Novel & Cerita Baguio Caption Ideas

Ada POV Maaga akong nagising ngayon kasi excited ako sa mangyayaring bonding namin ng mama ko. Tumingin ako sa tabi ko, wala na si Mishon, mukhang maaga siyang umalis kasi narinig ko na parang magpapasama si Papa Ronan sa kaniya sa kung saan dito sa Baguio. Bumangon na ako at naglakad papunta sa bintana, sumilip ako sa labas, makapal ang fog, tapos ang malamig na hangin dito sa Baguio ay tila humahaplos sa aking balat na nagsasabi na masarap uminom ng mainit na kape ngayong umaga.

Na-preserve ang nature dito sa Baguio. After namin sa Mines View Park, sa Burnham Park kami sunod na pumunta. True to it's told, Burnham Park is the best Instagrammable spot here in Baguio kaya hindi namin pinalampas iyon. Free lang naman ang pagpasok sa Burnham Park pero may bayad na kapag sasakay ka ng boat at bicycle. So, as adventurous as we are, we first tried the bicycle at nagpaligsahan. Hindi marunong mag-bike si Katty kaya she took a video of us four na nagpapaligsahan. Yeah. Marunong mag-drive ng kotse si Katty pero hindi siya marunong mag-bike. Pwede pala yun? Anyway, after we tried bicycle boating naman ang sunod na ginawa namin.

“Perfect! Baka nga. Kasi diba, ‘yung lalaki raw ay matangkad, pero simpleng bihis. Ayun na ‘yun!” “Exactly!” sabi ni Margaux, sabay sabing, “Ma, gusto ko i-edit ‘yung picture. Lagyan natin ng caption na ‘Mrs. Bodyguard Love Story’—para mas mag-trending!” “Do it!” sabi ni Margarita habang nag-aayos ng buhok. “Para kapag dumating ‘yung event, lahat alam na kung gaano kababa ang pinatulan ng half-sister mong ‘yan!”

sabi ko habang nakatingin sa labas. "Masarap talaga dito, Ma'am. Relaxing. Parang nakakalimutan mo lahat ng gulo sa baba," sagot ni Rico habang maingat na nagmamaneho sa mga kurbada. Pagdating namin sa Baguio Public Market, ramdam na agad ang buhay ng siyudad. Ang amoy ng kape, ang ingay ng mga naglalako ng taho, at ang makulay na hilera ng mga gulay at prutas. Inalalayan ako ni Sebastian pababa habang karga pa rin si Gabriel na nakabalot sa makapal na blanket.

”Yes, ma? ‘You idiot!’ Inilayo bigla ni Jinn ang phone sa taenga n’ya. ‘Anong pumasok sa kokote mo at naisipan mo’ng makipag photo-ops d’yan sa Baguio?!’ sabi nito, ‘Ano `yan?! Grand meet and greet?! Eto kami, pilit pinagtatakpan ang disappearance mo, tapos bigla kayong lalabas in public nang ganyan?!’

“Akala ko gimmick lang.” “Hindi kami nagbibiro pagdating sa pagkain,” sagot ni Kuki. Sunod naman, pinatikim namin sa kanila ang sikat na Ube Jam. “Yan po ang pride ng Baguio,” sabi ko habang binubuksan ang jar. “Ube lang naman ‘yan, ‘di ba?” tanong ni Papa Kirr. “Sobrang sarap din po niyan,” sagot ko sa kaniya.

Pero ang pagkakaiba lang, ngayon ay mas handa siyang sabayan ang kapusukan ng kasintahan. BEING IN BAGUIO is one of her unforgettable experience. Matagal na niyang gusto mapuntahan ang lugar na ito pero hindi siya nagkakaroon ng pagkakataon. Ngayon lang, kasama pa ang taong mahal na mahal niya.

"You sure?" Ilang ulit itong tumango. "Saan ho ba ang lugar na 'to?" Mas hinigpitan nito ang pagkakayakap sa balabal na nasa ulo. At niyakap ang sarili, alam niyang nilalamig ito. "Baguio City." Nanlaki ang mga mata nito. "Napakalayo." "Yes, kung sa Manila ka talagang malayo pa."

Humakbang siya palapit roon at dinampot ang maliit na aparato. It was an I* notification from Vesper’s story. It was the second photo from the photo booth. At ang caption, ‘For the kids’ at may hashtag na ‘CharityGala, BagayKayo. Mayroon pa iyong smiley na ang mga mata ay hugis puso. The photo was posted nineteen minutes ago. And she knew he'd see it.

Khaliyah POV Madaling-araw nang makarating kami sa Baguio. Malamig ang simoy ng hangin dito. Tahimik ang paligid. Sina Nolan, ako, Larkin, at Yanna ang magkasamang bumiyahe. Naiwan sina Bok at Bak sa bahay. Sila ang inatasan ni Nolan na mag-asikaso sa ibang business nito.