139 Days After Your Birthday นิยาย & เรื่องราว

Ilang araw na ang lumipas, pero parang kahapon lang nang gumuho ang mundo niya. Every breath felt like a punishment, every heartbeat reminded her of betrayal. Next month na ang birthday niya at halos iyon na lang ang hinihintay niya, pero pvtang ina, hindi pa matutuloy dahil sa kagaguhan nito.

Napangiti ako nang lumabas sa screen ang magandang mukha niya, fresh, soft, warm… always enough to calm me down without even trying. Magsasalita na sana ako, pero natigilan ako nang marinig ko ang boses ng kaibigan niya sa background. “Bar tayo tomorrow, Isa! It’s your birthday! Naku, 21 ka na! Hindi ka pa nakakapunta sa bar. Since hindi mo na-celebrate ang 18th birthday mo, ngayon 21st na lang tayo magcecelebrate!” Napakunot ang noo ko sa narinig. A small spark of irritation shot through my chest.

Guminhawa ang kanyang pakiramdam. “Malapit na ang birthday ko, tatlong buwan na lamang at bente singko anyos na ako. Akala ko ay makakapaghanda akong mabuti bago maging CEO kaso hindi ako makapagsimula dahil sa death threats na natatanggap ko na hindi ko alam kung bakit ako gustong mawala sa mundo.”

"Hmm, sige." Pagkatapos nun ay binaba na niya ang tawag. Binalik ko ang cellphone ko sa bedside table. Nandun din ang picture frame ni Lorcan. April 7 ang birthday ko at April 16 naman si Lorcan. Kung sana nandito siya. Ngayong April 16 ay magt-thirty-seven na siya. Even if wala na siya sini-celebrate pa rin namin ang birthday niya.

Hindi halatang proud na proud at all-out support talaga si madam. Parang biglang nabura ang bahagya kong tampo kay Cassian. Buong akala ko kasi, tuluyan niyang kakalimutan ang birthday ko noong Martes. Umuwi pa siya ng Santayana noong Lunes, at ngayon lang siya muling bumalik. Biyernes na, grabe, parang ang tagal kong naghintay. ♬ I do cherish you For the rest of my life

sarkastikong sabi nito. He shook his head. Is he going to tell her his plans now? “This is supposed to be a surprise, but for your peace of mind, I’ll tell you.” He took a deep breath and held her hand tightly. “Your birthday is coming—sixteen days from now, to be exact. Sa loob ng dalawang linggo na hindi kita kinakausap, I’m going back and forth to Palawan to shut down an island for your special day, wife. I rented a whole fucking island and hands-only prepared everything with my staff because I want it to be perfect. I want my wife’s birthday to be perfect since it was our first time to celebrate it together.”

tanong ko habang pilit pinapakalma ang sarili. “In two days. I already booked the flight. Ayoko sanang sabihin agad kasi alam kong busy ka ngayon. Pero I didn’t want to leave without telling you. I know this is sudden. Ayaw ko aksi talagang iwan ka dito." "But you have to. It's your mom's birthday," sabi ko. "Her birthday is in 9 days pa talaga. But I always go there during this time ever since, dahil alam ko na gusto niya akong makasama ng matagal. You know, I'm always away."

Ayoko nang alalahanin pa dahil sa araw araw na iisipin ko baka sa mental hospital na ang bagsak ko. “ I’m sorry yulliyah. Nadulas lang hays kumain na nga lang tayo and after this magshopping tayo malapit na birthday ni sean diba? Might as well bilan na natin siya ng birthday gift para wala na tayong aalalahanin sa regalo. Ah yes! Buti naman pinaalala niya. I totally forgot about it. Sean’s birthday is on Saturday and it’s Wednesday today.

Ayoko siyang nakikita ng ganito! "O-okay, anak. Rest well. Malapit na nga pala ang birthday mo." Ang plano namin ni Mariya ay pupunta kami ng Japan sa Ika 18 birthday niya pero sa nakikita ko sa kaniya ngayon ay mukhang nawalan na siya ng gana mag-celebrate ng kaniyang birthday. "lilipas din yun daddy." tamad niyang sabi. bagsak ang balikat siyang umakyat sa hagdan.