Todos

พุดตานหญิงสาวศตวรรคที่ 21 เป็นนักศึกษาปีหนึ่ง เธอได้เดินทางไปท่องเที่ยวเมืองจีนกับเพื่อนเป็นครั้งแรก  หลังจากที่เธอนั่งเครื่องบินจะกลับบ้าน กลับประสบอุบัติเหตุเครื่องบินตก มันทำให้เธอมาอยู่ในร่างของหญิงสาวนามว่า 'ไป๋ซู่ซู่' สนมแห่งวังหลวง OMG! ฉันจะกลับไปยังโลกปัจจุบันได้อย่างไร?

พ่อของเธอได้ไปติดหนี้พนันกับมาเฟียในลาสเวกัส สหรัฐอเมริกา พ่อขาดการติดต่อไปหนึ่งเดือนเต็มๆ ทำให้ผู้เป็นแม่เป็นห่วง เลยให้พี่ชายนั้นเดินทางออกตามหาพ่อของเธอ แต่แล้ว...พี่ชายก็ขาดการติดต่อไปอีกคน...ทำให้เหลือเธอเพียงคนเดียวที่จะออกตามหาพ่อและพี่ชายครั้งนี้ได้...

‘น้ำใจเล็กๆ น้อยๆ หวังว่าจะไม่น้อยจนเกินไปสำหรับ ‘ผู้ชายขายกล้วย’ อย่างคุณ ขอบคุณค่ำคืนดีๆ ที่น่าจดจำ’ ‘เปลวตะวัน’ ฉุนจัดเมื่อตื่นมาในเช้าวันใหม่หลังผ่านค่ำคืนอัน เร่าร้อนกับแม่สาวไวไฟความเร็วเกิน 5G แล้วพบธนบัตรสีเทา ปึกหนึ่ง พร้อมจดหมายระบุข้อความถึงเขาชัดเจน! “ห้าหมื่น! กล้าดียังไงมาตีค่าราคาฉันด้วยเศษเงินแค่นี้” คนอย่างเขาเสียเงินไม่ว่า แต่เสียหน้าไม่ได้! หยามกันขนาดนี้ ต่อให้ต้องควานหาจนไกลสุดขอบฟ้า เขาก็จะตามล่าเธอมาลงทัณฑ์ให้ได้ ‘หมอเปลวตะวัน’ ผู้แสนหล่อเหลา เบื้องหน้าเขาคือสูตินรีแพทย์ผู้แสนสุภาพและอ่อนโยนแต่เบื้องลึกเขาแสนร้าย เร่าร้อน และดุดัน! เธออยากมีลูก แต่ไม่อยากมีสามีผูกมัด ‘หนุมโฮสต์’ ทรงเสน่ห์ ในค่ำคืนนั้นจึงตอบโจทย์ 'พราวชมพู' ไม่คิดว่าการตัดสินใจเลือกคำตอบข้อนี้จะนำความยุ่งยากมาให้มากขนาดนี้ เธอตาถั่วหรือสวรรค์ชังความคิดรั่วๆ ของเธอจึงแกล้งสาปส่งให้ดวงตาเธอฝ้าฟางเข้าใจไปว่าเขาคือ ‘ผู้ชายขายกล้วย’ ในคำนิยามของเธอที่นัดหมายเอาไว้ เธออยากได้แค่ลูก ไม่อยากได้ผัว ใครอยากได้แม่ยกให้ฟรีๆเลยเอ้า!

