Novel & Cerita Bakit Ang Pangit Mo

"Bakit?" "Sige na kahit maliit lang basta ngumiti ka." Naguguluhan man ay ngumiti siya, pero mukhang hindi naman nito nagustuhan. "Hindi ganyan, parang napipilitan ka lang. " Tiningnan niya ito ng masama pero kalaunan ay ngumiti din siya ng totoo, pero maliit lang. "Ano okay na ba 'yon? Ang dami mo namang hiling."

Hindi ba nga at matalino naman ako pero bakit ba parang pakiramdam ko ay naging instant bobo yata ako? Bakit parang ang hirap-hirap huminga? Bakit parang ang sikip-sikip ng d****b ko? Bakit parang may nakadagan yata na kung ano’ng mabigat na bagay sa d****b ko? Dahilan para mahirapan ako sa paghinga at sumisikip ang daloy ng hangin ko? Bakit ang sakit? Bakit ako nasasaktan? Bakit? Ano ba ito?

"Bakit ang sungit mo?, tanong neto "Because you are an idiot.I hate moron people that is why I don't like you" "Moron? Ako,bobo? Hoy, matalino ako.Alam mo bang madami akong medal nong elementary pa lang ako?, hambog neton sabi sa akin. "I don't care.Why are you here? Everything about you is annoying", kunot noo kong sabi. "Wow,ako pa talaga tinanong mo kung bakit ako andito? , Andito ang Penthouse ng Bossing ko kaya ako nandito.Ang liit nga naman ng mundo at dito pa kita-------

Baka isang baril o saksak lang sa amin ng mga masasamang tao ay mamatay kami. Hindi lang pala maganda si Maria kung hindi ay matapang din. Kung ako ay baka maiyak na lamang ako habang nagdadasal. “Bakit po matatakot sa inyo?” tanong ko sa kanya. “Basta,” ani nito sa akin habang nakangiti. Iyan nanaman ang mga ngiti niyang nakakapanindig balahibo. “Malalaman mo rin.”

“Hindi kaba napapagod sa sama ng ugali mo?” “Ay hindi, bakit naman ako mapapagod? Hindi din naman napapagod mga tao na maging masama sa'kin, so bakit ako mapapagod?” double meaning ang sinabi ko kaya impossible na 'di n'ya maramdaman yun. “Bakit Serenity ako lang ba ang naging masama sa'yo? 'Di ba madami din.” “Ikaw lang talaga Glayza, natatangi ang kasamaan mo.” pang-uuyam ko dito. “So please lang, lumabas kana dito at mahaba pa ang pasensya ko.” tinuro ko pa ang pintuan dito.

"Bakit, anong ginagawa mo? Hindi ka ba gutom?" Tumingin ako sa namamaga kong kamao na ginamot niya, saka ito pinisil. Kahit ayokong aminin, may kakaibang init na dumaloy sa puso ko. Sa totoo lang, naantig ako. "Bakit? Nag-aalala ka bang hindi ka makakakain gamit ang kamay na 'yan?" Tiningnan ko ulit siya at nakita ko ang kaakit-akit niyang ngiti. Pakiramdam ko ay muntik nang tumigil ang tibok ng puso ko.

--- --- --- --- Lumapit si Mom. --- --- --- --- "Quinn..." --- --- --- --- "Huwag mo muna siyang husgahan." --- --- --- --- Napatingin ako sa kanya. --- --- --- --- "Bakit?" --- --- --- --- "Dahil may dahilan siya." --- --- --- --- Napangiti ako nang mapait. --- --- --- --- "Lahat may dahilan." --- --- --- --- "Pero bakit palaging ako ang kailangang masaktan?"

"Cheap!! Ang pangit mo!" "Eh, ano naman ngayon kung cheap ako? Saka ako? Pangit? Tf, ito na ba ang pangit para sayo? Ano nalang kaya ang tawag dyan sa pagmumukha mong peke. Retoke na nga yang mukha mo tapos ang sama pa niyang ugali mo!" Pansin kong inis na inis na siya at namumula pa yong mukha niya sa sobrang galit. "Pera ko ang gimanit dito!"

"Basagulera ka ba dati o palaaway?" "H-Hindi." Nauutal kong sagot. Bumalik sa ibang direksyon. "Bakit mo tinatanong 'yan?" Nilihis niya ang kaniyang tingin at bumuntong hininga na para bang hindi alam kung saan uumpisahan ang pagsagot sa tanong ko. "Matagal na kitang minamanmanan, hindi pa kayo magkakilala ng kapatid ko." Sumama ang mukha niya na parang naguguluhan sa iniisip. "Kapag nagagalit ka kasi, parang may ibang dahilan. Halimbawa, galit ka kay Demzell dahil pinakalat niyang killer ka pero bakit parang may iba kang pinagkukunan o parang may iba kang dahilan kaya ka nagagalit? Ang hirap ipaliwanag, kitang-kita ko sa mga mata mo. Lalo na't nang magkabungguan tayo." Anong ibig niyang sab

"Bakit ba ang kulit mo? Huwag mong ipilit dahil hindi pwede. Ikaw lang din ang masasaktan kapag nagpumilit kang magpunta roon—" "Pwes, gusto kong masaktan! Ayos lang, ako naman ang masasaktan at hindi ikaw. Ano bang kinakatakot mo?" hamon niya rito na muling kina-igting ng panga nito. "Hindi mo alam ang sinasabi mo," madiing bigkas nito. Pumirmi ang mga labi niya at sinamaan ito ng tingin. Ipipilit niya dahil alam niyang makatutulong iyon upang bumalik ang alaala niya.