วัยรุ่น

“ในเมื่อเธอไม่ยอมตอบคำถาม ก็เท่ากับว่าเธอจงใจทำให้ฉันโมโห เพราะงั้นก็เป็นที่รองรับอารมณ์ของฉันไปแล้วกัน"

ศิวกร หรือ นายหัวคาวี หนุ่มใต้หน้าคมผิวคล้ำ เจ้าของสวนยาง ทุเรียน และธุรกิจอสังหาฯ เขาใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวมาโดยตลอด หลังจากที่บิดาและมารดานั้นจากโลกนี้ไป เขาไม่เคยคิดที่จะพาใครเข้ามาในชีวิตจนกระทั่ง...เธอ พิชญานิน หรือ น้ำตาล เด็กสาวม.ปลายที่เพิ่งสูญเสียพ่อกับแม่ไปอย่างกระทันหัน พินัยกรรมฉบับนึงเปิดขึ้น พร้อมกับมีคำสั่งให้เธอไปอยู่กับใครบางคนที่ภาคใต้ เธอต้องสูญเสียพ่อกับแม่ไปอย่างกระทันหัน และต้องมาปรับตัวให้เข้ากับสถานที่ที่มันคนละขั้วกับที่เธออยู่เลย แถมเจ้าของที่นี่ก็ไม่ใจดีเลยสักนิด

คำว่ารักที่ต้องเก็บซ่อนมาตลอด ต้องมาโป๊ะแตกเพราะความเมา หญิงสาวจะทำอย่างไร ให้ความสัมพันธ์กลับมาเหมือนเดิม…

💞 “หนูไม่ได้อยากเป็นน้องพี่...หนูอยากเป็นของพี่ต่างหาก” 💞 เมื่อ ลูกสาวมาเฟียผู้หวานซ่อนคม ต้องมาอยู่บ้านเดียวกับ รุ่นพี่วิศวะสุดฮอต ที่เธอแอบรักมาครึ่งชีวิต จากความผูกพันกลายเป็นความรู้สึก ที่ไม่มีใครห้ามหัวใจได้อีกต่อไป…

"แอบรักเพื่อนข้างเดียวก็ว่าเจ็บแล้ว แต่รู้ว่าเพื่อนรักใครเจ็บยิ่งกว่า" ทั้งที่เธอทุ่มเททุกอย่างให้เขา แต่เขากลับเฝ้ามองใครอีกคนที่ไม่เคยแม้แต่จะหันกลับมา แต่สุดท้าย...เธอก็ยังเลือกจะยืนอยู่ข้างเขา ในจุดที่เจ็บ แต่ก็ยังรักอยู่ดี

"ทำไมกายทำแบบนี้ ฮือออ ฮืออ" เธอถามแฟนหนุ่มรุ่นน้องทั้งน้ำตา "ทำอะไร" เขาตอบเธอด้วยท่าทางที่ไม่รู้สึกผิดอะไรเลยสักนิดกับสิ่งที่ทำลงไป "ยังจะมีหน้ามาถามอีกเหรอว่าทำอะไร เมื่อกี้ในห้องกายกับเหมียวทำอะไรกัน" "ก็...เอากันอยู่ ทำไม?? " "ฟ้าว่าเราเลิกกันเถอะ" "อืมมมม"  

"ถ้าไม่อยากโดนล่ามเชือกแล้วจูงเหมือนหมาก็เลิกทำตัวน่ารำคาญ" "พี่ก็รู้ว่าหนูไม่เต็มใจมา" "แล้วไง ฉันจำเป็นต้องแคร์ความรู้สึกเธอ?" "คนอย่างพี่จะแคร์ความรู้สึกใครเป็น.." "รู้แล้วก็ดี..จะได้จำใส่สมอง"

'เรนนี่' หญิงสาวที่ชอบเที่ยวบาร์โฮสต์เป็นชีวิตจิตใจ ดันมาตกม้าตาย บังเอิญไปวันไนท์สแตนด์กับเด็กหนุ่มที่ไม่รู้จัก เพราะคิดว่าเป็นหนุ่มโฮสต์ที่เพื่อนเตรียมไว้ให้ ตื่นมาทำอะไรไม่ถูก เลยทิ้งเงินไว้ให้

