Novelas y relatos de Alamat English

Makikita Niya ang hinahanap niya “Beshy s-sigurado ka?” Oo huwag ka mag alala beshy nandito lang ako lagi para sayo at sa ina-anak ko Salamat beshy... “Naku huwag Kang magpasalamat, ikanga nila sa Ingles What are friends for?” so bilang kaybigan mo Hindi Kita pababayaan Lalo pa at pareho na tayong namumuhay mag Isa malayo sa mga magulang natin

The waiter walk towards them and greeted them with a smile. "Buongiorno signora cosa posso portarvi?" (Good morning Madam, what can I get you?) Asia's face pale not knowing what would she said. "A-ahh No, Italian English only please " The man politely smile and nodded. "Good morning Madam what can I get you?" Asia blew a relief sighed before looking at the menu, napakamot na kang siya ng ulo dahil maski menu ay hindi niya maintindihan.

Natawa naman si Nanay Rosing. "Bella, speak tagalog please. Ikaw talaga, hindi lahat ng tao ay kayang magsalita ng English tulad mo lalo na at nandito ka sa probensya." Natatawa nitong wika kay Bella. Agad naman napahawak sa kanyang bibig si Bella at tumingin sa akin. Tinawanan ko naman din ito. "Oh Im sorry! " hinging paumanhin nito at muling hinarap si Aldrin. Nahihiyang tumango naman is Aldrin.

"Alam kong mali ang ginawang asal ko upang iyong masaksihan ang naging kaguluhan kanina, I would like to apologize, Adam." "It's okay, mom. Alam ko naman at naintindihan ko po kayo." I'm glad at unti-unti ng nagsasalita ng Tagalog itong si Adam. Minsan kasi nauubusan na ako ng Ingles sa tuwing kausap ko siya. "I love you, Mommy Cally!" "I love you, too."

Ngunit hinuha ko ay bukod pa roon ang pinagtatalunan ng kambal. "Ano, kasi... Ang ganda ng sulat. Kakaiba. Gusto ko sanang malaman kung anong nakalagay kaso hindi ko maintindihan ang lengguwahe," Jackie wavered finally after a moment. "English ang tawag dyan," sabat naman ng kapatid kaya tumalim ulit ang titig ng babae rito. "Huwag kang umastang magaling kung hindi mo rin naman alam!"

tanong ni Lucas, nakakunot ang noo. “This is not arte, Lucas. This is proper etiquette,” sagot ko na parang automatic lumabas sa English tone ko. “Grabe, Tagalog please,” natatawa si Enzo. “Di ka namin gets minsan.” “Pero Ate sounds sosyal,” sabi naman ni Mia na nakangiti. “Gusto ko din matutong mag-English.” Umiling si Mama. “Hala kayo, wag kayong puro English. Dapat marunong din kayo ng Tagalog.”

I’ll wait for you. ‘Ano na naman ang problema ng babaeng ito?’ Hindi pa man siya makapagreply ay may natanggap ulit siyang message mula rito. I just want to personally apologize to you. I hope you can meet me Napaikot ng mata si Alex. Bago magtipa ng mensahe. “Busy kami ngayon. Sorry, but I can't.” ‘Akala mo ikaw lang marunong mag english ha!’ napasinghal pa si Alex sabay turo sa cellphone niya na tila ba ito ay ang kanyang kausap.

“Pero matatas ka pa rin naman magsalita ng Tagalog ano?” “Sa bahay kasi walang nagsasalitang English ho. Sa labas at sa school, sapilitan pong kailangan mag-english para magkaintindihan. May ilang Arabic na words din akong alam.” “Nasaan pala ang Mama at Papa mo? Nasa Dubai pa rin ba sila?” “Si Mama kasi ho madalas wala sa bahay dahil sa business niya. Si Papa naman po patay na.”

He explain. Oo nga pala, Axecel is Ilonggo. Hindi ako marunong ng salita nila dahil sa Dabaw mga bisaya ang mga tao roon or mostly naririnig ko english. Bisaya o Cebuano good in english. Sa pitong buwan kong nanatili sa Lungsod ng Dabaw ay natuto din ako kahit papaano, but I rathered to speak english than Dabawenyo dialect.

Mayamaya ay compliments nito. Isang maaliwalas na ngiti naman ang kaniyang naging tugon. "Thank you for the compliments." matatas na wika niya sa wikang English na parang may gumuhit sa kaniyang isipan. Isang bagay sa nakaraan ang bumalik sa ala-ala niya. ~~~