Bahing Ng Bahing Sa Umaga の小説・ストーリー

Pareho silang nagpanggap na ibang tao para makaiwas sa maling tingin ng iba. Sina Fiona at Andrew ay pinagtagpo ng tadhana .Nagmahalan sila habang akala nila pareho silang simpleng tao lang. Pero habang tumatagal, may mga kakaiba silang napapansin na nagpapaisip sa kanila na may itinatago ang isa’t isa. Nang sa wakas mabunyag ang lahat ng lihim, lalong naging magulo ang lahat dahil nalaman nilang ang taong buong puso nilang pinagkatiwalaan, ay matagal na palang nagsisinungaling sa kanila. Ngayon, kailangan nilang harapin ang masakit na katotohanan kung kaya pa bang manatili ang pagmamahalan nila, o kung ang lahat ng pinagsamahan nila ay kasinungalingan lang at mawawala ng parang bula .

Maganda ang ngiti nito nang makitang gising ako. "Magandang Umaga" nakangiting bati niya bago lumapit sa'kin. Umupo rin siya sa kama. "M-Magandang Umaga--" "Pero mas maganda ka sa umaga" pagputol niya sa sasabihin ko. Hindi ko napigilan ang ngiti sa aking mukha. Umusbong ang kiliti at haplos sa aking puso. "Sus, kinilig pa"

Ba't kase naalala mo yon? Umiling ako at bumangon. Humakbang ako patungo sa may bintana at binuksan ito. "Woah..." Namangha nalang ako dahil sa sobrang ganda ng tanawin dito. "Maganda naman pala dito eh, lalo na pag umaga." Napapangiti nalang ako dahil sa mga punong nakikita ko sa paligid. Nakakatakot lang pala silang tignan pag gabi pero sa umaga ang ganda, para namang enchanted garden.

Napangiwi naman siya sa tanong ko. "Night Swimming. Kailan pa naging Night ang Umaga?" tawang tanong niya bago lumapit sakin "Kahit tatanga tanga ka mahal parin kita." "Anong tatanga tanga?!" inis na tanong ko sa kanya. "Biro lang." Gan'yan pala siya mag biro. Napaka seryoso ng mukha niya pag nagbiro. 'Pag ba tumawa siya? Ibig sabihin n'on seryoso siya?

​Ang umaga sa probinsya ay laging nagsisimula sa huni ng mga ibon at ang amoy ng kape na humahalo sa preskong hangin. Para kay Arah, ang bawat umaga ay isang paalala na siya ay buhay, na siya ay malaya, at na ang sakit na kaniyang dinadala ay unti-unti nang humihilom. Ngunit sa umagang ito, ang kapayapaang kaniyang kinagisnan ay biglang nabalisa.

Misha’s POV Umaga nun, at kagigising ko pa lang. Nakapikit pa ang mga mata ko habang unti-unting nag-a-adjust sa liwanag ng bedroom namin. Malamig ang hangin na pumapasok mula sa bintana, pero may kung anong mabigat sa dibdib ko. Hindi ko maintindihan kung bakit, pero parang may mali sa araw na ‘to. Kinapa ko ang cellphone ko sa tabi ng kama, automatic na routine ko ‘yon sa umaga. Ilang notipikasyon ang bumungad agad sa screen, pero may isang headline ang bumungad sa akin na parang suntok sa sikmura.

Anong nangyari? "Morning." Daig ko pa ang naparalisa sa kinahihigaan ko ng marinig ko ang pang umagang boses niya. Tila ba nang-aakit at parang kagagaling lang sa mainit na p********k. Putris ano ba 'tong iniisip ko?! Akmang tatayo na sana ako ng humigpit ang hawak niya sa baywang ko. Dama ko rin ang pinong balahibo na kumikiliti sa hita ko. Bukod pa roon, mas lalong nagpatindig ng balahibo ko ang unti-unting pagtigas ng bagay na nadarama ko sa malapit sa puson ko.

Chapter 10 Batsheva's Pov Noong sunod kung minulat ang aking mga mata ay Umaga na at nakita ko siya naka upo malapit sa akin. "Morning" bati niya sa akin habang nag babasa ng newspaper, Bumangon naman ako sa pagkahiga ko at tinignan Siya "Ahm....pwede ka ba lumabas muna sir?" Tanong ko sa kanyang utos,

Kabanata 5 Settle BUONG umaga akong umiyak ng araw na iyon. Hinihinaan ko lang ang bawat hikbi ko dahil baka marinig nila Mama at mga kapatid ko sa ibaba kung sakaling gising na rin sila.

**KABANATA 25 Isang Umagang May Pangako** Kinabukasan, nagising ako na may bahagyang ngiti sa aking mga labi. Hindi ko man namamalayan, pero parang may liwanag na dala ang umaga—hindi lang dahil sa sinag ng araw na sumisilip sa pagitan ng kurtina, kundi dahil sa mga alaala ng kagabi na paulit-ulit na naglalaro sa aking isipan.