Actor Novels & Stories

ฉันเป็นสัตวแพทย์นะ ทำไมเขาถึงชอบเรียกฉันให้ไปทำแผลที่บ้านเขากันล่ะ เขาเป็นหมาหรือไงกัน "ฮัลโหล บลูเบลล์พูดค่ะ" "มาทำแผลให้หน่อย ที่บ้านของฉัน" "บ้าน? มันนี่เป็นอะไรหรอคะคุณซาจิ!!!" "ไม่ใช่มันนี่หรอก ฉันนี่แหละที่เป็น" "คุณงั้นหรอ แต่ฉันเป็นสัตวแพทย์นะคะ" "มันก็มีคำว่าแพทย์เหมือนกันนั่นแหละ รีบมา ฉันให้เวลาแค่10นาทีต้องถึงบ้านของฉัน" ติ๊ด!!! ฉันไม่น่าไปรู้จักเขาตั้งแต่แรกเลย รู้งี้ฉันเอามันนี่ไปให้พ่อกับแม่เลี้ยงเองตั้งแต่แรกดีกว่า เพราะตั้งแต่ได้รู้จักเขาฉันก็ไม่มีวันไหนที่ว่างเลย ทุกครั้งที่เลิกจากงานเขาก็ชอบมารับฉันที่หน้าคลีนิคไม่ก็ให้ลูกน้องมารับฉันไปหาเขาอยู่ตลอด เรื่องนี้เป็นนิยาย set สามารถติดตามเรื่องในsetเดียวกันได้ 1. มาเฟียพลาดรัก [ฟิสซิส × เจ้าเอย] 2. มาเฟียติดสัตว(แพทย์) [ซาจิ × บลูเบลล์] เรื่องนี้ 3. มาเฟียไซด์ไลน์ [ไลบร้า × วีนัส]

อัพนิยายทุกวัน 1ทุ่มตรง คำโปรย... ความสุขของเขาคือ การล่อลวงล้วงรู้ความลับจากเธอ แต่ความสุขของเธอ คือ การได้รักใครสักคนโดยที่ไม่ต้องวิ่งตามใครเหมือนที่ผ่าน ๆ มา ความรักของเขาและเธอเหมือนทางเส้นขนาน สำหรับเธอนับจากศูนย์ไปร้อย แต่สำหรับเขากลับไม่ได้เริ่มที่จะรักตั้งแต่แรก ทุกอย่างเป็นเพียงแผนการที่ใช้หลอกลวงเพื่อแก้แค้นพี่ชายของเธอก็เท่านั้น.... " ผมต้องการให้คุณ มานอนให้ผมเอาทุกครั้ง ที่ผมอยาก และหงุดหงิดจากเรื่องพี่ชายคุณ" " ประสาท! ฉันไม่มีทางทำอะไรโง่ ๆ แบบนั้นแน่" อย่าลืมกดหัวใจ + เพิ่มเข้าชั้นให้ไรท์ด้วยนะคะ

กลางวัน เธอคือนักศึกษาสาว กลางคืน เธอคือทาสบำเรอบนเตียงมาเฟีย เมื่ออุดมการณ์พ่ายแพ้ต่อหนี้สินมหาศาล ที่พ่อของเธอเป็นคนก่อ 'ฟาร์' จึงต้องทิ้งศักดิ์ศรีเพื่อใช้ร่างกายขัดดอก ภายใต้ความครอบครองของ 'ธาม' มาเฟียหนุ่มผู้แสนเลือดเย็น เขาคือมาเฟียหนุ่มผู้มีอิทธิพล และที่สำคัญเขาคือเจ้าหนี้ที่ตีตราจองเธอเป็นของเล่นส่วนตัว ไม่มีคำว่ารัก มีเพียงตัณหา ไม่มีความอ่อนโยน มีเพียงการกักขัง "ถ้าให้พ่อของเธอมีชีวิตรอด ก็ช่วยบำเรอความอยากของฉันให้ฉันพอใจก่อน" แต่ในวันที่เธอยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อหนีไปเริ่มต้นใหม่ คนที่เคยเย็นชากลับคลั่งแทบบ้า และทำทุกวิถีทางเพื่อล่าเธอกลับมา ไม่ใช่ในถานะของเล่น แต่ในถานะเมีย ที่เขาจะไม่มีวันปล่อยให้หลุดมือ "หนี้เงินน่ะใช้หมดแล้ว แต่หนี้สวาทที่ฉันจะยัดเยียดให้ เธอช่วยอยู่ใช้ฉันต่อเลยได้ไหม"

เสวี่ยหนิงทะลุมิติมาอยู่ในนิยายแถมเป็นนางร้ายที่สามีไม่รัก แบบนี้ก็ต้องหย่าสิเจ้าคะ รออะไรอยู่! แล้วไปปลูกผักทำสวนให้ฉ่ำปอด นางจะอยู่แบบสวยๆรวยๆเชิดๆ ว่าแต่นางไปจ้างพ่อหนุ่มจอมซึนคนนี้มาตอนไหนไม่ทราบ!

