Semua

นิยามคำว่า 'เพื่อน' จะไม่มีอีกต่อไป เมื่อเขาอยากเลื่อนขั้นมากกว่าเพื่อนไปเป็น 'แฟน' เลยงัดทุกกลเม็ดเผด็จศึก 'เพื่อน' ของตัวเองทุกอย่าง

หลีหนิงหนิงได้ทะลุมิติเข้ามาในนิยายที่กำลังแปลก่อนจะได้รู้ว่าเธอได้รับบทตัวประกอบที่คู่กับพระรองตัวร้าย....แต่ที่พระรองผู้นี้ร้ายก็เป็นเพราะแม่นางเอกดอกบัวขาว หลีหนิงหนิงจึงต้องช่วยพระรองผู้น่าสงสาร

เมื่อธุรกิจที่เคยโกงเขามากำลังถูกล้มละลาย ทางออกสุดท้ายคือข้อเสมอที่ถูกยื่นให้โดยลูกสาวของคนที่ตัวเองเคยหักหลัง... “หากคุณอยากให้บริษัทของคุณอยู่รอด...” ดวงตากลมใสหากแน่วแน่ ปรายตามองผู้สูงวัย “ก็เอาลูกสาวมาต่อรองสิคะ เผื่อฉันจะสนุกด้วย” “ทำไมผมต้องทำแบบนั้น” ชายสูงวัยมองนักธุรกิจรุ่นลูกที่เก่งจนหาตัวจับยากทั้งที่เป็นผู้หญิงด้วยความคลางแคลงใจ

เพราะ พ่อของเธอ เสียชีวิต จากการทำงาน ให้กับเค้า เจ้านายวัยสี่สิบกว่าปี ที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกับพ่อของเธอ จึงเกิดความสงสาร ความสงสาร แปรเปลี่ยน เป็นความเอ็นดู และ ก่อเกิด ความรัก ฉันแก่แล้วนะดอกแก้ว ภูบดินทร์ บอกกับคนตรงหน้า เสียงเบา แก่แล้ว อายุมากแล้ว จะมีเมียเด็ก ได้ยังไง

เขาไม่เคยคิดจะคบใคร แต่ทว่าดันสนใจผู้หญิงปากเก่งที่เอาแต่เมินเฉย และคอยกัดกันทุกครั้งที่เจอหน้า “ฉันมีแฟนแล้ว” “หึ ก็แค่แฟน ไม่ใช่ผัวสักหน่อย” **เรื่องย่อ** เพียงเพราะความเข้าใจผิดคิดว่าเขาคือคนที่มาจับก้นเพื่อนสนิท น้ำค้างจึงตัดสินใจวิ่งเข้าไปกระโดดถีบหน้าอกของฉลามจนล้มลงไปกองกับพื้นหวังจะเอาคืนให้เพื่อน แต่พอรู้ความจริงตอนเพื่อนเอ่ยกระซิบว่าผิดคน ทั้งสองสาวเลยพากันวิ่งหนีไป ปล่อยให้คนถูกกระทำยืนมองอย่างงุนงง ทั้งสองได้เจอกันอีกครั้งแล้วพบว่าเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกัน ฉลามจึงคิดแกล้งเข้าหาน้ำค้างเพื่อเอาคืนเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อให้เธอหงุดหงิดใจ แต่ทว่าพอพบกันบ่อยครั้ง เขาก็ดันแพ้ทางให้ผู้หญิงปากเก่ง ไม่ยอมคน และหลงรักเธอเข้าจนได้

เมื่อใจผูกพันกลับกลายเป็นรักต้องห้าม สุดท้ายหลินซูมี่ทำได้เพียงมอบกายแล้วหายไป อย่างนี้แล้วแม่ทัพใหญ่จะทำอย่างไร เมื่อต้องเลือกระหว่างหน้าที่กับดวงใจที่หนีไป

