Novel & Cerita Alamat Ng Tao

Cleo naman kapag casual lang. He shrugged his shoulder. "I really don't know. Hanggang doon lang naman kasi ang nakita ko." I rolled my eyes as to his answer. Tingnan mo itong taong ito, maraming nalalaman pero ayaw naman ipaalam. I'm sure he has something for MAV ayaw niya lang talagang sabihin sa'kin. "The main branch is in Manila, right? Ba't dito kayo tumira ni Miguel sa Visayas?" Tanong niyang naka-usli.

sagot ko sa kaniya. Hindi naman niya ako pinilit pa at iginiya ako sa kwarto ko. Malaki ang bahay, pero hamak laki ng bahay namin sa Manila. Gawa sa wood ang bahay, mula sa flooring hanggang sa itaas. Hindi ko alam na may bahay kami sa probinsya na ito, pero alam ko na maraming properties sina Mom and Dad sa iba't-ibang lugar.

Ang mensahe, halo ng Filipino at English, ay halatang awkward sa Filipino, pero elegante sa English. Ang kabuuang message ay: "Alice, nalaman kong wala kang pamilya o kaibigan dito sa Pilipinas. Sakto namang nakita ko ito sa daan, kaya dinala ko na para may kasama ka. Siyempre, ang pinakaimportante ay nandito na rin ako sa Pilipinas, pero pangmatagalang bakasyon lang ito, at pumayag na rin si mama. Simula ngayon, ako na ang magiging assistant mo sa pag-unlad mo rito sa Pilipinas!"

Hintayin ko na lang siya dito dahil babalik pa siya sa loob para kausapin ang manager ng hotel. "Anong lugar ito El?" Curious kong tanong sa kaibigan ko. "Nasa alaminos, Laguna tayo dito ka na lang muna habang nagbubuntis ka at hanggang sa makapanganak ka na. Medyo malayo-layo rin to sa Cavite at Maynila. Bahay to ng lolo't-lola ko. Naisip ko kasi pag sa Cavite ka lang din titira mas mabilis ka lang mahanap ng Ex mo. Pahirapan muna natin siyang hanapin ka. Dulong barangay ito kaya medyo mahirap hanapin." Paliwanag niya.

Did I said something wrong? "Magta-trabaho ka pa?" tanong niya at maya-maya pa'y tumawa. "Mapple, asawa mo si Aciel... si Aciel na isa sa pinaka-mayaman na tao sa buong Pilipinas at Asia. Kaya na niyang ibigay ang lahat ng gusto mo in just a snap. Baka nga kung sabihin mo na bilhan ka nya ng condo unit, buong building pa ang ibigay sa 'yo, e," pagpapaliwanag nya.

“Talaga?” Tumango si Angela. “US. May aasikasuhin kaming business ng kuya ko roon.” “That's good,” magalang na sagot ni Brooklyn. “Actually...” bahagyang nagkatinginan sina Angela at Mr. Cortez. “May favor sana akong hihingin.” Napataas ang kilay ni Brooklyn. “Ano iyon?” “Wala kasi kaming permanenteng bahay doon.”

Laging uhaw sa pera at atensyon? "Sir, mahirap man po kami ni mama ay alam naman po naming magpaka-tao. Hindi rin po kami magnanakaw o nagpapanggap lamang. Kaya sana sir, pwede pong huwag niyo naman kaming kaagad na husgahan?" Dahil ganoon naman talaga. Napakadaling maghusga sa pisikal na anyo, sa yaman at sa kung anong may pangalan ka sa lipunan.

"Akala ko ay dinalhan ko ng bangkay ang mansyon ko kagabi dahil sa tindi ng lagnat mo." Tumingin siya sa paligid ng engrandeng silid bago muling ibinalik ang paningin sa akin. "Nasaan ako? Bakit... bakit ako nasa bahay mo?" "Dahil kung iniwan kita sa kalsada o sa isang hotel kagabi, malamang ay nasa ilalim ka na ngayon ng kama ni Anthony De Vera, kung hindi man ay nakakulong ka na naman sa isang basement," diretsong sagot ko, walang paligoy-ligoy. "Nakalagay ang mga tao niya sa bawat sulok ng Tagaytay at Maynila. Ang bahay ko lang ang tanging lugar na hindi nila kayang pasukin."

Pakamot-kamot ito sa kaniyang ulo na para bang iniisip kong saan niya ako nakuha. Inilibot ko ang paningin ko sa buong lugar. Wala akong matanaw na building o kaya mahabang kalsada at mga sasakyan. Puro kahoy at gubat ang nakikita ko. Bahay na gawa sa mga kahoy. Mga tanawin na punong-puno ng masustansyang pagkain. “Manong? Anong lugar po ito?” “Nasa Barangay Kanlungan ka kung saan nakatira ang mga taong iba't-ibang ang pinagmulan na naghahanap ng tunay na kasiyahan.”

EYA Manila, Philippines One year later... SA PAGDAAN ng mga araw, marami na siyang mga bagong nalalaman. Tulad ng tamang pagsuot ng damit, paglakad, pagtayo ng diretso, pagsusulat at pagsasalita. Sa tulong ni Master Ash, unti-unti na siyang nagiging normal na tao katulad ng iba. Bagama't inosente pa rin siya sa maraming bagay kagaya ng paggamit ng telebisyon.