เป็นแฟนกันต้องมี "กอด จูบแล้วก็...เซ็กซ์" ไอ้หื่น!!! คิดแต่เรื่องใต้สะดือ "หนูชอบพี่ ไม่สิ! หนูรักพี่ ถ้าพี่โสดเราลองมาคบกันไหมคะ" ฉันพูดรัวเร็วมือกำบนตักไว้แน่นด้วยความตื่นเต้น "แล้วน้องโสดเหรอ" "โสดค่ะ หนูโสด" ฉันรีบตอบออกไป อยากจะบอกเขาเหลือเกินว่าตลอดชีวิตยังไม่เคยมีแฟน "น้องรู้ไหมว่าเป็นแฟนกันเขาทำอะไรกันบ้าง" คำถามเขาทำฉันกะพริบตาถี่ ๆ ไม่ค่อยแน่ใจ คำถามเขาฉันเข้าใจแต่เพราะไม่มีประสบการณ์การมีแฟนจึงไม่รู้สิ่งที่เขาเป็นแฟนกันทำอะไรกันบ้าง "ไม่รู้เหรอ" เขาเลิกคิ้วถาม "รู้ค่ะรู้" ฉันรีบตอบเพราะกลัวว่าเขาจะไม่รับรัก "งั้นมีอะไรบ้าง" "เอ่อ...ดูหนัง กินข้าว ไปเที่ยวด้วยกันแล้วก็เอ่อ..." ฉันคิดได้เพียงแค่นั้นจริง ๆ พวกเราเพิ่งจะเรียนมัธยมเป็นแฟนกันก็ต้องทำแค่นี้สิ ทำมากกว่านี้ไม่น่าจะได้นะ "กอด จูบแล้วก็...เซ็กซ์"

‘เรย์’ เขา... หล่อ นิ่ง ใจร้าย เย็นชา ฆ่าคนได้ ไม่ใช่ฆ่าให้ตาย แต่ถนัดทำให้ตายทั้งเป็น "ถ้าเธอจะยอมอยู่ในสภาพแบบนี้ก็ตามใจ แต่รู้ไว้อย่าง คนอย่างฉันไม่เคยคิดรักใคร ไม่เว้นแม้แต่เธอ" ——— "ตกอับจนต้องขายตัวเลยเหรอ" "อืม" "แล้วที่แอดไลน์มานี่ต้องการแบบนี้โดยเฉพาะ?" "อืม" "งั้นแก้ผ้า แล้วขึ้นเตียง"

“ทำไมหนูต้องไปเป็นคู่หมั้นพ่อเลี้ยงด้วยล่ะ ไม่เห็นอยากจะเป็นสักนิด” “ไม่อยากเป็นงั้นเหรอ ฮึ! เสียใจด้วยได้เป็นแล้ว”

"โอ๊ย ปล่อยนะ! คุณจะทำอะไร" "ไม่กลัวไม่ใช่เหรอ" "ฉันไม่กลัวคนอื่น" ตอนที่พูดหญิงสาวพยายามดันเขาให้ออกเพราะเขาทับร่างของเธอ ถึงแม้ตรงที่นอนทับอยู่จะเป็นหญ้าแต่มันก็ทำให้รู้สึกเสียวๆ กลัวว่าจะมีงูหรือสัตว์ที่มีพิษ "ไม่กลัวคนอื่นแต่กลัวผัวตัวเองเนี่ยนะ" "เรียกผัวได้เต็มปาก" "แล้วไอ้ที่เอากันอยู่เกือบทุกวันเรียกผัวไม่ได้เหรอ" พูดจบต้นข้าวก็ฝังริมฝีปากลงกับซอกคอระหง มือเรียวผลักดันร่างของเขาออก จะบ้าเหรอ ชอบมาทำอะไรกับเธอสถานที่แบบนี้เนี่ยนะ "คุณต้นข้าว!" ต้นข้าวไม่คิดจะทำอะไรเธอตรงนี้หรอกแค่อยากจะกำราบ แต่พอได้สัมผัสร่างกายแล้วไอ้เจ้านั่นมันก็แข็งตัวขึ้นมาโดยที่ไม่ต้องบิ้วอารมณ์อะไรมากเลย "ฉันเจ็บนะ!" ดิ้นไปก็รู้สึกแสบๆ คันๆ คงเพราะถูกต้นหญ้าทิ่มหลัง "ก็อยู่เฉยๆ สิ" "อยู่เฉยๆ ปล่อยให้คุณทำอะไรเนี่ยนะ" "ไม่ทำอะไรตรงนี้หรอกน่า" "ไม่ทำก็ปล่อยสิ" "หรือจะให้ทำ" เพราะคำพูดของเธอมันคิดได้สองแบบ "ไอ้บ้า ไม่อายฟ้าอายดินบ้างเลยหรือไง ปล่อยได้แล้วฉันเจ็บ"