เมื่อถูกบีบจนไร้ทางเลือก จากพ่อที่มีหนี้ท่วมหัวกำลังจะขายบริสุทธิ์ลูกสาวให้เสี่ยโหดเจ้าของบ่อน ครั้งแรกที่เธอเลือกจะมอบ ไม่ใช่เพราะรัก แต่เพื่อหนีจากการถูกขายเหมือนสิ่งของ แอปหาคู่ จึงเป็นทางออกสุดท้าย เพราะสามารถเลือกใครก็ได้ที่ถูกใจ และเธอได้เจอเขา คนที่จะเปลี่ยนโชคชะตาของเธอไปตลอดชีวิต หลังจากครั้งนั้น ฌานิน ภาวนาขอให้อย่าเจอเขาอีก แต่เหมือนโชคชะตาจะเล่นตลก เพราะสิ่งที่ตัดสินใจมันอาจไม่ใช่ทางออกอย่างที่คิด แต่เป็นพันธะที่จะผูกมัดเธอกับเขาเอาไว้ จนไม่สามารถดิ้นหนีไปไหนได้

มิลินคิดไม่ซื่อกับเพื่อนสนิท แต่พวกเพื่อนสนิทพวกนั้นเองก็คิดไม่ซื่อกับเธอ...

เขาและเธอ ที่เคยเจอกันมาก่อน ทว่า สายตาคมดุคู่นั้น ไม่ละสายตาไปจากสาวน้อยใบหน้าจิ้มลิ้ม แค่ได้ฟังเสียง…. ตึก ตึก ตึก เสียงหัวใจเต้นรัวๆ ใช่ แค่เสียงก็ใช่แล้ว เธอคือแม่ของลูกและว่าที่เมียในอนาคต ต้องคนนี้เท่านั้น เมื่อความเอาแต่ใจเข้าครอบงำ อยากได้ จะเอา ฉุดเลยดีไหม กลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวเธอนั้น กระตุ้นยิ่งนัก แต่…… เธอยังเด็ก ยังใส่ชุดมัธยม ม.ปลาย อายุก็น่าจะ 16-17 ปีเท่านั้น ยังไม่บรรลุนิติภาวะ สาวน้อยน่ารักใส่ชุดนักเรียน น่ารักใสๆ รอยยิ้มนั้น ริมฝีปากบางนั้น ช่างน่าจุ๊บ แก้มเนียนใส น่าหอมสักฟอด อยากสัมผัส อยากแตะต้องตัว เด็กคนนี้เธอมีอิทธิพลต่อใจเขามาก จากผู้ชายที่ไม่คิดเคยอยากเข้าใกล้ผู้หญิงมาก่อน แต่ตอนนี้….. มันเปลี่ยนไป เมื่อเจอเธอ ทว่า… เรื่องราวของทั้งสองคน มีเพียงแค่หนึ่งคนเท่านั้นที่จำทุกอย่างได้ขึ้นใจ แล้วเจอกันอีกครั้งนะ ……สาวน้อย

ที่เขาทำมันลงไปก็เพราะว่ารักเธอ แต่เธอคิดว่าที่เขาทำไปแบบนั้นเพราะเขาหมดรักเธอไปแล้ว เรื่องนี้เป็นนิยาย set สามารถติดตามเรื่องในsetเดียวกันได้ 1. มาเฟียพลาดรัก [ฟิสซิส × เจ้าเอย] เรื่องนี้ 2. มาเฟียติดสัตว(แพทย์) [ซาจิ × บลูเบลล์] 3. มาเฟียไซด์ไลน์ [ไลบร้า × วีนัส]

เจินจิ่วหรง ใช้เวลาห้าปีในฐานะภรรยาของเขา สามปีทบทวนความผิดของตนเอง แต่การเฝ้ามองเขากับผู้หญิงคนนั้นมันทรมานเกินไป นางเลือกจบชีวิตลง และตื่นขึ้นมาตอนอายุ 15 ก่อนพบว่าตนเองกำลังท้อง นางจะหนีไปให้ไกล !

