Balut Vendors นิยาย & เรื่องราว

Kung hindi lang talaga siya buntis matagal ko na s'yang nakonyatan kaso I need to be gentle sakanya. After siguro 2 hours, oo 5am na ko nakauwi. May nahanap akong balut pero Hindi grilled, sa isang pilipino mart. "Pat sorry I really tried my best na maghanap ng grilled balut, may balut naman pero hindi grilled." "Sige ok na yan. Ikaw lang naman kakain." "Ano?" "Reward mo yan for your effort na maghanap." "Ayaw mo na kainin?"

Baka mamaya ay may mangyari pang masama dito malagot pa ako kay baliw at sa mga magulang nito. "Bakit tayo huminto dito Justine? May gagawin ka pa bang iba? May da daanan kaba dito?" sunod sunod na tanong nito sa akin. "Hindi wala akong dadaanan dito. Kakain lang tayo na miss ko na kasi ang kumain ng balut eh. Kaya nga ng makita ko na may binta dyan sa may gilid ay hininto ko na kaagad. Tara na mukhang bagong luto lang at umuusok pa kasi yung balut oh." Excited na sabi ko dito at hinawakan na ang kanyang kamay at hinila na ito pa punta doon sa vendor ng balot at mga ihaw ihaw. .

Dala-dala niya ang kanyang basket ng balut habang kami'y naglakad pabalik sa mesa. Napangiti si Marikah nang makita kami. Nakita ko rin si Athena na abala sa paghila kay Dok Ivo papunta sa ibang food stall na tila may hinahanap rin. “Bigyan niyo po kami ng balut, Manong,” sabi ko, “Mga walo po.” Ngumiti si Manong at maingat na kinuha ang walong balut mula sa basket. “Ano pong pangalan ninyo, Tay?” tanong ni Marikah.

Nag-abot ako ng bente pesos kay manong, at bumaba na. The place was buzzing with life. Vendors calling out their prices, the clatter of baskets, and the occasional bark of a stray dog running around. Amoy na amoy dito ang mga pagkaing ginigisa. Siguro galing sa mga nakakalat na kainan dito. Mas lalo tuloy akong natakam.

Napatingin ako sa kan'ya nang makitang nakatingin pa rin s'ya sa'kin . "Bakit?" nagtatakang tanong ko He immediately avoid his glaze and look at the vendor. "Ito daw kuya ito, ito,ito at ito" he said while pointing the street foods. "Barbecue you want?" he asked "sure, basta libre mo" i laugh "Sinong may sabi na libre?" nagtataka n'yang tanong saki'n "H-hindi ba?" nag aalanganin kong tugon dahil wala akong dalang walet.

I’am glad to inform you that our shoes branch mag lulunch ng bagong product. ‘Namiwang pa siya at tumingin kay Novie na okray na okray sa idea nito, ‘’Miss Kuar! Is this how cheap you handle your work? Ilang beses ko ba dapat sabihin sa inyo na dapat maging precise kayo, puntahan ninyo ang target na makakatulong not just like this! What Are you selling fish ball sa kalsada at tatawagan mo na lang kung gusto nila ng deliveries? I’m telling you that's not the right way!’’ Sigaw niya.

Maraming tao sa paligid—mga magkasintahan, pamilya, matatanda’t bata, mga vendor na abalang nagaalok ng kanilang paninda. May naririnig pang masiglang tugtugin sa di kalayuan, tila galing sa isang portable speaker ng isang tindahan. Amoy na amoy rin ang bagong lutong kakanin sa gilid—bibingka, suman, at puto. May mga tindahan ng damit, souvenirs, sari-sari store, hanggang sa mga lumang bakery na may lumang signage na tila saksi na sa mga dekada. Maraming tao, siksikan na nga rin dahil sa dami ng mga taga-roon din na namimili. Napatingin lang siya sa kamay niya nang biglang hawakan ni Aiden iyon.

“May dala siyang ilang kahon ng kakanin at bottled delicacies mula sa maliit nating tindahan. Ibigay mo raw sa mga kasamahan mo. Para matikman din nila.” May maliit na negosyo ang pamilya namin sa probinsiya. Gumagawa si Mama ng suman, cassava cake, at iba’t ibang bottled food katulad ng tuyo at tinapa, na ibinebenta niya sa mga kapitbahay at online. Si Zenon naman ang kababata ko. Nagtatrabaho siya ngayon bilang construction worker sa Pasig. Dahil may dinaanan siyang supplier malapit sa Makati, pumayag siyang ihatid ang mga padala ni Mama.

I nodded. Pumasok kami sa unang shop. May mga handwoven bags, shell bracelets, carved wooden turtles, at paintings ng dagat. Parang bawat item may kwento. Nalulula ako, dahil di ko alam ano ba dapat kung bilhin, di ko naman kayang bilhin lahat. “Good afternoon!” bati ng vendor, isang matandang babae na may warm na ngiti. “Looking for gifts?” “Yes,” sagot ko. “For a friend.”

Dahil ako ang kasama niya ngayon, pipilitin ko siyang kumain ng fishball, kwekkwek at balut. Pagkababa ko ay sa'kin naman napunta ang tingin ng mga tao. Pinasawalang bahala ko nalang, pagkalapit ko mismo sa nagtitinda ng streetfood ay ngumiti ang binatilyong nagtitinda. Moreno siya at matangkad, infairness gwapo, may panyong nakalagay sa noo niya na parang sa pinoy henyo, kaya siguro halatang mas marami rito ang bumibili sa kanya kaysa sa ibang mga stall dito.