Todos

ในวันที่เธอตัดสินใจแล้วว่าโลกนี้ไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องทนอยู่อีกต่อไป ก็บังเอิญมีมือหนึ่งเข้ามาโอบอุ้มเธอเอาไว้ เขาเป็นเหมือนดวงดาวเพียงดวงเดียวที่คอยส่องแสงเพื่อนำทางให้กับเธอในวันที่โลกทั้งใบมืดมน

ซุยหลันซีทะลุมิติมายังปี 1985 อยู่ในร่างของคุณหนูตกอับที่ไร้ทั้งทรัพย์สินและครอบครัว เธอต้องเริ่มต้นชีวิตใหม่ท่ามกลางความยากลำบาก พร้อมทั้งสร้างอนาคตและความรักครั้งใหม่กับชายหนุ่มผู้แสนเย็นชา เขาจะกลายเป็นแสงสว่างในยุคมืดของเธอ..ได้ไหม?

เพราะความเข้าใจผิดที่เกิดจากการกระทำของใครบางคน ทำให้ทั้งสองต้องเลิกกัน แต่เมื่อว้นหนึ่งต้องกลับมาพบกันอีกกครั้ง หัวใจที่ไม่เคยเลิกรัก จะกลับมาสานสัมพันธ์กันอีกครั้งได้หรือไม่!!

หมอณภัทร...หมอประสาทและสมองชื่อดัง ที่กำลังตามหาว่าใคร...อยู่ในร่างปลายฝนแฟนตัวเอง และแฟนเขาหายไปไหน? โดยเขาพยายามใช้หลักวิทยาศาสตร์หาสาเหตุว่าทำไมแฟนเปลี่ยนไป แต่เรื่องราวมันไม่ใช่แค่นั้น?! ทุกครั้งที่หัวใจเขาเต้นผิดจังหวะ หมอณภัทรจะเห็นอะไรบางอย่างในร่างแฟนตัวเอง และนั่นก็เป็นสาเหตุที่ทำให้เขาต้องเจอกับเรื่องวุ่นวาย และฉิบหายนับครั้งไม่ถ้วน

"ชอบเงินไม่ใช่เหรอ..แก้ผ้าแล้วคลานมาเอากับกู" ทอร์ช ลูกชายโดสกับเทียน (ในเรื่อง พันธะหน้าที่) มีน้องสาวชื่อ 'ดริฟ' และมีพี่ชายต่างมารดาชื่อ 'เหนือ' ได้รับความไว้ใจจากพ่อให้มาดูแลผับ 'KAI' เขามีความแค้นที่ฝังใจกับหญิงสาวอดีตคนรักที่ทิ้งเขาไป "ชอบเงินไม่ใช่เหรอ..แก้ผ้าแล้วคลานมาเอากับกู" เรอา อดีตแฟนสาวทอร์ช เธอมีความจำเป็นที่ต้องทิ้งแฟนหนุ่มไปโดยที่ไม่ได้ร่ำลา ทำให้เขาเข้าใจผิดคิดว่าเธอทิ้งเขาไปแต่งงานกับคนรวยที่เมืองนอก และเมื่อเธอมีโอกาสได้กลับมาเพื่อจะบอกความจริงกับแฟนหนุ่ม แต่เธอกลับโชคร้ายเกิดอุบัติเหตุระหว่างทางจึงทำให้สูญเสียความทรงจำ "ฉันต้องทนอยู่ในสภาพนี้อีกนานแค่ไหน"

เธอต้องมาชดใช้ในสิ่งที่ตัวเองไม่ได้ทำ ต้องอยู่ใต้อำนาจของเขาจนกว่าเขาจะสมใจ จำยอมเพราะสัญญาที่เธอไม่สามารถหลุดพ้นได้

จากครอบครัวยากจนโดนดูถูก ม่านหรูจึงมีจิตใจเข้มแข็งและไม่เห็นแก่ยศศักดิ์ นางรักที่จะเป็นเพียงคนธรรมดาไปตลอดชีวิตเท่านั้น

