Bagkus English 소설 & 이야기

Tsaka medyo kakaiba yung mukha niya. Iniwas ko ang tingin ko dahil hindi ko alam kung ano ang iniisip niya. Pagkatapos ng trabaho, pumunta ako sa parking lot para kunin ang kotse ko. Pagdating ko sa basement, pinalibutan ako ng grupo ng mga tao. Lumabas si Jack at tinuro ako. Sumigaw siya, “Bugbugin niyo siya! Wala akong pakialam kung mamatay siya!"

Balak ko na sanang pumasok sa kotse ko kaso may asungot na nakabuntot. "Did someone ever forced you to believed it?" pambabara ko sa kanya tsaka nilagay sa passenger's seat ang bitbit kong handbag. "Tssk. Ilibre mo na lang ako, love." "Love?" taka kong tanong "Oo. Love inshort for loveteam. Leading man mo ako diba? Kaya natural lang na tawagin kitang love dahil masyadong mahaba kapag loveteam."

Bagkus ay naglakad siya palapit sa akin at pinasadahan ako nang tingin mula ulo hanggang paa. “May problema ba?” kunot-noong tanong ko sa kaniya. “Ako wala, pero ikaw meron.” Mas lalong kumunot ang aking noo nang marinig ang sinabi niya. “Excuse me?” “Of all people, si Marco Madrigal pa talaga? Parang kumuha ka lang ng batong ipupukpok sa ulo mo.” Pinag-aralan kong mabuti ang ekspresiyon niya. Base sa kaniyang hitsura, mukhang hindi naman siya nagbibiro.

Hindi nalang sumagot si Cael bagkus ay umubo nalang ito ng peke. "By the way, can you introduce yourselves to us first? I mean, ano ang mga pangalan niyo?" tanong ni Cael at masaya namang nag step forward ang mas matangkad. "Ako po si Isaac, ang kuya at panganay. Ako po ay sampung taong gulang, wala po kaming apelyido dahil hindi po namin alam kung sino ang aming mga magulang," nakangiting sambit ni Isaac. Wala silang mga magulang? Kung gayon saan sila natutulog? Hindi kaya ay may bahay ampunan din dito na malapit lang?

tawag sa akin ni Sage na nagpalaki ng mga mata ko. “P-Pogita?” “Taksil ka talaga, Tabitha! May endearment na pala kayong g*ga ka!” maktol ni Basilyo. “M-Melabs? W-What’s the meaning of this?” tanong ni Mario Jose na sa unang pagkakataon ay tumama s’ya sa english. “Bakit?” pabulong kong tanong kay Sage. “Open your mouth.” “B-Bakit?”

"Bukas, pupunta ako sa inyo." "Huh? B-Bukas na agad?" "I am a busy person, kaya gusto ko gagawin agad ang mga bagay.Hindi ako pwedeng magsayang ng oras kung pwede namang gawin na agad." masungit na sabi niya kaya tumango ako at nagsimula nang kumain.

At bukas, Singapore na agad para sa continuation. “Mom, malaki na ako,” nakangiting sagot ni Alice, pero kita ko sa mata niya ang lungkot na pilit niyang tinatago. “Kaya ko na ang sarili ko. Please, mag-enjoy ka lang kasama si Tito Lemuel. You deserve it.” “Sa tingin ko,” biglang singit ni Kuya Lemuel, seryoso pero mahinahon ang tono, “pwede mo na akong tawaging Daddy.”

He explain. Oo nga pala, Axecel is Ilonggo. Hindi ako marunong ng salita nila dahil sa Dabaw mga bisaya ang mga tao roon or mostly naririnig ko english. Bisaya o Cebuano good in english. Sa pitong buwan kong nanatili sa Lungsod ng Dabaw ay natuto din ako kahit papaano, but I rathered to speak english than Dabawenyo dialect.

mabining tanong ni Berry kay Cyrus. "What if i tell you, that he is one of my close friend?" saad ni Cyrus. "Anong sinabi mo?" Napakamot ng ulong tanong ni Berry. Pagak na natawa si Cyrus sa tanong ng katabi niya. "Pasensya ka na ha, kase mahina ako sa english. Tagalogin mo na lang, pwede? Marunong naman ako ng english pero mga basic lang ang natatandaan ko. Tulad ng kung anong english ng prutas at ng mga hayup at kung anu- ano pa, atsaka mga basic na tanong na tinuro din sa akin ng mga magulang ko, yung what is your name, where do you live at how old are you, mga ganun lang ang alam kong english." Mahabang litanya ni Berry na ikinangiti ni Cyrus sa kanya.

Bagkus ay abala ito sa pagbibihis ng matinong damit. Mariin siyang napapikit para hamigin ang sarili niya kahit pa hanggang ngayon, puno parin ng poot ang puso niya. "Nagawa mo pa talagang dalhin dito ang lalaki mo? May asawa kang tao! Nanay ka na! Ganyan ka na ba talaga kakati! Anong meron sa lalaking yun? Magaling ba? Masarap?"