จากคุณหนูในคฤหาสน์สู่หญิงชาวบ้านผู้ตกยาก เพราะแผนโฉดของอาชั่วที่ใส่ร้ายบิดาจนตัวตายและฮุบทรัพย์สิน มู่ชิงเหยาจึงต้องพามารดาที่ร่างกายทรุดโทรมหนีมาพึ่งพิงสินเดิมผืนสุดท้าย ณ หมู่บ้านท้ายเขาดินแดนที่แห้งแล้งห่างไกลความเจริญและไร้ซึ่งหนทางทำกิน ในวันที่ความตายคืบคลานเข้ามาใกล้ นางพบพู่กันเก่าด้ามหนึ่งในอารามร้าง พู่กันที่เมื่อตวัดวาดสิ่งใด สิ่งนั้นจะกลายเป็นจริง  ทว่าพลังวิเศษนี้มีข้อห้ามอันร้ายกาจ ห้ามวาดเงินตรา ห้ามวาดทองคำ หากฝ่าฝืนพลังชีวิตจะถูกกัดกินจนสูญสิ้นร่าง!

เรื่องราวการแก้แค้นขององค์หญิงจากเผ่าเล็กๆเผ่าหนึ่งที่ถูกแคว้นใหญ่ทำลาย โดนกลืนชาติ คนรักถูกฆ่า ตนเองต้องมาอยู่ในวังหลวงเป็นสนมคนนึง แต่ผู้ใดจะรู้ คนอ่อนแอก็มีวิธีล้างแค้นอย่างคนอ่อนแอเช่นกัน

"โอ๊ย ซีด ข้างในอ้อพังหมดแล้วพี่ โอ๊ย ซีด" ภรรยาเขาหน้าหงายเชิด มือทั้งสองยันอกของฝ่ายชายไว้ เธอยกสะโพกขึ้นเพื่อลดแรงกระแทกของลึงค์แท่งยาวลำนั้น มันทำให้เขาเห็นแคมสีแดงสดอ้าอมแท่งเอ็นจนแทบปริ น้ำข้นขาวติดที่โคนลำแท่งของเขาคนนั้นเป็นฟองฟอดและขนสีดำของเขาเปียกลู่ยับเยิน ไรขนบางๆ บนเนินอูมใหญ่ของภรรยาเขาในเวลานี้ เปียกลู่ติดไปตามเนินที่อูมใหญ่ของอ้อ เม็ดเสียวสีแดงเข้มชี้เด่เห็นชัด มันเปียกเยิ้มแวววาวสะท้อนแสง เห็นชัดว่าอารมณ์ของเธอในตอนนี้ คงไม่มีอะไรดึงให้กลับมาได้แล้ว ชลิดา ภรรยาของเขา เป็นคนรักนวลสงวนตัวมาก ถึงขึ้นที่ว่าเกินไปด้วยซ้ำ ในช่วงที่อยู่กินกันมาตลอดระยะเวลาสี่ปีที่ เธอไม่เคยแสดงออกให้เขาเห็นเลยว่าจะเป็นคนที่ชอบเรื่องแบบนี้ ตรงกันข้างสิ่งที่เธอแสดงออกกับเขา มันมากจนทำให้เขาเองคิดไปว่า เธอคงไม่ชอบเรื่องบนเตียงเอาเสียเลย ยิ่งคำพูดคำจา หากเขาเผลอพูดคำหยาบเพียงเล็กๆ น้อย ยังโดนเธอตำหนิ ยิ่งคำพูดสื่อไปในทางเรื่องลามก ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ไม่มีทางที่จะหลุดออกมาจากปากเธอได้

