Ang Aking Kahinaan 5 소설 & 이야기

Pero ang masaya rito nakikita ko namang nag-e-enjoy ang mga kuya ko. Lima kaming magkakapatid. Si Kuya Edmon, si Kuya Salmon, si Kuya Shiemen, at si Kuya Dhino at siyempre ako. Ako nga pala si Annielynda Buenaventura! Maganda, sexy, maa-appeal! Syempre kailangan kong sabihing ma-appeal ako! Hindi kasi sapat na maganda lang ang isang babae, dapat may sex appeal ka rin dahil iyan ang unang magiging aset mo bilang isang babae.

"Five..." Kumunot ang noo ko. Binibilangan ba ako ng matandang ito? Kahit pa bilangan niya ako hanggang isang daan ay talagang aalis na ako. Hindi ko masikmura ang kademonyohan ng amo ko. Sarap ibaon sa lupa o kaya ay ihulog muli sa impiyerno. Yumuko akong muli at talagang ready ng umalis. "Five million..."

Sabi niya na para bang nag mamaka-awa, pero nag kibit-balikat lang ako. "Teka pano naman ako? Ayaw mo bang subukan ang lakas ni pareng Ben?" Natawa naman ako. "Pfft, ni hindi ka nga nakasali sa rank 50, gusto mo bang mas bumaba pa yong rank mo?" "Oyy grabe ka naman ilang panalo nalang makakasali den ako sa rank 50! Tsk, sige di bale na nga lang, ayaw rin naman kitang makalaban kase gwapo ka at mas gwapo naman ako."

Sabi ko at mukhang s'ya naman ang natahimik ngayon. Bumuntong hininga muna ito bago tuluyang lumambot ang ekspresyon. "Five years, five years kang nawala at hindi ko nakasama. Hindi mo man lang nakita ang lahat ng mga naging achievements ko." May lungkot sa boses nito at dahan-dahang naglakad sa direksyon ko.

55% na Si Jin...75%... 😑😑😑. ..si ako naman... 25% pa lang... Isali mo pa ang pressure na tinitignan ni Sir ang gawa. Oo, namanhid na ang mata ko sa kakatingin sa subject na yun. Sino naman kasi ang nag-isip no'n...tsss. Bigla akong nauhaw. May water station sa isang sulok... Umalis muna ako...

Pero mag-gi-give up na lang ba ako ng ganun lang kadali? Siguro sarilihinin ko na lang muna? Pagbubutihin ko nalang din muna ang sarili ko. May five years pa naman eh. Kahit hindi siya pumayag? Five years din yun, hindi natin alam kung anong manyayari sa loob ng mga panahong yun. Malay natin baka umayon sa akin ang panahon edi maswerte. Kung hindi naman, okay lang din. Or malay natin after five years siya naman magkagusto sa akin. O di kaya may magustuhan akong iba.

napapahiya akong napayuko "Pinatawag tawag mo kami dito tapos wala ka palang plano" "Kaya ko nga kayo pinapunta dito para tulungan ako mag isip" "Then you can't count on me.." Bahagyang umawang ang labi ko "Seriously?! Kailangan ko na talaga ng tulong niyo. Kailangan na nating kumilos. 75 please lang. Kahit ngayon lang, tumulong ka na samin"

Bigla akong nakaramdam ng awa at pagsisisi. Aalis na sana ako sa pagkakayakap niya ng biglang mas higpitan pa niya ito. "Please, five more minutes mahal. I just need to charge up to get my strength back!”

“Give me a chance to prove na…” “Na ano Jack? Na kaya mo akong paasahin at lokohin?” “Paano mo nasasabi ang mga bagay na ‘yan sa akin? You don’t know me…” “Same with me. You don’t even know me yet. Pero yung pang-lima ako kung sakali. That’s speak of what man you are. Paano ako maniniwala na hindi mo ito nasabi sa kanila noon para makuha mo lang ang gusto mo sa mga nauna? Na hindi ka lang nagpapa-impress. Kahit sinong matinong babae, hindi papayag sa ganitong set-up. Not a girl like me. Not me.”

KENZO’S POV Nang hawakan ko ang maliit at mainit na kamay ni Kael, parang may pader na matagal nang nakaharang sa pagitan ko at ng aking puso ang biglang gumuho. Ang lahat ng lakas, ang lahat ng yaman, ang lahat ng kapangyarihan na pinaghirapan ko sa loob ng limang taon—wala silang halaga kumpara sa sandaling ito. Ang pakiramdam na hawak ko ang kamay ng sarili kong anak, na hindi na kailangang magtago, na hindi na kailangang matakot—ito ang tunay na kayamanan na hinahanap ko sa lahat ng panahon.