Born To Be Alive Novels & Stories

“Naku! Kulang pa 'yon! Sa tagal mo nang nagpapaka bayani doon? Tss.” Natigilan naman ako sa sinabi nito. “Sana matauhan ka na B, na hindi lahat ay worth it ipaglaban. Sana natuto ka na sa pagkawala ng baby mo. H'wag mong sayangin ang buhay mo sa walang kwentang tao. H'wag mong sayangin ang buhay sa pagpapaka martyr. Maiksi lang ang buhay, gamitin mo ito at magpakasaya... You deserve to be happy...you really is...”

Parehong nanganib ang buhay namin noon. Buhay na nailabas nila noon ang baby ko pero ako daw naman ay muntikang ng namatay dahil hindi na kinaya ng katawan ko. But they revived me in a few minute na nawalan na ako ng buhay. Pero makalipas lang daw ng ilang oras na naibalik nila ang pagtibok ng puso ko ay siya naman daw nanganib ang buhay ng baby ko na nakalagay na sa incubator dahil pa isa isa na lang din daw ang paghinga niya noon.

“Then let it break me. I’d rather be broken by the truth… than live forever in a lie.” At dito sa harap ng malamig na screen ng CCTV, nagsimula ang panibagong unos ng buhay ko. Kung ang ospital ang nagwasak ng pananampalataya ko bilang ama, ang bar na ito naman ang nagdurog ng natitirang lakas ko bilang lalaki. Because now I know. She’s alive. She’s real. But she belongs to someone else. [Ouch for Dreymon! =(. Nalungkot at nasaktan din ba kayo? hehe. Salamat sa pag aabang. ]

Alam kong ako ang makakabili ng lupain na ito kaagad. Pinagmamasdan ko siyang naglalaro… Ang bata… Parang buhay na kahit ano mangyari… Life must go on. Mabuti pa ang isang bata… napaka-inosente at kaagad nakakalimutan ang mga bagay na ikakasakit ng kanilang damdamin. Dapat lang na kalimutan ang mga masasakit ng nangyari para lang mabuhay ng ganito ka-inosente sa mundong ito.

" I'll put the entire ocean in motion i'm not boasting Im not faking i'll live a life free of drugs or drinking you'll be shaking when you see the risk that i'll be making the lives that i'll be changing, limitations i'll be breaking." for better or worse, which ever comes first. life's a bull and i'll take it by the horns even if it hurts i will learn everything and turn learning into a thirst I'll train myself to survive until my heart bursts." Umupo na ko at itinago ang papel na hawak ko, sinundan lang nila ako ng tingin, simula nang nasa harapan ako hanggang sa makaupo ako.

Mas mahigpit. Muli akong tumangis. Tumangis ako nang tumangis sa bisig niya... He's alive... Daniel is alive...

YOU WOULD NEVER understand life until it grew inside of you. Akala ko talaga ay mawawalan na ng direksyon ang buhay mula nang namatay si Mama ngunit unti-unti na akong iminumulat ng reyalidad na hindi na ako magiging mag-isa dahil magkakaro’n na ako ng anak sa loob ng sinapupunan ko. Katatapos ko lang magpa-check-up at nakumpirma ko nga na buntis talaga ako.

He had given me a sense of security, a feeling of being loved, cherished, protected. And now, here I was, safe, loved, surrounded by a family that cared for me, a family that had become my own. It was a life I could never have imagined, a life that seemed almost too good to be true. Kaya ngayon, maiintindihan ko na. At mas napatunayan ko na lahat talaga ng bagay, nangyayari dahil may dahilan. Despite the early loss of my parents, despite the years of abuse and exploitation, I felt profoundly lucky, fortunate in my own way. I had overcome adversity, found love, built a family, and created a life for myself that was filled with happiness, hope, and unwavering commitment.

Subalit hanggang doon lamang iyon, hanggang init lang katawan. Hindi niya kasi maintindihan ang sarili niya parang may hinahanap ito or mas tamang sabihin na hinihintay. But d*amn! he's not getting any younger, gusto niya na rin magkaroon ng sariling pamilya, ng asawa at mga anak.

Sinubukan ko igalaw ang aking katawan ngunit hindi ko kinaya dahil sa sobrang sakit ng aking nararamdaman 'D*mn I am alive? Imposible naramdaman ko ang pagkasunog ng aking balat bago ako masabugan ng bomba, Alam kong patay nako pero bakit ganito buhay parin. 'Totoo ba ang kasabihang matagal bago mamatay ang masamang damo' Napailing ako dahil dun kalokohan! edi sana buhay pa rin ang matandang iyon.. Mas halang pa naman bituka non sa akin tss