Baunan Ng Pagkain Mga Nobela at Kwento

Hanna's POV "Manang, puwede po ba paabot ng baunan? Lalagyan ko lang po nitong ulam." Iniabot naman sa akin nito ang baunan, may halo nga lang pilyong ngiti. "Sus, dami mo namang papakainin. Isang barangay ba?"

Simple lang kung titingnan. Bumaba na ako nang matapos ako at sa pagbaba ko ay naamoy ko na ang masasarap na niluto ng mga kasambahay namin at parang naiiwan pa sa ilong ko ang amoy dahil hindi ito nawawala sa pang-amoy ko Ang bango at ang sarap. I suddenly craved for food. Mabilis akong bumaba at tumakbo sa dining area para silipin ang mga pagkain na siyang nagpapatakam sa akin ngayon. There's a lot of food! Pang isang baranggay ata ang papakainin nila dito.

"Kaya kung may pagkakataong makapagpasaya ako, bakit hindi?" Nagpalakpakan ang ilan, at ang mga bata ay nagsimulang magsisigaw sa tuwa habang pinapanood ang mga pagkain sa lamesa—may inihaw na bangus, pritong manok, ginataang gulay, at pansit na hitik sa sahog.

Physically at emotionally. "Kumain na muna tayo bago magpahinga." wika ni Lorenzo sabay lapag ng mga pagkain sa lamesa. Isa-isa niyang inilabas ang mga pagkain galing sa loob ng plastic pagkatapos maayos niya itong inilatag sa lamesa. Tahimik ko lang pinagmamasdan ito sa kanyang ginagawa. Hindi ko maiwasan na mapabuntong hininga. Napaka-perfect ni Lorenzo kung tutuusin. Swerte ang babaeng mapapangasawa nito kung sakali.

ibinababa nito ang tray na puno ng pagkain, isang baso gatas, fried rice, tocino, egg, bacon, bread, coffee at isang bago tubig. “Oo nga kaya ko naman ang sakit, oo nga pala kailangan ko pumasok sa kalendirya baka matangal ako kapag matagal akong hindi pumasok, kailangan ko pumunta doon para mag paalam” tugon niya “Don’t worry ako ng bahala mag papasama nalang ako kay manong baka lalong sumakit yan kapag nagpumilit ka lumakad, sorry for being big” saad nito at kumuha ng bread at nilagyan ng bacon

Sigaw ko saka naupo na sa harap ng mesa nito, nag umpisa ng kumain. "Ang bango ah" "Oo kumain ka na, nagtira din ako para sa hapunan mo" Hindi ito sumagot sa akin sa halip ay kumain ng kumain ito, para itong hindi kumain ng ilang araw. "N-ngayunlang ako ulit ako nakakain ng maayus na pagkain, hindi na puro instant noodles o kaya cup noodles ang kinakain ko"

Hindi ako buntis! Bumuntong hininga ako bago ako tumingin sa pagkain, kasunod kay tita na panay parin ang kuha ng pagkain ko. Gusto ko sanang pigilan kase masyado ng madami ang pagkain sa pinggan ko at baka hindi ko maubos. "Ako n--." "No, let me please.?" Malambing nitong sabe bago ulit ako nilagyan ng pagkain. Ngumiti nalang ako ng pilit.

"Hey, kain na tayo." "Ah, sige, mauna ka munang kumuha." "I'm done. Sige na." "Okay." Saka ito kumilos ang kumuha ng pagkain. "Pasensya ka na huh, I am just like this. Food is life." Wika ko rito nang nagsisimula na akong kumain. "It's fine with me. Mas maganda sa paningin na masagana sa pagkain ang isang babae, kesa doon sa kiyeme kumain."

Nang magising si Glayscent ilang minuto pagkarating ng pagkain ay agad sya nitong dinaluhan sa hapag kahit hindi pa nya ito inaalok. “Hmmm! Ang sasarap naman ng mga pagkain na ito. Grabe! Hahanap-hanapin ko talaga ito pag-uwi natin,” bakas ang saya sa boses nya habang ngumunguya ng bibimbap. Pagkaraa’y kumuha rin sya ng bulgogi at agad itong isinubo.

May bitbit itong tray na may lamang mga pagkain. Enjoy reading po! 🫶🏻🌹🩵