روايات وقصص ضمن Ano Ang Pagsasaling Wika

Lahat na lang ba isisisi sa’kin? “Ang dali niyong maniwala! Konting wika lang galing sa tiyuhin niya hala paniwala naman kayo. Hindi ako tanga para basta-basta aminin ang isang bagay na wala naman akong ginawa!”

Sandaling natahimik, saka siya maingat na nagsalita. “Gusto kong matutong magsulat at magbasa, sa wikang Ingles,” sagot niya, diretsong wika, walang pagdadalawang-isip. Sa tono ng kanyang boses ay halatang matagal na niyang ninanais iyon, isang simpleng pangarap na para sa kanya ay tila napakalayo.

Naupo si Eliana, itinataas ang kanyang mga kilay at isinesenyas gamit ang kanyang mga daliri na ipagpatuloy ko na ang aking sasabihin. Palagi kong alam ang sasabihin, nakaplano man o hindi, deal sa negosyo o proposal, hindi ko kailangang mag-alala kung paano magwika. Well, hanggang ngayon. Paano ko ba ilalagay sa tama ang aking mga salita? Kung magsisimula akong magpaliwanag mula sa maling direksyon, tapos na, masisira ko ang tsansa na maiparating sa kanya ang lahat upang maunawaan niya.

Pakiusap na lang niya dito. "Kung inaalala mo ang sasabihin nila, ako na ang bahala. Ako ang magsasabi at magpapaliwanag." Wika nito habang hawak ang dalawa niyang kamay at tila kinukumbisi siya nito.

Ang pangit naman ata nun gamitin kapag matutulog. Good night? Haaa? Grabe nakakadamage ng braincells! Ang hirap magtagalog!Kasalanan to nang DepEd e!Dapat mas nagfofocus kami sa sariling wika! hindi, kasalanan rin 'to ng mga tao! Masyado kasing bigdeal sakaniya pag dika marunong mag Emglish kaya 'yan nakakalimutan na ng iba ang sariling wika!

Malayang nakapag salita na ito muli. Napa nganga ang lahat ng walang kahirap hirap nito inalis ang bagay sa leeg nito. “Nakakapagod magpanggap na hindi mo kayang mag salita dahil sa nilagay niyo sa leeg ko..” kunot noo nitong wika.

puno ng pag-aalala nitong wika. Bahagya siyang napangiti sa kabila ng sitwasyon niya. Akmang magsasabi sana siya ng bigla nalang may isang kamay ang tumakip sa kanyang bibig at sapilitan siyang kinaladkad palayo sa sasakyan!

seryoso kong wika "No! NO, huwag kang magsalita ng ganiyan, Autumn. Alam kong galit ka sa akin kaya nasasabi mo iyan. Nasaktan kita noon kaya ka ganiyan ngayun. Pero pangako, sa pagkakataon na ito, ako naman! Kung dati, ikaw ang naghahabol sa akin, ngayun, hayaan mong ako naman ang hahabol sa iyo." seryoso niyang wika

Kahanga-hanga na magamit ng isang tao ang wika ng hayop upang makipag-usap sa mga Wolfire. Lalong lumaki ang ngiti sa mukha ni Darryl. Sinabi niya, "Upang sabihin sa iyo ang totoo, ang wika ng hayop ay hindi isang lihim na kasanayan, ngunit mahigpit ang pamantayan sa pagmamana ng kasanayan. Kailangan mong matugunan ang dalawang kinakailangan bago ituro ito sa iba." May malalim na tingin si Darryl sa kanyang mukha, ngunit may bakas ng kapilyuhan sa kanyang mga mata.

KABANATA 125. "Ayos lang po ako papa salamat pero hindi nyo kailangan mag-alala saakin". magaang wika nya sa ama at kumalas sa pag kakayakap rito. "Sige, halika na't magpahinga na kayo siguradong pagod kayo sa byahe ng iyong mga kasama". Wika ng ama nya at inanyayahan silang makapasok sa loob ng bahay.