2 Hours Mga Nobela at Kwento

mahinang sambit niya at humawak sa bibig ng tub. She tried to stand but her knees wobbled. Parang jelly ace na walang sapat na lakas ang kanyang tuhod. Mariin niyang pinikit ang mga mata. Tinignan niya ang orasan sa kanyang pulso at mas lalong nanlumo sa nakita. ‘I fell asleep for two hours?!’

Hindi ko na lang tinuonan pansin ang pagtitig niya sa akin habang kumakain. ( AFTER 2 HOURS ) Makalipas ang dalawang oras it's 12:28 pm ng makaalis kami sa villa niya na tinuluyan namin kaya malayo-layo ang lugar saan nakatayo ang villa ko. It can take 1 hour bago makapunta sa villa ko kaya mahabang byahe pa. Suot-suot ko ang damit na nilabhan ni Sensui kaya look normal lang except for the one thing.

Napaliyad pa nga ako nang kaunti, pero alam kong nagpipigil pa lamang siya. Hinahayaan niya muna ulit akong mag-adjust, pero alam ko na kahit na ganoon, nandoon pa rin ang panggigigil. “Darating sila mamayang alas kuwatro,” saad niya gamit ang mababang boses. “We still have two hours to do this.” Dalawang oras? Dalawang oras pa ang titiisin ko para tuluyan akong makapagpahinga?

Pagpayag niya, matagumpay namang ngumisi si Joseph at saka napatingin kay Kane. "Sa inyo na ba ako sasabay, Sir? " Seryoso namang tanong ni Kane kay Kuya. "Oo, tara na. Sa kabilang bayan pa tayo pupunta." "Gaano kalayo ba iyon mula rito? " Tanong ko. "Two hours, Vitto. Maganda pati ang kalsadang daraanan natin. Bagong gawa kasi iyon at wala pa masyadong dumaraan."

“S–sorry Sir. N–Nakakahawa talaga si Melody, eh. Ang dami naming inaantok na.” Napasilip si Apollo sa department na nasa harap lang ng opisina niya. At bakas nga sa kaniyang mga empleyado na mga mukhang inaantok na rin. Totoo naman kasing nakakahawa ang pagkaantok. “Everyone can take a rest and break for only two hours.” sambit ni Apollo na siyang ikinagulat ni Wincy. Pagbibigyan na ito ni Apollo dahil wala rin naman silang urgent project ngayon.

Tumagilid ang ulo niya at bakas sa mukha niya ang pagkalito. Napawi ang tawa niya at napatitig sa kisame, nakatulala pa rin. “What the hell is that for?” Sabi niya para makuha ang atensyon ng iba. Tumingin sila sa kanya habang natatawa pa rin sa nangyari. Nalilito, napatingin sila sa tinitingnan ni Derrick. Sa kisame ay may timer na nagpapakita ng 20 minuto, nagbibilang pababa. Ang timer ay talagang nagsimula sa 25 minuto ngunit matagal bago nila ito napansin, kaya ngayon ay 20 minuto na lamang ang natitira.

sahalip ay turan nito. “Tungkol saan ba ang pag-uusapan natin? Diba ayaw mong tanggapin ang alok ko sayo? Ano pang dapat nating pag-usapan?” nakapamewang niyang tanong sa lalaki na kanina pa niya tinitingala dahil napaka tangkad nito habang siya ay hanggang balikat lang nito kahit pa naka 4 inches na siyang heels. “24 hours ang ibinigay mo saaking palugit para pag-isipan kong muli hindi ba? Hindi pa naman natatapos ang 24 hours. Ayaw mo bang malaman ang pinal kong sagot?”

Para siyang tanga! "Okay lang naman maglakad pero baka mga 2 oras, Sir. Thirty minutes pa nga lang ay hinihingal kana." Seryosong sabi niya at magsasalita pa sana ako nang bigla nalang siyang sumabat.

Tumango naman siya at umalis na sa harapan ko. Ano ba problema niya at pinaghintay ako ng dalawang oras? May nangyari kaya sa kanya kaya hindi agad siya nakapunta? "I can wait for another two hours. Just for you, Honey. Maghihintay ako."

Subalit! Patuloy na naglaban ang dalawa sa gitna ng ere at wala apng nananalo makalipas ang kalahating oras.