Blessing In Disguise In Tagalog Mga Nobela at Kwento

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”

sagot ni Bailey sa kan'ya na puno ng pangako ang boses. "I will and I promise, Bailey. Babalik ako, babalikan ko sila. Thank you! Maraming salamat sa lahat-lahat. Napaka swerte ko na nakilala kita at naging kaibigan," puno ng tuwa na pasasalamat n'ya sa babae.

Bakit may paganito siya? Biglang lumikot ang mga mata ko nang maalala ko si Antalia. Asan na nga pala ang batang iyon? Nawili ako sa panonood ng fireworks na akala ko hinanda para sa akin kaya nakalitaan ko ang tungkol sa kanya. Sa kaka-assume ko nakalimutan ko ang alaga ko. Mabilis akong kumilos at inilbot muli ang paningin ko kahit na ang maliwanag naparte lamang ay ang gitnang bahagi kung nasaan kami ngayon.

Nakangisi pa, labas na labas tuloy ang nagyeyellow nitong ngipin. Pwede na sana ibenta kaya lang baka walang bibili, parang imburnal kasi ang amoy. Gold nga amoy putik kalye naman. Nagtawanan ang mga nakarinig. Taas noo pa rin akong nagpatuloy sa paglalakad. Wala akong narinig at nakita! "Tang-ina ang lakas ng apog a!" Muling pang-aasar nito sa akin.

"Waltermart." Agad naman kaming natawa sa sinabi ni Kuya James. "Oh mga gago bakit? Ang mahalaga, may gano'n na lugar hmp. Judger kayo hays." Wala na kaming nagawa kung hindi ang tanggapin na lamang ito. "Yung isa nga Wa, Ghana eh. Malay ko ba kung merong gano'n! Gawa gawa ka lang yata Kuya Lance eh." Patuloy pang reklamo neto. "Kahit search mo pa ngayon. Dami mong reklamo bilisan niyo na nagagalit si Leia."

I was smiling then. Just a smile and the rain is gone Can hardly believe it (yeah) There's an angel standing next to me Reaching for my heart Just a smile and there's no way back Can hardly believe it (yeah) But there's an angel calling me Reaching for my heart Napamulat ako ng mata ng nagstop ang bus. Hindi ko tinanggal ang head set sa tenga ko at patuloy parin na pinapakinggan ito habang pababa ako ng bus.

"Oh tita, una na po kami ha. Wag niyo kaming masyadong mamimiss!" "Assuming kisses, ako lang no!" Inirapan ako nito atsaka nagflying kiss pa kina mama. Lumingon naman ako sa kanila at nakitang nakangito silang nakatingin sa akin. Mama mouthed 'good luck' with a smile while Jelai positioned her hand and form into a fist saying 'fighting' ngumisi ako atsaka tumango at kumaway. Pagkatalikod ko ay kaagad na tumulo ang luha ko.

“Oh shit … tang ina hindi nga? Nagbibiro ka ba?” “Hindi girl. Yung last byahe namin sa Las Vegas dun kami nakasal. Basta ang bilis ng pangyayari.” “Alam mo feeling ko kayo talaga ng inadya ng universe para sa isa’t- isa.” Nang marinig ko ang mga sinabi ni Mia natawa ako at sumang-ayon kay Mia. “Ang tawag doon ay blessing in disguise.” “Sige, sige, ikaw na talag ang babaeng pinagpala sa babaeng lahat. Anyway, girl mauna na ko sayo. May flight ako ngayon!”

Hindi mas masakit pa yon sa tunay na sampal. "A-Anong s-sabi mo?" Naninikip ang dibdib niya. Napakasakit palang mapagsabihan ng ganoong salita kapag galing iyon sa taong mahal mo. Noon kahit anong ibato sa kanya ng mga tao wala siyang pakialam. Marami na siyang narinig patungkol sa kanya pariwara, malandi, kaladkarin at kung ano-ano pa. Napipikon siya oo pero hindi ganito kasakit. Tanggap niya naman na ganon siya. Pero hindi niya kayang tanggapin na ganon ang tingin sa kanya ni Juancho, pagkatapos nitong iparamdam sa kanya na para siyang isang reyna. Itinaas siya nito sa isang pedestal pero ito rin pala ang hahatak sa kanya pababa. Just by saying 'malandi' in front of this fucking girl that

Nakasusuot sila ng mamahaling gown at tuxedo, kumikislap ang mga alahas na parang mga bituin. Pinagmamasdan ko ang mga tao, isa-isa. Politiko, negosyante, mga personalidad na madalas ko lang makita sa magazine at balita. Ang bawat isa ay may sariling mundo, pero iisa ang layunin. Makisama at makisawsaw sa impluwensya ng iisang pangalan. "And now, let us welcome our distinguished guest of honor. Mr. Sebastian Blake Velez.” Umalingawngaw ang palakpakan ng mga bisita. Tumayo ang lahat upang mag bigay galang, may mga sumigaw pa ng “Bravo!” at “Long live Velez!”