Actor / Actress Novels & Stories

จากความบังเอิญ… ที่ไม่ควรเกิดขึ้น แต่กลับทำให้ใจเราเต้นแรง …จากจุดเริ่มต้นของเรื่องราว จากความบังเอิญ ที่เปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาล

สยบรักเฮียคราม #ก็พริมโรสอยากเป็นเด็กเฮียคราม   พริมโรส โรสรินทร์ เฟรชชี่ปีหนึ่งนักศึกษาแพทย์คนเก่ง สาวสวย ยิ้มหวาน ขี้เล่น คุยเก่ง ขี้อ้อน อายุ 19 ปี นักศึกษาแพทย์น้องใหม่ฉายาตุ๊กตาเดินได้  ...เฮียครามน่ะ ใจดีจะตาย... "สัญญาว่าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปจะจีบจะเต๊าะแค่เฮียครามนะคะ" "ก็ชอบก็จีบแค่เฮียคราม ไม่ได้หมายความว่าเป็นเด็กเฮียครามแล้วหรอคะ"     เขตคราม หิรัญอัครโยธิน เขตคราม หนุ่มหล่อดีกรีอดีตเฮ็ดว๊าก ทายาทเจ้าของแบรนด์รถยนต์สัญชาติยุโรปสุดหรู นักศึกษาวิศวะยานต์ยนต์ปี 3 พูดน้อย เย็นชา ขี้รำคาญ ดุเหมือนเสือน่ากลัวเหมือนสิงห์ ....ใครๆ ก็บอกว่าเฮียครามวิศวะน่ะ ดุอย่างกับเสือ.... "เธอทำให้ฉันปวดหัวรายวันจริงๆนะๆ” "รู้อะไรมั้ยพริมโรส ฉันไม่ได้ใจดีอย่างที่เธอคิด"      พริมโรส x เขตคราม

เรื่องราวความสัมพันธ์ของเพื่อนสนิท ระหว่างสาวสุดจี๊ดที่แสนจะบอบบาง กับเพื่อนชายสุดหล่อปากแซ่บ ที่ความสัมพันธ์นี้จะไม่ใช่ความสัมพันธ์แบบเพื่อนตลอดไป...เมื่อทั้งสองเกิดพลาดท่าเสียทีเกินเลยมากกว่าคำว่าเพื่อน "ซุน อย่างี่เง่า ถ้าเป็นเรื่องที่กูพูดเมื่อคืนกูขอโทษ คือกูไม่ได้จะหมายความแบบนั้น...คือกู..." "คืออะไร คือมึงอายว่างั้น มึงอายที่นอนกับคนแบบกูใช่ป่ะ?" "เปล่าไม่ใช่แบบนั้น คือ... คือกูแค่สับสนไม่รู้จะบอกคนอื่นยังไง มึงคิดดูนะเป็นเพื่อนกันมาสิบกว่าปี อยู่ ๆ จะมาเปลี่ยนสถานะเนี่ยนะ" "กูไม่เห็นแคร์!" "มึงอย่าบอกนะเว่ยว่ามึงชอบกูจริง ๆ อ่ะ?" "แล้วถ้าใช่ล่ะ" "......" "ถ้ากูบอกว่ากูชอบมึงล่ะ ชอบมึงมานานแล้วด้วย" คนตัวเล็กถึงกับเงียบ เธอพูดไม่ออก ทุกอย่างเหมือนหยุดนิ่งไปชั่วขณะ "ตะ แต่ เราเป็นเพื่อนกันนะ"

“เลิกเรียกพี่ว่าวายวอดสักที…โรสรินทร์!!” เขาตะคอกใส่หน้าเธอ เพราะเขารู้สึกหงุดหงิดเต็มทนแล้วกับชื่อนี้ “ทำไมจะเรียกไม่ได้ พี่วายวอด พี่วายวอด ๆ ๆ” “ถ้ายังไม่หยุดเรียกพี่ว่าวายวอดแล้วล่ะก็…พี่จะให้เธอเรียกว่า ‘ผัว’ แทนนะ!!” เขาพูดกดเสียงต่ำ สายตาคมจ้องตาเธอไม่กะพริบ

"จำเอาไว้ว่าเธอเป็นได้เเค่เมียในนามเท่านั้น" น้ำเสียงอันเเสนเย็นชาเฉกเช่นเดียวกับเเววตาคู่นั้นทำเอาเฟรย่าไม่กล้าพูดต่อ ตอนนี้เธอรู้สึกจุกในอกเมื่อสามีทำตัวเย็นชาใส่ เเต่มันก็เป็นเรื่องปกติมากที่สกายไม่ชอบขี้หน้าของเธอ "....." "เมียที่ฉันไม่เคยต้องการ" น้ำเสียงเยือกเย็น เเววตาดุดันจ้องมองภรรยาสาวของตัวเองราวกับเธอเป็นศัตรูคู่เเค้น ไม่ว่าเขาจะพูดอะไรออกมา สกายไม่เคยเเคร์ความรู้สึกของคนตัวเล็กเลย

