วัยรุ่น

เมื่อเฮดว๊ากวิศวะสุดเถื่อน ต้องมาตามจีบสาวน้อยสุดนุ่มนิ่มคณะบริหาร งานนี้เลยรุกขอเบอร์ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน แถมยังพวงด้วยตำแหน่งองครักษ์ประจำตัว เพื่อคว้าหัวใจของน้องตัวเลยมาให้ได้

ปกป้อง ผู้ชายสุขุม รักสงบ ปากร้ายเป็นบางสถานการณ์ และเป็น ‘แฟนเก่า’ เธอคนนั้น ‘กูยังลืมนินไม่ได้ว่ะ…หากขอพรได้ กูอยากกลับไปรักนินอีกกูสัญญาจะรักษานินไว้ด้วยชีวิต’ และดูเหมือนพรข้อนั้นจะสัมฤทธิ์ผล ญาณิน สวย เก่ง และโชคร้ายที่ไม่ประสบผลสำเร็จด้านความรัก อาจเป็นใจเธอที่ไม่เปิดรับสิ่งใหม่ๆ เพียงเพราะ ‘ลืมแฟนเก่าไม่ได้’ ‘หากย้อนเวลากลับไปได้ ฉันจะรั้งความสัมพันธ์เราไว้’

น้ำมนต์ลุกพรวดทันทีหลังจากข้าวปุ้นยืนยันแถมนอนยันเรื่องเกียร์ที่เธอแขวนมาตลอดสามปี แล้วเดินออกไปโดยที่ไม่อยู่ฟังอะไรต่อ... _____________________________ "เราแค่อยากรู้ มึงทำแบบนี้ทำได้ไงว่ะไอ้ชิน" "ทำไร. ! " ชายหนุ่มที่กำลังเดินลงมาจากตึกของอธิการพอดีดันเจอยัยน้ำเน่าเดินเข้ามาหาแถมพ่นวาจาไม่น่ารักให้ฟัง.. "สัสชิน ให้พูดจบก่อนเด้..!" "จะพูดอะไรก็พูดมายัยน้ำเน่า" "กูชื่อน้ำมนต์" "กูก็ชื่อดิน .." ต่างคนต่างมองหน้าสายตาประสานกันจ้องแบบว่า... น้ำมนต์เธอแค่ต้องการรู้ความจริง แต่อีกคนก็กวนบาทาชิบ... ‍ "ดิน..! แกเอาเกียร์ใครมาให้เรา "รู้แล้วเหรอ .." ชายหนุ่มเลิกคิ้วสูงตามสไตล์เขาก่อนจะเป็นหน้านิ่งๆ "อร๊ายอะไรยังไงรู้แล้ว ..." เธอไม่เข้าใจโว๊ย..! "โตแล้วกลับไปคิดเอง " แล้วก็เดินจากไปให้คนอีกคนยืนงงและไม่ได้คำตอบอะไรเลย...

เพราะอกหักเลยไปสานสัมพันธ์ลับกับหนุ่มรุ่นน้องคนนึง มันก็แค่ความสัมพันธ์ที่เรียกว่า 'one night stand' คิดว่าหลังค่ำคืนนั้น มันก็คงไม่มีเหตุอะไรที่จะต้องมาเจอกันอีก เว้นแต่ว่า เธอกำลังท้อง!!

เมื่อการกลับมาของเธอทำให้ใจเขาเต้นแรงขึ้นอีกครั้ง ทั้งๆที่ผ่านมาเขาคอยบอกมันอยู่ตลอดว่า "ไม่รัก ไม่เจ็บ" และเขาจะทำยังไงกับใจที่มันไม่รักดีของเขา -------- "ผู้หญิงคนนั้นตายไปนานแหละ" ธานินทร์ อัศวดิศร....ธาม อายุ 22 ปี วิศวกรรมซอฟต์แวร์ มหาวิทยาลัย A ปี 4 หล่อ นิ่ง สุขุม ใจเย็น เย็นชา พูดน้อย "ถ้างั้นเราคงไม่เคยรู้จักกันซินะ" รังศิตา ตรีทรัพย์...โรส อายุ 22 ปี เรียนบริหาร มหาวิทยลัย A ปี 3 สวยสไตล์หวาน สดใส น่ารัก ยิ้มเก่ง

