4 Hours Novels & Stories

Nauna na ako sa kanya sa pagtakbo para hindi na ako nito kulitin pa. Ang huling plano ng DQM ay pasukin ang base 4 with the assigned time. May ibinigay kasing oras sa aming lahat na dapat 1 hour and 30 mins. lang ay makakarating kami sa last base. Nakasabay namin sa pagtakbo ang ibang grupo ng mga hackers kaya nakita ko na rin si Tallyne. Ayon sa plano ng buong grupo ay aabutan namin ang lahat ng officials at bosses sa loob ng base 4.

reklamo ko nang makahabol sa kaniya. Sumulyap sa akin si Dylan at kapagkuwan ay napailing. “Four hours ang biyahe papuntang Batangas kaya kailangan nating magmadali kung gusto mong may maabutan pa tayo,” malamig na sambit niya kaya’t muli akong umismid at umirap. Napakasungit!

Ipinagbukas pa siya nito ng pintuan bago pumasok sa driver seat. "Saan mo pala ako ihahatid?" tanong niya dito nang makaupo na sa likod ng manibela. "Surprise nga eh," maikling sagot nito ma ikinangiti at iling niya na lang. HINDI niya namalayang nakatulog pala siya sa biyahe. Umayos siya nang upo at tumingin sa labas ng bintana. Wala na siyang makitang kabahayan, puro maisan ang nadadaanan nila. Tumingin siya sa pambisig niyang relo - four fourty five na ng hapon. Ibig sabihin may kalahating oras na silang bumabyahe? Walang traffic sa probinsya kaya sigurado siyang malayo na ito sa bayan.

Lahat ang kakapal pa, singkapal ng mukha niya. “Oh? Bakit? Hindi ba’t sinabi mong hindi pa tapos ang mga ‘yan?” tiningnan ko ang oras sa suot kung wristwatch. “Kailangan mo nang bumalik sa pwesto mo, ilang oras na lang ang natira mo. You still have 4 hours left.”

Isang buong araw at isang gabi! 24 oras iyon! Natitiyak ni Chairman Rong na sa nakakaakit na halimuyak sa silid na ito, gaano man kadeterminado sina Jordan at Lota, hindi nila ito matitiis sa loob ng 12 oras. Kung i-extend ng 24 hours ang oras, siguradong magse-sex silang dalawa! “Jordan…”

-ˋˏ✄┈┈┈┈ Three hours. Three whole hours kaming nag-s*x ni Adam. Akala namin ay mabibinyagan namin bawat sulok ng penthouse niya, pero hindi pala. Sa sobrang luwang no'n, siguro ay 24 hours ang kailangan naming session para mabinyagan ang bawat parte. "You tired?"

Si Harvey iyon. Tahimik na sinulyapan ni Kyline ang orasan sa dingding. Alas-dose na ng hatinggabi. Napansin niya ang dugo sa sulok ng bibig ng lalaki at ang bahagyang linaw sa mga mata nito, na para bang batid na nito ang nangyayari sa katawan at isipan niya. “Forty minutes kang late,” malamig niyang sabi. “Mukhang nagsimula na ang epekto.”

--- "Baka nasobrahan naman ang itinurok mo sa kaniya, Mommy?" "Hindi 'no! Kung ano lang ang inilagay niyo sa kuko ko, 'yon lang ang itinurok ko!" "Bakit hindi pa siya nagigising? It's been 12 hours! Dalhin na kaya natin siya sa ospital?" "Ang OA mo, Harley! 15 hours ang epekto 'nung gamot. May 3 hours pa!" "Magsisimula na ang kasal mamaya! Baka tapos na ang ceremony, hindi pa siya gising!"

kuryosong tanong ni Owen. “Siguro nga isa ka pa sa hindi nakakaalam ng oras talaga ng shift ng mga nasa health workers. 12 hours ang shift namin pero minsan kapag may emergency 24 hours shift pero kung malala ang case ni patient at sunod-sunod ang mga pasyenteng naeemergency 32 hours.” “Woow,” napapaawang na lang ang mga labi ni Owen dahil sa pagkamangha. Iniisip niya kung kaya niya bang manatiling gising sa loob ng 32 hours.

Saway ko pa sa kanya na ikinatawa lang nito. NASA kalagitnaan ako ng pagkain nang biglang dumating ang isang crew. Ito din 'yong crew kanina na naghatid sa'kin ng pagkain. " Excuse me, sir. The total hours before we arrived in Geneva Airport, as you requested before we take off is 13 hours and 48 minutes. We still have 10 hours before we arrive at our destination. " Mahabang wika pa nito. Tumango naman si Arrone sa kanya.