เสิ่นอี้ สูญเสียภรรยารักไปอย่างไม่มีวันกลับ เหือเพียงบุตรชายตัวน้อยที่เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจของเขา เขาทนอยู่ในวังวนเดิมๆไม่ได้ จึงพาบุตชายออกจากเมืองหลวง มุ่งหน้าสุ่เมืองฉางเยว่ เมือที่ติดชายแดนเพื่อช่วยปัญหาปากท้องราษฏร แต่เมื่อเขาก้าวเข้ามาที่เมืองแห่งนี้กลับพบว่ามันช่างฟอนเฟะและไม่เป้นระเบียบ เขาจำต้องแก้ไขโดยด่วน จนกระทั่งเขาได้เจอกับ ไป๋จินเซียง สตรีบ้านป่าที่น่ารักและร่าเริง นางร่วมหัวจมท้ายกับเขาในหลายเรื่องๆ โดยไม่มีข้อแม้ เขาและนางจับมือกันก้าวข้ามเรื่องต่างๆ อีก แต่เหมือนว่าเสิ่นอี้และไป๋จินเซียงจะกระทำการได้ไม่ราบรื่นเท่าใดนักเพราะมีคนคอยขัดขวางพวกเขาหมายจะเอาชีวิตคนทั้งสองรวมถึงบุตรชายตัวน้อยอีกด้วย!

ท่ามกลางชีวิตที่วุ่นวายในวงการแพทย์ความรักมิตรภาพและความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนกำลังก่อตัวขึ้น เมื่อหัวใจไม่ได้รักษาแค่คนไข้แต่บางครั้งหมอเองก็ต้องการใครสักคนมารักษาหัวใจของตัวเองเช่นกัน

ในเมื่อมีคนยื่นข้อเสนอให้หลัวไป๋เย่ผู้นี้เป็นนางบำเรอ นางก็จะปรนเปรอเขาให้ถึงใจ รวยมากใช่หรือไม่ คอยดูเถิดนางจะปอกลอกเขาให้หมดตัวไปเลย แล้วอย่าหาว่านางใจร้ายก็แล้วกัน

เจี่ยนเหยา ลืมตาขึ้นก็พบว่าตัวเองอยู่ในร่างของ เซี่ยเจี่ยนเหยา คุณหนูตระกูลเซี่ยที่บิดาไม่รู้ว่ามีตัวตน กระทั่งไท่เฟยสิ้นใจนางไว้ทุกข์แทนฮ่องเต้สามปี ความดีนี้จึงทำให้นางได้รับราชโองการแต่งตั้งเป็นท่านหญิง ในเมืองหลวงนางถูกดึงเข้าไปพัวพันกับอำนาจ ถูก สวินหยาง ผู้เป็นถึงอัครมหาเสนาบดี วางเป็นหมากสำคัญในกระดานการเมือง ถึงอย่างนั้นทุกครั้งที่มีภัย ทุกครั้งที่นางเกิดเรื่อง กลับเป็นอัครมหาเสนาบดีหนุ่มที่คอยช่วยเหลือเคียงข้าง ท่ามกลางแผนการมากมาย การแก่งแย่งของขุนนางและสตรีชนชั้นสูง นางกับสวินหยางกลับค่อยๆ ถูกชะตาผูกโยงเข้าหากัน กระทั่งวันหนึ่ง...เจี่ยนเหยาจึงพลันเข้าใจ นอกจากเขาก็เป็นบุรุษอื่นไปไม่ได้ที่นางปรารถนาอยู่เคียงคู่...

#แค่ FWB ทำไมต้องรัก ความสัมพันธ์ของตัวละครจะเริ่มตั้งแต่ปี 1 จนถึงวัยทำงานค่ะ ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากคู่อริจนกลายมาเป็นเพื่อน แต่ถึงจะสนิทมากขึ้นแค่ไหนก็ห้าม Friend Zone มา ได้แค่ FWB แต่พอเวลาบนเตียง ก็เรียกเมียครับ ผัวครับ แต่หากไม่ให้เกียรติซึ่งกันและกัน จนความสัมพันธ์ที่อีกฝ่ายสุดจะทนเกิดขึ้น แต่ก่อนจบกันเมียขอสั่งสอนผัวก่อนเลิกรา......จะได้รู้ว่า รักชีวิตอย่าคิดสู้เมีย...เมื่อเมียโกธรผัวจะโดนแทง

