Romans & histoires Ang Aking Kahinaan 5

she answered. Sana katulad lang din ako ni Ashanti. Hindi katulad niya ay halos atakihin na ako dahil sa lakas ng tibok ng aking puso. This is the day that all of our hardworks for the past few years would pay off. Hindi iyon dapat mapunta lang sa wala. I need to be a part of the Rank Five. "It's posted!" Malakas na sigaw ni Kelly. Sabay-sabay kaming tumingin sa bulletin board at kakaalis lamang ng lalaki na staff ng school na nag-post ng announcement.

Pero habang nagpapatuloy ang gabi, nagsimula na akong makaramdam ng kakaiba. “You know, Serenity, I’m so proud of myself. I’ve achieved all my dreams in five years. I’m so awesome, right?” Sabi ni Kaiser, ang ngiti niya ay parang nang-aasar. “Oo naman, Kaiser. Sobrang proud ako sa’yo,” sagot ko. Pero deep inside, nagsimula na akong makaramdam ng hindi maipaliwanag na kaunting panghihina.

pagbabanta ko. "Sino ba naman kasi ang maniniwala na aalukin ninyo ako ng fifty thousand? Isang hamak na clown lamang po ako. Kahit nga call center ay hindi kikita ng fifty thousand a month--- maliban na lang po kung may iba kayong ipapagawa sa akin.: Napakunot ang aking noo dahil sinabi ng babae. "At ano naman ang ipapagawa ko sayo?"

sinabi ko puno ng pangarap, passion, at pagmamahal. Natawa pa muna si Valentine at mayroon pa siyang nakakatawang naisip. "Sige, dahil nagsabi ka rin ng kung saan mo na nakikita ang sarili mo sa susunod na limang taon ay dapat ako rin! In the next five years, nakikita ko na ang sarili ko na mayroon na akong asawa at masayang pamilya, anak namin na isang anak. Wow! Akala mo talaga ayan na ang mangyayari!"

"Hindi ako nagkamali, it's looks perfect on you." Hinawakan niya ang kulay pulang bato. "T-this is expensive, Craig." Of course sino ang hindi makakaalam sa halaga ng kwintas na ito dahil isa ang red scarlet ang naibalitang isa sa pinakamahal na kwintas sa buong bansa. "Because you are my queen, Anastasia. You deserve everything in the world." Hinarap niya ito at niyakap. "Thank you, Craig."

tumango pa ako “As I was saying, sa hilaga ang lahat ng klase mo kasi sakop ng mga tao ang boung 5th floor. Sa north east naman pwede kang bumili ng kahit anong gusto mo basta nasayo ang card mo. Sa silangan lahat ng pagsasanay kaya magkikita at magkikita lahat ng 4th year tuwing hapon para magsanay meroong sampong groupo base sa rank mo at nasa 10th team ka”

Tungkol naman sa katawan mo, wala siyang pakialam. [ Naya, nakakaawa ka talaga. Limang taon kang naging substitute ko dahil lang sa maling pagkakataon. Pero huwag kang masyadong maawa sa sarili mo. After all, ang lalaking tulad ni Kael ay pangarap ng maraming babae. Natulog siya sa tabi mo sa loob ng limang taon. Panalo ka na roon, hindi ba? ]

Magsalita ka! “A-Ano... ah... f-five. I mean. Minsan nakakaligtaan ko ang edad niya minsan nasasabi kong seven minsan nga nasasabi kong ten, e.” Alanganin akong tumawa at napapakamot sa batok. “Medyo may pagka-mature na kasi siya kahit five pa lang siya kaya minsan nakakalimutan ko ang edad niya.”

"Ano naman ang mga kahinaan mo? Kung gusto mo talagang maging karapat-dapat sa kanya, kailangan mo ring malaman ang mga bagay na kailangan mong pagtuunan ng pansin, di ba?" Napangiti muli siya, pero halata kong nahihirapan siyang sagutin ang tanong. "Ms. A, siguro isa sa mga kahinaan ko ay... my family, iyung ma failed ko sila sa lahat ng pangarap at gusto nila sa akin. At isa na rin ang hindi pagpipigil ng emosyon. Kagaya ngayon, sobrang saya ko na hindi ko maiwasang ngumiti. Pero kapag nalungkot ako, sobrang halata rin. Parang hindi ko kayang itago."

Natatawang saad niya pa. Napangiwi ako sa kaniya. Ganito pala mag-buntis ang babaeng ito. Masyadong madaldal na ultimo mga nakakahiyang salita ay handang sabihin ng buo. Nasobrahan sa kakampantehan ang babaeng ito. It's been a solid five years. Limang taon ko na siyang hindi nakikita. Limang taon na ang lumipas ngunit ang dapat huli naming pagkikita hindi na natuloy.