เหมือนเคราะห์ซ้ำกำซัดจากที่เคยมีชีวิตอยู่สุขสบายวันนึงกลับได้รู้ว่าพ่อตนนั้นใช้วิธีที่ผิดเพื่อแย่งสมบัตินี้มาเป็นของตนและทุกอย่างก็หมดสิ้นภายในพริบตาเธอเหลือแต่ตัวคนเป็นพ่อก็มาฆ่าตัวตายหนีความผิดแถมคนหัวอ่อนอย่างเธอกลับต้องมาเจอเพื่อนที่ไม่จริงใจหลอกให้มาขายตัวจนตั้งท้องอีก

“ทำยังไงเธอถึงจะรักฉัน” ผู้ชายที่ฉันเกลียดที่สุดในชีวิตเอ่ยถามขึ้น ขณะที่ฉันนอนอยู่ในอ้อมกอดของเขา “เลิกยุ่งกับมันสิ เผื่อฉันจะเกลียดนายน้อยลง” ฉันว่าด้วยน้ำเสียงราบเรียบไร้ความรู้สึก “เธอก็รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้” เขากระชับกอดแน่นกว่าเดิม อ้อมกอดที่เหมือนจะกักขังฉันไว้ให้อยู่กับเขา...ตลอดไป คุณเคยเกลียดใครไหม? เกลียดจนไม่อยากจะเห็นหน้า แต่ยิ่งเกลียดกลับยิ่งได้ใกล้ชิด คุณไม่อยากเป็นคนในความลับใช่ไหม? แต่ฉันอยากจะเป็นอยากจะถูกเก็บเป็นคนในความลับ ให้เขาซ่อนฉันไว้ตลอดไป คุณเคยต้องฝืนกินอะไรที่ไม่ชอบหรือเปล่า? ฉันน่ะกำลังเป็น ฝืนกลืนกินทั้งที่เกลียดสุดชีวิต ทุกอย่างที่ฉันฝืนทนย่อมมีเหตุผล และเหตุผลของฉันแม่งโคตรจะกล้ำกลืน... ความเกลียดชังที่ฉันมีให้ผู้ชายคนนั้นมันเกิดขึ้นมานาน ซึ่งตอนนี้ฉันเกลียดเขามากกว่าที่เคยเป็น เกลียดทุกอย่างที่เขากระทำ ฉันเกลียด เกลียด! เกลียด! เกลียดทุกอย่างที่เป็นผู้ชายคนนั้น

เธอคิดว่าเขาเป็นเกย์ ส่วนคนที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นเกย์ ก็ดันแกล้งเล่นไปตามน้ำเพื่อแกล้งเธอ

สำหรับชมพูแพร... อองเดรคือเจ้าชายในฝัน และถึงแม้ว่าจะอยู่ใกล้กันเพียงแค่เอื้อมมือคว้า แต่ก็ไม่เคยสัมผัสถึงเขาได้เลยสักครั้ง จนกระทั่งเกิดความผิดพลาดขึ้น ทำให้หล่อนต้องขึ้นเตียงมีความสัมพันธ์กับท่านประธานหล่อเหี้ยมแทนผู้หญิงที่ถูกอองเดรชี้นิ้วเลือก ทุกอย่างมันควรจบคงแค่ค่ำคืนเดียว แต่อองเดรกลับทำให้ทุกอย่างมันยุ่งยากขึ้นอีกหลายเท่าตัว เมื่อท่านประธานหนุ่มมีคำสั่ง ให้หล่อนขึ้นเตียงกับเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า และไม่มีกำหนดสิ้นสุด

ได้โอกาสเกิดใหม่ทั้งทีดันเป็นสาวอ้วน ที่สามีไม่ได้รักแถมยังรังเกียจเสียอีก ไหนจะอนุภรรยาสันดานหมาจิ้งจอก โถ่ชีวิต!

