Born To Be Alive 소설 & 이야기

I can't face him in the afterlife if I let this miracle slip in my hand. This is the moment of second chance; to be alive, live and love again.

"She is born fighter. I know and I can feel that she survived." I just look at them. I don't want to utter any words. But what Villegas said gave me hope. Yes my baby is fighter, naniniwala akong nakaligtas siya. Hanggat hindi ko nakikita ang...katawan niya. No! My baby's alive. Buhay si Addy, buhay ang Adrianna ko.

“H-Hindi ko alam kung anong nangyari. B-But I'm thankful... T-Thank you for being alive... My baby” “T-Thank you for being alive too. I missed you so much, M-Mom.” ***

This baby was not just a second chance, but a reminder that even after the storm, life finds a way to grow again. And I will sing for this baby. I will live for this baby. Because this baby is proof that love, no matter how broken, can still create something whole. Something beautiful.

Sa tuwing tumitingin ako sa salamin wala akong ibang nakikita kundi ang Carla na walang buhay. I'm alive but I feel like I'm dead. O mas maiging sabihin mas gustuhin ko pang mamatay nalang. Maybe I was not really meant to be born in this world. Kaya din siguro iniwan ako ng mga magulang ko sa bahay ampunan dahil pati sila ayaw sa akin. Ayaw nila sa isang katulad ko.

tanong niya habang naglalakad siya sa tabi nito Head turner naman talaga itong si Joaquin kahit noon pa at sa tingin ni Althea, mas lalong tumikas at kumisig ang dating nobyo. Medyo pumuti ito at siyempre pa dahil yun sa mas maganda na ang buhay niya. May pera na siya at kaya ng alagaan ang kanyang sarili. Hindi naman pala nasayang ang pagdurusa niya dahil tama ang nanay nito. Mas magiging maganda nga ang buhay ni Joaquin.

Mahigpit kaming nagyakapan na dalawa. "Hanggang ngayon, hindi pa rin ako nakakamove-on sa kamuntikan mong pagkawala. Halos madurog ang puso ko ng akala ko ay hindi ka na naka-survive sa panganganak. Halos magwala ako at utusan na i-revive ka nila ulit. Pero ang lalong ikinatakot ko ay kambal pala ang nilabas mo at ang isang bata ay ni- revive rin. Sobra-sobra yung takot ko na halos malagutan na ako ng hininga dahil sa nasaksihan. But, thanks God you both are safe and healthy now."

Nakasulat na ang mangyayari sa buhay mo. Nagkaroon nang napakalaking katanungan ang isip ko? Bakit pa ako piniling buhayin, kung ganoon din lang pala ang mangayayari sa akin? Kailangan pa nila akong iligtas, at kailangan pang mabuhay sa mundo ito, kung buong buhay ko lang din naman itong pagsisihan. She was born with undefined power that they could ever imagine. Someone said to me that maybe, I was born, because I have a big part of maybe what happen in the future.

“Naku! Kulang pa 'yon! Sa tagal mo nang nagpapaka bayani doon? Tss.” Natigilan naman ako sa sinabi nito. “Sana matauhan ka na B, na hindi lahat ay worth it ipaglaban. Sana natuto ka na sa pagkawala ng baby mo. H'wag mong sayangin ang buhay mo sa walang kwentang tao. H'wag mong sayangin ang buhay sa pagpapaka martyr. Maiksi lang ang buhay, gamitin mo ito at magpakasaya... You deserve to be happy...you really is...”

Parehong nanganib ang buhay namin noon. Buhay na nailabas nila noon ang baby ko pero ako daw naman ay muntikang ng namatay dahil hindi na kinaya ng katawan ko. But they revived me in a few minute na nawalan na ako ng buhay. Pero makalipas lang daw ng ilang oras na naibalik nila ang pagtibok ng puso ko ay siya naman daw nanganib ang buhay ng baby ko na nakalagay na sa incubator dahil pa isa isa na lang din daw ang paghinga niya noon.