Anxiety Drawing Novels & Stories

Blackmail ako ma'am, pamilya ko at ang tunay na Ian delikado. Bukod sa message na iyon, may drawing din isang ibon, madaliang drawing lang pero ang style kasi nito ay parang katulad kay Knox, Maxim, at sa mga kapatid niya. Mayroon lang mahabang stick, may tigtatatlong naka attached na bilog na may tiniktinik. Iyon ang waepon na kasama ng ibon.

"Relax, Sera. I'm not going to do something bad to you. Yet." I bit my lips before nodding slightly. Wala akong nagawa kung hindi ang hayaan siya. I thought of doing something, mukhang mahaba pa ang biyahe namin. Dumapo ang tingin ko sa aking bag. Kinuha ko ang sketchpad at graphite pencil ko. Pasimple akong luminga-linga sa loob ng kotse para makahanap ng subject. Tumigil ang tingin ko kay Azazel. He's seriously driving. Napakagat ako sa dulo ng graphite pencil ko habang nakatitig sa kaniya. Is it okay to draw him? Bahala na nga.

Nang marating ni Amber ang kanyang tabi, agad niyang tinignan ang drawing sa harap nito. Ang ngiti sa kanyang labi ay agad na naglaho. It was a chaotic mess of black and red. Walang anyo, walang hugis. Puro linyang parang sinadyang gawing magulo, halos mapuno na ang buong papel. Parang galit, parang sumisigaw. The black lines crisscrossed violently. The red looked like splatters—raw, loud, and painful. Biglang bumigat ang pakiramdam ni Amber.

"Ang linis pagkaka-drawing mo sa kanya. Base ito sa imagination mo? Nakita mo na ba siya ng personal? Dali na, ibigay mo sa akin ang photo. Yung drawing mo… nakaupo lang siya sa bahay niya? Wala akong nakita na litrato na ganito sa internet. Saan mo 'to nakuha?" Hindi na kaya ni Tiffany na pigilan ang sarili niya. "Anong kaguluhan 'to? Sinabi niya na nga na walang siyang photo, 'di ba? Magaling talaga mag-drawing si Arianne, hindi mo ba kilala ang mga estudyante mo?"

Ngumiti siya, matamis, inosente, at nakaka-inis na nakakaakit sa parehong paraan. “Sa animation… kapag nagdo-drawing ng circles, curse daw ’yon,” paliwanag niya, halos pabulong pero kumpiyansa. “So I drew circles para… mapaniginipan mo ako tonight.” Para binuhusan ng malamig na tubig si Kian, o mainit, hindi niya alam. Ang tanging salitang naiwan sa isip niya, ‘This girl… has lost her marbles.’

I don’t know if it’s from lack of sleep or crying or both. Probably both. Nilingon ko saglit ang sketchbook sa bedside table. Nandun pa rin yung drawing ng babe sa ulan—ako. I almost reach for it, pero umatras agad ang kamay ko. Hindi ko kaya. Not right now. Tumayo ako at nag-inat, kahit naninigas ang katawan ko. Then I grab my towel and toiletries. Maybe a shower will help. Maybe kahit saglit lang, ma-wash off neto yung anxiety ko.

"Ano ka ba sebastian, magsulat ka na r'yan. Huwag ka na magdaldal. Dagdag din sa grades ang notes sa notebook at least doon man lang bumawi ka. Malapit na ang exam, malapit na rin ang kuhaan ng cards. Malapit na rin ang mga campus visit at entrance exam para sa college...maging handa ka naman sa future mo." "Handa tssss...ano menudo parang gano'n? Maging menudo ako?" pamimilosopo niya. Napasulyap tuloy ako sakaniya at tinignan ang kaniyang ginagawa. Nagddrawing siya sa likod ng kaniyang notebook ng isang anime character...iyong paborito niya no'ng bata siya...iyong basketball player na pula ang buhok. "Tignan mo 'yan...imbis na sayangin mo 'yong oras mo sa pagsusulat ng notes sinasayang mo s

Napahinga ako nang malalim at napapikit. Somehow, hindi gulo ang pumapasok sa isip ko. Kung hindi peace… pakiramdam ko iyon ang naging way para mas maging maganda nag flow ng kamay ko sa drawing ko. Tumingin ako sa drawing at doon sinimulan dagdagan ng detalyw. Paulit-ulit kong iginuguhit ang isang manipis na gintong sinulid na paikot sa bawat design. Parang instinct. Parang may memory ang mga kamay ko na mas matatalas pa kaysa sa sarili kong utak. Parang... may gusto akong alalahanin. Ngunit hindi ko alam kung ano.

The drawing. Drawing iyon ni Brix. Marahil ay naipasok niya iyon sa briefcase ko nang hindi ko namamalayan. Kinuha ko ang papel. Gusot na nang kaunti ang mga gilid nito. At gaya ng inaasahan, hindi naman kagandahan ang pagkakaguhit. I studied the drawing in silence. The figures were nothing more than stick people and crooked lines, the kind of artwork only a child could proudly create, yet I recognized everyone instantly.

sabi ni Felix. Ang album ay puno ng mga sketchesni Yuna tulad ng drawing ni Yuna habang naroon at nakatingin sa lawa sa handaan.Naroon din ang drawing ng imahe niya na nakatayo sa isang mataas na entablado at nagbibigay ng isang talumpati nang may matinding sigasig. May mga pagkakataon din na nakaupo siya sa isang coffee shop, naliligaw sa pag-iisip na may malungkot na mukha. "So, bago pala tayo ikasal, madalas mo na akong sinusundan ng palihim?" Panunukso ni Felix.