โรแมนติก

ภวัต สุทธนนท์ ผู้ชายปากร้าย ใจดี รักครอบครัว และรักเธอคนเดียว คนพูดขวานผ่าซากแบบเขา รักใครรักจริง ไม่เจ้าชู้และเฝ้ารอคอย ไม่เคยหวั่นไหวกับหญิงใดในโลกล้า อรนภัส สาวน้อยก้นลายที่เคยโดนเขาล้อตอนกระโดดน้ำคลอง กลายเป็นสาวสะพรั่งที่เขาจับจองตั้งแต่เด็กๆ และรอคอยเธออย่างมั่นคง

เพราะน้องสาวหนีวิวาห์ องุ่น จึงต้องเป็น เจ้าสาวจำยอม ชดใช้หนี้ให้มหาเศรษฐีใจร้าย ฟาเบียน คืนนั้นเขา ลงทัณฑ์ เธออย่างป่าเถื่อน หารู้ไม่ความผิดพลาดครั้งเดียวได้สร้าง สายใยมีชีวิต ที่ผูกมัดเขากับเธอไว้

เขาจำต้องแต่งงานกับเธอเพราะมารดาขอร้อง เธอแต่งงานกับเขาด้วยความรัก แล้วเธอก็กลายเป็นเมียรักของคนเถื่อน...

รติพัทร พงศ์พันธ์ ผู้ชายที่เก็บความเคียดแค้นเอาไว้เพื่อรอวันจัดการกับคนที่ทำลายครอบครัวของเขา ในชีวิตของเขามีผู้หญิงอีกคนที่เขารักมากที่สุดนอกจากมารดาคือเธอ พิรวดี เด็กสาวที่เขารักสุดหัวใจ แม้เธอจะเป็นลูกสาวของศัตรู แต่เขาเลือกที่จะจัดการเฉพาะคนที่ทำร้ายเขาและมารดา และเก็บรักษาความรักที่ดีงามเอาไว้ให้เธอตลอดไป

พ่อเลี้ยงหนุ่มที่เก็บความรู้สึกที่มีต่อมิ่งฟ้าเด็กในปกครองเอาไว้ ในขณะที่น้องสะใภ้ วางแผนใช้ลูกสาวเพื่อจับเขา เมื่อการแต่งงานกับมิ่งฟ้าเป็นทางออก ความเมตตาจึงเปลี่ยนเป็นความใคร่ โดยที่เธอไม่ทันระวัง

ธุรกิจของบิดาที่ล้มละลาย พ่อหนีหายเข้ากลีบเมฆ ทิ้งหนี้สินไว้ให้เธอและแม่ที่ป่วย เธอจึงเลือกหันหน้าเข้าสู่วงการ ประมูลพรหมจรรย์ ในคลับลับระดับวีโอพี

เรื่องสั้นนี้ไม่คลีน เน้นฉาก NC 3 P 4 P จึงไม่เหมาะกับเยาวชนและคนโลกสวยที่ชอบวิ่งอยู่ในทุ่งลาเวนเดอร์นะคะ ทุกตอนมีฉากติดเรท ไม่เน้นเนื้อเรื่อง เน้นฉาก NC เป็นหลัก ปล่อยจอยและเปิดใจอ่านเพื่อความบันเทิงนะคะ

ก้องทวีป จิตกรหนุ่มติสแตก มีความรักฝังใจในอดีต อันดามัน หญิงสาวแสนห้าวคู่กัดของเขา แต่โชคชะตาทำให้เขาและเธอต้องแต่งงานกัน อะไรจะเกิดขึ้นเมื่อคนไม่ชอบหน้ากันต้องมาอยู่ร่วมบ้านหลังเดียวกัน ความหื่น ฮา บ้า รั่ว และการเอาชนะจึงเกิดขึ้น

นิยามของผู้ชายชื่อราม ‘รอยสักน่ากลัว ชอบทำตัวน่ารัก’ สถานภาพโสด แต่อยู่ในโหมด กำลังตามจีบแม่ของลูก เธอบอกว่ารักรามเป็นพิเศษ แต่รามรักเธอพิเศษกว่า ใส่ไข่ ใส่ใจ ใส่ความรัก “รอยสักตรงอกเท่ดีเนอะ รูปไรอะ?” – ม่อน “อยากรู้ก็เดินมาดูใกล้ ๆ ดิ” – ราม

เรื่องราวเกิดขึ้นเมื่อเจ้าของหอพัก ให้ วิชญ์ เฟรชชี่หนุ่มหล่อสายกีฬา ต้องมาอยู่ห้องติดกับ มินตรา นักร้องสาวพราวเสน่ห์วัย 26 ความต่างของวัยและไลฟ์สไตล์กลับถูกหลอมละลายด้วยเสียงสยิวจากข้างห้องในคืนฝนตก... กุญแจที่หายไปนำพาเธอเข้าสู่ห้องของเขา และความใกล้ชิดที่เกินเลยเปลี่ยนความรำคาญให้กลายเป็นความใคร่

“ป้ากวา ป้ากวาคะ” ฉันจอดจักยานของตัวเองพร้อมคว้าปิ่นโตหน้ารถมาไว้ในมือจากนั้นก็เดินขึ้นเรือนทรงไทยมาถึงระเบียงที่ถูกออกแบบในยื่นเยื้องออกไปเพื่อรับกับวิวพื้นไร่ชากว่าหลายร้อยไร่ก็ไม่ได้รับเสียงตอบรับเลย “ป้ากวาคะอยู่มั้ยแม่ให้น้อยเอาแกงฟักมาให้ค่ะ” ฉันจึงเดินเข้าไปอีกฟากหนึ่งซึ่งเป็นครัวที่ถูกแบ่งออกจากกันอย่างชัดเจนตรงที่ฉันยืนเป็นครัวแบบฝรั่งว่าในขณะที่วางปิ่นโตเสียงอะไรไม่รู้ดังมาจากห้องอีกฝั่งดังตึ่ง “ปะ ป้ากวาคะ น้อย...” คนที่ยืนปะจันหน้าไม่ใช่ป้ากวาแต่เป็นผู้ชายตัวสูงโปร่งมีรอยสักเด่นออกมาจากเสื้อเชิ้ตดำท่าทางดูง่วงมากถึงมากสูด “พี่เป็นใคร เข้ามาบ้านคนอื่นได้ยังไงกัน ขโมยเหรอ!” “…” เขาไม่ตอบแต่กับกอดอกยืนยิ้มเหมือนคนบ้าวินาทีนั้นฉันคว้าไม้กวาดมากะเป็นอาวุธ “นี่บ้านป้ากวานะ ขโมยอะไรป้ากวาเอาตายเลย” “…” เขาเปลี่ยนนัยน์ตาเป็นเรียบเฉยแต่จ้องฉันไม่วางสายตา “ตกลงเป็นใคร พี่เป็นใคร” “โตขึ้นเยอะเลย” “ต้องเป็นคนบ้าแน่ๆ” “เป็นลูกกวางของเธอไงยัยเด๋อ”