เขาแสร้งเป็นเกลียดเธอ ทั้งที่ลึกๆ แล้ว เขาอยากได้เธอมาเป็นแม่แมวแทบขาดใจ เขาขยาดเรื่องความรัก เพราะน้าของเธอคือสาเหตุ ทำให้พ่อแม่ของเขาแยกทางกัน เขาจึงเกลียดแม่ศิลปินฝึกหัดคนนั้นชนิดฝังเข้าไปยัน DNA เลยก็ว่าได้ และทำให้เขามองว่า "ความรัก" คือสิ่งเลวร้ายที่สุดในชีวิตที่อัจฉริยะอย่างเขาจะไม่มีวันเสียเวลาไปยุ่งเกี่ยวเด็ดขาด จนกระทั่งเขามีความจำเป็นต้องขอความช่วยเหลือจากเธอ จุดเริ่มต้นและสัมพันธ์อันร้อนแรงจึงค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น

Hot nerd ทดลองรัก ผลประโยชน์ทางธุรกิจทำให้ทั้งเขาและเธอต้องมา "ทดลองรัก" กัน การการหมั้นหมายที่ปราศจากความรัก | ผลประโยชน์ | ธุรกิจ | ความสัมพันธ์ของสองครอบครัว [เดม่อน] นักธุรกิจหนุ่มมาดเนิร์ดที่ดูอบอุ่นและใจดี แต่ภายใต้กรอบแว่นราคาแพงนั้นกลับซ่อนบางอย่างไว้ภายใน "กลัวคนอื่นจะรู้เหรอว่าได้กับคู่หมั้นอย่างฉันแล้ว" [เมเกรซ] นักศึกษาบริหาร ปีสาม ไม่ยอมคน มีความคิดเป็นของตัวเอง กล้าได้กล้าเสีย "สนใจมาเป็นแฟนกับฉันไหม" "พะ...พอแล้วไม่ไหวแล้ว" "ถ้าเธอไม่สลบฉันก็จะไม่หยุด" "เพราะฉะนั้นทนให้ได้นะครับ...คู่หมั้นของพี่" "กรี๊ดดด..."

เมื่อหลายปีก่อนเขา (ลีโอ) เคยเจอเธอ (ใยไหม) เธอเป็นแคดดี้สนามกลอฟ์ แต่ตอนนั้นเขามีเจ้าของแล้วจึงไม่ได้สานต่อ แต่โชคชะตานำพาเขาและเธอมาพบกันอีกครั้งในฐานะเจ้าหนี้ และลูกหนี้ (นางบำเรอ) เพราะพี่ชายแท้ๆขายเธอเพื่อล้างหนี้พนัน ทางเลือกเดียวคือยอมเป็นของเล่นให้สิงหราช เพราะความไม่เอาไหนของ ‘ดิน’ พี่ชายที่หลงระเริงไปกับอบายมุขจนติดหนี้ก้อนโตถึง 20 ล้านบาทในคาสิโนของ ‘ลีโอ’ มาเฟียผู้ทรงอิทธิพลแห่งแก๊งสิงหราช เพื่อรักษาชีวิตพี่ชายและไม่ให้ ‘น้ำหวาน’ หลานสาวตัวน้อยต้องกำพร้าพ่อ ‘ใยไหม’ จึงจำใจต้องรับข้อเสนอสุดอัปยศ ยอมขายตัวเองเพื่อชดใช้หนี้ที่เธอไม่ได้ก่อ! แต่ใครจะคิดว่า...ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วยการตีตราจอง จะกลายเป็นบ่วงรักที่รัดตัวเขาทั้งคู่ไว้จนดิ้นไม่หลุด จาก ‘นางบำเรอขัดดอก’ กลายเป็น ‘ยอดดวงใจ’ ที่มาเฟียจอมเผด็จการยอมสยบให้เพียงผู้เดียว "พี่หลอกไหมมาขายไหมเพิ่งเรียนจบนะพี่ ไม่เคยได้ออกไปใช้ชีวิต ไม่เคยได้ทำงานที่รักเลย ไหมเรียนไปเลี้ยงน้ำหวานไปตั้งแต่วันที่พี่หอบมาทิ้งไว้ให้ไหม พี่ไม่เคยสำนึกบ้างเหรอ

“ฉันก็เป็นให้ได้นะผัวของเธอ” “ไม่มีกฎข้อไหนบอกว่าเป็นเพื่อนกันเอากันไม่ได้”

“รินรดา” ได้รับเชิญให้ไปร่วมงานแต่งของ ชายที่เธอเคยแอบชอบสมัยมัธยม เธอตัดสินใจไปงานนั้นเพื่อพิสูจน์กับตัวเองว่า เธอไม่ได้รู้สึกอะไรแล้ว แต่วันเดียวกันนั้น เธอกลับได้เจอใครบางคนที่ไม่ได้พบหน้ากันมานานกว่าสิบปี และดูเหมือนว่าเขาจะจำเธอได้ขึ้นใจ…