(นิกโก้💞น้ำชา) [เมื่อความรัก] [ความซื่อสัตย์] [การไม่รักษาสัญญา] =ที่มาของการแก้แค้น คำขอโทษคงยังไม่พอ ต้องแก้แค้นเท่านั้น…พี่ก็แค่เด็กเนิร์ด ที่เหมือนหมาตัวโตเชื่องๆ ที่ฉันจะทำให้หลงรักจนหัวปักหัวปำ แล้วจะเขี่ยทิ้ง เรื่องนี้พระเอกเป็นน้องชายของพี่ไทเลอร์พระเอกเรื่อง แค่เล่นๆ เท่ากับรักจริงๆ นะคะ

"พ่อฉันเป็นหนี้ไอ้พวกมาเฟียเลือดเย็นนั่น..พวกมันโหดร้าย" "มาเฟียงั้นเหรอ หรือว่า.." มิลินทำหน้าตกใจสุดขีดเมื่อนึกถึงบุคคลอันตรายคนหนึ่งซึ่งใครๆก็ขนานนามเขาว่าปีศาจร้าย "มันชื่อ..ภารัน"

เพราะความไว้ใจที่มีต่อ เพื่อนสนิทเพียงคนเดียว ทำให้ใบเฟิร์น นักศึกษาสาวผู้ใสซื่อ ต้องตกเป็นแพะรับบาปในคดีขโมยเอกสารลับโดยไม่รู้ตัว ปลายทางของความซวยครั้งนี้ไม่ใช่คุกตาราง แต่คือเงื้อมมือของคีออสมาเฟียหนุ่มจอมโหด ผู้ซึ่งไม่เคยปรานีคนทรยศ

เมื่อ 'ยักษ์' ช่างสักชื่อดัง ดีกรีแชมป์โลกหลายสมัย ต้องมาสักให้กับ 'ยาหยี' น้องสาวหัวหน้าแก๊งฮาร์เลย์ที่มีกิตติศัพท์ความโหดจนใครได้ยินชื่อก็กลัวจนหัวหด ชื่อเสียงของยักษ์โด่งดังก็จริง แต่แทบจะไม่มีใครรู้เลยว่า ลูกค้าของยักษ์ส่วนมากร้อยละ 99 เป็นผู้ชาย น้อยครั้งที่จะมีผู้หญิงมาสักที่ร้าน แถมเธอยังให้เขาสักใต้ร่มผ้า บ้างก็หน้าอก บ้างก็ท้องน้อย แน่นอนว่ามือเขาสั่น แถมเอ็นยังแข็งสู้ หากแต่จะล่วงเกินก็ไม่กล้า ขืนพี่ชายเธอรู้เข้ามีหวังได้ลงไปนอนคุยกับรากต้นมะม่วงแน่ๆ แล้วช่างยักษ์จะเอาตัวรอดจากวิกฤตความหงี่เหล่านี้ไปได้ยังไง มาร่วมลุ้นและติดตามกันได้เลยค่ะ :)

นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายที่รวมเรื่องสั้นหลายๆเรื่องเข้าไว้ด้วยกัน มีเนื้อหา NC เป็นส่วนมากโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

"วอน วรงคกูร บุรุษรูปงามผู้สุขุมวัยยี่สิบหกปีเชื้อสายเกาหลี เขาเป็นบุตรชายคนเล็กแห่งตระกูลวรงคกูรซึ่งดำรงตำแหน่งประธานบริหารธุรกิจในเครือหงส์กรุปมานานถึงสามปี หลายคนอาจไม่เคยรู้ว่าเขาคือประธานบริหารที่อายุน้อยที่สุดที่ตระกูลมหาเศรษฐีนี้เคยมีมา" มีอาอ่านประวัติอันน่าทึ่งของผู้บริหารหนุ่มไฟแรงในกูเกิล ทำให้ดวงตากลมโตที่ประกายแวววับเต็มไปด้วยความสงสัย "พี่คะ หนูรู้สึกประหม่าจังเลยค่ะ งานนี้เป็นงานแรกในชีวิตของหนูเลยนะคะ แต่ถึงจะแค่ฝึกงานแต่หนูก็ไม่อยากทำพลาด ท่านประธานใจดีหรือเปล่าคะ?" หัวหน้าฝ่ายบุคคลยิ้มร่าเพราะเอ็นดูท่าทางตื่นตูมเหมือนกระต่ายแสนซนของนักศึกษาฝึกงานสาว "ถ้าพี่จะบอกว่าท่านใจดีก็เหมือนโกหก ท่านประธานเป็นคนเคร่งขรึม สุขุมไม่ค่อยพูด ชอบทำหน้าดุตลอดเวลา แล้วก็ไม่ค่อยมีใครรู้จักตัวตนที่แท้จริงของท่านนักหรอก เพราะฉะนั้นก็ทำตัวดีๆ พยายามทำงานให้ได้ตามคำสั่ง แล้วก็อย่าไปสบตาท่านบ่อยนัก" หัวหน้าฝ่ายบุคคลแนะนำหญิงสาว มีอาได้แต่ถอนหายใจยาวๆ เมื่อได้ฟังเช่นนั้น