Blue Maiden Mga Nobela at Kwento

Sibayan pa ito ng isang matinding hangover, na hanggang ngayon ay nararamdaman ko pa rin. Hindi pa man tuluyang naipaparada ni Zico ang van sa parking lot ng presinto ay nakahanda na si Vera para sa pagbaba namin. Binuksan na niya ng bahagya ang pintuan, at saka naunang bumaba kasabay ng paghinto ni Zico.

Tahimik ang buong hardin. Tanging tunog ng tubig sa fountain, ihip ng hangin, at malabong humahaplos sa mga dahon ang maririnig. Ang buwan ay nakataas, nagbibigay ng malamlam na liwanag sa bawat sulok, na para bang nagmamasid sa bawat galaw ko. Hawak-hawak ko ang maliit kong bag, nanginginig ang mga kamay sa lamig at kaba. Hindi ko alam kung tama ang ginagawa ko. Alam kong delikado. Alam kong mali. Pero mas mabigat ang takot kong mawala siya nang tuluyan.

Hanggang sa mapuno ng tawanan sa sobrang lasing " Hey, Mary,!"nakita ko sa aking gilid ang isang maamong mukha ng babae " Sandy " sabay beso sa kanyang pisngi " Kumusta? okay na ba ang pakiramdam mo? Sabi kasi ni Sir Liam... " bago pa nya matapos ang kanyang sinasabi ay sumingit na si Krys. " Hi i'm Krystal! " sabay lahad nya ng kanyang kamay

Sermon ni Harmie. Muling natawa si Lance pagkatapos ay hinablot nito ang isang bulaklak ng rosas na hawak ni Harmie. "Akin na ito bye my honey pie!" Ani nito at mabilis na niyang iniwan ang dalaga. Hindi na nakapalag pa si Harmie at ni hindi na nito nahabol pa ang sutil niyang Senyorito. Kung kaya't naiwan si Harmie na bubulong-bulong at inis na inis Lance.

Agad na sumalubong ang malamig at basang hangin ng Grey Wharf. At doon ay nakita niya si Talia. Sa gitna ng mahinang ulan, dahan-dahan itong naglalakad sa garden pathway ng resort habang may hawak na transparent umbrella. Sa kabilang kamay nito ay may maliit na bouquet ng dark red orchids at wild sampaguita. Tahimik lamang itong naglalakad sa ilalim ng ambon. Napakasimple, pero sa paningin ni Caden ay parang buong mundo niya.

Expectations na matagal nang nakagapos sa akin. Those bundles of expectations that's suffocating me.Pinipigilan ang bawat paghinga ko. In a garden, I'm one of the beautiful flowers but my own petals are all in pain. Petals of Pain A novel written by ByndLUNA

sabi ko habang kinukuha ang hose. "Wait," pigil niya. Lumakad siya patungo sa isang tago at espesyal na sulok ng garden na matagal na niyang binabantayan tuwing madaling araw. May kinuha siyang gunting at dahan-dahang pinutol ang isang nag-iisang bulaklak na bagong buka pa lang. Isang Blue Moon Rose. Isang bihirang klase ng rosas na may kulay na lavender-silver. Sa mundo ng mga bulaklak, sumisimbolo ito sa enchantment at love at first sight.

Kinuha niya ang mga litrado na nakasalipit sa baywang niya at saka inisa-isang tingnan. Kaaagad na nagtagis ang mga bagang niya nang makita si Fiona sa litrato at may kahalikang lalaki, hindi lang isa, dalawa pa! Putang ina! Ang sumunod na litrato ay kasama nito si Mama L. O si Mama L nga ba o si Madonna? May selfie pa na kasama ang bakla. Hayop lang. Kung pinaaikot siya ng demonyong bakla, pipilipitin niya ang leeg niyon para mamatay na.

Miri’s POV Pinagmasdan ko ang sarili ko sa salamin. Nakasuot ako ng plain white off-shoulder top at itim na palda na abot hanggang tuhod ko, sa laylayan niyon ay may mga roses na pula. Nagsuot ako ng itim na flat shoes para pantapal sa paa ko, ang maiksing wavy hair ko naman ay nakatali ng round pig-tail.

Kating–kati na siyang malaman kung bakit inayusan siyang tila bride ng mga ito. “Miss Laura, picture lang po muna tayo,” sabi ng babae na kanina pa nag–a–assist sa kanya. ‘Di nga lang niya maalala ang pangalan nito. “Blue, pakiabot kay Miss Laura ang bouquet.” Inabot ng lalaking tinawag nitong Blue ang isang bouquet ng mga pink and white roses na may kasama pang white baby’s breath flowers. “Miss Laura, tingin po kayo kay Gray,” utos nito sabay turo sa isang lalaking naka black shirt na may hawak na camera.