"ถ้าไม่ดื้อเราจะได้ทุกอย่างที่ต้องการ"ชายหนุ่มก้มหน้าพูดกับร่างเล็กในอ้อมกอด

ทุกอย่างของเธอเป็นปริศนา และเธอมาเพื่อทำให้เพลย์บอยอย่างเขาตกหลุมรัก ในค่ำคืนหนึ่งของผับชื่อดังอย่าง high bar การปรากฏตัวของสาวสวย ท่าทางอ่อนต่อโลก ดึงดูดความสนใจของเหล่านักล่าในผับแห่งนั้น โดยเฉพาะเขา ‘มู่เฟยหลง’ ผู้ชายที่เป็นเจ้าของสถานที่ เขาสนใจเธอมาก อยากครอบครองเธอเป็นคนแรก และเขาทำมันสำเร็จ แต่ … หญิงสาวที่เขาคิดว่าไร้ประสบการณ์ กลับเร่าร้อนสุดๆตอนอยู่บนร่างของเขา คืนแรกของเธอ คนแรกของเธอ เขาไม่รู้สึกเลยว่ามันจะเป็นอย่างนั้น และวันรุ่งขึ้น เธอไม่ยอมอยู่ข้างๆให้เขาคลายความสงสัย เธอหายไป พร้อมกับความสงสัยทั้งหมด และความสนใจที่เพิ่มมากขึ้นกว่าเดิม

ข้าหยางเฟิ่งเซียนยึดถืออุมการณ์ ดีมาดีกลับ ร้ายมาต้องสั่งสอนให้เข็ดหลาบ รวมถึงบุรุษของข้าผู้นี้ผู้ใดกล้ารังแก ข้าจะช่วยเขาแก้แค้นอย่างสาสม “ฮูหยินรองผู้ชั่วช้าสมควรได้รับโทษ!”

“เป็นบ้าอะไรของเธอวะ” ไคโรหัวเสียเมื่อคืนยังเอากันอยู่ดีๆ ตื่นขึ้นมาแม่งขอหย่ากับกูเฉย หรือเขาทำไม่ถูกใจตรงไหนแทนที่จะบอกเขาจะได้ปรับปรุงตัว แต่มาขอหย่าแบบไม่มีเหตุผลอะไร

อ๋องรุ่ยหยาง และเหล่าองค์ชายพี่น้องของเขา ต่างพนันขันต่อกันว่า อ๋องรุ่ยหยางจะพิชิต คุณหนูเฟยฮวา บุตรสาวเสนาบดีเฟยเทียนหลงได้ลงหรือไม่ เพราะนางนั้นอวบอ้วนยิ่งกว่าคุณหนูในจวนใด แถมใบหน้าก็มีธรรมดามิได้โดดเด่นหรืองดงาม และนางยังแต่งตัวเฉิ่มเชยหนักหนา สีสันและแบบเครื่องแต่งกายของนางก็แสนเชยดังหญิงรุ่นป้าแก่ชอบสวมใส่ แต่นางนั้นหลงไหลท่านอ๋องรุ่ยหยางยิ่งนัก นางพบเขาที่ไหนก็มองเขาด้วยตาเป็นประกายหวานฉ่ำ ด้วยความหลงไหลจนใครๆก็ดูออก ต่างนินทาว่านางนั้นไม่เจียมตัว แม้บิดาจะเป็นเสนาบดีแต่นางขี้เหร่ปานนี้ อย่าว่าแต่อ๋องรุ่ยหยางเลย บุรุษอื่นก็มิมีใครอยากได้นางเป็นภรรยา บุรุษรูปงามเช่นอ๋องรุ่ยหยางแสนจะรังเกียจนางยิ่งนัก พบเจอนางที่ไหนก็มักจะหลีกหนี จนเป็นที่ขบขันของเหล่าพี่น้องของเขา เหล่าองค์ชายจึงลงขันกันจะยอมเสียม้าตัวที่งามที่สุดของแต่ละคนให้ท่านอ๋องรุ่ยหยาง หากเขายอมพิชิตหญิงขี้เหร่เช่นเฟยฮวาได้ลง เขาจึงวางแผนเกี้ยวนาง จนนางยอมตกเป็นของเขา เมื่อสมใจเขาก็ทิ้งนางอย่างเลือดเย็นยิ่งนัก เฟยฮวาจะทำเช่นไรต่อไป…