"ทำไมกายทำแบบนี้ ฮือออ ฮืออ" เธอถามแฟนหนุ่มรุ่นน้องทั้งน้ำตา "ทำอะไร" เขาตอบเธอด้วยท่าทางที่ไม่รู้สึกผิดอะไรเลยสักนิดกับสิ่งที่ทำลงไป "ยังจะมีหน้ามาถามอีกเหรอว่าทำอะไร เมื่อกี้ในห้องกายกับเหมียวทำอะไรกัน" "ก็...เอากันอยู่ ทำไม?? " "ฟ้าว่าเราเลิกกันเถอะ" "อืมมมม"  

"ออกไปจากชีวิตฉัน เลิกเข้ามาวุ่นวายกับฉันได้แล้ว ต่อให้เธอเอาตัวเข้ามาแลก ฉันก็ไม่สนใจเธออยู่ดี" "หึ จริงเหรอ พี่แน่ใจเหรอว่าถ้าพริกเอาตัวเข้าแลกพี่จะไม่สนใจจริงๆ"

ทีแรกบอกว่าขอยืมชื่ออ้างเป็นไม้กันคุณย่า พอน้องบอกว่าหมดเวลายืม พี่หมอจะไม่ยอมซะอย่างนั้น ด้วยความที่ยอมน้องมาตลอดแต่พอน้องบอกว่าจะหาแฟน คุณพี่ก็ถึงกับหน้ามืดขึ้นมาทันที...

‘เรย์’ เขา... หล่อ นิ่ง ใจร้าย เย็นชา ฆ่าคนได้ ไม่ใช่ฆ่าให้ตาย แต่ถนัดทำให้ตายทั้งเป็น "ถ้าเธอจะยอมอยู่ในสภาพแบบนี้ก็ตามใจ แต่รู้ไว้อย่าง คนอย่างฉันไม่เคยคิดรักใคร ไม่เว้นแม้แต่เธอ" ——— "ตกอับจนต้องขายตัวเลยเหรอ" "อืม" "แล้วที่แอดไลน์มานี่ต้องการแบบนี้โดยเฉพาะ?" "อืม" "งั้นแก้ผ้า แล้วขึ้นเตียง"

จะผิดไหม ถ้าเพื่อนรักจะกลายเป็นรักเพื่อน “สัญญาได้ไหมวะ ถ้ากูยังไม่มีแฟน มึงก็ห้ามคบใครเหมือนกัน”

 "คิน...แพรท้อง" "ท้อง?? เธอท้องกับใครล่ะ" "ทำไมคินถึงถามแพรแบบนี้" "แล้วทำไมจะถามไม่ได้ในเมื่อเธอไม่ได้นอนกับฉันแค่คนเดียว" "คิน" "อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่าเธอมั่วกับใครบ้างทำอะไรอย่าคิดว่าฉันโง่ดิ" "พูดแบบนี้แปลว่าคินจะไม่รับผิดชอบเด็กในท้องของแพรใช่มั้ย" "เออดิใครมันจะไปโง่รับวะ!!!" "ถ้าคินคิดว่าเด็กในท้องแพรไม่ใช่ลูกของคินแพร.....จะไปเอาเด็กออก" "ตามใจลูกเธอไม่ใช่ลูกฉัน" "ถ้าวันนึงคินรู้ความจริงวันนั้นคินจะต้องรู้สึกผิดไปตลอดชีวิต" "ไม่มีวันนั้นอย่างแน่นอน"

“พี่ไม่คิดที่จะชอบเธอหรอกนะ! พี่ไม่ชอบคนอ้วนน่ะเข้าใจไว้ด้วย ลองคิดดูสิว่าจะหน้าอายแค่ไหนที่ต้องเดินคู่ไปกับคนอ้วนๆแบบเธอ พี่ทำใจยอมรับไม่ได้หรอกนะ”

