Alamat Story Novels & Stories

"Aaalis na tayo" Tumayo naman kaagad si Valerie dahil gustong-gusto na niyang makauwi sa apartment. Masyado ng magulo ang utak niya, dumagdag pa itong pambihirang lalaking mahirap ispelingin ang ugali. Dinampot niya ang papel sa mesa at inilagay niya sa bag. Ano na mang masama kung subukan niyang basahin ang mga nakasulat doon para magiging fair din sa Lester na ito. Mamaya na lang niya ito iisipin ng mabuti kapag nakauwi na siya ng apartment. Siguradong naghihintay na sa kanya ngayon ang kaibigan niya.

Ito ang sumagot sa tanong ni Aries Dale. "At kung sabihin kong plano nga namin, may angal ka? Aba'y magpasalamat ka dahil may thrill ang love story ninyo ng mahal mo. Kung sinabi ko ang totoo noong nasa bansa tauo ay baka sinolo mo na naman ang lakad." Napataas ang kilay nitong tumingin sa dalawang kulang na lamang ay pinagdikit na tuko!

umiiyak niyang pagsusumamo sa ama, pagkatapos ay humakbang siyang papalapit dito at lumuhod sa paanan nito. Ngunit hindi nagbago ang ekspresyon ng Itay Andres niya. Blanko lang ang ekspresyon nito na para bang walang nakikita. "Hindi ka na dapat pang nagbalik dito. Maayos na ang buhay mo, hindi ba? Ang balita ko nga ay nobyo mo na ang binatang haciendero sa bayan ng Sto. Cristo," anang ama-amahan na ikinagulat ni Malaya. Pakiramdam niya ay tinakasan ng kulay ang kanyang mukha dahil sa narinig. "I-Itay?..." nauutal niyang wika. Hindi niya alam kung paano nalaman ng kanyang ama ang tungkol doon.

Tanong nito saka napatingin sa kamay ko kaya tinitigan ko siya at tumango. "Another freak out." Sabi niya sabay tawa. "I know a little bit tagalog." Sabi niya ulit kaya napatango na lang ako. Naalala ko tuloy si Alyssa kasing kulit niya rin ito. "By the way where do live right now?" Tanong niya kaya napatingin ako sa kanya. "In Luna Hotel." Sabi ko sa kanya kaya napalaki ang mata niya at napatango na lang at napahinga ng malalim.

Isa iyong kilalang fast food sa malapit dito. “Inorder po pala niya bago siya umalis. Lunch niyo raw po ni Ma'am Alie,” he said. Even Alie looked at the food that Dad's secretary brought. Paniguradong naintindihan niya ang sinabi ng secretary. Nahihirapan si Alie sa pagsasalita ng Tagalog, pero nakakaintindi ito dahil palagi naman kaming nag-uusap ng Tagalog sa ibang bansa.

He's at his unit on the 15th floor. Alam niyang nakabalik na si Althea mula sa bahay ng lola niya sa Laguna, dahil sa ulat ng taong inutusan niyang sumod sa asawa niya. Pinasundan niya ito mula ng gabing umalis ito sa condo ni Lucy.

Halatang miss na miss nila ang mga nanay nila. Pagdating sa loob, nakita kong panguso-nguso si Atalia. “Ang bango, parang nakakagutom,” sabi niya. “Tamang-tama ang dating ninyo. Nagluto kasi kami ng maraming putahe dahil alam naming darating kayo,” pagbibida ko agad sa kaniya. Napangiti lalo si Atalia. “Talaga? Anong pagkain ‘yan. Lutong probinsya ba?”

mahabang pahayag nito, hindi na ito umiiyak bahagya na lamang itong sumisinghot-singhot. Talagang mabubuting tao ang mga magulang ni Alison, kaya naman ganon din ang mga anak ng mga ito. Hindi niya akalaing makaluma pa rin pala ang pamumuhay sa lugar na ito. Hindi pa rin sunod sa modernong pamumuhay tulad sa Manila, maging sa panliligaw ei makaluma pa rin. Patunay ang pangarap ng Itay ni Alison, sabagay ibang-iba na nga naman ay way ng mga kabataan ngayon sa panliligaw. Kahit nga sa chat lang o text lang ei nagkakamabutihan na ang mga binata't dalaga. Ibang-ibang noong unang panahon, marahil kaya iyon ang nais ng Ama ni Alison dahil nag-iisang anak na babae ito at bunso pa.

Natatawang sabi ni Anton, "Malapit nang magkaroon ang syudad ng pinakabatang captain ng Criminal Police sa kasaysayan. Hindi ba dapat nating ipagdiwang iyan?" "Hindi pa nga sigurado." "Sigurado na iyan. Huwag ka nang magpanggap. Ngayong gabi, ilibre mo kami ng inuman." "Akala mo ba mayaman ako gaya ninyo?" reklamo ni Alissa. "May hotel si Maribel. Masakit sa samahan ang pag-uusap tungkol sa pera. Tutal magdiriwang din kami ngayong gabi dahil nalampasan ng hotel ang krisis."

Baliw talaga ang dalawang iyon. Binuksan ko muna ang folder, at bumungad sa akin ang isang sulat. Nang mapagtanto kung ano ito, tinago ko kaagad sa bag ko. Tiningnan ko si Alley na ngayon ay may kausap na. She is doing her job well. Nang buksan ko ang bigay niya na pagkain, napangiti ako. Alam talaga nila kung ano ang paborito ko. Mga street food lang naman ito. Mamaya ko na lang kakainin pagka-break time na dahil alam kong maaamoy sa loob ng opisina, naka-aircon pa naman dito. Baka magreklamo sa amoy ang mga tao.