Ang Bayan Ng San Diego นิยาย & เรื่องราว

Gumayak na nga Silang lahat at 'yong van nila 'yong kanilang sinakyan para magkasya Silang Lima, pang anim iyong driver nila na si Diego. Bumyahe sila papuntang Easter Samar Kasi Taga roon si Selene. Medyo matagal ang biyahe nila dahil malayo talaga ang Eastern Samar from Manila. Kaya nakatulog na Silang lahat sa biyahe except lang sa driver nila. Pero Nung napagod na sa pagmamaneho si Diego ay pinalitan Naman siya ni Donovan para kahit papaano ay makapagpahinga Naman din si Diego.

irap ni Jia sa kaibigan. Tinahak ng kanilang sinasakyan ang sementadong daan patungo sa Barrio Sandoval, sakop ito ng Bayan ng Bataraza kaya binagtas lamang nila ang ilang kilometrong daan patungo rito mula sa Sentro. Kilala ng mga tagaroon si Padre Darwin kaya naman hindi sila nahirapang maghanap ng mapag-iiwanan ng inarkilang sasakyan.

Griff. Gamit ang nabili kong Toyota Vios ay umuwi na ako sa El Leon. May dalawang daanan papunta sa El Leon. Pwedeng daanan ang bayan ng Santa Barbara at ang isa na malapit ay ang bayan ng Camangay. Napangiti ako sa aking naisip. Biglang kambiyo ako at kumanan. Titingnan ko lang kung ano na ang pagbabago sa aking bayang sinilangan.

"Loka! Ilang text na kaya ang pinadala ko sa'yo pero hindi ka nagrereply. Iyon pala ay kasama mo si papa mong galanti. Bilyonaryo 'yon diba?" "Oo, bilyonaryo nga s'ya kaya mapera," sagot ko. "Sige lang, paikotin mo pa para mas marami kang pera," Aniya sa akin habang wala akong pakialam na nagbibihis sa harap n'ya.

Tanghali na kami nakarating at susunduin kami sa isa sa driver ni Carpo para maghatid sa amin sa kabilang hotel. “Where are we?" Tanong ko kay Kale na mahigpit ang hawak ng kamay ko na akala mo naman tatakas ako. “San Juan Batangas,” sagot niya at tumango ako. Wala akong masyadong alam sa lugar na ito dahil hindi pa namin ito na puntahan kapag gusto naming magtravel. Most of the time kasi, we traveled outside the country or mostly, Siargao, Negros and Boracay.

aniya. "Inaalala ko po kasi na wala kayong kasama rito maliban sa hindi naman ako mahilig sa mga panoorin. Mas gusto ko pang magbasa na lamang ng aklat bago matulog. Mapilit lang po si Carlito at ako raw ay kanyang ililibre sa bagong pansiterya sa bongto." Ang bongto ay bayan na masasabi. Iyon kasi ang nakaugalian nang taguri ng mga taga San Isidro sa bayan nila.

Sana, mabasa nila 'to. MULA Maynila ay naglakbay kami ng anak ko patungo sa Santo Domingo, Calatagan, Batangas. Tatlong oras at mahigit ang binyahe namin upang makarating doon. Iyon ang birthplace ni papa. Doon niya sinimulan ang noo'y negosyo niya na manukan at iilang resort na pagmamay-ari niya. Lahat ng 'yon, na-bankrupt matapos niyang mamatay.

BAYLORD MONTENEGRO "TISAY, ayos ka lang ba diyan?" tanong ni Ate sa babaeng kutong lupa. Paano ba naman kasi, kanina ko pa naririnig ang pigil nitong pagduwal Kasalukuyan kaming nasa biyahe patungo sa bayan kung saan pagdating naman namin doon, sasakay kami ng yate na pag-aari ng pamilya namin pabalik ng Manila

"Sige, bahala na." TATLONG kilometro lang ang layo ng Kolehiyo De San Sebastian sa kumbento kaya't malapit-lapit lang ang paghahatid sa akin ni Bernard. Sa Barangay Maliwanag pa sila at medyo malayo pa iyon sa aking binabaan. Pagbaba ko sa tapat ng simbahan ay saka namang pagbaba rin ni Padre Tiago sa kanyang owner, mukhang kararating lang din.

HELGA'S POV: Tumaas ang sulok ng bibig ko bilang pagngiti. Bakit hindi, kung alam kong magkakapera ako? Sisingilin ko uli siya sa huling halik na ninakaw niya! “Alam ko. Darating ako. Huwag mo nang ipasara ang kalsada.” Biruan yon dito sa San Luis. Kapag malalaking handaan kasi, ang two-way lane na kalsada, nagbabara hanggang sa wala ng makadaang motorista at nilalagyan na ng signage na sa ibang ruta na lang.