Bakit Naghihilik Ang Isang Tao Novels & Stories

huminga siya ng malalim na para bang inip na inip na siya, bahagya akong natawa. "Bakit kung makabuntong hininga ka dyan ay parang ang laki ng problema mo," pabiro kong sinabi. "Bakit ba ang hilig niyong magselfieng mga babae? Nakakapagod yon ah!" Napairap ako. "Bakit mahilig kayong mga lalaking manghingi ng pictures kung ayaw niyo naman palang panay ang selfie namin?"

"Do you want me to hug you?" Hindi ako kumibo. Naiinis ako kasi itinatanong pa nya e, halata naman na. Ang hirap talaga kapag manhid yung isang tao. Kahit na anong gawin mo ang hirap kunin ng atensyon nila. Ang hirap iparamdam yung feelings kasi nga manhid sila. "Wag na magiging okay din ako," mapait akong ngumiti sakanya.

bakit kaya mga tao mukang nagsisisi kahit sinadya naman nila manakit? Hindi ko maintindihan.

Bakit sobrang komportable ko sa kanya? Bakit ang hirap niyang tanggihan? Isang lapit at kalabit niya lang ay hayon, wala na naman lahat ng pangaral ko sa sarili ko. Isang halik niya lang, lumulutang na naman ako. Isang haplos niya lang, hindi ko na naman namamalayan na umuoo na naman ako sa kanya.

Bakit hindi ko alam ang gagawin ko? Bakit parang nasisiraan ako ng bait? Ano ba ang nagawa ko, at kailangan kong maranasan ang ganitong klaseng problema? Imagine, ngayon lang ako namoblema sa isang lalaki. Kung hindi ko lang sana siya inaya noon nang pasimple ng karera, hindi sana kami ganito. “Tapos ngayong nagtatanong ako, hindi mo naman ako sinasagot?” naiinis kong tanong sa kaniya.

"Why are you talking to yourself?" Napahawak siya sa dibdib niya dahil sa matinding pagkagulat sa biglaang pagsasalita ng amo niya. Hindi rin niya maitago ang malalim na paghinga at kaba na bumalot sa kaniya dahil sa pag-aalala na baka narinig nito ang mga sinabi niya. "Sir naman! Bakit ka ba nanggugulat!?" Malakas na tanong niya habang malalim pa rin ang paghinga.

"Bakit hindi ba?" Agad akong lumingon sa kanya. Ano daw? Minsan diko talaga alam takbo ng utak ng lalaking to. Minsan bigla-bigla nalang nagsasalita, hindi ko naman siya kinakausap. Baka nga may lahing baliw tapos nakatakas lang sa mental ganun? "Tsk!"

Tanong ng babaeng nakaitim na hijab. Tanong ni Broderick," gusto mong maupo sa harapan mo ang pinakamakapangyarihang tao sa NorthHill? Hinding-hindi mangyayari iyon sa panaginip mo. Nakakawalang galang na nakikipag-usap ako dito at nakaupo ka lang."

Bakit nga ba ang hilig kong mag sinungaling? Hindi ko naman intensyon pero do'n talaga lagi ang bagsak ko. "I'm sorry, hindi ko sinasadyang—" "No. Tama ka." ani ko. "Bakit nga ba ang hilig kong mag sinungaling at mag panggap?" Napa yuko ako at napatingin sa tiles ng sahig. "Ayokong saktan at paasahin si Sarah. Pero kasi hindi ko alam kung papano ko sasabihin sakanya."

Hindi ba nga at matalino naman ako pero bakit ba parang pakiramdam ko ay naging instant bobo yata ako? Bakit parang ang hirap-hirap huminga? Bakit parang ang sikip-sikip ng d****b ko? Bakit parang may nakadagan yata na kung ano’ng mabigat na bagay sa d****b ko? Dahilan para mahirapan ako sa paghinga at sumisikip ang daloy ng hangin ko? Bakit ang sakit? Bakit ako nasasaktan? Bakit? Ano ba ito?