Bahagi Ng Mata Novels & Stories

mabigat niyang tinignan ang mata ni Callen. Ang lalim at bigat ng kanyang mata ay nawala nang bigla siyang huminga ng malalim, pinipigilan ang sarili sa puntong hindi na siya makahinga. Nasa punto na rin kung saan hindi niya maintindihan ang babae sa tapat niya. Kung hindi siya, e ‘di ang mata niya iyon. Para silang sugalero’t sugalerang nagpapaunahan sa oras na iyon.

Dagdag pa ang kanyang kahabaan na hindi yata normal ang size ng haba at laki. Iyong mga mata niya na maganda tingnan ay alipin na ng pagnanasa. Pero sa likod ng pagnanasa na iyon may nakita akong kakaiba sa kanyang mga mata. Na tila ba nagsasabing hindi lang pagnanasa ang namamagitan sa amin kundi may iba pang dahilan na ayaw lang niyang aminin.

Maingat niyang nilapag ang dalaga sa kama at humugot ng malalim na hininga. Pikit na ang mga mata nito at mukhang tulog na. Tinitigan niya ito nang mabuti at ang una niyang napansin ay ang pamamaga ng mga mat anito na parang buong araw umiiyak. And speaking of crying, kita niya ang pagtulo ng luha sa pisngi nito.

Kahit na magkapareho sila ng mukha, may pagkadeperensya sa mata. Ang mata ni Atilla ay parang ang bait tignan, parang inosente, at alam ni Ten na namana iyon ng asawa niya sa ina nitong si Atisha dahil nakita niya na ang picture nito at parehong pareho ang dalawa. Pero kay Beth, hindi. Yung mata nito, e parang m@ldita. Si Atill iyong palaban, pero siya iyong mabait tignan. Si Beth naman yung pala@way tignan pero siya itong iyakin.

Pinatagpo nito ang aming mga tingin. "Pakiusap, gamitin mo ang iyong mga mata sa mabuti, babe. Hindi lahat ng nakikita ng mata ay tama. Instead, use your heart. Huwag pairalin ang konklusyon na siyang maging dahilan para mamuhi ka sa'kin. Mostly, ganyan ang mga babae, sad but true," seryosong saad nito sa akin.

Isang mahina ngunit mabilis na bagyo ng mga bulungan ang agad na sumabog sa buong departamento, kasabay ng sobrang tingin ng napakaraming mata na sabay-sabay na tumitig sa kanyang katawan. Ibinaba niya ang kanyang mga mata sa pinakamababang antas, habang ang kanyang mahahabang pilikmata ay nagpapakita ng isang madilim at nanginginig na anino sa kanyang maputlang mukha.

Bakit niya— “Dahil walang sinuman ang dapat magdusa nang ganito kalala,” humikbi siya, muling ipinulupot ang mga kamay sa leeg ko. Hindi ko mapigilang titigan ang mga mata niya. Parang salamin ang mga ito dahil sa luha at isang lalim ng inosensya na hindi ko pa nakita sa sinuman ang kumislap sa mga honey brown na mata na iyon.

Ang sabi nito ay masiyadong delikado, kaya never talaga siyang nagbabalak na puntahan iyon. Mula sa malayo kitang-kita niya ang mala-asul nitong mata na nakatitig din sa kaniya. Isa siyang bampira, kaya may kakayahan siyang makita ang kaliit-liitang bagay buhat sa malayo. Maski ang magaganap palang ay kaya rin niyang masilayan, sa maling tapak ng paa ay mabilis siyang sumadsad sa ibaba.

Pinikit ko ang mata bago ko naramdamang naglapat ang aming labi. Nagtaasan kaagad ang balahibo ko dahil lamang sa paglapat ng labi namin. Ang lambot naman kasi eh. Lumayo na kaagad ako dahil baka magising siya pero pagbukas ko ng mata ay may madilim na matang nakatingin sa akin. Mabilis akong napatayo. Kaagad nanginig ang katawan ko. Damn it! Damn it! What to do?

sagot nito. Ang asul nitong mata na animo'y laging may luha ay namumungay na. Halatang-halata na inaantok na nga ito. Mabilis naman kasi itong napalapit sa mga kamag-anak nila. Sa isang buwan nito sa Baguio ay halos nalibot na ang lahat ng kamag-anak ng ama nito o si Aries Dale.