่า“ตายแล้ว...” เธอพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะลุกขึ้นไปล้างหน้า หวังให้ความง่วงหายไปบ้างวันนี้เธอต้องลงไปค่าย เจอธาราและเด็กๆ …แค่หวังว่าเขาจะไม่จับได้ว่าเธออดนอนทั้งคืนก็พอน้ำฟ้าล้างหน้าล้างตา เปลี่ยนเป็นเสื้อยืดกับกางเกงสบายๆ แล้วพยายามทำตัวให้สดชื่นที่สุด แม้ในหัวจะเริ่มหนักอึ้งจากการอดนอนและแอลกอฮอล์เมื่อคืนเธอลงมาที่ค่ายมวย เด็กๆ กำลังวอร์มร่างกาย บรรยากาศเช้าในค่ายเต็มไปด้วยเสียงพูดคุย เสียงรองเท้ากระทบพื้น
last updateآخر تحديث : 2025-06-13
اقرأ المزيد
เถียงไม่ชนะนายอีกแล้ว
ธาราเดินผ่านสนามหญ้าหน้าบ้าน ก่อนจะชะงักเมื่อเห็นน้ำฟ้านั่งยอง ๆ อยู่ข้างกะละมังใบใหญ่ มือเล็กกำลังขยี้เสื้อผ้าอย่างตั้งใจ ฟองสบู่ลอยฟูฟ่องเต็มมือเขาขมวดคิ้วก่อนจะเดินเข้าไปใกล้ "ทำอะไร?"น้ำฟ้าเงยหน้าขึ้นมองเขาแวบหนึ่ง "ซักผ้า""เห็นแล้ว แล้วทำไมไม่ส่งห้องซักรีด?" เขาถามเสียงเรียบน้ำฟ้าหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะหันไปขยี้เสื้อผ้าต่อ "ก็แค่เสื้อผ้าไม่กี่ตัว ฉันทำเองได้ ไม่เห็นต้องวุ่นวายให้ใครทำให้เลย"ธารายืนกอดอกมองเธอ ก่อนจะถอนหายใจเบา ๆ "แล้วเธอคิดว่าค่ายมวยมีห้องซักรีดไว้ทำไม?"น้ำฟ้าชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนจะไหวไหล่ "ก็รู้ แต่ฉันถนัดทำเองมากกว่า"ธารามองเธอเงียบ ๆ สักพัก ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งข้าง ๆ แล้วคว้าเสื้อในกะละมังมาถือไว้ น้ำฟ้าตกใจรีบแย่งคืน"เฮ้ นี่! นายจะทำอะไร?""ช่วยไง" เขาตอบสั้น ๆ แต่กลับลงมือขยี้เสื้อต่อหน้าตาเฉยน้ำฟ้าถอนหายใจหนัก ๆ "นายเป็นเจ้าของค่ายนะ จะมานั่งซักผ้ากับฉันทำไม?""แล้วเธอเป็นดีไซเนอร์ ทำไมต้องมานั่งซักผ้าเอง?"น้ำฟ้าหลุดหัวเราะออกมา "โอเค ๆ ฉันเถียงไม่ชนะเลยสินะ"ธารายิ้มมุมปาก ก่อนจะมองเธอที่ยังอมยิ้มแล้วส่ายหัวเบา ๆ แม้จะบ่นแต่ก็ดูไม่จริงจัง เขาก้มหน้าขยี
last updateآخر تحديث : 2025-06-26
اقرأ المزيد
เปิดใจให้สิ่งใหม่
สนามมวยในวันแข่งขันเต็มไปด้วยบรรยากาศคึกคัก เสียงเชียร์ดังก้องไปทั่ว ฮึกเหิมและเต็มไปด้วยพลัง นักมวยเดินเข้าออกเวทีด้วยสีหน้าจริงจัง มีทั้งมืออาชีพและเยาวชนที่กำลังไต่ระดับขึ้นมาน้ำฟ้ายืนข้างๆ ธารา มองดูเวทีที่อยู่ไม่ไกลจากจุดที่พวกเขายืนอยู่“เสียงดังขนาดนี้เลยเหรอ?” เธอเอียงตัวเข้าไปถาม เพราะเสียงเชียร์กลบเกือบทุกอย่าง“ก็แน่นอนสิ” ธาราตอบกลับ “นี่เป็นไฟต์สำคัญ ไม่แปลกที่คนจะมาเยอะ แต่ยังไม่ใช่เวทีใหญ่ รอคุณอยู่ไปนาน ๆ อาจจะได้ดูเวทีใหญ่กว่านี้”น้ำฟ้ามองรอบๆ เห็นแฟนมวยจับจองที่นั่งกันแน่น หลายคนมีธง มีป้ายเชียร์นักมวยที่ตัวเองชอบ“แล้วนักมวยของค่ายเราล่ะ?”“ขึ้นชกคู่ที่สาม” ธาราชี้ไปที่มุมนักมวย “เห็นหมอนั่นมั้ย? ใส่เสื้อคลุมสีแดง”น้ำฟ้ามองตาม เห็นเด็กหนุ่มคนหนึ่งกำลังนั่งนิ่งอยู่ ท่าทางจริงจัง ต่างจากปกติที่เธอเห็นเขาวิ่งเล่นแกล้งเพื่อนในค่าย“โห หน้าตาเปลี่ยนไปเลยแฮะ”ธาราหัวเราะเบาๆ “เวลาขึ้นเวที ไม่มีใครเล่นแล้วล่ะ”เสียงระฆังดังขึ้น นักมวยคู่แรกเริ่มชกกันแล้ว เสียงเชียร์ดังขึ้นอีกระดับน้ำฟ้าตั้งใจดูการต่อสู้บนเวที เห็นหมัดแต่ละหมัดปล่อยออกมาอย่างหนักหน่วง แต่ก็มีการป้องกันแ
