Araw Ng Mga Puso นิยาย & เรื่องราว

Aurora's Point of View Hindi ko na maramdaman ang kakaibang kirot sa puso ko, na kaninang madaling araw ay agad na nagparamdam pagkagising ko pa lang. Nawala na ang sakit sa puso ko. Hindi na rin mabilis ang tibok nito. Nakakapagtaka.

May mga baby Angel doon habang nakataas ang kamay nila. Patakbo akong bumalik Kay Arya para humingi ng barya dahil wala naman akong dalang wallet. Agad Niya akong binigyan kaya bumalik ako agad sa wishing well. "I hope maramdaman ko ang love na Hinahanap ko " simula nang pumasok ako sa industriya naging busy na ako . Masaya naman ako sa support at pagmamahal ng mga nakapaligid sakin lalo na ng mga fans pero may isang uri ng pagmamahal na Hinahanap ang Puso ko. Hindi Ito pagmamahal ng karelasyon Kundi ang pagmamahal na buo at mapag alaga . Naiinggit ako sa mga taong may nagmamaha sa kanila ng buo kahit na hindi sila perpekto .

reklamo nito. "Kaysa naman sa labas tayo tapos andaming makakalat na magjowa. Alam mo naman, February 14 ngayon. Araw ng mga puso." hinaplos ko ang buhok niya. "Pero kung ayaw mo, edi okay." Hinawakan niya ang kamay kong nasa buhok niya. Tinitigan niya ako 'tsaka biglang ngumisi. "Does it mean masusulo kita—I mean solo natin 'yong moment?"

naman ang dalawang heneral sa nakitang poot sa mga mata ng pinuno kaya nagsimula na silang maglakad papalayo. Nang makalayo na ang mga ito ay nakahinga ng maluwag ang magkasintahan sapagkat nalasisiguro silang walang nasaksihan ang mga ito. Tinanggal muli ni Kojin ang nakataling kometa sa sibat bago ilagay iyon sa sisidlang nakapulupot sa kaniyang baywang. Tuwang-tuwa silang bumalik sa kubol na tinitigilan ng dalaga. At dito ay muling ginawaran ni Annabel ng matamis na h***k sa labi ang halimaw. Hindi maipaliwanag ng dalaga ang isinisigaw ng kanyang puso. Kahit pa hindi normal na tao ang kanyang kaharap ay malakas ang kabog ng kanyang puso sa tuwing kasama ito. Sa pakiwari niya ay tinanggap

Sa katirikan ng araw ay muli naming inangkin katawan at puso ng bawat isa. Sa bawat dantay at haplos ng palad at labi ni Tristan sa aking balat ay nagmistulang tuyong dahon na tinangay ng hangin ang mga agam-agam sa puso ko. At minsan pa'y hinayaan kong maging alipin ng sarili kong damdamin para kay Tristan. Parehong naghahabol ng hininga nang sabay naming marating ang r***k ng kaligayahan. Pabagsak siyang humiga sa tabi ko at pumulupot na naman ang braso sa katawan ko.

mahina at halos pabulong na sabi ni Aurora, “And I’m sure of that, my Deeyvey. Baka pag-uwi ko ay may asawa ka na pala!” “Hindi po! Ikaw lang po! Eh, baka ikaw po?” sagot ni Dervon na mas ikinatawa ni Aurora. “Hindi po,” tugon niya habang humaharap dito. Hanggang dibdib lang siya nito kaya napatingala siya habang nagsasalita. “Heto…” Inilabas ni Aurora ang isang maliit na pendant. “Susi ’yan ng puso ko. I closed it for you. Meaning wala nang makakapasok pa sa puso ko, dahil naka-lock na. Ikaw lang ang puwedeng makapasok dahil may susi ka.”

Dama ni Camilla na nangangapal at may sugat na sa kanyang labi. Hindi niya iyong gusto. Hindi niya gustong makita na ang lalaking minsang minahal at patuloy na minamahal ay itinuturing lang siyang parang ibang babae. Na ang mga halik nito'y imbis na maghatid ng ligaya ay sakit at pighati ang hatid sa kanyang puso.

Si Heart naman ay kapang andyan siya ay lumiliwanag ang ang mata at malakas kumabog ang aking dibdib sa tuwing makikita ko ito. Ni minsan ay hindi ko ito nararamdaman kay Ruth na ang puso ko ay kumakabog sa tuwing makikita ko ito, iba ang aking nararamdaman ka pang si Heart ang aking masilayan at hindi ko ito maipaliwanag.

One more chance. Sabay-sabay silang kumanta: "Mahal, hanggang kailan Maghihintay ang puso ko Nangungulila sa'yo" Isa-isa silang lumapit sa akin at may ibinigay-natawa ako dahil imbes na rosas, mga gumamela ang hawak nila. *"Handog ang buhay ko Sa bawat pintig ng pulso Ay alay lamang sa'yo

Ngunit nanatili silang parehong nakapako sa isa’t isa, walang ibang naririnig kundi ang malakas na tibok ng kanilang mga puso. --- Arcturus. Sa dami ng gabi na inantay niya ang pagkakataong ito, ngayon lang muling kumabog nang ganito ang dibdib ni Arcturus. Ang La Hermosa Escena de la Moda ay isang laot ng mga mukha, ilaw, at bulungan, ngunit sa kanya, isa lamang ang hinahanap.