แม่ทัพไป๋เฟยหลงจากคนช้ำรัก ที่ต้องมากลายเป็นคนหนีรัก เขาไม่มีทางจะหลบหนีฮูหยินพระราชทานที่ไม่เต็มใจรับผู้นี้ได้ เขาเป็นบุรุษที่ชื่นชอบหญิงงาม รูปร่างกำลังดีน่ารักน่าใคร่ แต่องค์หญิงที่ตัวอ้วนใหญ่ผู้นี้เขาเกิดมาหลงรักเขาตั้งแต่แรกพบหน้า นางไปขอสมรสพระราชทานยัดเยียดตนเองมาเป็นฮูหยินของเขาจนได้ ทำให้เขาจำใจแต่งนางเข้ามา แต่เขาก็มิได้สนใจนางเลย เขาไม่ไปเข้าหอ ไม่นับว่านางเป็นเมีย เพราะแม่กายของเขาถูกบังคับ แต่ยังเหลือจิตใจที่ใครจะมาบังคับเขามิได้ เขาพยายามหลีกเลี่ยงนางให้มากที่สุด จนเขาหนีไปรบที่ชายแดนไม่กลับจวนเป็นเวลาสามปี แม้นางจะเขียนจมหมายส่งไปหาเขามิได้ขาด แต่เขาไม่เคยตอบจดหมายของนางเลย จนวันหนึ่งเขากลับมายังจวนของตนเอง พบกับหญิงงามผู้หนึ่งที่ยื่นหนังสือหย่าที่นางลงชื่อแล้วให้เขา แล้วก็ย้ายออกจากจวนของเขาไป แต่เขาที่จ้องมองหญิงงามที่บัดนี้งดงามปานจะล่มเมือง รูปร่างอวบอิ่มน่ารักน่าใคร่ยิ่งนัก และเป็นสตรีแบบที่เขาชื่นชอบ เขาตกหลุมรักนางทันที แต่มันสายไปเสียแล้ว นางเดินออกไปไม่หันมามองเขาเลยด้วยซ้ำ แม่ทัพหนุ่มจะทำเช่นไรต่อไป …..

"แต่งให้ศัตรู...เพื่อปกป้องพ่อ หรือเพื่อเดินเข้าสู่กับดัก?" ราชโองการที่ประกาศกลางท้องพระโรง ทำให้ ซูหนิงหนิง บุตรีหมอหลวงผู้บริสุทธิ์ ต้องหมั้นหมายกับ แม่ทัพใหญ่หลีเหวินเจีย—ชายผู้เย็นชาและเป็นคนเดียวกับที่กำลังสืบสวนบิดาของนางในข้อหากบฏ! สำหรับนาง การแต่งงานครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องของหัวใจ แต่คือเดิมพันชีวิตและเกียรติยศของครอบครัว ทว่าในสนามรบและยามเผชิญภัย หลีเหวินเจียกลับเป็นคนที่ยื่นมือช่วย… ความใกล้ชิดทำให้หัวใจเริ่มสั่นไหว แต่ยิ่งหวั่นไหว ยิ่งอันตราย ท่ามกลางไฟสงคราม กลิ่นคาวเลือด และสายตาเฝ้าจับผิดจากผู้คนรอบข้าง ทั้งสองต้องร่วมมือกันต่อสู้กับศัตรูที่มองไม่เห็น — ศัตรูที่อาจซ่อนอยู่ใกล้ตัวมากกว่าที่คิด แต่เมื่อความจริงถูกเปิดเผย… หนิงหนิงจะเลือกอะไร ระหว่าง “หัวใจ” ที่เพิ่งเริ่มเต้นแรงให้เขา หรือ “หน้าที่” ที่อาจต้องแลกด้วยเลือด?