"ไอ้ปิงถ้าแกไม่ลุกฉันจะฟ้องอาปืนว่าแกไม่ไปเรียนเอาแต่เที่ยวเอากินเหล้าแถมยังชอบเอาผู้หญิงมานอนที่บ้านอีก" "อยากฟ้องก็ฟ้องไปเลยเว้ยกูไม่กลัว" "เออแกบอกเองนะว่าไม่กลัว ได้ไอ้ปืน ได้" ไม่ถึงนาที... "ฮัลโหลอาปืน ลูกชายคนเดียวของอาปืนมันไม่ยอมไปเรียนอีกแล้วค่ะ  ใช่ค่ะเมื่อคืนมันไปเที่ยวกลับมากี่โมงก็ไม่รู้ค่ะแต่คงจะดึกมาก นี่น้องแพรเรียกมันเกือบจะชั่วโมงแล้วนะคะมันไม่ยอมตื่นเลยค่ะ" เสียงมันทะลุเข้ามาถึงในผ่าห่มที่ผมนอนคลุมโปงอยู่ทั้งที่มันยังยืนอยู่ตรงหน้าห้อง ไม่รู้อาฟ้าอากายเอาอะไรให้ยัยนี่กินเสียงถึงดังอย่างกับกินไมโครโฟนเข้าไปอย่างงั้นแล่ะ มันพูดดังมากเหมือนกับว่ากลัวผมจะไม่ได้ยินสิ่งที่พูด  เห้ออ แล้วจะให้ผมนอนต่อยังไงไหวล่ะ "กูตื่นแล้ววววววววววววโว๊ยยยยยยยยยยย!!! " ผมตะโกนออกไปทันที และเสียงแว๊ดๆ ก็เงียบพร้อมกับเสียงหัวเราะด้วยความสะใจของยัยจอมจุ้น ปล.(ปิงปิง&แพรวา)เป็นรุ่นลูกจากเรื่อง ทวงรักคืนหัวใจ (ปลายฟ้า&สกาย) นะคะใครยังไม่ได้อ่านไปอ่านกันได้รับร้องน้ำตาแตก^^

เธอยอมมอบสิ่งที่มีค่าที่สุดให้กับเขาผู้ชายที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ที่เธอตัดสินใจทำแบบนั้นลงไปก็เพราะว่าเธอต้องมอบเรือนร่างนี้ให้ตาแก่ตัณหากลับ เพื่อแลกกับชีวิตของคุณย่าที่นอนรอการรักษาอยู่โรงพยาบาล แต่เธอจะไม่ยอมเสียความบริสุทธิ์ให้กับตาแก่นั่นโดยเด็ดขาด วันนี้เลยตัดสินใจอย่างแน่วแน่ว่าจะมอบความบริสุทธิ์ของตัวเองให้กับผู้ชายที่เธอออกมาจากงานเลี้ยงด้วย "เลี้ยวเข้าตรงนี้แหละค่ะ" "แต่มันเป็นโรงแรมม่านรูดนะครับ" "ฉันบอกให้เลี้ยวไงคะ" "อาา ใจเย็นก่อนสิครับ เรายังไม่ได้ทำความรู้จักกันเลยนะ" "เราก็กำลังทำความรู้จักกันอยู่นี่ไงคะ" หลังจากทุกอย่างผ่านไปเขาก็ดึงเสาเรดาร์ที่ฝังอยู่ด้านในออกมา และน้ำที่เขาหลั่งก็ค่อยๆ ไหลตามท่อส่งออกมาด้วย มือหนารีบเอื้อมไปหยิบกระดาษทิชชูที่มีไว้ให้กับทุกห้อง แล้วก็ดึงมันออกมาหลายแผ่นมากเพื่อจะเช็ดทำความสะอาดให้ "ฉันทำเอง" นับดาวแย่งกระดาษทิชชูกับเขามาซับเอง

