Born To Be Alive Novels & Stories

“Then let it break me. I’d rather be broken by the truth… than live forever in a lie.” At dito sa harap ng malamig na screen ng CCTV, nagsimula ang panibagong unos ng buhay ko. Kung ang ospital ang nagwasak ng pananampalataya ko bilang ama, ang bar na ito naman ang nagdurog ng natitirang lakas ko bilang lalaki. Because now I know. She’s alive. She’s real. But she belongs to someone else. [Ouch for Dreymon! =(. Nalungkot at nasaktan din ba kayo? hehe. Salamat sa pag aabang. ]

Alam kong ako ang makakabili ng lupain na ito kaagad. Pinagmamasdan ko siyang naglalaro… Ang bata… Parang buhay na kahit ano mangyari… Life must go on. Mabuti pa ang isang bata… napaka-inosente at kaagad nakakalimutan ang mga bagay na ikakasakit ng kanilang damdamin. Dapat lang na kalimutan ang mga masasakit ng nangyari para lang mabuhay ng ganito ka-inosente sa mundong ito.

" I'll put the entire ocean in motion i'm not boasting Im not faking i'll live a life free of drugs or drinking you'll be shaking when you see the risk that i'll be making the lives that i'll be changing, limitations i'll be breaking." for better or worse, which ever comes first. life's a bull and i'll take it by the horns even if it hurts i will learn everything and turn learning into a thirst I'll train myself to survive until my heart bursts." Umupo na ko at itinago ang papel na hawak ko, sinundan lang nila ako ng tingin, simula nang nasa harapan ako hanggang sa makaupo ako.

He had given me a sense of security, a feeling of being loved, cherished, protected. And now, here I was, safe, loved, surrounded by a family that cared for me, a family that had become my own. It was a life I could never have imagined, a life that seemed almost too good to be true. Kaya ngayon, maiintindihan ko na. At mas napatunayan ko na lahat talaga ng bagay, nangyayari dahil may dahilan. Despite the early loss of my parents, despite the years of abuse and exploitation, I felt profoundly lucky, fortunate in my own way. I had overcome adversity, found love, built a family, and created a life for myself that was filled with happiness, hope, and unwavering commitment.

Subalit hanggang doon lamang iyon, hanggang init lang katawan. Hindi niya kasi maintindihan ang sarili niya parang may hinahanap ito or mas tamang sabihin na hinihintay. But d*amn! he's not getting any younger, gusto niya na rin magkaroon ng sariling pamilya, ng asawa at mga anak.

mahabang salaysay ni sister Mavyana sa lahat. Biglaan naman akong napahawak ng dibdib ko. So may pag-asa pa pala mabago ang isang mamatay tao na katulad ko? May pag-asa pa ako mabago ang buhay ko para sa future ng kambal sa sinapupunan ko. Gusto ko na talaga baguhin ang buhay ko simula nang malaman kong buntis na ako. Ito na ang panahon para ayusin ang buhay ko sa tulong ng Panginoon.

Sigaw sila nang sigaw, na parang wala nang bukas. “Yeah,” mahina kong sagot. “I feel… alive again.”

Napa buntong hininga na lang ako pero syempre, kailangan kong lumabas para kumain dahil alam kong iyon ang gusto ko. Isa pa, para na rin maging healthy ang baby ko. Muli akong napahawak sa aking tiyan. Sa dinami dami ng kamalasang nangyari sa buhay ko ay pagkakabuo niya ang hindi ko pinagsisisihan. Nabuo man siya dahil sa isang pagkakamali, wala akong balak na ipalaglag man lang siya. Bubuhayin ko siya kahit na ako lang mag-isa. Mabilis akong nagbihis at lumabas kahit na ayoko sana.

My baby is so small. Gusto ko s’yang protektahan sa lahat.My baby will survive. We will survive!

To give the justice they need 3 Although it's not great the way i planned 2 I know they're now happy and contented 1 They can definitely REST AND PEACE Nakangiti kong pinikit ang aking mata sa hinintay ang magiging mitsa ng aking buhay... ******* Dahan dahan kong imunulat ang aking mata ng marinig ko ang isang boses ng babae na hindi kalayuan sa akin. Sinubukan ko igalaw ang aking katawan ngunit hindi ko kinaya dahil sa sobrang sakit ng aking nararamdaman 'D*mn I am alive?!'