สาวน้อยขี้อ่อย กับ นายหน้านิ่งไร้หัวใจ เดลต้า " ถ้าไม่อยากท้องก่อนเรียนจบ! อย่ายั่ว! " เพราะคนขาดของมานานมันเอาไม่เลือกหรอกนะ โดยเฉพาะขาวๆ ใสๆ แบบนี้ยิ่งเอาได้ไม่เลือกที่เลยหล่ะ! วาเลน ฉันรักเขา แต่เขากลับมีคนที่รักอยู่แล้ว " เปลี่ยนเป็นหนูได้มั้ย..คนที่พี่รัก " มะนาว หญิงสาวที่หลงใหลในความเย็นชาของเดลต้า " นายต้องเป็นของฉัน.. " เบลล่า อดีตเจ้าของหัวใจของเดลต้า " ฉันจะทำให้นายกลับมารักฉันอีกครั้ง " ————————————————— นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นมาจากจินตนาการของผู้เขียน บุคคลในภาพไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ กับเนื้อหา อายุต่ำกว่า18 ควรได้รับคำแนนำ

เขาคือผู้ชายอันตราย ที่คนหัวใจอ่อนแออย่างเธอไม่ควรเข้าใกล้ แม้เธอจะได้สถานะแฟนมาครอบครอง แต่กลับไม่เคยได้หัวใจของเขา

'เรนนี่' หญิงสาวที่ชอบเที่ยวบาร์โฮสต์เป็นชีวิตจิตใจ ดันมาตกม้าตาย บังเอิญไปวันไนท์สแตนด์กับเด็กหนุ่มที่ไม่รู้จัก เพราะคิดว่าเป็นหนุ่มโฮสต์ที่เพื่อนเตรียมไว้ให้ ตื่นมาทำอะไรไม่ถูก เลยทิ้งเงินไว้ให้

"คุณมาทำไม" "จะยืนคุยกันตรงนี้เหรอ" "ฉันไม่มีเรื่องอะไรจะคุยกับคุณ" "แน่ใจว่าไม่มี.." "เรื่องคดีความก็ปล่อยให้ผู้ใหญ่เขาจัดการกันเองสิ" "ฉันไม่ได้มาเรื่องคดีความ" "แล้วคุณมาทำไม" "ได้ข่าวว่าไม่มีเงินเรียน" "นั่นมันเรื่องของฉัน" "พอดีว่าเงินฉันเหลือใช้.. ฉันไม่อ้อมค้อมแล้วนะ ฉันอาจจะส่งเสียเธอเรียนต่อก็ได้" "มาทางไหนก็กลับไปทางนั้น" ทำไมเธอจะดูไม่ออก ส่วนมากผู้ชายก็ต้องการจากผู้หญิงแค่เรื่องเดียวเท่านั้นแหละ "นี่นามบัตร" ชายหนุ่มยัดนามบัตรลงไปในกระเป๋าเสื้อที่เธอใส่อยู่ "ฉันให้เวลาเธอคิด แต่อย่าคิดนานล่ะ เผื่อว่ามีผู้หญิงคนอื่นอยากมาทำหน้าที่นั้นแทนเธอ" เจ้าของนามบัตรนั้นเพิ่งจะกลับขึ้นรถยังไม่ทันได้ออกรถเลยด้วยซ้ำ นามบัตรที่อยู่ในกระเป๋าเสื้อของเธอก็ถูกทิ้งลงถังขยะต่อหน้าต่อตา.. "เสน่หาครั้งที่สองแล้วนะ ฉันจะทำให้เธอรู้ว่าการที่ปฏิเสธฉันต้องเจออะไรบ้าง"