last updateآخر تحديث : 2025-06-26
اقرأ المزيد
ความคุ้นชิน
หลังจากวันนั้น น้ำฟ้าก็ยังคงมากินข้าว "เช้า" ตอนเที่ยงเสมอ แม้ว่าเธอจะปรับตัวให้ตื่นเช้ากว่านี้ได้ แต่เธอก็ไม่ได้คิดว่ามันจำเป็น เพราะตารางงานของเธอไม่เหมือนนักมวยในค่าย และที่สำคัญ... เธอเป็นคนทำงานกลางคืนมากกว่าตื่นเช้าแต่สิ่งที่เปลี่ยนไป คือ...นักมวยในค่ายเริ่มคุ้นชินกับเธอจากที่เคยมองเธอแปลก ๆ ตอนแรก กลายเป็นว่าทุกครั้งที่เธอลงมากินข้าว จะมีที่ว่างรอให้เธอนั่งเสมอ"พี่น้ำฟ้า วันนี้ลองกินแกงพะแนงฝีมือป้าดูสิครับ อร่อยนะ""พี่! พรุ่งนี้มากินข้าวเช้าจริง ๆ เลยไหมครับ ผมจะตักเผื่อ!""วันนี้พี่ไม่ดื่มกาแฟเหรอ?"น้ำฟ้าหัวเราะเบา ๆ ขณะตักข้าวเข้าปาก ตอนแรกเธอไม่ได้คิดว่าจะสนิทกับเด็ก ๆ ในค่ายมวยได้เร็วขนาดนี้ แต่พวกเขาไม่ใช่คนที่มีอคติกับเธอเลย กลับเป็นพวกที่ทำให้เธอรู้สึกว่าอยู่ที่นี่ได้ง่ายขึ้นแต่ไม่ใช่กับทุกคน..."กินข้าวเสร็จแล้วก็ตามฉันไปที่ออฟฟิศด้วย"น้ำฟ้าชะงักเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองคนที่ยืนกอดอกอยู่ตรงหน้าธารา...เขายืนอยู่ตรงนั้น ใส่เสื้อยืดสีดำที่แนบไปกับกล้ามเนื้อแน่น ๆ ดวงตาคมเข้มจ้องเธอเหมือนจับผิด"มีอะไร?" เธอถาม"เธอมาดูงานที่นี่ หรือมานั่งกินข้าวเล่นกับเด็ก ๆ
last updateآخر تحديث : 2025-06-26
اقرأ المزيد
คุณมันขี้บ่น
หลังจากวันนั้น น้ำฟ้าก็ยังคงสนิทกับเด็ก ๆ ในค่ายเหมือนเดิม... แต่เธอเรียนรู้ที่จะไม่ให้พวกเขาเล่นจนถึงขั้นโดนดุอีกและแน่นอนว่า... เด็ก ๆ ก็ยิ่งชอบเธอมากขึ้นไปอีก เพราะเธอเป็นผู้หญิงคนเดียวที่กล้าพูดกับธาราแบบนั้น!หลังจากที่ถูกดุเรื่องเล่นกับเด็ก ๆ น้ำฟ้าก็ทำตัวเงียบขึ้นมานิดหน่อย แต่ไม่ได้ถึงกับเลิกยุ่งกับพวกเขาเสียทีเดียววันนั้นหลังเลิกซ้อม เด็ก ๆ ยังคงมากินข้าวที่โรงอาหารตามปกติ และแน่นอนว่า... เธอก็ยังลงมากินข้าวเช้า (แต่ครั้งนี้มื้อแรกเธอสายกว่าทุกวัน ตอนบ่ายสอง) ระหว่างที่กำลังกินข้าวกับเด็ก ๆ อยู่ จู่ ๆ ก็มีคนพูดขึ้นมา"พี่น้ำฟ้า..."เธอเงยหน้าขึ้นจากจานข้าว "หืม?""เมื่อกี้พี่เถียงพี่ธาราได้ด้วยอะ" เด็กคนหนึ่งพูดพลางหัวเราะคิกคัก"ฮะ?" เธอเลิกคิ้ว "ก็แค่พูดตามความจริง""แต่ปกติพี่ธาราดุใคร ทุกคนก็ไม่เถียงเลยนะ!""ใช่! แต่พี่น้ำฟ้าไม่กลัวเลยอะ!"เธอยิ้มขำ ๆ มองเด็ก ๆ ที่กำลังตื่นเต้นกันใหญ่"เขาก็แค่ดุเฉย ๆ เอง ไม่เห็นต้องกลัวเลย"เด็ก ๆ มองหน้ากัน ก่อนที่หนึ่งในนั้นจะพูดขึ้นมาเบา ๆ"ก็พี่ธาราปกติเป็นคนใจดีไง..."น้ำฟ้าชะงัก มือที่กำลังตักข้าวชะลอลงเล็กน้อย"หืม?""พี่ธาราใจด
last updateآخر تحديث : 2025-06-26
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status