At Midnight Novels & Stories

Hindi lang halata sa labas dahil maliwanag pa. Sir Gavin slightly nodded. “I want to unwind," malamig na turan nito saka mabilis kaming tinalikoran. It's almost midnight and I'm still wide awake. Kanina pa ako pabaling-baling sa kama at hindi makatulog dahil binabagabag ako ng aking konsensya. Magmula kasi kaninang alas sais ay hindi pa bumabalik ang boss ko rito sa hotel. Magkatabi lang ang kuwarto naming dalawa kaya malalaman ko kung nakabalik na ba siya. Ngunit tahimik pa rin hanggang ngayon ang kabilang kuwarto kaya sigurado akong hindi pa siya dumarating.

Madilim na ang buong bahay nang umuwi si Fabian. It's already past midnight, and he doesn't want to sleep in the clubhouse. Kaya kahit na medyo nahihilo ay pilit na nagmaneho si Fabian pauwi.

Sana hindi nalang din ako tumulong para hindi na sumakit yong mata ko at uminit yong ulo ko Ilang sandali pa, nag countdown na para sa Christmas! Exactly 12 midnight ay nagbatian ang lahat kahit awkward kaming tatlo. Be civil muna, Niko. Isantabi mo muna yang galit mo sa dalawa. Sabay sabay kumain at nag abutan ng mga regalo.

Nagkekwento ang kanyang kaibigan at heto siya iba ang iniisip! “I-It’s nothing…Angeline,” pagtanggi niya. Pinilit niyang alisin si Rocco sa kanyang isipan at pinagpatuloy na lang ang pakikipag-usap kay Angeline. It was midnight when Angeline and Madison decided to sleep. Ngunit malalim na lang ang tulog ni Angeline sa tabi niya ngunit gising na gising pa rin ang diwa ni Madison. But later on, she fell asleep. Ngunit muling naalimpungatan nang may marinig na kalabog.

sabi ko habang nakayakap pa sa pinto. "Pwede bukas na, 12 midnight na kasi." Napangiwi siya habang nagsasalita at nakita kong nag-crossed fingers pa siya. "Sige, okay lang. Basta promise me, bukas may manggang hilaw akong makikita paggising ko, ha!" "Oo, promise. Sige matulog ka na ulit. Goodnight, Jas!" "Goodnight din," sagot ko, sabay dahan-dahang pagsara ng pinto.

Matapang na tanong ni Andrew kay Lorenzo. "Gusto ko lang makatiyak na uuwi nang maaga si Joan." "Biyernes ngayon," sabay pa nilang bulalas ni Andrew. "So?" "Bonding moment namin ni Andrew. Kaya, bukas pa ako uuwi." "What?" Napakunot ang noo niya dahil OA ang pagbigkas ni Lorenzo sa mga salitang iyon. Gayunpaman, sinabi pa rin niyang kina Andrew ako magu-overnight.

Alam niyang ano man oras ay bubuhos na ang ulan. Mula sa harap ng computer ay tumayo siya at tumanaw sa labas. Ngayon na tuluyan na siyang pinatahimik ng bangungot na nagtulak sa kanya para magtrabaho sa gabi. Mas gumaan na ang kalooban niya sa ulan. Ngayon lang niya naisip na kapag umuulan, naitatago niya sa likod ng malakas na tunog nito ang tunog ng kanyang pag-iyak. Magagawa niyang maitago sa ilalim ng ulan ang kanyang mga luha. Now, midnight rain gives her comfort instead.

pagbubukas niya sa usapan. "Hindi ba't iyon ang gusto mo?" bulong nito bago patakan ng h*lik ang batok niya. Napanguso siya muli, "Oo pero kapag hiwalay na kayo ni Ate. Hihiwalayan mo naman siya di ba?" Hindi ito umimik. Tumigil din ito sa pagh*lik sa batok niya. "It's already three in the morning. Aalis na ako. Sleep tight."

Marami na rin ang iniinom niyang margarita kaya hindi na siya nahihiyang sumayaw sa gitna. Nagpaalam muna si Brielle kay Maxine na pupunta sa restroom kasi parang sasabog na ang pantog niya. Pagpasok niya sa restroom ay walang tao kaya dumiretso na siya kaagad sa banyo at umihi.

Napaisip na lang ako na siguro ay tulog na sila sa mga oras na 'to. "Love, anong oras na pala?" pagtatakanh tanong ko. "It's already, 10:43 pm. Why?" "Huh? 10:43 pm na agad? Bakit ang dali naman, love?" "Baby, ang lalim ng tulog mo kanina. That's why, hindi mo napansin."