เพราะความใกล้ชิดเริ่มทำให้สับสน รู้ตัวอีกทีก็เริ่มอิน...จนอยากกินเพื่อน . คนหนึ่ง 'ชัดเจน' เมื่อเริ่มรู้สึก อีกคน 'รู้สึก' แต่ไม่ชัดเจน . "เขาบอกว่าเขาจะเป็นแค่'เพื่อน' กูก็ต้อง'เพื่อน'ตามเค้านั่นแหละ"

"เป็นน้องก็ไม่ได้... เป็นคนรักก็ไม่เคยเป็น... งั้นเป็น 'คนแปลกหน้า' ให้กันเลยแล้วกัน!" 'อนาวิน' นักศึกษาบริหารปี 3 ผู้ไม่เคยเห็นใครอยู่ในสายตา โดยเฉพาะเธอ กาฝากอย่าง 'เอิงเอย' เขาทำดีเพื่อหลอกล่อ... เขาใช้ความอ่อนโยนเป็นกับดัก... สุดท้ายก็ขยี้หัวใจเธอด้วยคำว่า "ไม่เคยรักผู้หญิงโง่ๆ แบบเธอ" ความใจร้ายของ 'Bad Guy' ในวันนั้น กำลังจะทำให้เขาต้องกระวนกระวายใจในวันที่เธอเดินจากไป... ตลอดกาล

"เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนฉันจะไม่รับผิดชอบอะไรทั้งนั้น" "ค่ะ" ฉันฝืนความรู้สึกแล้วตอบออกไป ฉันไม่คิดว่าพี่ภูจะรับผิดชอบอะไรอยู่แล้วคำพูดของเขาเมื่อคืนฉันยังจำขึ้นใจ "และฉันก็หวังว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่เกิดขึ้นไปฟ้องแม่ฉันอีกว่าฉันรังแกเธอ" "ค่ะ" "สรุปก็คือเธอห้ามเอาเรื่องนี้ไปบอกใครเด็ดขาดเพราะไม่อย่างนั้นฉันจะเอาเรื่องที่เธอเคยโกหกไปบอกพ่อเธอรวมถึงย่าเธอด้วยว่าเธอโกหกสร้างเรื่องหาว่าฉันล่วงเกินเธอทั้งที่ตอนนั้นฉันไม่ได้ทำ เธอคิดเอาก็แล้วกันว่าย่าเธอจะผิดหวังแค่ไหนที่หลานสาวสุดที่รักของท่านสร้างเรื่องโกหกหน้าด้านๆ เพื่อจับผู้ชาย" ฉันก้มหน้าแล้วน้ำตาก็ไหลออกมาอีกครั้ง "เข้าใจที่พูดไหม" "อื้มมม" ฉันตอบเขาได้แค่นั้นเพราะพูดอะไรไม่ออกกลัวเขาจะรู้ว่าตอนนี้ฉันกำลังร้องไห้อยู่ "แต่ความผิดของเธอยังไม่หมดฉันยังไม่พอใจเพราะฉะนั้นเธอต้องมาที่นี่ทุกครั้งที่ฉันต้องการ แต่ถ้าเธอดื้อไม่ยอมมาฉันจะไปลากตัวเธอถึงบ้านไม่เชื่อก็คอยดู" "พี่ติดใจอัยก็บอกว่าเถอะไม่ต้องเอาเรื่องผิดไม่ผิดมาเป็นข้ออ้างหรอก" ฉันโต้กลับเพราะฉันไม่อยากให้พี่ภูคิดว่าฉันกลัวเขา "เธอพูดว่าไงนะฉันเนี่ยนะติดใจเธอ เหอะพูดผิดพูดใหม่ได้นะ"

"ถ้าไม่อยากโดนล่ามเชือกแล้วจูงเหมือนหมาก็เลิกทำตัวน่ารำคาญ" "พี่ก็รู้ว่าหนูไม่เต็มใจมา" "แล้วไง ฉันจำเป็นต้องแคร์ความรู้สึกเธอ?" "คนอย่างพี่จะแคร์ความรู้สึกใครเป็น.." "รู้แล้วก็ดี..จะได้จำใส่สมอง"