Ano Ang Ama Novels & Stories

Napakasama mo! Bakit? Bakit kailangang ikaw pa ang kilalanin kong ama? Bakit hindi mo manlang hinayaan na makita ako ng totoo kong ama? Bakit ang sama mo?! Wala kang kasing sama!

"Oo nga Mahal ko? Saan mo ba balak tumungo" sagot ni Ama habang nakatingin parin ki ina na may halong pag hahanga, Natatawa nalamang ako ki Ama, dahil kahit itago niya ang kanyang pag hanga ay hindi naitatanggi ng kanyang mga mata. "Hindi bat ngayon ang binigay na araw ng pagpupulong ayon sa mensahe ng Hari?"

Hindi ko akalaing ang taong lubusan kong kinamumuhian ay siya palang tunay kong Ama. XxXCGTXxX

Paano ako magiging magandang ama kung hindi ko alam kung ano ang itsura ng mabuting ama? Hinawakan ko ang kanyang kamay. Wei Long, hindi mo kailangan maging perpekto. Kailangan mo lang maging nandiyan. Ang pagiging ama ay hindi tungkol sa pera o kapangyarihan. Ito ay tungkol sa pagmamahal. At marami kang pagmamahal na maibibigay. Paano mo nasabi? Dahil minahal mo ako kahit na wala akong maibigay sa iyo kundi sakit at problema. Kung kaya mong mahalin ako, kaya mong mahalin ang anak natin.

"My late fa... N-Nasaan na si Ama?" Lumandas ang pighati sa kanyang mga mata. Malinaw iyon nang magkulay abo ang mga ito kaya umiwas siya ng tingin sa akin. Si Ate ang nakasagot sa tanong. Parang tumigil ang mundo ko nang narinig ang masalimuot na balita. "Patay na si Ama, Saki. Noong gabi ring iyon, pinagkaisahan siya ng mga tao..."

Halos mawalan ng boses. ‎“…ang ama ko?” ‎ ‎ ‎

rinig kong sabi n’ya. “Hello, Mama?”bati ni Amarie mula sa kabilang linya kakagising lang nito base sa boses nito kaya malawak ang ngiti sa labi ko. “Hello, sweetheart. Good morning”bati ko sa kanya mula sa kabilang linya. “Good morning, Mama. Where are you?”tanong nito. “Nandito ako ngayon sa Manila, uuwi ‘din si Mama kaagad, to see you, my love”nakangiting sabi ko.

“Ipakita mo mamaya kay Ninang Mia, ha?” “Okay po!” at kumaripas na ulit ng takbo ang bata, nagtatawanan kasama ang isa sa mga tindera. Si Amara—ang anak ni Emma. Malambing, matalino, at punô ng saya. Walang kamalay-malay sa gulo ng nakaraan. Ang alam lang niya: masaya sila ng mommy niya, at buo ang mundong ginagalawan niya.

Siya ay tumugon sa isang pagod na buntong-hininga, na umayos sa kanyang upuan. "Nililigawan mo pa ba yang gold digger na yan?" Deretsahang tanong ni Amanda na pumutol sa hangin, ang kanyang mga mata ay tumitingin sa akin ng kritikal. Ang aking Maama ay mabilis na tumalon, umupo sa malapit na sopa.

Huwag niyang sabihin siya ang ama ko? "Tama ang iniisip mo, anak. Siya ang ama mo, ang sikat at pangalawang bilyonaryo sa Pilipinas. Siya ang matagal mo nang gustong makita," usal nito. "HINDI! Hindi ito maaari, Ma. Bakit siya pa?" "Bakit, anak? Nagkita na ba kayo ng ama mo?" takang tanong naman ni Mama.