Bahagi Ng Mata Novels & Stories

Mangha nitong saad. Agad naman silang dumungaw sa labas upang tingnan ang sinasabi nito. Isang makulay at napakagandang Bahaghari ang nasilayan ng kanyang mga mata. Ito na yata ang pinaka-magandang Bahaghari na nakita niya sa buong buhay niya. Tila naging hudyat rin ito ng pag-asa upang saglit na gumaan ang bigat sa kanyang dibdib. Parang nakahinga siya ng maluwag.

sagot ni Evan habang bahagya siyang napatigil. Ang basa niyang mga mata ay nagpakita ng halo-halong emosyon habang tinitingnan ang lalaking nasa harap niya, na hindi mawari kung galit o kalmado lamang. Nang magtagpo ang kanilang mga mata, napakapit siya sa kanyang dibdib, dama ang mabilis na tibok ng kanyang puso. Ang kanyang payat na katawan ay bahagyang nanginig.

Wala na rin ang sugat na natamo sa pagbagsak kanina. Ano bang aasahan ko, hindi nga pala sila ordinaryong tao. Kahit pa magrambulan sila maghapon ay wala lang sa kanila ang sakit ng katawan na matatamo. O baka nga hindi rin sila nasasaktan kahit pa hampasin ng kahoy at bakal. O kahit itapon at tumama pa ang katawan sa kung saan ay ayos lang. Napasinghap ako ng makitang nagbago ang kulay ng mga mata ni Sage. Ang kulay chocolatebrown na mga mata ay naging pula. Tila isang apoy na nagbabaga at kapag tiningnan ka'y mapapaso ka.

Dang that liquer! Sinikap kong imulat ang mga mata, bahagya ko pa itong ikinurap-kurap bago tinignan ang bagay na nakadagan sa aking tiyan. Awtomatikong nanlaki ang mga mata ko dahil sa nakita, hindi ito bagay dahil braso ito ng isang tao. Dumako ang tingin ko sa mukha ng taong nakayakap sa akin, dumoble ang laki ng mga mata ko ng mapagsino ang taong nakayakap sa akin.

“Ano ang dapat kong gawin?” Pinakatitigan ko ang asul niyang mata. Napakaganda no’n, parang asul na karagatan. Ang karagatan ay payapa at sobrang ganda pero malungkot. Parang ang mata niya lang, sobrang lungkot no’n at halatang pagod na pagod na.

Nanlaki ang mga mata ko at tumayo’t hinawakan ang dalawang balikat niya habang nakatingkayad para mahawakan ko ng mabuti ang balikat niya. Kumunot naman ang noo niya dahil sa ginawa ko. Tinitigan ko ang mata niya at doon ko lang napansin na wala itong buhay. Hindi halata ang eye bag niya ngunit kapag matagal at malapitan siyang tinitigan ay doon na mapapansin ang eye bag na hindi naman pangit tingnan. “Bakit hindi ka natutulog? May problema ka ba?”

“Nang makapa ko ang unan ay hinila ko ito at itinakip sa aking mukha. Dahil sa mataas na sikat ng araw ay halos hindi ko na maimulat ang aking mga mata dahil sa labis na pagkasilaw. Maya-maya ay bigla akong napabalikwas ng bangon nang maalala ang babaeng kaniig ko buong magdamag. Laking dismaya ko ng sa pagmulat ng aking mga mata ay nakita ko na bakante ang kalahating bahagi ng higaan at ang tanging naiwan ay ang bakas ng dugo na sumisimbolo ng kainosentihan nito.

Shiro Marahas niyang ipinalo ang kaniyang dalawang kamay sa lamesa dahilan upang makalikha ito ng malakas na tunod, at naging dahilan rin ng pagdapo ng mga pares ng mata sa aming puwesto. Mahigpit kong hinawakan ang supot na may pera sa loob at hinanda ang aking sarili sa kung ano man ang maaaring mangyari.

" Naisingkit ko ang parehong mata sabay taas nang bahagya sa kamay para matakpan ang sikat nang araw at makita ang kinaroroonan ni PJ. to be continued...

hindi maitago ang kilig sa boses ng babaeng humahagikhik pa. "Oo nga raw, sumilip pa nga ako sa silid niya kanina, wala na sila. Kailangan ko pa naman sana ng bitamina sa mata ngayon!" May lungkot naman sa boses na tugon ng babae. Hindi ko mapagil ang matawa. Alam ko kasi na kami ang pinag-uusap nila. Pasimple ko silang nilingon na sabay pang napabuntong-hininga.