ความตายก็เหมือนหลับฝันไปตื่นหนึ่ง แต่ใครจะรู้ว่าพอตื่นขึ้น หยวนเล่อเล่อ ก็เขาไปอยู่ในร่างของ ซูเหยียนเล่อ ฮูหยินน้อยจวนแม่ทัพที่ไม่เพียงแค่ถูกหย่า แต่นางยังถูกส่งตัวไปอยู่ไกลถึงหมู่บ้านชาวนาที่ทั้งยากจนและห่างไกล ข้างตัวมีจดหมายลาตายของเจ้าของร่าง บอกเล่าเรื่องราวอันน่ารันทดใจที่เกิดขึ้น ราวกับต้องการบอกเล่าถึงความอยุติธรรมที่ตนได้รับ หยวนเล่อเล่อไม่ใช่คนที่ชอบหาเรื่องวุ่นวายใส่ตัว ดังนั้นในหมู่บ้านแห่งนี้นางกลับมีชีวิตที่เรียบง่ายและสุขสบายยิ่ง ทว่า...หลังบังเอิญเก็บชายหนุ่มหล่อเหลาใกล้ตายได้บนเขา แถมนางเรียกเขาว่า อาซาน ให้เขาอยู่ข้างกาย ใช้งาน ช่วยงาน กระทั่งนางไหนเลยจะคาดคิดว่านั่นจึงจะเป็นสาเหตุของเรื่องวุ่นวายที่นางไม่ต้องการพานพบ!!!

เพราะมีพ่อติดการพนัน ทำให้ชีวิตสาวน้อยวัยแรกแย้มอย่าง 'สกุณา' ต้องมีชะตากรรมตกมาเป็นสิ่งของขัดดอก "เป็นแค่สิ่งของ มีสิทธิ์ปฏิเสธฉันตั้งแต่เมื่อไหร่? ต่อให้ฉันกระแทกเธอจนตาย เธอก็ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธฉัน!"

เห็นเธอขาตั้งแต่เดินเข้ามาหน้าประตูมอ. ในหัวคิดได้เลยว่า 'เพื่อน' ไม่ 'เมีย' ใช่ สาวอื่นไม่ยุ่ง มุ่งเพื่อน

หยางเฉี่ยวชิวตายลงเพราะความทรยศของคนที่นางทั้งรักทั้งลุ่มหลงอย่างไร้ศักดิ์ศรี ได้เกิดใหม่ในร่างหญิงสาวผู้อ่อนแอบุตรสาวเสนาบดีผู้ตรวจราชการผู้จงรักภักดีต่อองค์ฮ่องเต้ ในตอนนี้ราชสำนักมีการแตกออกเป็นสองฝ่ายอย่างเงียบ ๆ นอกจากความแค้นที่ต้องการชำระจากร่างเก่าและสะสางหนี้แค้นของร่างใหม่ นางยังต้องการทวงคืนความยุติธรรมของตระกูลคืนมา บุรุษผู้ที่ชอบช่วยเหลือนางเพิ่งเคยพบหน้ากันในชาตินี้กลับกลายเป็นน้องชายของศัตรูและยังขี้โรครอเพียงวันตายมาถึงเท่านั้นแล้วนางจะมีหนทางอื่นที่ดีกว่านี้อีกหรือไม่

