ไป๋ลี่เซียน
อำนาจการแย่งชิงส่งผลให้นางสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่าง แรงรัก แรงแค้น แรงอาฆาต นำพาโอกาสให้นางได้ทวงคืนความไม่เป็นธรรมที่ได้รับ แต่เหตุไฉนเขาผู้นั้นกลับเปลี่ยนไป...
“เชียนเชียน อันที่จริงข้าไม่เคยทรยศเจ้า ไม่เคยทรยศต่อความรักของเรา”
เสียงหัวเราะขบขันดังขึ้น ดวงตาคู่งามแดงก่ำน่ากลัว เดินขึ้นหน้าเข้าไปจ้องตาชายหนุ่ม “ไม่เคยทรยศ? เช่นนั้นที่บ้านเมืองของข้าต้องล่มสลาย ครอบครัวถูกสังหารต่อหน้าต่อตา ตัวข้าถูกทรมานและเผาทั้งเป็น สิ้นใจตายท่ามกลางทะเลเพลิงในวันแต่งงานของเจ้ากับอสรพิษชั่วช้าตัวนั้น ทั้งหมดนี้หมายความว่าอย่างไร”
“หากข้าอธิบาย เจ้ายินดีเชื่อข้าหรือไม่”
ตอบอย่างไม่ลังเล ในใจเวลานี้มีเพียงความเคียดแค้นชิงชังยามนึกถึงความเจ็บปวดและสูญเสียที่ต้องแบกรับในชาติก่อน ต้องการให้ฝ่ายตรงข้ามชดใช้หนี้เลือดด้วยเลือด นี่คือความปรารถนาสูงสุดของนางตั้งแต่แรกเริ่มที่จำทุกอย่างได้ “ข้าย่อมไม่เชื่อ!”
447