มันเริ่มตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ที่สายตาของนางมีเขาเพียงผู้เดียว เพราะหนีการถูกไล่ล่า หญิงสาวจึงเลือกจะกระโดดผาน้ำตกพร้อมนกหงส์หยกตัวน้อย เสียงวัตถุตกลงผิวน้ำอย่างแรงทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ใกล้บริเวณนั้นหันไปมองทันที เขาใช้วิชาตัวเบาพุ่งไปช่วยหญิงสาวในชุดสีแดงดำดิ่งลงไปในน้ำลึกอย่างเร็ว เลือดสีสดปะปนในสายน้ำ มือแกร่งแหวกสายน้ำพยายามคว้าร่างของหญิงสาวไว้ เขาประกบริมฝีปากส่งลมหายใจเข้าปากของนาง เพียงดวงตาคู่นั้นเบิกกว้าง สีหน้าของนางแสดงความตื่นตระหนก ริมฝีปากสั่นระริกพยายามส่งเสียงอย่างยากลำบาก ทำให้เขาจำใจโน้มศีรษะลงใกล้เพื่อได้ยินคำพูดของนาง “ข้า...ได้...พบ...ท่าน...แล้ว... ซือจื่อ”

อาชา หนุ่มกลัดมันวัย 31 ปี เจ้าของสวนทุเรียนอยู่ทางภาคใต้ ( ได้มรดกสืบทอดมาจากพ่อแม่ที่ตายไปแล้ว ) นิสัยค่อนเงียบนิ่ง เป็นคนที่ละเอียดกับงานมาก เพราะสวนทุเรียนต้องดูแลเป็นอย่างดี และเซ็กซ์จัดมาก บ่อยครั้งที่ออกไปดิวผู้หญิง แต่ก็ไม่มีใครทนรสเซ็กซ์ที่รุนแรงของเขาได้เลย สุดท้ายก็ไม่ออกไปเอาผู้หญิงที่ไหน นอกจากผู้หญิงที่เขากำลังจับจ้องอยู่ในตอนนี้ ชบา เด็กสาววัย 20 ปี ที่มีรูปร่างและสัดส่วนดูอิ่มเกินอายุอานาม พ่อกับแม่เป็นหนี้ของอาชาเลยส่งตัวเธอมาทำงานเพื่อใช้หนี้แทน เธอต้องทำงานเป็นคนงานในสวนทุเรียนเหมือนกับคนงานปกติทั่วไป แต่นับจากนี้จะไม่ปกติอีกต่อไป เพราะอาชาสนใจในตัวของเธอมาก

"เงินติดตัวสักเหรียญข้าก็มิมีให้หนีออกไป ชีวิตข้าอนาถขนาดนี้เชียวหรือ" นักศึกษาภาควิชาวัสดุ หลุดเข้าไปอยู่ในยุคจีนโบราณที่กำลังเกิดสงคราม ในร่างของ 'จูเฟิงเหยา' สตรีผู้ถูกลืม บ้า สติเลอะเลือน จึงถูกขังไว้ในจวนมิให้ออกไปไหน เนื่องด้วยเกรงว่าจะขายหน้า นางถูกมองว่าไร้ค่ายิ่งกว่าบ่าวรับใช้ในเรือนเสียอีก เข้าไปอยู่ในร่างได้เพียงสามวันก็จะถูกส่งตัวไปเป็นสนมคนที่ยี่สิบสามขององค์ชายบ้ากาม เพียงเพราะนางหน้าตางดงาม ทางเดียวที่นางทำได้คือหนีออกจากตระกูลซะ กลายเป็นคนเร่ร่อน ในโลกที่ไม่มีความเจริญการเอาตัวรอดอย่างเดียวที่คิดได้ตอนนั้นคือ หลบซ่อนอยู่ในโรงตีเหล็ก 'ซูอันเพ่ย' แม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นกำลังประสบปัญหาเรื่องอาวุธ ดาบที่ทหารใช้ไร้ประสิทธิภาพจนเกือบพ่ายแพ้ศึกให้ศัตรู กำลังตามหาช่างฝีมือตีดาบ ผู้ใดจะคิดว่าวิชาความรู้ที่นางเรียนมา สามารถใช้ต่อรองกับเขาเพื่อมีชีวิตรอดต่อไปได้ "นางเป็นเพียงสตรีไร้ค่าท้ายจวนเท่านั้นขอรับท่านแม่ทัพ อ่านเขียนก็มิได้ คำพูดคำจาก็ฟังมิรู้เรื่อง" "หากนางไร้ค่า ไร้ความสามารถอย่างที่เขาล้ำลือ คงมิหนีออกจากเรือนตัวเปล่าเช่นนี้ แววตาของนางเต็มไปด้วยความมั่นใจ"