น้ำมนต์ลุกพรวดทันทีหลังจากข้าวปุ้นยืนยันแถมนอนยันเรื่องเกียร์ที่เธอแขวนมาตลอดสามปี แล้วเดินออกไปโดยที่ไม่อยู่ฟังอะไรต่อ... _____________________________ "เราแค่อยากรู้ มึงทำแบบนี้ทำได้ไงว่ะไอ้ชิน" "ทำไร. ! " ชายหนุ่มที่กำลังเดินลงมาจากตึกของอธิการพอดีดันเจอยัยน้ำเน่าเดินเข้ามาหาแถมพ่นวาจาไม่น่ารักให้ฟัง.. "สัสชิน ให้พูดจบก่อนเด้..!" "จะพูดอะไรก็พูดมายัยน้ำเน่า" "กูชื่อน้ำมนต์" "กูก็ชื่อดิน .." ต่างคนต่างมองหน้าสายตาประสานกันจ้องแบบว่า... น้ำมนต์เธอแค่ต้องการรู้ความจริง แต่อีกคนก็กวนบาทาชิบ... ‍ "ดิน..! แกเอาเกียร์ใครมาให้เรา "รู้แล้วเหรอ .." ชายหนุ่มเลิกคิ้วสูงตามสไตล์เขาก่อนจะเป็นหน้านิ่งๆ "อร๊ายอะไรยังไงรู้แล้ว ..." เธอไม่เข้าใจโว๊ย..! "โตแล้วกลับไปคิดเอง " แล้วก็เดินจากไปให้คนอีกคนยืนงงและไม่ได้คำตอบอะไรเลย...

"ครั้งหนึ่งเธอขายความสาวให้กับเขาเพราะความจำเป็นบางอย่าง" แต่แล้วหลายปีต่อมา เธอเจอเขาในขณะที่เธอนั้นกำลังจะมาเป็นเลขาให้กับท่านประธาน ซึ่งนั่นก็คือ "เขา" ตัวอย่าง “เราเคยเจอกันมั้ย” ฌอนไม่ยอมแพ้ ยังยิงคำถามคาใจเขาอีกครั้ง เขาจำเธอได้แต่เธอกลับจำเขาไม่ได้อย่างนั้นหรือ “ท่านประธานพูดเรื่องอะไรคะ ดิฉันไม่เคยเจอท่านประธานค่ะ...เอ่อ...นี่คือครั้งแรกค่ะ ทำไมเหรอคะ ดิฉันหน้าเหมือนใครที่ท่านประธานรู้จักเหรอคะ” ขอเปรมมิกาสวมบทนางร้ายความจำเสื่อมหน่อยเถอะ เธอไม่ต้องการให้เขารื้ออดีตของเธอขึ้นมาอีก เรื่องของเธอกับเขา มันไม่ใช่ความสัมพันธ์ที่น่าจดจำเลยสักนิด เขาจะเอาเรื่องเธอมาพูดทำไมอีก ต้องการอะไร หรือว่า เขาจะต้องการเธออีก ไม่นะ! เปรมมิกาจะไม่ยอมให้เขาดึงอดีตอันเลวร้ายของเธอขึ้นมาอีกเป็นแน่ “อ่อ ฉันคงเจอคนหน้าเหมือนสินะ”

มี 2 เรื่องนะคะ ตัวละครมีใช้ร่วมกันด้วย เรื่องที่ 1 : นางร้ายเช่นข้าคือสนมของฮ่องเต้ไร้ใจ เมื่อนางร้ายตัวแม่ทะลุมิติมาอยู่ในร่างสนมบรรณาการสุดจืดชืด ภารกิจยั่ว(ยุ)ยวนฮ่องเต้บ้างานจึงเริ่มต้นขึ้น! ........ เรื่องที่ 2 : สนมที่ถูกทิ้งเช่นข้าคือสตรีของอ๋องตัวร้าย นางย้อนเวลากลับมาตอนเป็นสนมอีกครั้ง แต่ชีวิตพลิกผันจนกลายเป็นชายาของอ๋องผู้โหดเหี้ยม แต่เดี๋ยวก่อน... ท่านอ๋อง! ไหนว่าเกลียดสตรีนักหนา แล้วเหตุใดถึงตามติดข้าประหนึ่งเงาเช่นนี้เล่า!?