"เตรียมเงินพนันไว้แล้วกัน ภายในหนึ่งเดือนกูจีบติดแน่นอน" จะเป็นยังไงเมื่อคนนิสัยสองขั้วได้มาเจอกัน คนหนึ่งทำไปเพราะมีเหตุผลบางอย่าง อีกคนพยายามหลบหนีเพราะไม่มีความศรัทธาในความรัก

ในขณะที่กำลังสติแตกเพราะสิ่งที่ทำลงไป เขาที่เป็นเพียงผู้ผ่านมาเห็นกลับช่วยเหลือเธอเอาไว้ และให้ชีวิตใหม่กับเธอ

เพียงแค่เห็นหน้า สัญชาตญาณนักล่าก็ถูกกระตุ้น แต่เพราะกลัวว่าเจ้าลูกแกะตัวน้อยจะตกใจและหนีหาย เมคินจึงต้องใช้วิธีอ้อมๆ ต้อนเจ้าแกะน้อยให้เข้ามาใกล้ หลอกให้ตายใจก่อนลงมือขย้ำ

เขาเป็นบุรุษโง่เขลาในเรื่องรัก แต่งภรรยาชั่วร้ายไม่พอยังพาตระกูลพินาศล่มจม ส่วน ‘คุณหนูไป๋’ คือสตรีที่ปักใจต่อรักแรกเช่นเขา ในวันที่ผู้คนล้วนหันหลังให้ นางกลับไม่ทอดทิ้ง จะด้วยความดีที่ชายหนุ่มเคยกระทำหรือเทพเซียนเมตตาต่อหญิงสาวผู้เจ็บช้ำไม่ทราบ ตอนลืมตาอีกหน ‘โม่ซือเฉิน’ ถึงพบว่าทุกสิ่งคล้ายฝันตื่นหนึ่ง ราวกลิ่นและความหนืดข้นของโลหิตบนร่างกับความคับแค้นเป็นเพียงภาพมายา เมื่อได้รับโอกาสหวนคืนเพื่อแก้ไขจึงต้องเตรียมรับมืออย่างระมัดระวัง โม่ซือเฉินมั่นใจเต็มเปี่ยมว่าจะไม่ปล่อยให้ทุกอย่างซ้ำรอยแน่ “แต่งให้ข้า ให้ข้าได้ดูแลเอาใจใส่ ปกป้องคุ้มครอง ให้ข้าได้เป็นบิดาของบุตรชายบุตรสาวที่เกิดจากเจ้า ให้เราสองคนผูกผมร่วมกันและฝังร่างเคียงคู่ในยามความตายพรากจาก”

“กองพล” ผู้สะกดคำว่า “อ่อนโยน” ไม่เป็น ส่วน “ใกล้รุ้ง” เธอผู้กำลังมีชีวิตที่สดใสหลังเรียนจบ แต่ก็ต้องมาเจอกับคน “โฉด” อย่างนายเหมืองกองพล แล้วเรื่องระหว่างทั้งคู่จะเป็นยังไง เมื่อเริ่มต้นด้วยการ “ฉุด!”

"ความผิดของท่านพี่มิใช่ความผิดของข้า ทำไมข้าจะต้องมารับเคราะห์แทนนางด้วย เรื่องจริงหรือไม่ท่านมั่นใจได้อย่างไร? ข้าเชื่อว่าท่านพี่ปรากฏตัวในสักวันหนึ่ง เมื่อนั้นท่านต้องสืบสาวราวเรื่องหาข้อเท็จจริงเสียก่อน เป็นถึงท่านแม่ทัพก็ต้องมีความยุติธรรม ไม่ใช่อยุติธรรม หากเป็นเช่นดั่งที่ว่าไว้ ข้าน้อยยินดีรับผิดแทนท่านพี่แต่โดยดี" อะไรทำให้ฉันพูดอย่างนี้ออกไปนะ เสี่ยวเยา รนหาที่ตายแท้ๆ "ได้! ในเมื่อเจ้ากล้าพูดเช่นนี้กับข้า..." นิ้วชี้ที่เรียวยาวของท่านแม่ทัพจับลำคอขาวนวลของนาง ไว้ แม้จะไม่ออกแรงใดๆ แต่เหมือนจะบอกเป็นในว่า 'หัวเจ้าจะหลุดออกจากบ่าแน่นอน' ท่านแม่ทัพผู้นี้เปลือกนอกงดงามดั่งกว่าบุรุษทั้งหมดในใต้หล้า น่าเสียดายที่ถูกจารึกไว้ซึ่ความโหดเหี้ยมของเขาไว้ในหน้าประวัติศาสตร์