เมื่อภาพฝันพังลงทุกอย่างในชีวิตของเธอก็เริ่มบิดเบี้ยวไปคนละทิศคนละทาง เธอเริ่มสร้างครอบครัวด้วยความผิดพลาด ไม่รู้เลยว่าจะประคองไปได้ไกลสักแค่ไหน แขกผู้ใหญ่คนหนึ่งในงานแต่งอวยพรเธอและเจ้าบ่าวว่า “แต่งกันแล้วก็เหมือนคนเดียวกัน ช่วยกันสร้างครอบครัว หนักนิดเบาหน่อยให้อภัย เรื่องที่ผ่านมาแล้วก็อย่าได้เอามาฝังใจ คนเราต้องเริ่มใหม่กับปัจจุบัน” แน่นอนว่าคนพูดคือผู้ชายที่ยังไม่แต่งงาน คนแบบนี้ไม่เข้าใจหรอกว่าความเจ็บปวดที่กวินตาได้รับมันมากแค่ไหน แล้วเธอต้องอยู่อย่างนี้ไปอีกนานเท่าไหร่ กวินตามองภาพเจ้าบ่าวของเธอกอดกับแฟนของเขา ช่างเป็นภาพที่ดูรักกันลึกซึ้งเหลือเกิน บทนางร้ายแย่งแฟนที่ชาวบ้านพูดถึงเป็นของเธอโดยที่เธอไม่ได้ตั้งใจ ใบหน้าสวยแสยะยิ้มสมเพชตัวเองก่อนจะเดินเข้าห้องนอน ถ้าไม่ใช่พ่อบังคับมีเหรอเธอจะยอมแต่งและอยู่กินกับผู้ชายที่ไม่รักเธอ คืนเข้าหอคู่อื่นหวานชื่น แต่สำหรับเธอมันคือความขมขื่น เขาและเธอต้องผูกติดกันตลอดไปเพราะคำว่า ‘ลูก’

เมื่อเธอเข้าใจผิดคิดว่าเขาเป็นผู้ชายขายตัว จึงเป็นจุดเริ่มต้นทำให้เขาตามตื๊อเธอไม่เลิก

ชอบพูดว่าผมเป็นหมา รู้หรือเปล่าครับว่าผมไม่ใช่หมาตัวน้อยๆ ที่พี่ชอบลูบหัวตอนเด็กอีกแล้ว เพราะผมคือหมาพิทบูล พร้อมขย้ำพี่ทุกเมื่อ!

เมื่อจับได้ว่าแฟนนอกกายนอกใจ อย่าคิดว่าจะได้เห็น “มายู” ลูกสาวของมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลในแถบภาคเหนือ นอนร้องไห้คร่ำครวญเพราะเสียดายผู้ชายเลว ๆ คนหนึ่งที่ตัดออกไปจากชีวิต เธอตอบรับคำชวนของเพื่อน พากันไปเที่ยวสถานบันเทิงแห่งหนึ่ง และได้พบกับ “โปรด” หนุ่มหล่อเจ้าของบาร์โฮสต์ ที่สวมรอยเป็นหนุ่มโฮสต์ตัวท็อปปรากฏตัวอยู่บนเวที ด้วยความอยากเอาชนะผู้หญิงที่เป็นมือที่สาม ซึ่งทำให้ความรักของเธอจบลง มายูจึงยกมือขึ้นประมูลดริงค์ และเป็นฝ่ายชนะไปในที่สุด เธอได้รับคำเชิญจากโปรดให้ขึ้นไปนั่งดื่มด้วยกันที่ห้องวีวีไอพี และเกิดความสัมพันธ์อันเร่าร้อนกันที่นั่น ทว่าพอตื่นขึ้นมาเขากลับพบเพียงห้องที่ว่างเปล่า ไร้คนนอนอยู่ข้างกาย ทิ้งไว้เพียงร่องรอยของความสุขอันวาบหวาม และเงินหนึ่งพันบาทไว้ให้ดูต่างหน้า ----- นิยายเรื่องนี้ จัดอยู่ในเซต "ตระกูล เดอคามีย์" มีด้วยกันทั้งหมด 3 เรื่องนะคะ สนุก ครบรส ไม่มีนอกกายนอกใจ 1. แค่เด็กเลี้ยงของมาคัส (มาคัสxพระพาย) รุ่นพ่อแม่ 2. อ่อยรักพี่พัตเตอร์ (พัตเตอร์xไอติม) น้องชายฝาแฝดของมายู 3. สัมพันธ์ลับของมายู (โปรดxมายู)

“เกลียดแค่ไหนก็หนีกูไม่พ้น” เขาตั้งใจเข้าหาเธอเพราะเป็นของเดิมพันในเกมส์ที่เล่นสนุกกับเพื่อน ส่วนเธอตกหลุมรักเขาอย่างหมดหัวใจ เมื่อบทสรุปความจริงคือเขาก็แค่ เอาเธอมาแทนที่แฟนเก่าเพื่อคั่นเวลา...

“เรื่องระหว่างเขากับเธอควรจบลงพร้อมแสงพระอาทิตย์ของวันใหม่ แต่กลิ่นวานิลลาอ่อน ๆ บนผิวเนียนนุ่มนั่น… กลับทำให้เขาอยากครอบครองเธอมากกว่าคืนเดียว“