Anong Tawag Sa Jokes Novels & Stories

“Laughtrip ka, pare. Ikaw? Si Manuel Saenz?” “Anong nakakatawa sa katotohanang ako si Manuel Saenz?” “Ikaw talaga, Kuya.” Nahampas ko siya sa balikat. “Joker ka ano? Manuel Saenz daw. Sa dami kong narinig na siya raw si ganito ganyan, ikaw lang ang nagpatawa sa akin ng ganito.” Tawa pa rin ako ng tawa hanggang sa tumigil na ako. Seryoso pa rin ang mukha niya na parang sinasabi niya sa akin na siya talaga si Manuel Saenz at hindi uso sa kaniya ang word na joke. “Ikaw talaga ‘yon?”

“Sorry at hindi ko mapigilan matawa sa unihorse na sabi mo. Medyo corny ang joke mo pero bumenta naman.” “Joke?” nagtatakang tanong ko. “Anong joke?” May sinabi ba akong joke. Napatanga si Willow sa harap ko. “You mean…” natigil siya sa pagsasalita. “Ibig mong sabihin unihorse talaga ang tawag mo sa uni—” “Iyon ang sino-sorry mo?” medyo masama ang loob na tanong ko naman. “Sino-sorry mo na natawa ka sa sinabi kong kulay unihorse itong kuwarto mo?”

Pero totoo kaya ko gustong tahimik, para walang magpapaalala ng iniisip ko. “Sir, tanong lang po ha?” bigla niyang sambit. “Bakit po kayo laging seryoso? As in, parang wala kayong pinoproblema pero ramdam ko na meron. Gusto n’yo po bang bigyan ko kayo ng libreng joke?” Napataas ang kilay ko. “Joke?” “Opo.” Umayos siya ng upo, tapos ngumiti nang malapad. “Anong tawag sa isdang marunong mag-computer?”

this time naka ngisi naman ako pero deep inside talaga ANG KORNI NAMAN! MAS OKAY PA SANA KUNG YUNG BANAT GANITO NA LANG... MAY TATLONG JOKE AKO SAYO, ANO? JOKE JOKE JOKE! DAPAT AYUN NA LANG EH! "Ikaw Cal ha! dahil jan pagdating ko magbabible study tayo agad"

Bumabaha kasi ng alak at mukang mamahalin pa kaya naman gusto kong tikman lahat. Isa Dalawa Tatlo Hindi ko na mabilang kung ilang shot ang ginawa ko habang tumatawa kausap ang mga hindi ko rin kilala na babae at nakikipag cheers. Puro kwentong lasing lang naman ang mga topic naming na may halong green jokes kaya nagkakatawanan. Nawala na yung mga kaninang elegant at class na datingan ng mga bisita at naging wild.

"Why you looking like that?" Pinatay ko na ang tawag. "Peke yung kasal natin." Nanlaki ang mata nya. "H-hindi, anong joke ba yan?" Pilit ang tawa nya. "Huwag mo akong gawing tanga Laureen!" "Tzaddi let me--" Hindi ko na sya pinatapos. "So, totoo nga?"

"Ikaw? madami ka na bang n*******n?" "Da--dalawa pa- lang din-- si-Brent.. sa--saka i-kaw.." sobra itong nararattle pagsasalita. "Same pala tayo eh. Naku, muntik na naman tayong lumagpas.. hahaha" para pagaanin na lang ang damdamin ng kausap niya. Marahil, hindi ito sanay ng mga green jokes. "Oo nga, muntik na naman, hahaha," natawa na rin ito.

"Joke lang! Oh, ano?" "Pero kapag ikaw ang kausap ko, parati akong hindi nakakasagot agad." "Kasalanan ko?" "Nawawalan ako ng boses ’pag ikaw ang kaharap ko," aniya. "Sa tahimik mong ’yan, napapaos ka pa?" Natawa ako sa sarili kong joke. "Can’t locate the funny," walang kagana-ganang sabi niya.

Could those I heard aren't enough? Mahinang humakbang si Mom palabas ng silid na iyon. ___________ Jarred Lloyd "Dad, I don't have time for any lame jokes!" Wala sa sariling wika ko na nakakunot-noo. "Reserves it on another day."

Pinagtaasan ako ng kilay ito. “Weh? 202X na wala ka pang phone? Imposible naman.” Hindi ito naniniwala. “Kung gusto mo, bigay mo sa akin ung number tawagan ko!” Pabulong nitong habol, pero pabiro lang. “Joke. Hindi ka tumatawa.” Napangiti ako sa sinabi nito, nagbibiro pala siya sa gano'ng lagay. “Pasensya na, hindi ko kasi maintindihan ung jokes mo.”