Between Us Novels & Stories

We're both okay naman kahit na miss na miss na namin ang isa't-isa. We keep communicating with each other. Pag hindi siya busy, siya ang tumatawag at ganoon din ako sa kanya. Parehas lang naman ang oras namin kaya kahit papaano ay lagi pa rin kaming may oras sa isa't-isa.

nakangiti kong tanong. "Iyon, wala pa naman kami sa dating stage pero masasabi kong nasa mutual understanding stage na kami. Alam mo 'yon, araw-araw kaming nag-uusap at nagkukuwentuhan para makibalita sa isa't isa," tugon niya. "Yieee, ganiyan na ganiyan din kami ni Amos. Sana, magtuloy-tuloy kung ano man ang namamagitan sa inyo," sambit ko.

“Can we talk about… us?” He raised an eyebrow, curiosity etched on his face. “Of course. What’s on your mind?” “I know we’ve been having a lot of fun together, and I love every moment of it,” I said, squeezing his hand tighter. “But I’ve been thinking about what comes next for us. Do you see a future together?” Sean’s expression shifted, and I could see the gears turning in his mind. “I do,” he finally said, his voice steady. “I really do, Angela.”

Ang gusto ko sana ay tratuhin siya nang maayos dahil kahit minsan ay naging mabuti naman siya sa akin, ang kaso hindi ko mapigilan ang aking sarili na magtaray. “About us. Talking about the two of us is important, isn’t it?” Umiling ako. Anong “us” ang tinutukoy niya? “Anong us? May tayo ba? As far as I remember we were friends, bestfriends actually. Ang kaso, umalis ka nang basta-basta. Without even telling me. Kaya noon palang alam ko nang pinutol mo na ang ugnayan natin sa isa’t isa bilang magkaibigan, kaya walang us, Julian.”

Matapos ang ilang segundong pag-ring ng linya nito ay sumagot na rin naman si Heaven. “I’m in front of our College Building. Where are you, Ven?” “Uhh… wait mo ako diyan. Na-traffic kasi kami ni Kuya. Naglalakad na kami papunta diyan,” hinihingal pang sabi nito at mukhang nagmamadali. “Okay, sige. We have time pa naman,” sabi naman ni Zerina. “Teka, kasama mo si Sky… I mean, si Kuya Sky?”

saad na lamang ni Fortuna. "Because we don't calculate the days we're having. We enjoy our relationship without thinking about it."

Royales kay Izan, dahil matagal na ang kanilang pagkakaibigan. Despite our shared bloodline as second cousins, Izan and I have always been worlds apart. An invisible chasm has consistently separated us, and our rare encounters are invariably fraught with palpable tension. Our mutual antipathy is undeniable; we simply cannot endure each other's company for any length of time.

Bakas pa rin ang gulat sa tinig ni Nick. “Yeah, I know at kahit na iwasan namin ang isa’t isa, we’re still connected to each other dahil may anak kami. Hindi naman namin pwedeng ipagsawalang bahala yun.” Napatango-tango naman si Nick kahit na nasasaktan siya. “So, anong plano niyong dalawa?” Umiling si Ayesha.

Ang mundo ay tila umiikot na lang sa aming dalawa, sa pagitan ng mga titig, mga hinga, at sa koneksyong paulit-ulit naming binabalikan. Sa mga oras na iyon, wala nang iba pang mahalaga kundi siya at ako… at ang hindi maipaliwanag na init na namamagitan sa amin.

Kung noon ay sa tuwina’y nagkikita kaming dalawa ay palaging away ang kasunod pero ngayon naman ay nagagawa ko pa siyang utos-utusan. We both grew up. Pareho kaming nag-mature in a good way. Hindi ko inakalang puwede pala kaming maging ganito. Not friends but not enemy’s either. Nag-rent kami ng isang maliit at komportableng cottage na may dalawang kwarto para sa aming apat.