Bakit Pinatay Si Jose Rizal นิยาย & เรื่องราว

“Ahm… Yes. That’s what I only remember. You called me by my name. So, I guess… that’s me.” Napasinghap si Jose. Lalo siyang naguluhan dahil sa kaniyang nakikita. Ang huli niyang nalaman ay namatay na raw ito base na rin sa balita ng kaniyang anak. Tumingin siya kay Lucio na nakatayo lamang sa tabi ni Seb. Nagkibit ito ng balikat na sa loob-loob niya ay ikinainis niya. ‘Paanong buhay siya?!’ tanong ni Jose sa kaniyang isipan.

Pinuntahan na nito ulit ang kakainin niya at tuluyan idinulot nito iyon kay Luis na nakaiwas naman ng tingin. Napabuntong-hininga naman si Seselia at humayon din ang tingin mula sa labas ang pansin. Kung saan makikita ang walang hanggang na dagat. Nalala niya, isinaboy niya mula roon ang abo ng kaisa-isa at mahal niyang anak na si Ruiz na namatay dahil sa pagtatanggol sa mahal nito.

"Are you still shocked?" "I will call a doctor," Suhestiyon ni Matt. Hindi pa nga ako patay. Buhay pa ko, at si Rafael ang nagligtas sakin. Tumikhim ako at sumagot, "Ayos na ako." Yumuko ako at tinitigan ang mga kamay ko puno ng dugo. "S-Salamat," nauutal kong sabi. "Diane!" Patakbo lumapit sakin si Rica at niyakap ako. "Akala ko mahuhuli na sila." Dagdag niya sa pagitan ng iyak.

pag mamakaawa ko dito kaya tumawag sya " Sabi mo iyan ah" singhal nito at hinila ulit ako paa ako sa paanan at hinalay nya muli ako. Maya maya lang ay namatay ang video kaya napa tingin ang lahat sa nag patay nito. It was my cousin Ezekiel Juarez Heirtlywn.... Kaya napa upo ako at bumagsak na ang mga luha sa mga mata ko.

paano magiging maayos ang lahat sa kanya kung wala na siya? Sobrang bilis ng pangyayari. Kagabi lang, kausap ko siya. Tapos biglang papunta na kami ngayon sa burol niya sa bahay nina Lola Juana. Kinuha ang bangkay niya rito kaninang madaling araw. Halos himatayin si Lola Juana at Manang Hiyas dahil sa nakita nilang walang buhay na Josefa. Si Manong Pedro na kapatid din ni Josefa ay hindi alam kung maniniwala ba siya o hindi. Hindi pa nagsisink in sa kanya ang mga nangyayari at ganun din sa akin.

Marami ang nagtaka at ngayon ay lubos nang nauunawaan ni Cynthia kung bakit. “Huwag mong sabihin sa akin na hindi ka nagalit sa pangit na iyon, Tori,” kunot ang noo na sabi ni Cynthia sa kaibigan. “Naku, sinasabi ko sa iyo, ipagpapatayo kita ng rebulto sa tabi ni Dr. Jose Rizal sa Luneta!” gigil pa ring dugtong niya.

tanong ni Joselito. “H-hindi ko kilala!” madiin na sabi ni Baldo. “Pero sila, sila ang pumatay kay Kathy! Pinatay nila si Kathy at pinagsasaksak! NAKITA KO IYON NG DALAWANG MGA MATA KO!!! Tumayo si Baldo at hinawakan si Joselito sa kamay.

“Hindi ‘yan totoo! Aksidente ang pagkamatay ni Ate Zera. Kung naghahanap ka ng sisisihin ay—“ “Pero iyon ang totoo, Gail!” Umiiyak na putol nito sa kanya. “Namatay si Zera dahil sa nalaman niya… n-namatay siya d-dahil sayo… dahil sa inyo ni Marian!”

Naalarma kaming lahat nang makita naming tila nahihirapan itong huminga. Lumapit si Kuya Jhon kay Tatay at pinilit itong mailayo kay Zeus. Si Zeus naman ay tinulungang mkabangon ng mga kaibigan nito. "Umalis na kayo!" sigaw ko bago lumapit kay Tatay na ngayon ay sapo ang sariling dibdib. Bigla akong natakot na baka tuluyan na itong atakehin sa puso sa sobrang galit.

Natigilan naman si Macario saka tumango. "Paumanhin," "Isa pa 'yan, instead na sabihin mong paumanhin sabihin mo-sorry." "s-sorry?" "Yan ganyan! Magtataka ang mga kapit-bahay ni Jia kapag nakausap ka baka akalain pa nilang nabuhay si Jose Rizal!" taklesang saad ni Jeyzel na ikinalabas ng silid ni Jia. "Jeyzel!"