4 Hours Novels & Stories

Gusto niya lang na safe at maayos ng pamilya niya. Ganito siya dala ng mga ito ng pagkatagal, pero ang tanging naiisip niya lang ay ang pamilya niya. Hindi rin siya masyado nakaramdam ng discomfort mula sa pagkakatali. Hindi niya nga alam na nasa trunk na siya ng kotse. Matagal na umandar ang kotse. Mukhang four hours ito. Pagkatanghali, tumigil na ang kotse.

--- "Baka nasobrahan naman ang itinurok mo sa kaniya, Mommy?" "Hindi 'no! Kung ano lang ang inilagay niyo sa kuko ko, 'yon lang ang itinurok ko!" "Bakit hindi pa siya nagigising? It's been 12 hours! Dalhin na kaya natin siya sa ospital?" "Ang OA mo, Harley! 15 hours ang epekto 'nung gamot. May 3 hours pa!" "Magsisimula na ang kasal mamaya! Baka tapos na ang ceremony, hindi pa siya gising!"

kuryosong tanong ni Owen. “Siguro nga isa ka pa sa hindi nakakaalam ng oras talaga ng shift ng mga nasa health workers. 12 hours ang shift namin pero minsan kapag may emergency 24 hours shift pero kung malala ang case ni patient at sunod-sunod ang mga pasyenteng naeemergency 32 hours.” “Woow,” napapaawang na lang ang mga labi ni Owen dahil sa pagkamangha. Iniisip niya kung kaya niya bang manatiling gising sa loob ng 32 hours.

Saway ko pa sa kanya na ikinatawa lang nito. NASA kalagitnaan ako ng pagkain nang biglang dumating ang isang crew. Ito din 'yong crew kanina na naghatid sa'kin ng pagkain. " Excuse me, sir. The total hours before we arrived in Geneva Airport, as you requested before we take off is 13 hours and 48 minutes. We still have 10 hours before we arrive at our destination. " Mahabang wika pa nito. Tumango naman si Arrone sa kanya.

sagot ko sa amo ko. "Hindi naman kasi talagang 24 hours lang ang deodorant kundi may 48 hours o 72 hours na 3x stronger protection at long-lasting protection! Gumagamit ka ng deodorant ng hindi mo naman pala binabasa ang nakasulat," singhal ng amo ko sa akin. "May mga deodorant na walang oras at pang short time lang na gustong laging nagpapahid ng deodorant sa kili-kili kada minuto," dagdag pa niya.

"Halos fifteen minutes na silang nagpapatakbo, ang tagal pala matapos ano? Ilang minuto pa kaya silang ganyan?" Napangiti ang staff. "First time? Para kayong kinakabahan." "Oo, first time kong manood ng live tapos kasali pa boss ko." "Kaya pala. Matagal-tagal pa'yan maam, races typically last for about forty to forty-five minutes, run over around twenty to thirty laps."

Maganda rin na limang araw lang ang pasok nila sa coffee shop, para mabigyan ng oportunidad ang ibang estudyanteng gustong mag-part time. Nakabalik na rin siya sa eskwela. Abala siya ngayon sa pagbubuo ng six hundred hours para sa kanyang OJT sa Z’ Oasis Hotel and Casino bilang marketing staff. Apat na oras lang bawat araw ang binigay sa kaniya ng kompanya, pero tuwing rest day niya sa coffee shop, doon niya binubuhos ang oras—minsan umaabot pa ng walong oras, para lang matapos agad ang six hundred hours niya.

I immediately look at the outside of the window. Uwaa! Hindi ako maiinip basta nakikita ko yung labas. Sixteen-hours ang flight duration papuntang Madrid. I would sleep most of the time. Lumingon ako kay Thurstin, nagbubuklat na ulit siya ng magazine.

Itinapat din ni Karmine sa akin ang aircon at siya na muna ang nagkalong kay baby Eunice habang kumakain ako. Tahimik lang kaming apat habang kumakain. Hanggang sa matapos kami. “Matulog muna kayo. Roughly 3 to 4 hours drive pa para makauwi na kayo plus the heavy traffic. You needed rest more than ever.” Iyong redhead foreigner ang nag-suggest niyan at um-oo naman kami.

Napaliyad pa nga ako nang kaunti, pero alam kong nagpipigil pa lamang siya. Hinahayaan niya muna ulit akong mag-adjust, pero alam ko na kahit na ganoon, nandoon pa rin ang panggigigil. “Darating sila mamayang alas kuwatro,” saad niya gamit ang mababang boses. “We still have two hours to do this.” Dalawang oras? Dalawang oras pa ang titiisin ko para tuluyan akong makapagpahinga?