เพราะความผิดพลาด เพียงค่ำคืนเดียว ทำให้ทั้งสอง ต้องเลื่อนสถานะ จากเพื่อนสนิท สู่คู่สามี ภรรยา และพ่อแม่ของลูก อย่างเลี่ยงไม่ได้ "แบงค์จะทำอะไรส้มท้องอยู่นะ" "ฉันเป็นหมอฉันรู้ว่าทำได้ หรือไม่ได้ เธอแค่นอนอ้าขาให้ฉันเอาก็พอ ให้สมกับที่เธอยอมลงทุนบากหน้าไปบอกเรื่องท้องกับพ่อแม่ฉันจนได้ตำแหน่งเมียไปครอง" "ส้มไม่ได้บอก ในเมื่อเราคุยกันรู้เรื่องแล้วว่าจะเกี่ยวข้องกันแค่ฐานะพ่อแม่ แล้วมีเหตุผลอะไรที่ส้มต้องบอกพ่อแม่แบงค์ด้วย" "เพราะเธอต้องการจับฉันไงส้ม ฉันรู้มาตลอดว่าเธอแอบรักฉัน เธอเลยใช้โอกาสนี้เพื่อให้ได้อยู่กับฉันไง" "มันจะไปกันใหญ่แล้วแบงค์ ก็บอกว่าส้มไม่รู้เรื่องไง ส้มไม่ได้เป็นคนบอกพ่อแม่แบงค์" "เธอไม่บอกแล้วหมาตัวไหนมันคาบไปบอก ในเมื่อเรื่องนี้เรารู้กันแค่สองคน"

แต่งงานมา4ปีเป็นได้แค่คนในความลับ ห้ามเปิดเผย ไม่รัก ไม่เห็นค่า ไม่เคยสำคัญ วันหนึ่งผู้หญิงคนนึงปรากฎตัว เธอทั้งสวยทั้งหุ่นดี แถมยังเป็นหมอ ไฟไหม้ เขาวิ่งไปช่วยผู้หญิงคนนั้น ปล่อยให้เธอติดอยู่ในกองเพลิง ตกบันไดพร้อมผู้หญิงคนนั้น เขาเดินผ่านเธอไปอุ้มผู้หญิงคนนั้น ผู้หญิงคนนั้นทำร้ายเธอและลูก แต่เขาหาว่าเธออคติ แล้วยังให้เธอขอโทษผู้หญิงคนนั้นอีก ต่อมาความจริงปรากฎ เขายื่นช่อดอกไม้ให้เธอ " ผมขอโทษ ผมผิดไปแล้ว เรากลับมาแต่งงานใหม่กันนะ " " สายไปแล้ว ฉันไม่ได้รักคุณแล้ว "

เถียนเมิ่งจอมขี้เกียจ เอาเปรียบบ้านสามีสารพัดคงเพราะบุญเก่าถึงมีลูกชายฝาแฝดถึงสามคน ที่ผ่ารมาเธอใช้ชีวิตฉาบฉวยกระทั่งมีจุดจบที่ไม่ค่อยจะดีนัก ทว่าเกิดใหม่ก็ดี ย้อนเวลาก็ช่าง เธอจะไม่ยอมมีจุดจบแบบเดิมอีก!