4 Hours Novels & Stories

Jake woke up with Hannah no longer beside him. As far as he can remember Hannah accompanied him last night. Malinis na din ang sala, wala ng naiwang bakas ng paglalasing niya kagabi. Tumayo siya at napatingin sa orasan, it's already four thirty ng madaling araw.

Oh, heaven! Ang bango nito. Sumuot iyon sa ilong niya. Naipikit pa niya ang mata at ninamnam ang init na nagmumula sa katawan nito. Kung pwede lang sana hindi lumabas at magkulong na lang sa loob ng silid. Shayne hugged him back. “Bakit ang tagal mo?” “Hindi naman. Ang bilis ko nga. Fifteen minutes lang naman.” “Nope. It feels like twenty-four hours, baby…”

“Jason, aalis muna ako. Ikaw na ang bahala dito, okay?” Sa halip na sumagot, napatingin siya sa kanyang relo. “Four pa lang sir.” Napataas ako ng kilay. “And so?” “Ay sorry naman. Pinakamaaga niyo kasing alis, 7pm eh.” nakangiwing saad niya. “Saan po ba kayo pupunta?”

POV ni Mathilda Mahapdi ang mga mata ko, at pakiramdam ko'y nilalagnat ang buong katawan ko. Hindi ko na alam ang gagawin ko. Sinubukan kong maghintay, pero sobrang tagal na. Halos apat na oras nang wala si Fredric. Sa totoo lang, apat na oras ang karaniwang pinakamababang oras na ginugugol niya kasama si Paula. Pero ngayong gabi, hindi ko na talaga kaya.

maikling sagot ni Chase habang pumipili parin nang kanilang makakain. Nanlaki ang mga mata ni Hermoine sa kanyang narinig at wala sa sariling napahampas sa mesa."ANO?! 15 HOURS?!" gulat at hindi makapaniwala niyang anas at napatingin sa kanyang relong pambisig. Nakita niya mula doon ang oras. 10:42 am. Halos isang oras din siyang nakatulog. Pero hindi na iyon ang mahalaga!

Oo nga pala, pwedeng before 5pm aalis na ako? ... [Go.] Saka nito sineen ang chat niya. Napabuntonghininga si Raine. Sinipat niya ang kanyang relong pambisig. Malapit na pala mag - alas kuwatro ng hapon. Ibig sabihin ay may ilang minuto pa siya para magtrabaho.

Doon na rin siguro ako nawalan ng malay. Pero nang maalala ko agad si Pristine ay muli akong napabangon at inalis ang IV na nakakabit sa akin. Naghanap rin ako ng relo kung saan ko pwede na makita ang oras at nang mapatingin ako sa wall ay napatigil ako. Sht. It's 7:00... I went here 5:00 pm... Kahit hirap sa paglalakad ay hinawi ko ang kurtina at nang makita ko na madilim na madilim sa labas ay napa sunod-sunod ako na napamura. I slept for almost 24 hours?!

TOO LATE Dahan dahang nagmulat ng mata si Corazon at agad na napangiwi nang makaramdam siya ng pananakit sa kanyang buong katawan lalong lalo na sa gitnang bahagi. It felt like she's being beaten up last night at mukhang namamaga din ang pagkababae niya. Napatingin siya sa kanyang wristwatch at nakitang alas kwatro na ng madaling araw, which means she had just slept for an hour or maybe two.

Hindi na nakaimik si Marie dahil napatingin nalang ito bintana ng eroplano. Sampung minuto pa ang hinintay bago nagsalita ang pilitongbm si Andrea. "Ladies and gentlemen, good morning / afternoon / evening. Welcome on board (PH0123). This is Captain Andrea Alcantara speaking and I have some information about our flight. Our flight time today will be 7200 seconds or 2 hours and our estimated time of arrival in Hong Kong is 1900 local time."

"Forty-eight hours.” "Forty-eight hours…" bulong ni Frank at bumuntong-hininga. Idagdag pa ang dalawang araw sa paghihintay para sa deal na iyon, na lumabas na isang patibong, ang tatlong araw na ibinigay sa kanya upang mangalap ng ebidensya ay malinaw na tapos na.